+4 əjdaha
1. ey çöhrəsində gül açmış qadın səni sevmək keçmişin əmanətidir. sənə yaraşmaz bu əlləri sənsiz buraxmaq, mənə yaraşmaz sənin qoxun olmadan nəfəs almaq, bu şəhərə yaraşmaz bizi yan-yana gətirməmək. qısacası sənə mənsiz qalmaq, məni sənsiz qoymaq yaraşmaz sevdiyim. gün gələr külək tərsinə əsər sevilməyin dəyərini bilməyəni yalnızlıq tərbiyə edər.və mən sadəcə bir qıza onu sevdiyimi başa sala bilməyən 20 yaşındakı gəncəm. mən o gecə içim sökülənə qədər ağlamışdım sən huzurlu yuxularında yatarkən. hər qaçıb getmək isdədiyimdə özümü eyni yerdə tapıram.
səninlə nə dost ola bildik nədə ki, sevgili ama , gülüşün bu necə unudular?
qadın mən səni günahım olmadan üzür istəycək qədər çox sevdim.
yaxşı məni sevmə ama sənə heç kim toxunmasın. yaxşıyammı deyiləmmi bilmirəm ama, ruhumun yorğun olduğu bəllidir.
bəlkə bu yoldan geriyə dönülməz ama bu yol başqasıylada gedilməz.
əgə başqa birini sevirsənsə allah bizi qovuşdurmasın.
mən son sözü sənə buraxıram ama kəliməyi şəhadətdən əvvəl gəl.