qəribə yuxular
| anket69,682 | 76 | 242
əjdahalar googlla
seri killer
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Yuxuda əhmədlidəki evimizdəydim. Otaqlar filan eyni idi amma evimiz niyəsə 17-ci mərtəbədə və məhlənin ortasındakı binada idi. Otağımdan * ki mən bütün evlərdə hər zaman qonaq otağını öz otağım edirəm çıxıb kuxnaya keçdim. Hiss elədim ki, evdə 1 nəfər daha var. Girəndə baxdım ki, mama qabları yuyur, bacım masada oturub nəsə iş görür, masanın divardan asılan tv tərəfində də o! Yuxuda hansı fəsil idi bilmirəm amma əynində qış kurtkası vardı. Üzü, saçı, geyimi, mimikası və s hər şeyi sonuncu dəfə onu necə görmüşdümsə eyni cürə idi. Dinib danışdırmadan səhər yeməyimi yemək üçün masaya oturdum. Normalda o stulda heç vaxt oturmuram, mənim yerim bəllidi: atam belə olsa mən gələndə ordan durur ki mən oturum. amma o moment niyəsə düz onun qabağındakı stulda oturdum. Məni görən kimi sakitcə qalxdı. Ki istəmədiyi, nifrət etdiyi üçün deyildi* zatən səbəbi də yoxdu bununçün , qarşımda türklər demiş, mahçup olduğu üçün idi* ki mən bunun üçün bir əlin beş barmağından çox səbəb sayaram . Diqqətlə üzünə, gözünün içinə baxdım. Haçansa qabağıma çıxsa düz keçib gedərəm, amma o an düz qarşımda durduğunu görəndə o qədər dəhşətli bir özləm keçdi ki içimdən, gülümsədim. O da bir tık gülümsəyib yan otağa keçdi.
Sonrasında yeməyimi yeyirdim. bizimkilərə bu qızın burda nə işi olduğunu, hardan tanıdıqlarını və s soruşanda cavab vermədilər. O da yan otaqda getməyə hazırlaşırdı. Boylananda qapıdan çıxdığını gördüm. Egomu, qürurumu yeyib* ki yalnızca yuxularda olur bu dalınca qapıya getdim. Blok, ümumən bina tamam təmirsiz, sanki bu dəqiqə tikilib kimi gündəydi. Eləcə blokun pəncərəsindən məhləyə baxırdı. Binanın ən üst mərtəbəsində idik. "heç gözəl mənzərə deyil", - dedim, dalınca da "yolu tanıyırsan?" deyə soruşdum. O da şirin xırda yalan idimi, ya həqiqətən də bilmirdi deyəydimi bilmirəm, amma "yox, bilmirəm" dedi. Və bunu elə tərzdə dedi ki, sanki gəlməyimi istəyirmiş kimi.
Sonrasında kadr dəyişdi, anlam vermədiyim şeylər oldu. Balaca qız uşağı vardı. dəhşət çox oxşayırdı ona. Öz uşağı olduğunu sanmıram. Mənə göstərdiyi uşaqlıq şəklindəki ilə eyni idi, eyni geyimdəydi. Bizim evdə olanda o uşaq yox idi, məncə hələm indi də evli deyil. Onun öz uşaqlığı idi. Qanı tez qaynadı mənə, əlimdən tutmuşdu, Mənlə zaman keçirməyi çox sevmişdi. O da kənardan yüngülcə gülümsəyirmiş kimi baxırdı. Lifti çağıranda uşaq əlin uzatdı, qucağıma alıb qaldırdım, o basdı düyməni. Dəhşət çox sevinib "giggle" kimi gülməyə başladı. Dönüb o dəqiqə özün mənə sıxıb boynumu qucaqladı. əsl balaca uşaq qoxusu gəlirdi. Nilay'dan bəri bu neçə ildə ilk dəfə idi ki, bir uşaq o qədər içdən və səmimi qəlbdən, saflıqla məni qucaqlayırdı. Gözümü yumub çox kövrək halda möhkəm-möhkəm bağrıma basdım.
