1973-də çıxardıqları zarathustra albomu ilə ad qazanmış italyan prog qrupu. daha sonra exit (2000) və barbarica (2013) albomlarını çıxarırlar. exit albomu digər ikisindən biraz daha zəifdir. zarathustra isə əfsanədir.
Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 9 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: axşam yazarı
Pik saat: 23:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 73,996
Toplam simvol: 443,977
Orta entry uzunluğu: 463 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.1 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
5 saniyə qanunu
yazarların spotify xülasəl�
1973-də çıxardıqları zarathustra albomu ilə ad qazanmış italyan prog qrupu. daha sonra exit (2000) və barbarica (2013) albomlarını çıxarırlar. exit albomu digər ikisindən biraz daha zəifdir. zarathustra isə əfsanədir.
başına dərd açmaq istəməyən insandır. az aşım ağrımaz başım.
qohumlarla görüşməmək səbəbi.
abov, ölkə xanaya çevrilib deyəndə bu qədərini təxmin etməmişdim. adamlar iddianı reallığa çevirib. halal olsun. belə baxanda qınamaq da olmur. il ərzində cəmi 2 dəfə (novruz bayramı və ramazan ayı) işə yarayan bir məkanda sıxıntıdan partlayırmışlar çox güman.
az rastlanan bir şey olduğunu düşünürəm. yalnızlıq əhalinin həddən çox artdığı bir zamanda olduqca lüks bir məfhumdur. hara getsən, insanla qarşılaşırsan. evdə, işdə, yolda, hər yerdə. insan özü ilə baş başa qala bilmir. buna ehtiyac olduğu halda onu ödəyə bilməmək digər bir çox ehtiyacdan daha çox sıxır insanı. ən çox yalnız olduğunu düşündüyün yolda belə biri çıxıb bütün kefinə soğan doğraya bilir.
#275036
(baxma: şaxta baba yoxdur)
(baxma: zevs yoxdur)
(baxma: ra yoxdur)
və s. uzanıb gedir bu.
70-ci illərdə qurulmuş hollandiyalı prog qrupu. əksər qruplardan fərqli olaraq əvvəlki dövrlərdə daha standart musiqi icra etmiş, lakin 1981-də çıxardıqları merlin albomundan sonra prog və rok opera janrına daha çox girişmişlər. see see the sun adlı ilk albomları da diqqətəlayiqdir.
türkiyədə bizdəkindən beş betər qondarma tarix yazırlar, adını da 15 temmuz destanı qoyurlar. düşüncələri həyətdə yağış suyundan yaranmış gölməçələrdən də dayaz olan bəzi insanlar da bu nağıllara inanır. hələ bir bəh bəh də deyirlər.
üslub olaraq bir neçə fərqli tiplərə bölünsələr də, eyni bezdiricilik dərəcəsinə malik insanlardır. ən çox qarşılaşılan tiplər ailə qurmaqla bağlı məsləhət verənlərdir. "yaşın keçir, valideynlərinə yazığın gəlsin, bir toy elə toyunda oynayaq" falan filan. elə bil oynamaq üçün ancaq toy eləmək lazımdır. kimsə oynayacaq deyə mənim həyatım məhv olmalıdır, filmdə deyildiyi kimi.
digər tip biznes ruhlu olanlardır. hər dəfə yeni bir orijinal ideya ilə başlayırlar. ay nə bilim filan növ qoyun var, ildə iki dəfə bala doğur, belə xeyirli, belə rahat və s. ya da bizim bağa baxıb burda filan şey saxlasan, yaxşı olar zad. deyən lazımdır, elə həvəsin varsa, gəl özün qur o dediyini. uşaqlığım o dərədə təpədə heyvan dalınca qaçmaqda keçib. indi indi ayağım dincə çıxıb. bir də ora qayıtmağa heç həvəsli deyiləm. adamdan soruşmurlar da ki, başqa bir planın filan olar haa birdən. elə bir ucdan məsləhət yağdırırlar. ona görə də mümkün qədər uzağa qaçmaq istəyirsən. ta ki səni tanıyacaq bir insan olmasın.
2 günlük istanbul konsertləri çox möhtəşəm keçib. biz də burdan video parçalar izləməklə barmağımızı sovurduq. alın siz də sovurun.
camel qrupunun dinləməyə doyulmayan möhtəşəm instrumental albomu. paul gallico'nun eyni adlı qısa hekayəsi əsasında yazılıb. əslində, albomun adı müəllif hüquqları səbəbindən music inspired by the snow goose olaraq dəyişdirilmişdir sonradan və tam adı da belə gedir. amma daha çox bilinən adı başlıqdakı kimi qısa olandır. buyurun, dadını çıxarın:
https://www.youtube.com/watch?v=NoiBtAXRnIo&list=PLGFfX89dROQWw4Ufo8gACwty1gjetQbyZ
mirage albomunun vurucu topu (satrapın sözünə qüvvət). hələ 7:02'də girən bass və dalınca da gələn bu dünyadan olmayan gitara solosu yoxdurmu. bunlar insansa, biz nəyik?
