ailə evində yaşamaq

adsızinsan · 2024-06-25

Kira pulu vermədən (gbkz: free) olaraq yaşasanızda müəyyən yaşdan sonra valideynlərlə yaşamaq həqiqətəndə işkəncədir, hələkidə sovet dövründ..

11. Mətbəxdə Qardaşımla bir olub anama zarafat etməkdən gözlərimizi bağlayaraq gülməkdən səndələdiyimiz anları heç nəyə dəyişmərəm. Bayaq anamın məhləyə ehsan verəcəyi plovun yanmış qazmağına dair bir o şutka bir mən şutka atıb gülməkdən keçinərkən anam bu zarafatların ortasında qalıb həfif gərginliklə gözlərini yenidən hazırlayacaği qazmaga zilləyib bəzən dözmədən gülürdü.
Atamla olanda vəziyyət fərqli olur. O danışır, biz dinləyirik. Vaxti ilə çəkdiyi Içini sıxan məsələlərdən danışır, bu hadisələrin necə öhdəsindən gəldiyindən söhbət edir. Qardaşımın bunların hamısından xəbəri var. Amma atam bu səfər mənə danışır. O bunlari kimləsə bölüşmür deyə Onun içini tökməyinə icazə verirəm. Bilirəm ki, daim fikirlər içində boğulan zehin üçün yaşayan bədən yoxdur.
Bu hadisələr çox az olur. Çünki yeniyetməliyin o saldırganlığı və bəzən içinə qapanıqlıği , imtahanlar, özümüzə ayırmalı olduğumuz asudə vaxt bizi bir-birimizdən ayırır. Bir-birimizə işi düşən və "hə/yox" cavabı verən ofis işçilərindən fərqsiz oluruq.
Ailə evi sizi yeri gələndə sarıb sarmalayan yer olsa da bir yerdən sonra insan özünü tanımağa o uzaq dağlara-başqa məkanlara keçməlidir.
Elə bu yaxın vaxtlarda da xəritənin o biri tərəfinə gedirəm. Inanıram ki, bu tək qurd bu addımı ataraq içdən daha da böyüyəcək.

12. Rayondakı işimi şəhərə transfer eləyərək ayrıldığım o ev. Çox qəribə duyğudur hıqiqətən. Ailəndən uzaqda başqa şəhərdə yaşayırsan, cismən burda ruhən ordasan, amma özünü də düşünməlisən. Əslində bu yaşıma kimi ailəmlə bir problemim olmayıb, indinin özündə belə yoxdur. Hətta atam üçün çox darıxıram bu aralar, vaxt tapan kimi mütləq gedəcəm rayona. Amma nə bilim, adam bir yaşdan sonra sərbəstlik axtarır. Məsələn, siqaret çəkmək istəyirsən amma atan görər deyə çəkinirsən, rahat telefonla danışa bilmirsən falan. Allah var, atam hara getdiyimə hardan gəldiyimə qarışmayıb indiyə kimi, xərclədiyim pulun bir qəpiyin soruşmaz, aldığım maaşdan 1 qəpik istəməz. Bir sözlə nələrəsə görə heç vaxt sıxmayıb məni. Bəlkə də həyatda ən böyük şansım belə atamın olmasıdır. Yəni evdən ayrılmağım bezməkdən deyil, bir növ sərbəstlik axtarışındandır. Biraz da özbaşıma yaşayıb gəncliyin dadın çıxartmaq istəyirəm. 24 yaşım var hələ, cavanam yəni. Kişi özü bu yaşlarda xarici ölkələrdə işləyib, anlayır yəni məni. Çox pis qruza düşüm alaaaa.

Yalnız deyilsən!