Son yazılanlar
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 7 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Tip: gecə quşu
Pik saat: 02:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə 1: Yeni
XP: 0 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 100 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Təxmini söz sayı: 35,583
Toplam simvol: 213,496
Orta entry uzunluğu: 426 simvol
Kitab ekvivalenti: ~0.5 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
tibbi adı stomatit olan, ağ ərplə örtülü müxtəlif ölçülərdə xora.
əsasən vitamin b12 və fol turşusu çatışmazlığı olan insanlarda tez-tez rast gəlinir, lokal müalicələr bir işə yaramır, xora itib getdikdən qısa bir müddət sonra yenidən əmələ gəlir. problemin əsas müalicəsi vitamin b12 və fol turşusu miqdarını tənzimləməkdir. yerli olaraq adaçayı yaxud kalium-permanqanat məhlulu ilə ağzı tez-tez yaxalamaq məsləhətdir.
sifarişi verən: kh
daxili orqanların diaqnostika və müalicəsi üçün istifadə olunan cihaz. endoskop sözü endo- daxili və skop- baxış sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. loru dildə desək, ucunda lampa və kamera olan nazik bir borudur ki, bununla ağızdan keçməklə udlaq, qida borusu, mədə və onikibarmaq bağırsağı, anal yoldan keçməklə isə bağırsağın digər hissələrini müayinə etmək mümkündür.
müayinə zamanı hardasa qızartı, yara yaxud xərcəng şübhəsi doğuran hansısa bir dəyişiklik müşahidə olunursa o zaman laboratoriyaya göndərmək üçün toxuma nümunəsi götürülür (cihazdakı pinset yaxud digər kiçik alətlər vasitəsilə), qanaxmalar müşahidə olunarsa yenə cihaz vasitəsilə yerli adrenalin verilir.
endoskop böyrək əməliyyatlarında da istifadə olunur.
sifarişi verən: fövqəl insan
mən pisəm sənsə yaxşı,
sənə pisliyim dəyməsə də
mən pisəm, sənsə yaxşı...
uşaq vaxtı oxuduğum bir əfsanənin içində keçən kiçik şeir idi, indiyəcən yadımda qalıb.
beynimi başımı aparsa da tələbəlik zamanlarında dinlədiyim kanal idi.
hamı çiçək haqqında yazıb amma bir azər adında aparıcıları da vardı, axşamlar nəsə veriliş aparırdı, çox dindar biriydi bütün gün hədis zad oxuyurdu. gic bir məqam yadımda qalıb, hansısa bir dinləyici buna yazmışdı ki azər bəy oğlunuz olsa adını ismayıl qoyardınızmı, bu da demişdi böyük məmnuniyyətlə oğlumun adını ismayıl qoyaram, mən də düşünmüşdüm trolldu nədi bu ...
həyatımda yediyim ən dadlı french fries, midye, waffles və içdiyim ən gözəl pivələrin vətəni olan ölkə.
paytaxtına getsəniz mütləq 1 gün də əlavə vaxt ayırıb yaxınlıqdakı brugge şəhərinə də getməyi məsləhət görərdim.
sözügedən entry məni də olduqca sarsıtdı.. anamın həmişə dediyi bir söz var, deyir kasıbın xəstəsi bilinməz, dövlətlinin qəhbəsi. yazıq qız, bəlkə də bizim o əxlaqsız rüşvətxor vəzifəlilərdən kiminsə qızı olsaydı, yaxud anası o bizim şou-biznesdəki varlı qəhbələrdən olsaydı o dostunun ailəsi qızın götündən öpə-öpə alardılar başlarının üstündə saxlayardılar. amma həyatda bəxti gətirməyib...
o oğlan o vicdan ilə necə yaşaya bilir bilmirəm. onun yerinə olsam gedib o qızı bardan çıxarar və heç bir kommentariyaya məhəl qoymadan ailə qurardım. insan öz səhvlərini düzəldə bilməlidi. təəssüf ki, çox təəssüf ki belə alçaq bir dünyada yaşayırıq.
səhərlər demək olar ki, bütün dünyada eyni cür açılır. bunu keçən həftə kəşf etdim, sübh çağı letizia ronconi'nin malikanəsində yuxudan oyanıb çölə çıxanda. eyni tip günə başlama təlaşı, yorğunluq hissi, eyni təmiz hava..
illərlə axtarışında olduğum məgər nə pul, nə xoşbəxt ailə, nə də başqa bir şey imiş. bunların heç amma heç biri huzur gətirmir insana. huzur bambaşqa bir şeydir. könül rahatlığı, dərindən, ağrısız nəfəs ala bilmək,
huzur məsuliyyətsizlikdir, her şeydən maksimum zövq almağı bacarmaqdır, ikinci planda heç nəyi düşünmədən yalnız yaşadığın ana odaklanmakdır. mədəmdəki o ağırlıq hissinin olmamasıdır. yuxu görmədən yata bilməkdir.