Sonrakı kadrda 4 nəfər idik. Uşaq yox idi. Mən, o və onun çevrəsindən(əslində bir nöqtədə ortaqdılar) 2 nəfər daha: 1 qız və deyəsən 1 oğlan daha. Diqqətim onlarda deyildi heç. 2 mərtəbə aşağıda idik. 14-də, pilləkənlərdə. Dəxlisiz anlar idi, əlaqəsiz şeylər olurdu. Bir anlıq özümə də təəccüblü gəldi ki, aranın bu qədər tez yumşalmasına göz yumuram. Mənim random bir kolleksiyamdan olan əşya vardı pilləkənin düz qırağında, taxtanın üstündə. o əşyayla şəkil çəkdirmək istədiyini deyib pilləkənin məhəccərinə dırmaşdı. Elə bu an taxta aşdı, o da pilləkənlər arasındakı boşluğa düşdü. 1-2 küt səs eşitdim, sanki ən dibə deyil də bir mərtəbə aşağıya düşdü kimimə gəldi. Amma boylananda orda deyildi. O biri ikisi onun yıxılmağını görən kimi başların itirdilər. heç bir duyğusal reaksiya vermədim, etiraf edim ki, heç hiss də eləmədim, hər zamanki soyuqqanlı halımla baxıb analiz edirdim. Ona olan qırğınlıq və acığımdan idi bəlkə də. Bəlkə də artıq indiki həyatımda onun mənimçün varlığı ilə yoxluğu bir şey dəyişdirmir deyə idi. Ya da bəlkə də kimliyindən asılı olmayaraq insan ölümü mənimçün uje çox adi hal alıb deyədimi. Zatən neçə il sırf kriz durumlarında özümü itirməyim deyə təlim-tərbiyə almışam. heç 1 həftə belə deyil yenə düz gözümün önündə daha biri can verirdi. Al qan içində yerdə uzanan bədənə, panika içində başına yığışanlara baxıb, hər şeyi axarına buraxıb konum atdım yerdə uzananı da, vurub uzadanı da gəlib aparsınlar. Nəysə. Onun o iki dostunu da panika içindəki hallarına buraxıb həqiqi bir şeylər etmək üçün cəld aşağı qaçdım.
Son hissədə ən aşağıda idim. Bütün mərtəbələrə baxa-baxa düşmüşdüm, heç yerdə yox idi. Ən axırıncı pilləkənləri düşəndə gördüm ki, oturub məni gözləyir. Tez yanına gəldim, qucaqladı məni. Yaşadığı həyatdan bezdiyini, yuxarıda dostlarının yanında qəsdən fake ölüm quraşdırdığını, məndən beşbetər gözdən itib hər şeydən uzaqlaşmaq istədiyini dedi. Qısa danışandan, qucaqlaşmağımız bitəndən sonra binadan çıxdıq. Eyni məhlədə həqiqi evimiz olan binanı göstərdim, durduğumuz yerdən görünürdü. Bizdə heç vaxt olmamış olmasına rəğmən "evimiz yadında qalıb yəqin ki" deyəndə təsdiqlədi. Ora getməsini istədim, mən də dönüb o birilərin başın qatıb standart paket bir şeylər uydurasıydım. 1-2 zəng də edəsiydim məsələyə əl atsınlar. Dönüb 1-2 addım atmışdı ki, nəslini sikdiyim dostları(mız) çıxdı binadan. Görüb tez yanına gəldilər, o da qanıqara şəkildə baxdı mənə. Elə o dəm də yuxudan ayıldım ki, saat 7-di. Uzun zamandır yuxu görmürdüm, kontrolu çox tez itirdim. Duyğulara necə qapıldımsa nə qədər elədim nə "ayıla" bildim, nə də təzədən yata bildim. Durub gedib yarım saat hovuzda suyun altında eləcə oturmuşam ki, chatgpt'dən əvvəl özüm analiz edim, ən əsası da ayıla bilim..
So here we are. There's a problem rising from deep down and i can't sleep until it's fixed.
(youtube: 
)
)Və, məni dəli edən yuxularımsan birini yaşadım.
Yuxumda görürəmki, tarqovuda veyillənirəm. Xeyli, də turist qaynayır. Hami əylənir gülür edir. Birdən, 30-35 yaşlı qəşəy budlu, bir xarici turist yanıma addımlamağa başlayır. Ayaqlari bir birine dolaşır. Hiss ediremli içib və özünde deyl. Axırda gəlib yanıma oturub.
- hello baby where from you.