mən özlüyümdə buna bir çarə tapdığımı düşünürəm. həyata baxışımızdan çox şey asılıdır. cəmiyyətin uzun əsrlər boyu keçdiyi və əldə etdiyi normalar var ki, hər yeni nəslə də bunu aşılamağa, daha doğrusu, türklər demiş, dayatmağa çalışırlar. hər yerdə bunu görmək mümkündür: evdəkilər, qonşular, qohumlar, iş yoldaşları, tanışlar filan. hamı bu normalar mühitində yetişib, bundan kənarlaşmağı ağıllarına belə gətirmirlər. tək tək kimsə olarsa, öz aləmlərində "yola gətirirlər". yola gəlməyənlər də məcbur özləri üçün bir yol fikirləşməli olur. həyatda öz yerini tapıb tapmamaq hissi də buradan qaynaqlanır. kiminsə bəxti gətirib imkanı olur və vaxtında istədiyini edir, sonra da cəmiyyət normalarına uyğun bir həyat qurub yaşayır. yerdə qalan çoxluq da bir təhər çalışıb vuruşur və sürünərək azdan çoxdan bir həyat yaşayır. bunlar üçün həyatda öz yerini tapmaq kimi bir düşüncə mövcud deyil. əsas xətt işlə, evlən, uşaq böyüt, uşaqların gələcəyini qurmağa çalış və s... bir də var ki, öz həyatını yaşa. nə ailə, nə uşaq, nə gələcək? özünü dolandıracaq qədər pul qazan, yerdə qalan boş şeydir. vaxtın da çatanda öləcəksən. belə olan halda, istədiyin, maraqlandığın bir çox şeylə də məşğul ola bilirsən. önündə nə qədər zaman var. həyatda tutmaq istədiyin yeri də bu şəkildə əldə etmək olar.
izlədikdən sonra lost highway və mulholland drive filmlərinə normal deyə biləcəyiniz david lynch filmi. eyni zamanda rejissorun izlədiyim 3-cü filmidir və bundan hələlik kifayətdir dedim özümə. biraz istiqaməti dəyişdirmək vaxtıdır. biri yazmışdı ki, bir dənə normal deyə biləcəyimiz səhnə görmək mümkün deyil. ya biri maşından düşüb qapını örtsün, ya da stol arxasında oturub yemək yesinlər filan. bunları görməkdən ötrü darıxır adam.
mənim bu filmdən anladığım bu oldu ki, düşünülməmiş qərarlar verməmək və addım atmamaq lazımdır.
məsləhət görə bilərəmmi, bilmirəm. sürrealizm həvəskarı olan və iyrənmək hissiyyatı olmayan biri baxar bəlkə.
diskoqrafiyasını xətm eləməyə başladığım möhtəşəm qrup. deyə bilərsiniz ki, prog aşiqi olan biri nə əcəb bu günə qədər bu qrupu dinləməyib. o qədər geniş bir tərzdir ki, keçmişdən bəri dinləyə dinləyə gəlib hələ indi bu qrupa çatmışam. daha nə qruplar var növbə gözləyən. türkiyədə konsert verəcəkləri bir dövrə təsadüf etməsi də çox manidar oldu.
(bax: ənəlhəqq)
'in izahatını (#183040) oxuduqdan sonra 'abbboouv' dediyim film. rejissor linç edilməlidir. 'bu kino ki var, bu çox qəliz məsələdir' deyəndə bu qədər də qəliz olması nəzərdə tutulmamışdı məncə. david lynch nə yeyib içir ki, belə ssenari yazıb çəkir? beynimin olub olmadığını sorğulamağa başladım bu filmdən sonra.
black sabbath mahnısı insanı qəribə bir ruh halına salır. bu mahnıdan sonra qrupa simpatiyam 1-ə 10 artdı. əvvəllər o qədər də diqqətimi çəkməmişdi nədənsə bu qrup. indi qrupun dövrlərini belə bölmüşəm artıq.
(bax: ozzy osbourne)
jazz fusion və folk musiqisini birləşdirib qəribə musiqilər ifa edən italyan prog qrupu. biraz eksperimentallıq da var.
keçən ay aşmış olduğum limit. nə qədər qənaətlə işlətsəm də, vaxtına 10 gün qalmış limiti keçdim. bu yerdə lap türkiyənin "istiqlal marşı" yadıma düşdü:
"ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,
hangi çılgın bana zincir vuracakmış? şaşarım,
kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, taşarım,
yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım"
1974-cu ildə ilk və son albomunu çıxarmış olan ingilis prog qrupu və qrupum eyni adlı albomu. yes qrupundan bildiyimiz patrick moraz da olub bu qrupun tərkibində. yeganə albomun bənzərsiz mahnı siyahısı da belədir:
1. papillion
2. someday
3. grand canyon
4. gatecrasher
5. ritt mickley
6. credo
Son bəyənilənlər