1. umbaylamadır. dünyanın etibarının olmadığının anlaşıldığı anlardandır. demeye ne qeder sözünüz olsada soxursunuz içinize. içinizden cavab verirsiniz hetda "yoxe papa sen sehv bilirsen men döyüldüm qonşunun heyetine daş atan" . ve size ele gelir ki seslenen iradların heç biri sizde yoxdu cavab vermek isteyirsiniz vere bilmirsiniz. hele birde söhbete camaatın uşağı girirse söhbet kuliminasiya * bilmirem düz yazdım ya yo nöqtesine çatır. "camaatın uşağı kompyüteri söküb yığır pul qazanır sen hele telefonla ona buna mesaj atırsan" deyilir, ama eslinde siz ailenizin dediyi o camaatın uşağısınız sadece deye bilmirsinizki mende söküb yığıram, macalda olmur onsuzda ağzınızı açtığınız anda yene danışırlar, lap deyek ki ağzınızı açdınız mütleq bir quş buraxacaqsınız ailenin sizi danlamağınıza sebeb olan. tek çıxış yolu gözlerinizi zillediyiniz yerde nese maraqlı bir şey tapmaq, birde arada bir qolunuzu ayağınızı terpetmekdir ki damar damarı minmesin hay-hayda. meselen men uşaq vaxtı divarda kı divar kağızında * oboy labirint fason xetler var idi onlara baxıb labirintden çıxmağa çalışırdım saatın keçmesini gözleyerek.
qaldı ki indi danlanmağa indi danışa bilirem deyesen, hem onsuzda insanın böyüdüyünü başa düşdüyü an lardan biridir danlanma zamanı başı aşağı salmayıbda cavab vere bildiyini hiss etdiyi an.
umbaylamayın