xoşbəxtlik
| sosial77,015 | 146 | 387
əjdahalar googlla
suda üzməyə qorxan balıq
yerpənək
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Yeri gəlmişkən, mənim anladığım həqiqi xoşbəxtliyin bir təsadüf nəticəsində olmadığını, yaz yağışı kimi birdən-birə başımıza göydən düşmədiyini deməliyəm. Həqiqi xoşbəxtlik yavaş-yavaş, hissə-hissə yığılır və həyata baxış açımızla, ətrafımızdakılarla, ərtafımızdakılara olan davranışımızla bilavasitə əlaqəlidir. Xoşbəxtlik bir-birini tamamlayan kiçik şeylərin toplanmasından yaranır. * something like that
Hər zaman bir hədəfdir. Çox vaxt məqsədləşdirilir və buna görə də gələcəyə aiddir. indiki zamanda ancaq kayf var. Kayf dinamikadır, xoşbəxtlik isə illüziya.
"xoşbəxt olmaq məcburiyyətində deyilsən"
o da adətən 16-28 yaş arası baş verir. həmçinin testesteronun oğlanlardakı pik yaş aralığıdır, 14-də yuxarı qalxıb 27 də aşağı düşür, hansı ki yaxşı ki düşür, həmişə yuxarılarda high qalmaq sizin ziyanınıza olardı. 14-27 həmçinin yaradıcılığın ən yüksək olduğu yaşlardır təqdiqatlara görə, testerseron-> creativiy, makes sense. sonra da itkilər və ölüm başlayır. 70 yaşımızda ölmürük əslində, hər ölən yaxınımızla bizim də bir hissəmiz ölür. ernes becker sağolsun, insan hər şeyi ölümdən qaçmaq üçün edir, bütün savaşlar, ordular, sevgilər, uşaqlar. o da başlayır 20-lər otuz-lar, bəzilərinin bəxti gətirir gec itirir bəziləri tez, görən də deyir bu adamlar niyə xoşbəxtdir. ağrıları azdır. xoşbəxtlik düşüncə tərzidir. düşüncə tərzini bir aya dəyişərək sən də "xoşbəxt" ola bilərsən, amma olmalısanmı? xoşbəxt həm dəm axmaqdır. onu gözləyən təhlükədən xəbərsiz. ya keçmişini unudub xoşbəxt olmuş insan yenə səfehdir. ingilislər demiş, grounded deyil. guards up. ağrıdan qaçan insan xoşbəxt ola bilməz olsa olsa ancaq qorxaq olar. bütün dərdlərini marixuanayla yumaq qədər cılızdır, içindəki yanğın rumkalarla sönmür. dərin nəfəsli oksigen də söndürmür, əksinə xatırladır ki varsan, əzabsan, ayıq sən həqiqətin qramına belə dözmürsən. buna dözmək dəlilikdir deyirsən də, bəlkə də dəli olmalısan. çünki dəlilər xoşbəxtdir.
Bir yerdə belə bir sorğu görmüşdüm "azadlıq yoxsa xoşbəxtlik?" Düşünürəm ki, əgər daimi xoşbəxtlik deyə bir şey yoxdursa azadlığı seçmək hər zaman daha yaxşıdır , çünki azadlığın içində həmişə bir xoşbəxtlik tapıla bilər. Amma sən azad və sərbəst olmasan belə (fərqində olmadan) xoşbəxt ola bilərsən.
Mənə görə, xoşbəxtlik: müəyən bir zaman dilimində uğuru əldə etmək deyil, zamanı itirəcəyimiz qədər çox sevdiyimiz bir şeyi tapa bilməkdir. Xoşbəxtlik ,hər şeyin ən yaxşısına sahib olmaq deyil, hər anın qayğısızca dadını çıxara bilməkdir.
