1. (bax: boş çoxluq)
birincisi insanın var olma səbəbidi ata. nə də olsa ondan törüyüb insan, gedib cool saydığı adama oxşayan deyil. sonradan cool statusu qazanıb atanı bəyənməyənlər var ki, onlar da tısbağanın çanağından çıxıb çanağı bəyənməyənlərdir.
ikincisi elələrini atasızlıqıa cəzalandırmaq lazımdı ki, görsün kar da olsa, lal da olsa, geri fikirli də olsa ata nə deməkdi.
(bax: ata)
2. mənəm.
cavanların heç bilmədiyim dünyasına girib özümü cavan kimi aparacağıma və ya gic-gic köhnə kişilik taslayacağıma öz yaşıdlarımla oturaram sakit. türkcəsi "huzur evi"-di bunun. 70 il yaşamısan, görəcyin bir şey qalmıyıb, bir az olgun olmalısandır. uşaöı dünyaya gətirmə səbəbin gələcəkdə onun sənə baxması deyil, uşaq kapital deyil çünki. sənə məni dünyaya gətir deyən yox idi. gətirmisən, baxmısan eyvallah.
nəvələrimin gic gic suallarına cavab verəcəyimə, gəlinimin sifətini çəkəcəyimə - ki bunlar olmasa belə necə ki, inci 94-lüləri çəkəmmiriy, ondan özümdən bir nəsil balacalarla necə eyni evdə yaşıyıb takılaram. evim varsa tək yaşayaram, yoxdusa da qocalar evinə köçərəm. qocalar evi yetimxana deyil.
mən atamı qocalar evinə göndərərəm mi? yox. çünki o məsələyə atanı atmaq kimi baxacaqdır. amma mən qocalanda evim olmasa qocalar evinə köçərəm.
3. istisnasız (bax: Hafiz hacıyev)
. Arada bir uşaqları da aparacam babalarına dəysinlər. Görsünlər ki, necə biri olmaq olmaz. Kişi də ayaqqabısını cıxardıb masanın üstünə çırpsın ki, bunu filan ildə filan partiyanın sədri olanda filan bazardan almışam. Sonra qaraçılardan aldığı saatı göstərsin amma kənardan gələn minləri deməsin. Arada bağırsın ki, hamızı güllələtdirəjjjəm, asdırajam, kəsdirəjəm.
P.s. Gəşəng
)