2022
| sosial87,469 | 30 | 147
əjdahalar googlla
sözaltı günlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - 2022 rusiyanın ukraynanı işğalı - 2023 - eurovision 2022 - sözaltı fotoqrafiya - yazarların 2022-ci ildən gözlədikləri - yazarların 2025-ci ildə izlədikləri filmlərin siyahısı - azərbaycanda karantin rejimi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 8602022-də gözləntilərimin çox üstündə işlər etdim, gözlədiyimdən də yaxşı keçdi mənim üçün. Əlbəttə ki, pis hadisələr də yaşandı, amma 2022 üçün qoyduğum bütün hədəfləri artıqlaması ilə tamamlayaraq yekunlaşdırıam ili. Təxminimdə yanılmamaq çox sevindirir məni.
Duyğu döngüsü, ilin əvvəlindən bəri təməli əvvəlki illərə dayanan depressiya içərisində olduğum, ağır mental çöküşləri yaşadığım, həyatın reallıqlarını gördüyüm, necə deyərlər püxtələşdiyim bir il.
Yeni insanlar tanıdım, yeni biliklər, yeni uğurlar əldə etdim, nə qədər yaxşı olsaq da insanların kinini, pisliyini də gördüm, boş şeyləri vecə almamağı öyrəndim, ilin ortası sözlük kimi bir yerlə tanış oldum, çox şeylər öyrəndim bu bir ildə. mental cəhətdən çox dibdə olduğum üçün bir neçə həftədir müalicəyə, həkim təyini ilə antidepressant qəbuluna başladım. Düzünü desəm 2023 dən çox böyük bir şey gözləmirəm, ümumən bir şeylərə başlamaq üçün filan ilin yenilənməsini- 365 günün tamam olmasını gözləmək absurd gəlir mənə, yəni irəlidəki aylar üçün daha yaxşı olacağımı ümid edirəm.
Bu mahnını keçən il bu vaxtları kəşf etmişdim, demək olar ki, bütün il boyu mənim düşüncələrimə, gecələrimə, yollarıma şərik oldu, sevirəm bu mahnını.
(youtube:
)
insanlar tanımaq cəhətdən isə rəngarəng oldu. Yeni dostlar və mənə çox əziz olan birini qazandım. Bu cəhətdən yaxşı yadımda qalacağına inanıram.
Eyni zamanda yaxın münasibətlər barədə fikir və niyyətlərimi bütünlüklə kənara qoyduğum il oldu. Bu həm ikili münasibətlərə aiddir, həm də həmcinslərimlə dostluq. Artıq Biriylə hər Nə qədər deyib-gülsək də, oturub həyati məsələlərdə söhbət etsək də, kiməsə doğmalıq hissi duymuram. 6-10 illik bir neçə dostum xaric heç birinin yanında özüm kimi ola, səmimi şəkildə yaxın hiss edə bilmədiyimi başa düşdüm. Bundan əvvəl belə olduğunu bilirdim, anlayırdım, amma bu il tamamilə qəbullanıb sanki yeni bir səhifə açdım. Belə nəticəyə gəlmişəm ki, təəssüf ki, yaş ötdükcə insan yeni tanış olduğu insanlarla doğmalaşa bilmir. Hətta bu məndə son 4-5 ildə tanış olub, ara-ara görüşüb səmimi olduğum insanlarla da bu alınmır: elə bu il 2 qız, 2 oğlan olmaqla yaxın saydığım 4 nəfərlə münasibətim soyudu. Bütün bunların nəticəsi kimi köhnə, əziz dostlarımdan bərk yapışmağa başladım. Hər fürsətdə ayrı-ayrı görüşürəm. demək olar, hər həftəsonu da ümumi kruq olaraq görüşürük. Dolayısilə, dostlara olan sosial ehtiyacımı sadəcə bu formada ödəyirəm. Qızlarla münasibət də ya sosial şəbəkələrdə elədiyim söhbətlərdir(ki, real həyata daşımamağa çalışıram), ya da bel altı. Ara-sıra görüşdüklərimlə də bu il əlaqəni zəiflədib aranı açdım. Ciddi münasibət də düşünmürəm deyə ara-sıra olan flörtləri də dəyərləndirmirəm.
Eyni zamanda, 2022-də başa düşdüm ki, hər zaman özümüzə doğma saydığımız insanlarla birlikdə ola bilmərik, hətta olmamalıyıq da. Daha doğrusu, başa düşməkdən ziyadə, bu məsələni də qəbullanıb buna uyğun yaşamağa başladım. Əvvəllər hər zaman hər şeyin mükəmməlinə qaçırdım. istənilən mühitdə ancaq istədiyim tip insanlar olmasını istəyirdim, buna çalışırdım və olmayanda uzaqlaşırdım. Hətta sırf bu prinsipə görə 3 qrup, 2 fakültə dəyişmişəm universitet vaxtı. indi-indi qəbullanmağa başlamışam ki, həyatımın geri qalanında(artıq nə qədər qalıbsa) olduğum, demək olar, bütün kollektivlərə içim isinməyəcək, özümü xoşbəxt hiss etməyəcəm. Deyəsən, elə bu məsələ həm də doğma, "ailədən biri" saydığımız insanların dəyərini göstərir, onların qədrini bilməyimizi xatırladır. Əsas məsələ isə dəyər verdikcə qudurmayan, səni xor görməyə, istifadə etməyə çalışmayan və səni olduğun kimi qəbul edib qayğı göstərən insanları tapmaqdır.
Son olaraq, 2022-də sözün əsl mənasında azadlığımı əldə elədim: həm maddi, həm hüquqi. illərdir bu anı planlamışdım. Elə bir nöqtədəyəm ki, bir oğlançün çəkəcək hər qayğıdan uzağam: nə təhsil, nə əsgərlik, nə karyera, ən əsası isə, işləmək dərdim yoxdur, 2023-ün ən azı ilk yarısında da olmayacaq. Necə deyərlər, fələkdən vaxt oğurladım. Ya da buna "satın aldım" deyək. Bunu eləməyimin tək səbəbi və məqsədi isə bütün zamanımı özümə ayırmaq idi. Mental olaraq rahatlıq tapmaq, Zehnimi məşğul edən fikirlərimi harmanlamaq, hər şeyi götür-qoy edib "resume or quit?" seçimi etmək, özüm üçün həyatım barədə hər şeyi aydınlaşdırmaq istəyirdim. Düzü, 3-4 aydır hələ də heç nə etməmişəm, çox şeylə üzləşməyi ertələyirəm, günlərimi boşa keçirirəm. 2023-dən də gözləntim bu ertələməni, günü günə satmağı dayandırıb, özümə bu qədər zaman qazandırmaqdakı məqsədimi həyata keçirməkdir.
üzv ol