istədiyim her şeyə çatdım, amma huzur arayışından çox qorxuram, başlamaq bele istəmirəm, bilirəm ki onu heç zaman tapa bilməyəcəyəm.
sən həmişə cəsarətli idin.. sənin ilə fəxr edirəm. bu yaşda doğru qərarlar vermək hər adamın işi deyil. qorxma, belə davam et, güclü ol və həyatda hər bir istədiyin sənin olacaq.
təkcə ondan savayı. 15 yaşından bəri həyatında olan, anandan sonra ən yaxın hesab etdiyin, hər şeyə onun uğruna qatlandığın o adam səni zərrə qədər sevmir.
bunu anlamaq sənin üçün olduqca çətindir, bu barədə təcrübə sahibi deyilsən.
zaman keçdikcə onu da anlayacaqsan, bəzən nə etsən də olmur, onda da günah yoxdur, sən onu xoşbəxt etməyə qadir deyilsən çünki kasıbsan, çünki sənin ailən yoxdur.
cəmi 1 il qalıb gözlə, o xoşbəxt günə 1 il qalıb..
həyatda ən böyük səhvin hamıya inanmaqdır... anlamaq iqtidarında deyilsən ki heç kim səni sevməyəcək, sən onlardan deyilsən! uzaq dur universitetdəki uşaqlardan da. axmaq saf romantik..
20 yaşında görəcəyin o yuxudan sonra həyatında hər şey dəyişəcək.
unutma, idealların, doğruların və xəyalların uğrunda mübarizəni bir an belə yarıda qoyma!
səni sevmirəm.
çünki bütün qəlbimi bir başqasına verdim. o günlərin, səninlə yaşadığımız hər şeyin bir yalan olduğunu başa düşdüm. sevgi əslində nə imiş, anladım. təəssüf ki, gec oldu, amma fikrimcə, bunun yaşla çox böyük əlaqəsi vardır... son 6 il ərzində çox çalışmışdım, bacarmamış, hər dəfə özümü inandırmışdım sənin kimi heç kəsin ola bilməyəcəyinə. necə də uşaq imişəm.
sən artıq yoxsan və heç bir şey ifadə etmirsən. bütün etdiyin təhqirlərə baxmayaraq səni bir gün görmək, bir neçə saniyəlik belə olsa qucaqlamaq üçün ömrümün yarısını verməyə hazır olan mən.. indi heç, amma heç vaxt sevmədiyimi anladım artıq.
sadəcə ucuz romantika, leyli məcnun kimi ümidsiz sevgi həsrəti, macəra, mazoxizm imiş bütün yaşadıqlarım. bütün bunları dərk etdim və sən də mənim gözümdən düşdün.
bu həyatda başına gələcək ən pis şeylərdən biriydi. fərqində deyilsən, amma mən yoxam artıq. tamamilə.. səni sevən heç kim yoxdur, oğlundan savayı.
səni unutdum.
söyüş söyməsi, oğlan kimi davranması. cool olacam yaxud diqqət mərkəzində olacam deyə gic-gic hərəkətlər etməsi.
il 2003, bal 596, fakültə leçfak ödənişsiz.
özümü olduqca tez itirirəm. cəmiyyət və ya məclis adamı deyiləm. söhbət eləməyə mövzu tapa bilmirəm, sıxılıram.. artıq adam kimi hiss edirəm özümü.
bağışlamağı qətiyyən bacarmıram. hər şey ürəyimdə bir yük kimi qalır. unutmuram.
fonda şopenin valsları çalır. sevimli dost şopen bəlkə dünənki yuxumu unutdura bilər deyə bu gün ona müraciət etməli oldum.
gəlmə də yuxuma axı. bəsdir narahat etdin.
həyatda çox qərarlar almışam, amma heç birində bu dövrdəki qədər radikal qərarlar verməmişəm. bu yaşlar həlledici dövrdür, keçid vaxtlarıdır. uşaqlıqdan gənclikdən çıxış və olduqca axmaq bir həyata qədəm qoyma. məsuliyyətdən oldum-olası zəhləm gedib. indi isə hər tərəfdən məsuliyyətli olmağımı tələb edən səbəblər üstümə gəlir. boğuluram...
heç amma heç bir vaxt rahat yaşaya bilməyəcəyəm, başımı rahat yastığa qoyub yata bilməyəcəyəm.