- I am Azerbaijan from my dier
- Oh you are so sexy baby baby
- where you from
- I am polyak
içimdə ulduzlar səpələnir qız baxışlarıyla sanki mənə nəsə deməyə çalışır kimi hiss elyirdim. Sonra mene qayıdaraq.
I want you to open me baby.
Bu sözdən sonra ona sakinləşməsini deyirem, ve onu ən yaxın otellerden birine aparıeam, və açılışını edirəm. Bilmrem bu polşalarda qardaşları nece baxır açılmasına ama vecimede almıram.
Sonrada yuxudan oyanıram.
Qızda məni qucaqlayır.
- Sən haqlıydın zəlzələ oıacağı haqqında
- demişdim sənə
- zəlzələ olacağını necı bilirdin
- bilirdim çünki
- həyatımı qurtardın çox sağol yaxşıki varsan
- səndə
Qızın yanından ayrılmıram onu qucaqlayıram sanki öz sevgilim kimi. Zəlzələ şiddətlənməyə başlayır ama yenede onu yanımdan buraxmıram daha sıx möhkem tuturam. Mənə qayıdıb səni sevirem deyir. Dünyanın ən xoşbəxt adamıyam sanki. Qırağda zəlzələ baş verir biz burda romantik aşk hekayesi kimi anlar yaşayrııq. Tam qayıdıb meni öpmek isteyende yuxudan dururam. Ni olduğunu anlamağa çalışıram. Yuxu o qədər gerçek kimi idiki yuxuda olduğumuda hiss etmemişem. Birazda keçəndən sonra öz özümə:
Bu nə gijdıllaxski yuxulardı görürəm mən.
yuxuda məktəbliyəm, üstəlik elə-belə məktəbli də yox ha, "elite" serialındayam elə bil; oğlanlı-qızlı kruq, rəngli formalar. sonra keçmişdə danışdığım (reallıqda belə biri yoxdur) biri qabağıma çıxır, məni görən kimi əlimdən tutub "səni bir yerə aparmalıyam" deyir. tərəddüd belə eləmədən dalına düşüb gedirəm, elə çox yol getmirik, hətta yolu keçən kimi mənzilə çatırıq.
mənzil deyəndə səhv başa düşülməsin, destination yəni. o da hələ tikilməkdə ikən tərkolunmuş konstruksiyadan ibarət, ürküdücü bir yerdir. hələ də əlimdən buraxmır və məni onlarla pilləkən aşağıya düşürdür, hər pilləkən düşəndə bir az da yol gedib başqa pilləkən tapırıq. ətrafa göz gəzdirirəm və in-cin yoxdur, arada heyvanabənzər varlıqlar gözümə dəyir, daha çox hallüsinasiyaya oxşayır və çox qısa bir anlıq görürəm. məsələn ayı və pişiyin qarışığı, oyuncağa bənzəyən axmaq bir şey görürəm və yoxa çıxır və s.
axır ki, bu zəhrimara qalmış əlini çəkib deyir ki, "təcili getməliyəm, işim çıxıb, amma qayıdacam. burada gözlə məni." mən də "yaxşı" deyib başlayıram gözləməyə.
bir az keçən kimi ürəyim sıxılır və təzədən bütün yolu yadıma salıb pilləkənləri bir-bir qalxıram, birtəhər çıxışı tapıram. çıxışa gedən yolayrıcında bir qadın görürəm, dilənçiyə oxşayır. dayanıb boş divara baxır, nəyə baxdığına baxanda çevrilib mənə baxmağa başlayır və "izlə məni" deyir. mən də beyin yerinə kaktus gəzdirdiyim üçün izləyirəm. balaca bir otağa giririk, ortasında üz-gözündən fağırlıq yağan bir qadın oturub. son baxdığım filmdəki portuqal aktrisaya (baxma: lucia moniz) çox oxşayırdı. qadın adını da deyir və sonradan axtarışa vuranda mənim adımla oxşarlığı olduğunu gördüm, o da qəribə bir təsadüf idi. bir neçə gün qadının yanından ayrıla bilmirəm, onunla qalıram, sanki hər dəfə getmək istəyəndə baxışlarıyla yalvarıb məni saxlayır. nəhayət, getməyə qərar verəndə yuxudan ayılıram.
üstəlik, bu yuxunu səhər oyanıb yenidən yatdıqdan sonra gördüm və uzun müddətdir ki, bu qədər detallı xatırladığım bir yuxu görməmişdim.
üzv ol