46 yazar | 21 başlıq | 171 entry
yenilə | gündəm

12
#son entrylər 171 yeni entry
#zirzəmi 19 yeni entry

amerika deyiləndə ağıla gələn şeylər 11 sigma kişi 11 sözlüyün ən sevilən yazarları 11 çirkin olmaq 7 ssshhhiiittt! 2 we only write in english to this topic   sonuna ay gijdıllaq yazıla biləcək mahnılar 5 void   sözaltı günlük 5 hydra1917 2 yazarların etdiyi umbaylıqlar   spartacus: blood and sand | kino   dr john watson   türkiyə deyəndə ağıla gələnlər 2 insanın böyüdüyünü anladığı anlar   universitet qrup uşaqlarının whatsapp qrupu 3 geri dönməsi ən çox istənilən yazarlar   sözlüyün ən sevilən yazarları 9 sözaltı sözlük 3 göz   könüllü   sevişmək istənilən məşhurlar   yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər 2 necip memili   yazarların bildiyi xarici dillər 6 azərbaycanda gay olmaq   duşdaykən ağıla gələn dəxlisiz fikirlər 3 azrap 3 timey wimey wibbly wobbly   yalnızlığın ən çox anlaşıldığı anlar   çayı soyudub içən insan 3 dave mustaine vs james hetfield   almaniya deyiləndə ağıla gələn şeylər 3 aron nimzowitsch 2 ənənəvi rock sözləri 2 türkiyə   peysər 2 unudulmaz uşaqlıq xatirələri   sözlük yazarlarının ən sevdiyi yeməklər 4 hipermodernizm   american psycho | kino 2 tuncay kantarcı   şor 3 feu chatterton   konserti olsa gediləcək qruplar   thee sacred souls   zeit   sevilməyən insan tipləri 3 phonk 2 american beauty | kino   amerika deyiləndə ağıla gələn şeylər 10 saybu swag   sigma kişi 6 yeni yazar olanlara məsləhətlər 2 yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər 2 umbaylamaq   təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər 3 #sözaltı english   aşağı güzdək   akbaba | kino 3 nardaran   ramil usubov   yuriy şatunov   kurtlar vadisi | kino 2 gzt   əsləhə   megadeth   dave mustaine   per aspera ad inferi   castlevania | kino   a return to salem's lot | kino   sözaltı meme   etməkdən nifrət edilən şeylər 6 şahzadə diana   sedat peker 3 laz ziya   masturbasiyadan sonra gələn peşmanlıq hissi 5 1q84  









l'etranger

| ədəbiyyat

facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink

/ 2 »


    1. nobel ədəbiyyat mükafatı sahibi albert camusun "əfsanə" kitabı dedilər, aldıq, oxuduq, sizin əfsanə anlayışınıza tullanım. bildiyin düz kitab düm düz bir kardiograma kimi irəliləyir. kitabı və albert camusu qoyuram bir kənara, onla işim yoxdur. ama, bu kitabı tərifləyənlərə bir çift söz deyilməlidir, oxuduqları kitab sayı bir əlin barmaqlarının sayını keçməyən bu adamların psixologiyasını başa düşmək elədə çətin deyil, niyə bu kitabı təriflədiklərini. insanın sahib olduğu şey tək/az-dırsa ondan möhkəm yapışar, qaldırıb göyün üzünə qoyar. ata və anası sağ ikən onlara lazımi qayğını göstərməyib, ikisindən biri öldüyü zaman sağ qalanın başına dönən insan kimi. başqa bir misal, avropanın şəhərləri haqqında fikir alanda kimdənsə, poxdan bir şəhəri qaldırıb dağ başına qoya bilir, bu, o insanın oradaki əziz xatirələri ilə yanaşı, getdiyi, gördüyü tək şəhər olduğu üçün eqosu xətrinə qarşı tərəfə onun getdiyi yerin möhtəşəmliyi ilə təsir edib, dünyada görülməsi lazımi bir yeri onun gördüyünü və digər insanlardan fərqləndirməyə çalışır özünü. kitab məsələsidə eynidir. adam həyatında üç beş kitab oxuyubsa, o kitabı qaldırıb göy üzünə qoyur ki, qoy qarşı tərəf onun çox dəyərli bir kitab oxuduğunu və dəyər verilməsi lazımi biri olduğunu anlasın. bilirəm çox uzadıram, ama bu paulo coelho və elif şafakçılardan hamımız çox yığmışıq, başa salmağa çalışıram onları. səhv anlaşılmasın coelho ilə camusu bir tutmuram kitabın dəyəri haqqında bir azdan yazacam o ayrı.
    bu kitabı tərifləyənlər kafkanın metamarfozunu oxuyanlarının * etdiyi şeyi edirlər. metamarfozanın giriş cümləsi olan"bir sabah oyandı, və böcəy olmuşdu" cümləni yerə göyə sığdırayıb. uybla! girişə bax sən dedikləri şeyi edirlər. yad kitabının ilk cümləsi olan"bugün anam öldü, bəlkədə dünən, bilmirəm" cümləni deyərək, ayblin! ədəbiyyata gəl! bu adam aşıb! bu adam ilahdı! kimi nidalarla təəccübləndiklərini göstərirlər. bu tip adamlar facebook şairləri dediyimiz kategoriyadaki insanların şeir/yazılarını oxuyanda da attırırlar, sən əjdahasan!! asikume?