Hər səhər oyandığımızda içimizdə hüzurun olmasıdır.Heç kimə bir açıqlama etmə gərəyi duymadan öz həyatını yaşaya bilməkdir ,öz bildiyin doğrularının, ədalətinin arxasında çəkinmədən dura bilməkdir. Özümüzü axtaranda, çatdığımiz nöqtə deyil də, keçdiyimiz yollardır. Bəzən tanımadığımız bir uşağın bizə gülümsəməsi, bəzən yemlədiyimiz pişiyin yedikden sonra heçnə olmamış kimi öz yoluna getməsi, bəzən yaralı bir quşu yenidən həyata qaytarmaq, Bakıda qarın nəhayət yerə oturduğunu görmək, bəzən küçədə sevdiyin musiqini eşitməkdir, bəzən sahibləndiyimiz bir canlının bizə ehtiyac duyması buna görə də özümüzü həm işə yarar həmdə dəyərli hiss etməyimizdir xoşbəxtlik.
Ən əsası isə Varlığımızı, ruhumuzu, qəlbimizi, mərhəmətimizi, sevgimizi, həyacanımızı bir sözlə hər şeyimizle özümüzü sevə bilməkdir. Sevə bilməkdir əsas xoşbəxtlik nəyi isə kimi isə fərqi yoxdur, bir zamanlar bir dostum mənə demişdi ki, "fərqi yoxdur qarşılıqlı olsun ya da olmasın, kim nə deyirse desin, sevmək və sevilmək möhtəşəm duyğudur, əsasında xoşbəxtliyin bir parçasıdır" .
Bu siyahı istənilən qədər uzana bilər ,hərkəsə görə xoşbəxtlik bir başqa bir şeydir özlüyündə. Xülasə, hərkəsə xoşbəxt anların bol olduğu bir həyat və həyatında xoşbəxtliyin həqiqətən nə olduğunu tapmağı arzu edirəm.
Bu arada tək başıma yeriyirəm və qar yağır hazırda, soyuq əllərimi kəssə belə qarın yağışından dəhşətli xoşbəxt olaraq yazdığım bir yazıdır. Qara da bir eşq olsun )
hamamnan çıxmışam, yastıq üzümü də yenisiylə dəyişmişəm. daha asan əldə edilən xoşbəxtlik az saydadır yəqin ki.
Əvvəlcə Allahdan həyat istədim
O mənə qaranlığı verdi
Sonra Allahdan işıq istədim
Həmin gün mən doğuldum
Amma bu işıq çox parlaq oldu
Və mən qorxdum, ağlamağa başladım
Allaha yalvardım ki, məni qorusun
Elə həmin dəqiqə anam məni qucaqladı
Və mən sakitləşdim, sonra Allaha şükür elədim
Onda Allah mənim gözlərimi açdı
Başladım gülməyə, sonra böyüməyə
Hər kəs kimi...
Və bir gün, bir gün
Allahdan xoşbəxtlik istədim
Amma səs gəlmədi
Yenə dua etdim, yenə də xoşbəxtlik gəlmədi
Onda anladım ki, xoşbəxtliyimi özüm tapmalıyam
Və başladım axtarmağa
Gücdə, şöhrətdə, qızılda, kitabda, elmdə
Hər yeri gəzdim, dolaşdım
Hər kəsdən soruşdum
Amma hər dəfə insanlar mənə səhv yolu göstərdilər
Və hər dəfə xoşbəxtlik sandığım qapıları
Var gücümlə döyəndə
Qapıları açan olmadı
Açılanlarda da xoşbəxtlik olmadı
Tapa bilmədim və yorulub başladım qayıtmağa
Yolda qoca, müdrik bir dərvişlə qarşılaşdım
Və dedim: Xoşbəxtlik yoxdur
O isə dedi: Sən onu qıraqda axtarırdın
Amma xoşbəxtlik sənin içindədir
Mən inanmadım, onda dərviş əlimi götürdü
Və sinəmə qoydu
Dedi: Qulaq as, döyüntünü eşidirsən?
Bu sənin xoşbəxtliyindir qapını döyür
Elə isə aç qapını...
--sitat--
H.O.S.T, Prelüd, 2008
üzv ol