7. bu entrydə #367926 çox doğru yazılıb ki "sülh müqaviləsi bağlansa, sülh dövlət siyasətinə çevrilsə, hamınızı necə dalaşdırmışdılarsa, elə də barışdıracaqlar. "

ibtidai sinifdə hər il balaca uşaqlara soyqırım şəkilləri göstərərək düşmən propoqandası ilə böyüdülən nəsilik. uşaq vaxtı erməni düşünəndə qoxurdum. bir çox azəri indi belə yetkin yaşda erməni görəndə başqa ölkədə, başqa yerdə böyümüş erməni belə olsa bizimkilər tiksinir, qorxur, əsbləşir.
bu tiksinməni yaradan dövlət propoqandası barışı da yaradar. çünki cəmiyyətin özü o qədər də nifrət etmirdi ermənilərə hamılıqla, qarabağda böyüyən nənən köhnə erməni qonşularından pis nələrsə demirdi heçvaxt. çünki bütün millətin hər insanının pis olduğunu ancaq pis insanlar düşünür.
dövlətin məktəblərində, hər 20 yanvar və xocalı da şamlar yandırılır və ağlaşma başlayırdı şimali koreya kimi. bayram da belə, novruz çərşənbəsində insanlar ocaq üstündən hoppanarkən "erməninin gözü çıxsın" deyirdi. vau. like damn bla. hansı "üstün irq" ya inkişaf etmiş millət belə cümlə dedirər uşaqlarına hələ bayramda? ölü ermənilərə muzey düzəldib uşaqları aparan millətdi bu.
nəsə. o gün proqressiv düşüncəli sandığım yeni bir azərnbaycanlıyla tanışmışdım, amerikada böyüyən bir erməni dostumnan söz düşdü, yaxşı uşaqdı dedim, qaqaş qayıtdı ki "fərqi nədi hamısı ermənidi" heyfsləndim. bəlkə ailəsindən kimisə itirib müharibədə, ama azərbaycanla problemi olmayan başqa ölkədə böyüyən birinə tanımadan nifrət etmək çox da normal deyil.

o gün düşünürəm almaniya fransa məsələn hər iki dünya müharibəsində savaşıblar, franasa ilk sava.da 1 milyon ikinicdə 200 min əsgər itirib. düşmən ya soyqırım olması üçün sırf sivil, uşaq, qadın qocalarmı öldürülməlidi? indi iki ölkənin münasibətləri normala qayıdıb. çübki qonşun ilə düşmən olmaq hardan baxsan siyasi və iqtisadi olaraq zərərlidir.
bizimklilər barışmasa da olar, dalaşmasınlar bəsdi.