    kitaba gəldikdə isə, 1942-ci ildə yazılıb bunu qeyd edim əvvəl. bu əsas nöqtədir. sonra isə ədəbi əsərlərdəki bir nüansa diqqət çəkmək istəyirəm. xüsusilə bizim ədəbiyyat kitablarımızdavə aztv-mizdə azərbaycan yazarları üçün işlədilən şablon ifadə olan "yazıçı öz dövürü və gələcək nəsillər üçün əvəzolunmaz əsərləri miras buraxıb" sözü deyilir. onsuz da olmayan ədəbiyyatımızı biraz da gözdən salırlar. !öz dövürü və gələcək nəsillər üçün" sözü bir əsər üçün deyilə bilinəcək ən dəyərli sözdür, bunu hər kitaba aid etmək olmaz. azərbaycan ədəbiyyatına ümumiyyətlə girmirəm. məsələn dostoyevskinin cinayət və cəzası gələcək nəsillərə də xitab edərkən, qoqolun ölü canları daha çox dövrün insanlarına xitab edir. gələcək nəsillərədə xitab edəcək, gələcək 100 il demirəm 50 il, hətda indiki globallaşan dünyanı da nəzərə alsaq gələcək 25 il üçün xitab edəcək kitab yazmaq hər adamın işi deyil. camus bu kitabı başda qeyd etdiyim kimi 1942-ci ildə yazıb, və kitabın ana mövzusu yabancılaşma * ikən əsas da 19-cu əsr yazılmış bir kitab ikən, gələcəyə xitab etmədiyini çox rahat deyə bilərik. yabancılaşma 19-cu əsrdən başlayaraq çox sürətlə davam etməkdədir, və artıq pik nöqtəyə çatmışdır. nəinki hər on illikdən bir hər ildən bir daha da yabancılaşan postmodern dünyamızda camusun 1942-ci ildə yazdığı yabancılaşma haqqındaki kitabını "indiki dövrə görə" dağ başına qoymaq düzgün deyil. təkrar edirəm "indiki dövr". öz zamanı üçün mükəmmələ yaxın kitab adlandıra bilərik "bəlkə". ama indiki dövrdə cəmiyyəti öz beynində silib atmış, palaza bürün el ilə sürün sözünü boş vermiş adam tapmaq heç də çətin deyil. kitabda isə əsərin qəhrəmanı merusaultun cəmiyyət və cəmiyyət qaydalarının boş vermiş olması ön planda tutulur. kitabın sonunda nəsə maraqlı birşey bir göndərmə olar deyə gözlədim, ama sonda adam rahib ilə dialoqa girdi və bitdi.

    özətlə camus'un ilk kitabıdır, və heç də şahəsər ünvanına sahib olmağa layiq deyil. çox güman ki ilk kitabı olduğu üçün. bəlkə də vəba'nı oxumaq lazımdı.

    6 əjdaha!

    23.03.2013 00:07, timidus
    2. albert camusun yazmis oldugu eser. əsərin baş qəhrəmanı standart həyata, standart düşüncələrə yad bir insandır. onun da adi insanlar kimi iki əli, iki ayağı var, amma bu insan gördüyü işə, cəmiyyətdə baş verən proseslərə, insan ölümünə, sevgiyə və bu kimi şeylərə yad bir insandlr. əsərdəki baş qəhrəman təsadüf nəticəsində bir ərəbi öldürür, lakin bundan heç bir peşmançılıq keçirmir, bu məsləni adi qəbul edir, məhkəmə prosesləri, onun haqqında söylənilən mühakimələr, rəylər ona təsir etmir və əslində o, bütün bunların tezliklə bitməsini, yatmağı daha çox arzu edir. anasının ölüm xəbərini belə adi qarşılayır, bunun onsuz da gec və ya tez baş verəcəyini, buna görə kədər hissi keçirməyin ona yad olduğunu düşünür baş qəhrəman cəmiyyətə və eləcə də özünə yad bir insandır. absurd fəlsəfə ona hökmranlıq edir, həyatın mənasızlığını anlayır və bundan heç də kədərlənmir. bu sözlər yad insana məxsusdur :

