Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
×
Yazı Saatları
Tip: gündüz yazarı
Pik saat: 14:00
Gecə (00-06):66 post
Səhər (06-12):35 post
Gündüz (12-18):176 post
Axşam (18-00):212 post
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
×
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
×
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 41,315
Toplam simvol: 247,888
Orta entry uzunluğu: 507 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.6 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
artıq 13-cü gününü tamamladığım davamedici hadisədir. niyə hadisə? çünki hər günü fövqəldir. illərin təcrübəsini yaşamış kimi danışmayım, amma bu fövqəlliyin keçəcəyini zənn etmirəm.
, çünki musiqinin təkanı olmasa heç cür fikrimi, ifadəmi cəmləyə bilməyəcəm. gündəlik dialoqlarda, hərəkətlərdə belə vəziyyətə uyğun musiqilər dolaşır şüurumun fonunda.
onu deyirdim e, 13 gün əvvəl oğlum doğuldu. təzə bir adam. mənim iştirakımla, istəyimlə və müşayiətimlə yarandı. dəhşət bir şeydi. tam dərk edə bilmədiyim qədər böyükdü.
adını zəki qoyduq. demirkubuza görə. həm də mənası yaxşıdı deyə. nəticədə, uşaq bu adla böyüyəcək, özünü o mənada görəcək.
güclənmiş hiss edirəm özümü. dost-tanışın əvvəlki "statusumda" göstərdikləri münasibətin hələ də eyni olması qəribə gəlir. elə bilirəm onlar da bu təzə adamın mövcudluğuna uyğun davranmalıdırlar. açığı, bu barədə bir az narazıyam -*
məsuliyyət depressiyasına düşəcəyimi zənn edirdim, amma olmadı. çox şirin və motivasiyalı məsuliyyətdir bu. təzə adam hər gün dəyişir. arada mənə oxşayır, sonra yenə dəyişir. məni də sürüyüb aparır öz sürətində. instinktiv missiyamı tamamlamağım aydınlıq gətirir elə bil. hələlik gələcəyini filan-düşünmürəm. onsuz da bu həyəcan bəsimdi. o da sonraya qalsın.
uzun sözün qısası, ata olmaq əvəzsiz şeydi. min dəfə oxumaqdan, danışmaqdansa yaşayın, görün. yaşamaqdan qorxmayın.
indi oyanıb, narahatdı. gedim pampersinə baxım görüm batırmayıb ki
Ölümündən qısa müddət əvvəl mənlə vidalaşırmış kimi danışıb, sonda "sən yaxşı adamsan" demiş yazar. Tanışlığımız sözlükdən deyildi. illərdir tanış olsaq da son dönəmlər yaxşı dostluq eləmişdik. Amma ölümünə qədərki ərəfədə o qədər diqqətsiz qoymuşdum ki onu. Mesajlarına gec və ötəri cavab yazırdım. Görüş təklifkərini hər dəfə bir bəhanə ilə rədd edirdim.
Dedi ki, sən yaxşı adamsan. Ən yaxşı adam elə ölmüş olan adamdı. Bu gün həyatda olsan bəlkə həftəsonu olduğu üçün "gəl mənə söhbət eləyək" deyərdim. Amma yoxsan və o qədər yaxşı adamsan ki, çağıra bilmirəm. Ümid edirəm, o mesajı yazanda həqiqətən məni bağışlamışdın.
(youtube: )
Bu mahnıya görə təşəkkürlər. Sənlə high olmaqçün darıxmışam.
Məhlədə meyvə-tərəvəz satan, orta yaşlı bir şəkili var. Xeyli dostlaşmışıq. Hətta o qədər ki, müştəri çox olanda mən əvvəl gəlsəm də ərk edib məni gözlədir. Arada da mənə baxıb "sən özümküsən" deyirmiş kimi gülümsəyir. Mən də, eyni qarşılığı verirəm ki, rahat olsun.
Keçən dəfə pulum qurtarmışdı, düşdüm banka ki, çəkim, gördüm atm işləmir. Qayıtdım məhləyə, elə onun dükanının önündə ağlıma gəldi ki, əlborcu götürüm də. Qapıda dayanmışdı. Məsələni izah etdim, dedim ki, bəs mənə on manat verə bilərsənmi? Sabah qaytaracam. Durumu izah etdiyimə görə narahat olmayım deyə mənim izahımdan da uzun dil tökdü ki, bəs "narahat olma, ata. Nə vaxt nə lazım olsa". Girdi içəri gətirməyə, qayıdanda müştəri gəlmişdi. Guya salam verirmiş, əl uzatdı mənə, pulu qoydu ovcuma. Sonra da hal əhval tutdu.
Bu qədər detallı düşünməyi, narahatlığımçün yer qoymamağı xeyli təsirli oldu mənə. Neçə illik dostlarımızın belə kiçik bir yaxşılığını gözə soxduğu vaxtda həyatı gözəlləşdirdi
)
