yazarların həyatdan çıxardığı dərslər
| anket199,645 | 209 | 934
əjdahalar googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - sözaltı günlük - həyatdan bir anda soyudan şeylər - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - yazarı sözlükdən soyudan şeylər - dünənin ən bəyənilənləri - intihar
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860K.Popper deyirdi ki, "həyat problem həll etməkdir". Həqiqətən də, bu fikir dini inanc, ideologiya, siyasi/coğrafi xəritədə aldığın yerdən aslı olmayaraq qəti şəkildə dəyişməyən nəzəriyyə - auksiomdur. Ateist də olsan bu belədir, müsəlman da olsan yenə cənnətə çatmaq və s. üçün edilməli olan tapşırıqlardır. Təkcə dinən yox, ölənəcən sonu gəlməyən problemlər lentidir.
Məsələ burasındadır ki, onda həyat belə çıxır trenajor zalı kimidir. Bəzi problemlər asandır, az setlidir, bəziləri isə çox setli və ağır. Fərd zehnini buna görə hazırlamalıdır.
hər kəsin bir həqiqəti olduğunu qəbul etmək,kiməsə nəsə sübut etməmək.həyat şəraitlərimiz müxtəlifdir və biz həyatdan fərqli dərs çıxarda bilərik,bəzən sənin görmədiyini bir dostun görə bilər,biz çünki görə bilmirik bəzi şeyləri özümüzdə.ona görə ilişib qalmamaq lazımdır.inandığım bir şey var ki əgər nə qədər düşünüb cavab tapmırsınızsa deməli cavab o deyil yaxud görməli olduğunuz bir nüans var görə bilmirsiz.yalnız bir cavab da yoxdur.vəziyyəti təhlil edəndə insanların nəyi,niyə etdiyini görürsən və artıq onlara başqa gözlə baxa bilirsən.sən bir insansan və belə seçim etmisən.burada söhbət onlara haqq vermək,empatiya göstərmək deyil.sadəcə anlamaqdır.və onda artıq sorğulamırsan "sən niyə beləsən","niyə mənə bunu etdin" görürsən ki sənlə yox o insanın özü ilə münasibəti ilə bağlıdır əgər sənə düzgün davranırsa deməli özünə də elədir və qərar verəndə də arada qalmırsan "görən nə edim" demirsən soruşmursan heç kimdən "bu insanı tanıya bilmirəme" demirsən.başa düşürsən və seçim edirsən sadəcə o insan belədir və mən onu istəmirəm.çünki mən özümə əgər sağlam şəkildə davranmağa çalışıramsa ətrafımda da özü ilə münasibəti belə insan istərəm.özü ilə məsələsini həll etmiş insan.təbii ki bu bir prosesdir və 100 faiz tam olmayacaq.amma bizim yolumuzda bizə daha uyğununu seçə bilərik.
həddindən artıq kimisə də anlamağa çalışmağın empatiya olduğunu düşünmürəm.məncə altda yatan başqa səbəb var hər kəsə individual.mən özümdə o səbəbi görmüşəm bir növ.amma hər kəsdə belədir deyə bilmərəm.normal empatiyadan danışmıram sadəcə həddindən artıq hər kəsi anlamağa çalışmaq,özünü onun yerinə qoymağı deyirəm.bu insanlar başqalarını anladıqları qədər özlərini də anlayırlar mı,özlərinə bu qədər empatiyalı davrana bilirlər mi burası mübahisə olunar.
hər şeyi nəzərə alaraq istəsək də əlimizdə olmayan bəzi şeylər.bunları görməzdən gəlməməliyik amma burada da ilişməməliyik..
başa düşürsən ki indiyə kimi sənə öyrədilənlər səhv imiş.onda gərək bəzi şeyləri başdan yaradasan,mənə maraqlı deyil məsələn kim necədir nə edir.kimsə yanımda kimisə misal göstərəndə o belə edir deyə.maraqlı deyil qısa kankret.hərənin öz yolu var və bir xəttdən ibarət deyil.mən başqası deyiləm,olmaq istəmirəm də,niyə o mənə maraqlı olsun,niyə onun nə etdiyi,hansı yerdə olduğu ilə özümü müqayisə edim.