    hər kəs bilir ki, həyat yaşamaq zəhmətinə dəyməyən bir şeydir, əslində 30, ya da 70 yaşında ölməyin fərqli olmadığını mən də bilirdim, çünki hər iki halda çox təbii olaraq başqaları yenə yaşayacaqlar və bu minillərlə davam edəcək (…) insan madam ki öləcək, bunun necə və nə zaman olacağının əhəmiyyəti yoxdur”. əərin əsasında çəklmiş film də var , eyni adda , 1967-cil

    2 əjdaha!

    10.08.2013 14:55, abraksas

    1 əjdaha!

    10.08.2013 19:18, uzuncorab hippi
    4. doğru yazılışı l'etranger olan əsər.*** meursault mənə çox tərs bir obraz olsa da, əsəri oxuyanda heç yadırğamamışdım.camusnun böyüklüyü də elə bundadır.zeki demirkubuzun yazgı filmi isə əsər əsasında çəkilməyib, demirkubuzun dediyi kimi sadəcə ondan təsirlənərək çəkilib.çünki musa ilə meursault arasında oxşarlıqlar danılmazdır, ancaq bu əsasında çəkilib deməyə haqq vermir.

    1 əjdaha!

    13.08.2013 23:02, rhoda
    5. oxunan kimi başa düşülməyən əsər. əgər heç vaxt "yad" hiss etməmisənsə. insan özünü ordakı adam kimi hiss etdimi tamamdır, anlayıb artıq. bundan sonra "əh bu əjdaha deyilmiş ki" deyilə bilər, amma hissləri qələmə almaq asan deyil axı.

    1 əjdaha!

    03.09.2013 01:34, uzuncorab hippi
    6. yadlaşmanın şahəsəri sayılsa da sadəcə ədəbiyyat mifidir. şişirdiləcək dərəcədə böyük əsər deyil, skandinav ədəbiyyatındakı yadlaşma nümunələrinin əlinə su tökməz. əlbəttə yazar camus olunca orqazm olmamaq əldə deyil. sadəcə gözəl əsərdi

    1 əjdaha!

    11.02.2016 21:32, çük
    8. "qəzetlərdə, başı olmayan bir adamın hekayəsi yazılmaqdaydı. hadisə çexiyada baş vermişdi. bir adam pul qazanmaq üçün bir çex kəndindən çıxıb şəhərə getmişdi. iyirmi beş il sonra varlı olmuş, həyat yoldaşı və qızı ilə kəndə geri dönmüşdü. dünyaya gəldiyi kənddə anası və bacısı kimi oda otel işlətməyə başlamışdı. adam anası və bacısına sürpriz eləmək üçün həyat yoldaşı və qızını başqa bir otelə qoyub tək halda onların yanına gəlsə də, anası və bacısı onu tanımamışlardı. adam zarafatlaşmaq məqsədilə oteldə bir otağı kiralamış sonra da cibindəki pulu göstərmişdi. gecə vaxtı anası ilə bacısı çəkic ilə onun başına vura-vura adamı öldürüb pulunu almış, ölüsünü də çaya atmışdılar. sabah kişinin həyat yoldaşı gəlmiş onlara gələn qonağın kim olduğunu anlatmışdı. bunun üzərinə ana özünü asmış, baıcısı isə bir quyuya atlayaraq intihar eləmişdi." bu hekayəni bəlkə də min dəfə oxudum. bir tərəfdən inanılmaz bir şey idi. digər tərəfdən isə təbii idi. öldürülən kişinin bunu haqq elədiyini düşündüm, insan heç vaxt but tip zarafatlar etməməlidir.

    5 əjdaha!

    16.12.2017 20:55, anyone
    9. bu gün anam ölüb.bəlkədə dünən

    2 əjdaha!

    17.12.2017 12:58, prometey
    10. həyata baxış bucağı dəyişməkdə olan bir insanın oxumamalı olduğu albert camus kitabı.

    0 əjdaha!

    13.10.2019 06:35, ryna_o'reily
/ 2 »



üzv ol