unudulmaz albert camus cümlələri

| ədəbiyyat

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. Ataya cavab verilməz cümləsini bilərsiz. Bu cümlə bir az qəribədir. Sevilən kişiyə cavab verilməz də kimə cavab verilər bu dünyada ?

    insanlar göstərdiyiniz nədənlərə,içdənliyinizə və acılarınızın ağırlığına ancaq siz öldükdən sonra inanırlar.

    kimdir başqaldıran insan ? yox deməyi bacaran insan !
    2. haqlı olduğuna əmin olmayanlar partiyası varmı? Mən ora üzvəm
    Hayatın manası yok, (amma) itina ile yaşıyınız.
    ilk cümlə qeyri müəyyənliyin bildirişi haqqındadır. Ətrafda birçox insan müəyyən cavablar bildiklərini iddia edərək gəzirlər. Kimisi evreni yaradan bir qüvvənin Qurani Kərimin təsvir etdiyi kimi olduğuna əmindir (bax: müsəlman ), kimisi yaradıcının olmamasına əmindir (bax: ateist ), kimisi Tanrının var olub olmamasını insanın heçvaxt heçbir yolla algılaya bilməyəcəyinə əmindir (bax: aqnostik ). Bunlar hamısı qeyri müəyyənliyin içində itməmək üçün insanın bir müəyyənlikdə gizlətməsinin bir üsuludur. Qeyri müəyyənlik isə bir ad altında gizlənmir, hansısa "izm"in tərkibində deyil, hansısa müəyyən cığırı yoxdur, sadəcə var. Albert Camus da yəqin ki buna işarət edir ki, qeyri-müəyyənlər də bir yer altına toplanmalıdır. Bu şəxsi rəyimdir, belə düşünməmiş də ola bilər.
    ikincisi isə həyatın mənasızlığı üzərinədir. Həyatda pre-determined heçbir məna yoxdur. Həyata və hadisələrə bütün mənaları insan beyni yükləyib. Əslində isə onlar sadəcə varlar və heçbir məna daşımırlar. Hələ məsələdən Tanrını da çıxartdığımız zaman heçbir məna qalmır. Yaşamağa müəyyən səbəb qalmır. intihar etmək tək yol imiş kimi gəlir. Amma Kamyü insanları Sizifusa bənzədər. Sizifus tanrı Zevs tərəfindən ağır daşı əbədiyyətə kimi dağın başına qaldırmaqla cəzalandırılır. Hərdəfə daş yuxarı çatanda yenidən yuvarlanır aşağı düşür. Sizifus hərdəfə yenidən coşqu ilə, iradə ilə daşı yuxarı qaldırır və bu əbədiyyən belə davam edir. Camus da bizim yaşamağa məhkum olduğumuzu düşünür. mənasız həyatda mənasızlığa qarşı üsyan edərək yeni mənalar yaratmalıyıq. Sorumluluk üstlənməliyik.
    4. Eyni şeyləri etdikdən sonra insan bir gün yüksələr nədən ? Hər şey belə başlayar. Bilinc oyanar və zamanı düşməni olaraq görər. Sonra yadlaşma başlar Təbiətin gözəllikləri, səmanın mükəmməlliyi hamısı itər. Bunun sonunda ya insan intihar edər ya da bununla yaşamağa alışar (Asturyada üsyan əsərində bu dünyanın bir anlamı yoxdur və bunu qəbullanmayan azadlığına govuşa bilməz). Sisifos söylemindəndir bu.
    Bir insan ancaq imkansızı əldə etmək üçün Tanrı'ya yönələr, ola bilənə gələndə isə insanlar bəs eliyər.
    5. Dünyadan köçən adamlara münasibətə, bilirsinizmi, niyə belə hörmət və ədalətlə yanaşırıq? Səbəb çox sadədir. Onlara münasibətdə real, gerçək şərait iştirak etmir. indi, azadlıqdakı yerimizi dar eləmirlər, vaxta qənaət eləmədən kokteyl içdiyimiz zaman, yaxud gözəl bir məşuqə ilə görüş zamanı vəcdimizi istədiyimiz şəkildə havaya səpələyə bilirik. Onların bizi məcbur elədikləri bir şey varsa, o da yaddaşdır, onlar haqqında xatirələrdir, ancaq bu andıra qalmış yaddaş tez-tez ölüb-dirilir, qısaqapanmalar baş verir. Yox, biz ancaq dostlarımızın ölümü ilə bağlı təzə xatirələri sevirik, təzə dərdi, qüssəni - yəni həm də özümüzü.
    6. ən sevdiyim yazıçı olduğundan bir neçəsini birlikdə paylaşım:
    "kim və nə haqqında bunu bilirəm deyə bilərəm ki? içimdəki bu ürəyi eşidirəm və var olduğunu qəbul edirəm. bu dünyaya toxuna bilirəm və onun da var olduğunu qəbul edirəm. bundan sonra qalan hər şey isə qurmacadır. çünki varlığından şübhə etmədiyim bu mənliyi başa düşməyə, onu izah etməyə çalışdığım an barmaqlarımın arasından su kimi axıb gedir. ola biləcəyi bütün üzləri çəkə bilərəm, ona verilmiş adı, köklərini, təhsili, hərarətini və ya susqunluğunu, böyüklükləri ya da kiçikliklərini çəkə bilərəm amma bu üzləri toplaya bilmərəm. öz özümə yad qalacağam həmişə" ,

    "başa düşürəm elm yoluyla qanunauyğunluqlarını saya bilsəm də bu dünyanı qavraya bilmərəm",

    "dünyada hər şey açıq aşkar olsaydı incəsənət mövcud ola bilməzdi"
    -sisifos söyleni

    "insanlardakı bu korluğa təəccüblənirdi, insanlar özlərində dəyişən hər şeyi bilsələr də, dostlarına özləri ilk yaratdıqları görüntünü yaraşdırırdılar, əvvəl necə idisə elə qəbul edirlər. necə ki bir it xasiyyətini dəyişdirməz, insanlar da it kimi idilər digər insanlar üçün",

    "daha uzun və ya daha qısa müddət xoşbəxt olunmaz, xoşbəxt olunar və nöqtə"
    -xoşbəxt ölüm

    "hisslərimizi sadəcə ölümün oyatdığını hiss etmisinizmi? bizdən yeni ayrılmış dostlarımızı nə qədər çox sevərik. ağızları torpaqla dolub danışa bilməyən müəllimlərimizə nə qədər də hörmət edərik. bizdən bütün həyatları boyunca gözlədikləri hörmət o anda gələr. bilirsiniz niyə? çox sadədir! çünki ölülərə qarşı məsuliyyətimiz yoxdur artıq, bizi sərbəst buraxıblar."
    -çöküş
    7. bir ölkəni tanımaq istəyirsinizsə, orada insanların necə öldüklərinə baxın


sən də yaz!