yazarların velosipedlə bağlı xatirələri
41,239 | 37 | 149
əjdahalar googlla
sözaltı sözlük - sözaltı etiraf - keçən ayın ən bəyənilənləri - sözaltı günlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - erkin qədirlinin sözləri - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - ikinci qarabağ müharibəsi - yazarı sözlükdən soyudan şeylər - ekşi sözlük
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Deməli o vaxt xalq dilində "skarsnoy" deyiləm çoxçarxlı rambo almışdım, 100 manata. Bütün məhlənin gözü üstündə idi, gələn gedən diriyirdi ki, ver bir kruq sürüm. Bizim məhlədə də bidənə şırfıntı var idi, konkret mənliksiz insan, məndən 1-2 yaş kiçik, elə indi elədir.
Voopşem o vaxtı xoşuma gəlməyən ən xırda şeyə görə sikdir eləmirəm də insanları indiki kimi, sürürük, futbol oynayırıq, gəzirik zad. Bir dəfə sürəndə bu dıllağ da arxamca sürürdü, elə oldu ki, turbanın üstündən çəpinə keçmək istədim və elə onda da öyrəndim ki, turbanın üstündən velo ilə çəpinə keçmək olmaz, təkər sürüşür əks istiqamətə. Təkər sürüşdü və mən tappıltı ilə sol qolum üstə dəydim yerə. Ha elədim qalxa bilmədim pis dəymişdi qolum. Bu şərəfsiz gördü ki, uje qalxa bilmirəm, neynəsə yaxşıdı? Ağzını sikdiyim getdi mənim velomu götürdü bir kruq sürdü sonra gəldi məni yerdən qaldırdı...
Bir başqası da burda Almaniyada olub. Deməli təzəcə 420lənmişik, sonra da qərara gəldik gedək gölə. Məndə də yenə çoxçarxlı sürət velosipedi var idi və bu yanımda gedən uşağı həmişə keçirdim. Bu dəfə isə onun da velosu sürətli idi. Hardasa 1 kmlıq düz asfalt yola çıxdıq və yarışmağa başladıq, nə qədər eliyirəm çata bilmirəm buna aradakı fərq az da olsa. Elə bu fikirlə yolu yarılamışdıq, dəmli-dəmli, gözümdə eynək başımı aşağı salıb əldəki mexaniki çarxdəyişənlərə baxırdım ki, görüm hamsını qaydasında eləmişəm ya yox, başımı qaldıranda gördüm ki, uje yolu qurtarmışıq, döngəyə girmək lazımdı və mən güllə kimi üzü bardürə gedirəm. Tormoz verdimsə də nafilə, velosipedin rxası qaçıb şappıltı ilə bardürə girdi. təbii ki, velosipedi qurban verib özüm üstündən tullandım, uşaqlıq deyilik ki blyat, özümüz qarışıq gedək. Girən velosipedə girdi, həm karobkası pis dəydi həm də arxa təkər. Ondan sonra o velosiped sikdirdi zatən.
Bir digəri... Axşam vaxtı bir dostum çağırıb, 15 km məsafə var və bu yolun çoxu meşənin içi ilədir. istər maşınla, istərsə də velo ilə uzaq məsafə getməyə heç vaxt səbri olmayan adam kimi dedim ki, yoxeee blyat bu belə quru-quru olmayacaq, bir iki qullam püflədim sonra. Voopşem iki tərəfi ağaclıq asfalt yol ilə gedirəm, yolda isə heç bir lampa yoxdur, yolu aydınladan ay işığıdır. Almaniyada isə ümumiyyətlə axşam yola lampasız çıxmaq olmaz; məndə isə... nigga plzzzz, təbii ki, lampa yoxdu, azərbaycanlıyame mən blət. Ay işığı altında veloya görə sürətli deyilə biləcək bir sürətlə gedirəm, qulağımda da nauşnik. Birdən aya baxmağa başladım,literally (baxma: çaya baxmaq), ala necə də gözəldi zad - deyərkən sekunda başımı önə çevirdim və düz yolun ortasındakı, üstündə işıq vurulduqda parlayan qırmızılar olan balaca stolbanı gördüm... və kəllə mayallaq yerə girdim. Blət indi yazdıqda yenə əsəbləşdim, bu gijjjjjdıllllağ almanlar o sikkkkilllmiş stolbanı ora düz yolun ortasına niyə qoyub axı niyə də blyat niyə?! Düz blyat ağaclığın qurtaracağında dayyy blyat qanunnan, qaydaynan sikmisiz, zaybat eləmisiz 80 milyon insanın həyatın, mıxıvızı çəkin də blyat... belə də şey olmaze blyat ee.... əsəbləşdim yenə..
Bugünki nağıl sona yetdi, belə belə işlər əziz balalar, spakoyni noçi (öpüş).
