...

yazarların velosipedlə bağlı xatirələri



facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

/ 3 »


    1. başlığı belə açdım çünki hər birimizin uşaq vaxtı əsas istəklərindən biri velosiped olub.mənim xatirəm isə velosipedimin olub-olmaması ilə bağlı deyil.mənim velosipedim var idi.bir dəfə 13 yaşım olanda velosipedlə təpəni sürətlə aşmaq istədim.o ki var pedalları çevirdim birdən sep yerindən çıxdı mən də təpədən üzüaşağı polnu sürətlə gedirəm bu anda bir kamaz çıxdı qabağıma bilmədim neyniyəm ayağımı yerə basdım tapıçkalar cırıldı getdi amma hələ dayanmırdı velosiped dabanlarım yerə dəydi altdan bir yandı ki gəl görəsən kamazla toqquşmağa bir sm qalmış saxladım velosipedi dabanlarım necə yara oldusa o gün bu gün bir də velosipedə minməmişəm dabanlarımın altı da hələ də kələ-kötürdü.

    5 əjdaha!

    05.07.2016 16:32, mandela
    2. menim velosipedim olanda hardasa 9-10 yasim olardi, il 1999 ya da 2000. qisa bir muddet surdum, lezzet edirdi, sonra tekeri bosaldi. nese olmusdu teker hava saxlamirdi. bir kopeyoglu usta duzelde bilmedi. axirda da ele o formada apardim atdim zibilliye. ondan sonra da bir daha velosipede minmedim.

    1 əjdaha!

    05.07.2016 16:36, shirvanshah
    3. deməli 2-3 il əvvəl velosiped sürürəm yeni bulvarda günorta vaxtıdı çox adam yoxdu. iki üç qaqaş gəldi başladılar söz atmağa mən də fikir vermirəm sonra yenə başqa qaqaşlar gəldi yenə eyni vəziyyət sonra security gəldi ki bəs kimsə sizə söz desə mənə deyin mən də sevinirəm ki nə yaxşı filan. sonra security dedi ki xanım sizlə dost olmaq olar sevincim içimdə qaldı elə. indi dedim buna babat söz deyim velonu sürüm uzaqlaşım ordan cool cool. kişiyə söz deyən yerdə velosipedin sepi çıxdı...
    5. bəli,18 yaşımda öyrəndiyim,18 yaşıma qədər hər cür insan tərəfindən öyrədilmə,dərs keçmə olubsa da öyrənə bilməyib,toplu şəkildə bulvarda gəzərkən bütün dostlarımın "gəlin velo sürməyə gedək" deməsilə dünyam qaralmış və ordaca sürə bilirmişəm kimi davranıb təqlid edərkən bacardığım aktivitə.hələ da tam sürə bilmirəm,dönməyi bacarmıram.düz gedib düşüb əlimlə döndərib geri qayıdıram be sözlük...

    6 əjdaha!

    05.07.2016 17:19, elbay.assedov
    6. velosiped mənim üçün ayrı aləmdir. uşaq vaxtından indiyədək hələ də sürürəm. və özüm öyrənmişəm sürməyi. öyrənənə qədər o ki var əzilmişəm. saysız-hesabsız xatirələrim var velosipedlə. məhlə uşaqları ilə 10,15 nəfər gang halında məhlə-məhlə sürməklərimiz, sprint yarışlarımız, aramızda olan challenglər və s. 2,3 xatirəmi sizlərlə bölüşmək istəyirəm. velosipedi artıq tam öyrənmişdim ki atam çoxlu aksessuarlar alıb gətirmişdi mənə velosipedi bəzəmək üçün. güzgülər, işıqlar, stop faralar... və həmən günü velosipedi necə deyərlər tuning etdikdən sonra məhləyə çıxmışdım. 3 qız gəzirdi birlikdə, uşaq ağlı dedim özümü göstərim bunlara. yaxınlaşdım ki salam qızl. vəssalam. yerdə asfalt aralanıb və içi qum imiş. təkər quma girən kimi sükan 180 dərəcə necə döndüsə yeri qucaqladım. bütün güzgülər, faralar falan hamısı yalan oldu.
    bir dəfəsində də 3 nəfər sürürdük yan-yana. mən qabağını qaldırıb tək təkər sürürdüm. 1 nəfər qabağda idi deyə görməmişdi. yanımdakı dedi ki bəs ona da göstər. elə özümə təkan verib qabağın qaldırmışdım ki velosiped şaxə (şahə, artıq necə yazılırsa) qalxdı. 7,8 saniyə dümdüz üzü günəşə baxdıqdan sonra arxa təkər qabağa qaçdı və kürəyi üstündə yerə çırpıldım. velosiped də üstümə aşdı. nəfəsim yerli-dibli getmişdi . uşaqlar kürəyimə vura-vura birtəhər nəfəsimi geri qaytara bildilər. sonra sükanı tutmadan sürməyin dəbdə olduğu vaxtlarda qollarımın 2sini də dirsəkdən aşağı cırmışam. sürmüş olanlar bilər, sükansız sürmək üçün sürətli sürməlisən. yerdə sürünmüşdüm qolları üstə. bunu da yazım bu da axırıncı xatirə olsun. bir dəfə də çox yüksək enişli yoldan aşağı yarışırdıq, arxamızda da adamla ki çətin olsun sürmək. qabağıma keçdikdə yarışlardakı kimi istədim arxa yandan azca sürtdürüm ki yoldan çıxsın, bir-birimizə elə girmişdik ki arxamdakı uçmuşdu qabağa. dediyim kimi indiyədək velosiped sürürəm və bundan həzz alıram. özüm də sürət sevənəm. arada bulvarda velosiped sürəndə o sürənlərin yanımdan keçməsinə dözə bilmirəm basıb keçirəm sürətlə. sür əmioğlu sür.

