uşaqlıq illəri yay tətilində günortadan sonra 3 radələri

| anket

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. böyük ehtimal atamın mənə aldığı futbol topu ilə məhləyə düşmüş öz yaşıdlarımın düşməsini gözləyim deyərkən 1-2 dənə marojnanı aşırdıb üstünə soyuq kola içirdim. toplaşan uşaqlarla məhlələr arası futbol oynayıb axşam evdə oynamaq üçün bir-birimizə kompyuter diskləri verərdik. xoşbəxt idik.
    2. belarusiya və sumqayıtda olan xalamgil tətil vaxtı gəlirdi nənəmgilə. biz də günortadan sonra gedirdik uşaqlarla oynamağa. cəmi 9 uşağ olurduq, ən balaca mən idim. həmişə dışlayırdılar məni. birlikdə takılırdılar, mən yanlarına gedəndə susurdular. top oynayanda da 4-4 qrupa bölünürdülər, qalırdım yenə qıraqda. çox incinirdim, çox... mən də otaqlardan birində ağlayırdım. heç biri qoz qoymurdu mənə. bir dəfə xalamoğlu "nellie səndən zəhləm gedir" dedi. ondan sonra heç yanlarına getmədim, birbaşa gedib otaqda babamın başa düşmədiyim kitablarına baxırdım.
    indi daha xoşbəxtəm(?). ən azından insanlar məni önəmsəməyəndə canın cəhənnəmə deyib keçə bilirəm, ağlamıram daha.
    4. köhnə entrylərimdən birində 9-13 yaş aralıqlarında ailəmin (nəinki ailəmin, hətta qohumlarımızın bir çoxunun da) dadandığı bir nabran var idi. hələ onda bakıda yaşayanlar ora axın etməmişdi, "atlant" adlı o ilk inqilabi resort yerinin təmiri gedirdi, açılmamışdı və "xodla maşını nabrana sür" mahnısı hələ çıxmamışdı.

    bax hələ o vaxtlar gün səhər saat 7-dən başlayıedı bizim üçün. əslində, mənim üçün yox, çünki uşaqlığın gətirdiyi kayfullalıqla saat 11-də oyanırdım və dolayı yolla olduğumuz motelin səhər yeməyini qaçırdırdım, mamam mənim üçün sıyıq gətirirdi qaldığımız evə. ondan sonra havaların isti olması və bizim 1 dənə maşın yolu adlayıb (nabrandakı çıraq qalada qalmış olan varsa, biləcək nə deyirəm) dənizə çatmağımız səbəbilə dənizdən başqa əyləncəmiz yox idi. elə bir az yemək yeyən kimi mən və mən yaşda olan digər qohum uşaqları dənizə qaçıb görməmişcəsinə üzürdük və bu səbəbdən də xeyli duzlu dəniz suyu içirdik. saat 4-ə qədər bu görməmişlik davam etdikdən və biz günorta yeməyini qaçırandan sonra növbəti ritual valideynlərimizin başını xarab edib bizə atışdırmalıq nəsə aldırmaq, ya da əlavə yemək bişirtdirmək, ya da özləri bişirsinlər deyə təzyiqlər göstərmək idi.

    sonra yanmış çiynimizin ağrısından qıvrılanda sakitcə evin arxa tərəfində oturub valeybol meydançasına baxırdıq. çox vaxt da ya semiçka çırtlayırdıq, ya da vafli yeyirdik. dəniz havasının verdiyi aclıq başımıza vurmuşdu, bir sözlə.

    nəysə, bu da kənara, o voleybol meydançasında voleybol oynayan 20-22 yaşlı qızlara, oğlanlara baxırdıq. hərbçi və çox ağır atanın övladı olmağın gətirdiyi "atasının balası" ədasıyla oğlanlarla bu qədər səmimi olan qızları qınayırdım və öz içimdə də paxıllıqla fikirləşirdim ki, bunların dədəsi necə icazə verir bunlara? düşünürdüm ki, mən onların yaşında bu sərbəstliyə (dəhşət sərbəstlikdi axı) sahib ola bilməyəcəm, heç olmazsa, öz içimdə bu hərəkətlərini gözümdən salım.

    həmin voleybol meydançasının bir az yanında isə böyük çinar ağacı var idi. altında hər cürə bör-böcək tapmaq olardı. ilk qırxayaq müşahidələrimi orada həyata keçirmişəm. hətta o qədər qırxayaq olurdu ki, onları yığırdıq bir yarpağa və oyuncaqla oynayırmış kimi onları obrazlaşdırıb oyunlarımıza daxil edirdik.

    uzun müddət bu nabran macəralarımız belə davam etdi. çıraq qala, qohumlarımız, yarım-yamalaq ailəm, daim mənlə müqayisə olunan yaşıdım qohumum, bizdən böyük qəşəng qızlar və yaraşıqlı qaqaşlar.

    bu qəşəng qızlar və yaraşıqlı qaqaşlar üzündən isə hər gecə saat 1-2 radələrində mütləq nəsə maşın qəzası baş verirdi. yuxarıdan gələn yol reski sola doğru dönürdü deyə bir az sürət, bir az alkoqol, bir az da yolu tam tanımamaq nəticəsində gözümüzün qabağında neçə-neçə maşın maşın yolundan çıxıb sahilə tullanırdı. heç bir ölüm-itim hadisəsinə şahid olmadığımız üçün o da bizim alternativ əyləncəmiz idi.

    bir neçə il əvvəl yenə yayda nabrana getdik, bu səfər qohumlar olmadan, sadəcə ailəmlə. heç nə eyni deyildi. dənizə çıxan maşın yolu, daşlar, illərdi sahildə qalan o çürükfason ağac kötüyü, qara qumu eyni idi e, amma hissiyat eyni deyildi. kənd əvvəlkitək parıldamırdı, insanlar da day bizim həmişə yaşadığımız yerlərə gəlmirdilər. onların daha bahalı istirahət mərkəzləri var idi, hovuzlu mərkəzləri. utanmırlar da sənöl 2 metr o yana dənizdi, gedib hovuza girirlər.
    5. 13 yaşın neçə il davam etdiyini düşündürən başlıq. Təsəvvür elə 13 yaşın olur ancaq 8 il artmır da, 13 olaraq davam edir yaşın və bu da 13-lü yaşların olur asgdhfh
    edit: 13-lü yaşlar var idi başlıqda, editlədilər əclaflar -*


sən də yaz!