çapırdım. "Skorusla" işləyirdi. Həm arxa həm qabaq tormuzu var idi. "Skoruslarını" xarab etmişdim. Tormuzları tez-tez boşalırdı. Məhləmizdə bir usta var idi, adı mobil idi. Zor adam idi, ama soxanşik idi. həmişə onu görəndə mobil telefon zarafatımı etməsəm olmazdı. yanına aparırdım, sıxıb düzəldirdi "tormuzları". Uşaq vaxtı sosiallaşmaq üçün gözəl vasitə idi. Velosipedin yox idisə sən bir müddət tək oturub onları gözləməyə məcbur idin. Üzü yola uşaq idim, hərdən loxlayıb alırdılar əlimdən, sürüb qaytarırdılar. Hətta, velosipedini kirayə verənlər də var idi. Ən çox sözünü etdiyimiz velosiped "turist" adlı velosiper idi. Təkərləri çox nazik idi, sürətli idi. Ondan sürən görəndə heyranııqla tamaşa edirdik. Yaxşı qaçdığımı qeyd etmişdim. Uşaqların velosipedləri ilə yarışa girirdim. Hərdən, "lili, və ya "dondurmadan" mərcə girirdik. Keçirdim onları ayaqla. Məhləmizdə velosiped oğurluğu da çox olurdu. Bir dəfə oğurlamışdılar mənimkini də. Getmişdim evlərinə, qapılarına işəyib, velosipedi götürüb gəlmişdim. (Sonra tutub üstümə işəmişdilər) O vaxtlar "tırkaya" çox gedən uşaq idim. Bizim əvvəlki məhəllədə də kanal var idi. Mənə dedilər ki, kanalın bir ucundan o biri ucuna velosipedlə keçə bilsən sənə halaldı. Pul zad da vermirlər haa, sadəcə halaldı. Mən də dedim keçərəm. Cəhdim uğursuz alındı, gedib düşmüşdüm poxlu kanala. Güc bəlaynan çıxartmışdılar.
velopsiped ilə kifayət qədər çox xatirələr var. Danış danış bitməz. Əsas odu xoş və xatırladıqda güldürən xatirələr idi.
Deməli 1-ci sinfi bitirmişdim, yay aylarının biri idi, axşamüstü artıq bəzi valideynlərin uşaqlarını evə çörək almağa gönədərdiyi, son qolların vurulduğu vaxtlardan biri idi. Zaman olaraq təxmini desəm #356806 entryimdə yazdığım kimi çöldə olduğumu nəzərə alaraq hələ də azan olmamışdı.
Ümumən məhləmizdə az uşaq (həmin dönəmlər mənlə birlikdə 4), olanlar da məndən 3-4 yaş böyük idi. Hələ mənim velosipedimin olmadığı zamanlardı, məndən 3 yaş böyük kök bir qız var idi, velosipedi də qırmızı oyana-buyana sürürdü, ətrafımda dairələr formasında trayektoriyalar edib, yolun o biri başına sürüb qayıdırdı, mən də həmin vaxt qapının qırağında durdum ki, üstümə çıxar ( elə də oldu -*), mən isə digər qızın yuxarıda pencərə altlığında qoyulmuş hello kitty li çantasını götürüb verməyə çalışırdım ki, özümü velosipedin altında tapdım, bu hadisənin necə baş verdiyi hələ də mənə maraqlıdır, ayağımın baldır (sol) hissəsi velosiped təkərinin altında qalaraq 3-4 sanitimetrlik dərin bir yara yaranmışdı, sonrası hamıya məlum evdə anam bağladı filan, aaa yadıma hadisədən sonra bəzi kəsidlər düşdü-*, ayağımı bağlayandan sonra space tv də həzrəti yusif filminə baxmışdım (deməli belə çıxır ki, həm də ramanazan ayı imiş-*).
2-ci danışacağım hadisə isə, 3-cü sinfin yay tətilində baş vermişdir, bu dəfə isə artıq uşaqların evinə yığışdığı axşam vaxtlarıdır, o zamanlar evin tək uşağı olduğum üçün çörək almaq və s. kimi öhdəliklərim vardı. Öhdəliyim üzrə anamdan pul alıb yaxınlıqdakı marketə velosipedimlə yola düşmüşdüm, bir çox velosipedlərdəki kimi mənimki də bir müddətdən sonra pedal hissənin plastik hissəsi qırılmışdı, adi pedal kimi dəmir hissəsinə ayağımı qoyaraq sürürdüm, çörəyi alıb qayıdanda isə ayağımı pedala qoymaqla baldır (bu dəfə sağ) hissəmdə uzununa 10 santimetrlik yara açılmışdı, səbəbi isə pedalın dəmirinin ucu idi. Və mən uşaqlıqdan yıxılanda filan ağlamırdım, zırlamırdım deyə, heç vecimə də olmamışdı, evə isə əlimdə çörək, sağ ayağım qanlar içərisində, qazi kimi daxil olmuşdum-*
üzv ol