hər şeyə rəğmən öz yoluna baxmaq,amma orada da ilişməmək.əylənmək də lazımdır.hər şeyi sınamaq .indi bu hər kəsə aid deyil.mən asılı hala düşmürəm nədənsə ona görə 1 dəfə etməklə nəyisə davam etdirməmişəm.amma ola bilər hər kəs belə olmasın.bilmirəm bunu iradəmə verim ya seçimlərə.məncə seçimdən asılıdır.
digər insanların fikirlərinin,cəmiyyətin fikirlərinin bizim ağlımızı qarışdırmasına fikir verməmək.çünki sən bəzən bilirsən bu sənə görə düzdür amma ağlın qalır axı deyirdilər bu beləymiş.mən tanıdığımı düşündüyüm insanı sırf buna görə yanlış anlamışam.halbuki iç səsimə inansam görəcəkdim ki o insan düz deyirmiş.amma sosial media,cəmiyyət..deməli yetəri qədər qəti deyilmişəm yaxud doğrularım yetəri qədər köklü deyilmiş.
problemlər heç vaxt bitməyəcək.amma onlara reaksiya şəklimiz dəyişə bilər.
nəyəsə,kiməsə etiket vurmamaq.bu yuxarıda dediklərimin cəmidir elə.biz bir şeydən ibarət deyilik.özümüzdə bunu görsək başqasında da görəcəyik,başa düşəcəyik ki əsas seçimlərimizdir.
ən sonda isə başqasının həyatından çıxardığı dərslə maraqlanmamaq.sözdə oxusaq da bizə təsir edəcəyini düşünmürəm,sadəcə özümüz dərk edəndə anlayacayıq.
qəbullan. bəzən nə qədər çalışsan da olmaz, bir tərəfindən tutmağa çalışarsan hər şeyin ama digər tərəfindən tökülər, nələrisə birləşdirməyə çalışarsan ama əlində dağılar. bəzi şeylərin çoxdan bitdiyini əslində qəbullanmalıyıq, hər şeyi ilk dəfəsində buraxmalıyıq. elə hər şeyin ilkində, hər şeyi atıb getməliyik. əslində insanın ən böyük düşməni də elə özü imiş, seçdiyi seçimlər hansı ki onu hər dəfəsində uçurumun kənarına aparan. bəzən insan bunu çox gec anlayır. nələrəsə ümidlənir amma elə ümid dediyimiz şey bəzən bizi içdən-içə yeyib bitirir. bir şeyi çox istəyəndə, onu itirmə qorxusu da eyni dərəcədə böyüyür və o qorxu bizi zəiflədir. çünki insan alışdığı şeyi sevir, hətta o şey ona zərər versə belə. bir növ öz yarasına bağlanır, çünki artıq o ağrı tanışdır. tanış olan hər şey isə qəribə bir şəkildə təhlükəsiz hiss etdirir. halbuki bilmədiyin, qorxduğun o boşluq bəlkə də sənin xilasındır. amma insan bunu qəbul etmək istəmir. çünki buraxmaq demək, itirdiyini qəbul etmək deməkdir. itirdiyini qəbul etmək isə bizi sonsuz bəlkələrlə baş-başa qoyur, bəlkələrlə dolu suallar beynində dönüb durur. amma sonda anladım ki, bəzi şeylər nə qədər çalışsan da düzəlmir. çünki problem sənin nə qədər çalışdığında deyil, o şeyin artıq bitmiş olmasındadır. bəzən insan sadəcə hər şeyi qəbul etməli imiş. bütün hər şeyi. düzdü bu çox çətin olur, tamam başqa bir insana çevirir səni və bir gün gəlir, artıq heç nə əvvəlki kimi təsir etmir. nə sözlər, nə xatirələr, nə də o vaxtlar həyatının mərkəzi olan şeylər. o an anlayırsan hər şeyi və qəribəsi odur ki, bu səni əvvəlki qədər incitmir. sadəcə boşluq qalır. sakit, səssiz bir boşluq.
və bəlkə də insan hər şeyi qəbullandığında böyüyürmüş.
üzv ol