    10 əjdaha!

    05.07.2016 18:29, frdxbrs
    7. bir gün konyadayıq yenə allahın sikdir elədiyi yerdəyik işte.həmişə ki kimi acınan günorta durduğumuz,təkrar acmayaq deyə tualete belə getmədiyimiz günlərdən biri idi.nəysə gedib bələdiyyənin velosipedlərinə çökdük.və başladıq sürməyə sonra timidusun ani tormuzu nəticəsində(arxasından mən gedirdim) ikimizinde göt baş yerə yapışmağımız olub. sonra timidusun ayağa qalxıb bax gör çənəm yerindədi sualı ilə təkrar təkərə salamışdı məni. belə maraqlı söhbet

    4 əjdaha!

    09.10.2018 22:41, vosabi
    8. ani tormozlama vəziyyətləri yarananda ayaqlarımı pedaldan çəkirdim və beləcə qucaqlamadığım divar, stolba, adam qalmırdı.

    2 əjdaha!

    10.10.2018 14:33, leqabadü
    9. bəlkə də çoxsundan fərqli olaraq, mən velosiped sürməyi çox gec öyrənmişəm. həm də qərib ölkədə. baxdım ki, hamı gündəlik həyatında velosipeddən geniş istifadə edir, niyə də yox deyib əvvəlcə main (mayn) çayının kənarında sürməyə başladım velosipedi isə başqa bir azərbaycanlı tələbə hədiyyə etmişdi. köhnə idi, ara da tormozları atırdı. bəy verən atın dişinə baxmazlar məsəlinə uyğun olaraq, mən də qəbul elədim. başlanğıcda, əlbəttə ki, kömək alırdım. sonra parka keçdim, daha sərbəst və tək sürürəm. zamanla özgüvən də qazandım, daha sürəndə pedala baxmırdım, nə vaxt baxırdımsa mütləq harasa girirdim. deməli, bir gün mən də hamı kimi bazarlığa veliklə gedə bilərəm deyə evdən böyük bir həvəslə çıxdım. dükanla yataqxanamız arasında məsafə əslində elə də uzaq deyil, bir km olar ya yox. di gəl ki, yoxuş var. və mən də ömrümdə birinci dəfə velosipedlə yoxuşu düşürəm. təcrübəsizlik və tormuzun tutmağı öz sözünü dedi. əl tormazlarının ikisini birdən istifadə edə bilməzdim, çünki max sürət almışdı artıq velosiped və mən harasa girə bilərdim. girməyinə girdim, orası kesin hocam. digər bir təcrübəsizlik isə yoxuşu düşəndə gərək geniş bucaqdan dönəsən, mənsə yığışdıra bilmədim kəsə bucaqla düz getdim. qabaqda isə iri poçt qutuları var idi. və big bang theory-si praktiki olaraq da özünü doğrultdu. ayılanda gördüm ki, asfaltda uzanmışam, velosiped isə məndən bir xeylim aralı. qabaq təkəri 8 olmuşdu. nəinki kurtam, köynəyim də cırıldı. dizim, çiynim, bərk zədələndi. bir həftə dizimi qatdalaya bilmədim. sonra həmin velosipedi də tulladım yataqxananın həyətinə. üstündən 3 il keçib. bəlkə də hələ ordadı. ondan sonra velosiped sürmürəm, qələt elədim oldu day. sürsəm də ancaq boş yerlərdə fiziki qaydalara tam riayət edərək- düzxətli bərabərsürətli hərəkət şəklində

    4 əjdaha!

    11.10.2018 00:43, 3-cü dalan ev17
    10. Uşaqlığımı bir sözlə ifadə etməli olsam bu şübhəsiz velosibed olardı. Hər yerə onunla gedirəm. Universitetə belə.Onlarla tələbənin şəxsi avtomobili, motosikleti var. Amma tək velosibed mənimdir. ilk günlər utanırdım sonra qozuma da olmadı. Xalxın uşağının bmw'sinin qabağında qürurla saxlayıram :d. Hər dəfə rayona gedəndə də özümlə aparıram. Hər gecə də 12-dən sonra velosibed sürməyə çıxıram. Dünən də hava əla idi. Həmişə velosibed sürəndə ən zəhləm gedən şey küləkdir. Bir tərəfə doğru sevsən də geri dönən də çox mane olur. Nəysə küləksiz hava idi. Karantin olduğu üçün nə insan vardı nə də maşın. Günorta çıxmaq riskli idi. Camaatı həyətində kabab çəkəndə tuturlar ala. Yaşadığım yerdə Müəyyən enişli yerlər var ki, həmişə ora ilə gedirəm. Heç olmadığı kimi gecənin səssizliyinə bürünən şəhərdə sadəcə velosibedimin təkərinin asfaltla təmasından çıxan səsi eşidirəm. Çox hüzur verici bir şeydir. Adam qaynayan Heydər parkında indi sadəcə siqaret çəkən polis görünürdü. Ara küçəyə keçdim birdən küçəyə polis maşını girdi bəxtimdən binanın arxasına girməyə şansım oldu. ağır-ağır gedişini izlədim. Xiyarlar yatmır ala. Özümü filmlərdəki kimi hiss edirdim. Yaxşı qurtarmışdım.

    5 əjdaha!

    22.04.2020 01:57, Dude
/ 3 »



üzv ol


...