1. Əgər film estetikasından bəhs edilirsə, mənə görə, Wes anderson ilk başda adı gəlməli olan rejissorlardandır. Film səhnələrində bir birindən qüsursuz “tablolar” yatır sanki. xüsusilə də simmetriya obsessiyası olanlar üçün ayrıca bir həzz verəcəkdir. Ən bəyənilən rəng ahənginə sahib filmləri moonrise kingdom və the grand budapest hoteldir.
Moonrise kingdom filmində başlıca olaraq sarı rəng işlənmişdir. Kirli sarı tonlarının hakimliyi hadisələrin əsasında duran uşaqlıq sevgisinin yaratdığı nostaljik havanı tamamilə əks etdirməyi bacarmışdır. Filmin digər əsas rəng paletinə qəhvəyi, kirli narıncı və yaşıl tonları aiddir.
The grand budapest hotel isə tamamilə fərqli bir estetikaya sahibdir. Filmdə hadisələr 4 fərqli zaman eşiyində baş verir və hər birinə uyğun rəng harmoniyasından istfadə edilmişdir. Filmin başlanğıcında (1-ci zaman bölgüsündə) çəhrayı, bənövşəyi, qırmızı rənglərindən istifadə olunmuşdur. Bütün bu rəngləri bir arada düşünmək belə insanı yorduğu halda , izləyərkən heç də elə olmadığını görürük. Simmetrik səhnələrinin yoğunluğu ilə seçilir.
Rəng paletinin analizi üçün belə bir video da var :
2. şəkk-şübhəsiz terrence malick filmləridir. xüsusən də "to the wonder" və "the tree of life". terrence malickdə hər şey estetikdir; toxunuşlar, mimikalar, musiqiylə görüntünün uyğunluğu, görüntü dinamikası, hər şey e, qalan hamısı...
bu filmdə bir estetika bombası var. başqa bir şey yoxdur. filmin nə ümumi mesajı var, nə çatdırmaq istədiyi ayrı-ayrı fikirlər var. sadəcə estetika. abdellatif kechichenin 3 saatlıq olması belə doymağa bəs eləməyən filmi "blue is the warmest color" ("la vie d`adele") siyahının da ən yaxşılarındandır.
rejissurası daha yaxşı olan filmləri var, amma, mənə görə, nuri bilge ceylanın bu kateqoriyada ən yaxşısı "iklimler" filmidir.
"qızıl qlobus" və "oscar"a acgözlüklə girişən "the artist" filmindəki retro estetikası, rejissoru michel hazanaviciusu "ən yaxşı rejissor"a qovuşdurdu.
)