13 il keçib üstündən.
srağagün idi deyəsən, bir yazıya rast gəldim məzəli səhifələrin birində. yazıb ki indi müəllimlər məzunlara bir gün bu günləri yada salıb uşaq kimi ağlayassız yalanını soxuşdurur, uşaqlar gələn son zənglərdə mütləq göruşək yalanının biri bir qəpikdən havada uçuşur, kiminsə dayısının avtobusu ilə qəbələyə getməyə hazırlaşırlar, gün barəsində qərar verə bilməyəndə deyirlər bizdə birlik zad yoxdu..
bunların birəbirini mən də yaşamışam, o zamanlar o qədər real problemlər kimi görünürdü ki. indi isə fikirləşəndə özümə inana bilmirəm, gülməyim gəlir, doğrudan da necə uşaq imişik..
yadımda yalnız kədərli şeylər qalıb son zəngdən.. sinif yoldaşlarımızdan birinin babasının şadlıq sarayı var idi, orda yığıncaq təşkil etmişdik. hamı oynayırdı filan. videoya çəkilmişdi. ordan bir səhnə yadımda qalıb, əlimi qoymuşam üzümə, gözümü harasa zilləmişəm baxıram, fikrim xəyalım özümdə deyil, bitse de gitsek havasındayam. oynaya da bilmirdim deyə həvəsim yox idi, bir kənarda oturmuşdum. müəllimələr arada gəlib yalandan oynadırdı.
sinif yoldaşlarımın bir çoxunu sonuncu buraxılış imtahanından sonra bir daha görmədim. sonuncu imtahanımız da 13 iyunda idi. o da başqa bir mövzudur. dəhşətli bir gündür. uzun illərdən sonra dərk edirsən nə qədər dəhşətli olduğunu. 11 il hər gün gördüyün insanlar bir anda həyatından yox olub gedir və demək olar ki ömrünün sonuna kimi heç vaxt onları görmürsən. yada çevrilirlər.
o gündən xatirə qalan məzun lenti bir də 1-2 şəkildir. mənə nə qədər nifrət elədiklərinin bir xatirəsi.
səbəbi bir çox hallarda hisslərini ifadə edə bilməyəcək dərəcədə şiddətli yaşadıqları zamanlardır.
bir dostum var idi, sevdiyi qızı bilmədiyim bir səbəbdən ötrü tərk eləmişdi. hərdən içib yadına salır, qıza zəng edib ağlayır. amma nə üçün tərk etdiyini, nə qız bilir, nə mən, nə də başqaları.
biri də o gün yenə bir qıza görə ağladı. çətinlikləri var idi münasibətində, amma yenə də onunla davam etmək istəyirdi. mən təkcə səni istəyirəm dedi, başqa heç nə vecimə deyil dedi. mən də ordaydım.
səbəb olan amillər nə olur olsun, səmimidir. qadınlardakı kimi deyil.
əvvəlki həyatımla müqayisədə artıq insan kimi yaşayıram, artıq xoşbəxtəm. orası elədir..
amma yenə də unuda bilmirəm səni. nifrətim o qədər böyükdür ki. səhifənə baxıram arada.. nələr paylaşdığına. səni bədbəxt görmək qədər mənə ləzzət verən ikinci bir şey yoxdur.
sükanı belə saxla!
bu qədər adi, eyni zamanda bu qədər qəribə olmağı necə bacarırsan görəsən? həm hamı kimi yaşamaq, həm də fərqli yaşamaq, axı bunların ikisi bir arada mümkün deyil.
bilmirəm necə yaşayacaqsan, amma nədənsə təcrübə və eyni zamanda intuisiyam deyir ki peşman olacağın bir yola doğru gedirsən. sənin yaşlarında olanda yaxşı ki sənin kimi düşünmürdüm. yoxsa indi məhv olardım.. dünən haqqında danışdığımız o duyğular, o şərqli qanı ki var, məhv eləyir əslində bizi. bir az soyuqqanlı olmaq və realist düşünmək lazımdır. təəssüflər olsun ki..
nə qədər də beyin yaşının çox olduğunu düşünürsənsə də, məncə elə hal-hazırdakı yaşdasan, bunu sənə 7 il sonradan bildirirəm əmin ol o qədər dəyişəcəksən özün belə məəttəl qalacaqsan. və mən istəyirəm ki dönüb geriyə baxanda həmişə yaxşı şeylər xatırlayasan.
bu gün növbədəyəm. bu may ayı mənə hec düşərli olmadı. 5 növbə... bunun 3-ü həftə sonu növbəsi. <br />
gələn ay da belə olacaq. <br />
darıxıram. evimə getmək istəyirəm. saatları sayıram. növbə o qədər pis bir şeydir ki, hec nə olmasa belə insan özünü narahat hiss edir, sanki pis bir xəbər gözləyirmişcəsinə. <br />
ürəyimin sıxıldığını hiss edirəm. hüzurlu bir şəkildə ölmək istəyərdim. görəsən bu mənə qismət olacaq, hüzurlu yaşamaq və ölmək. bir müddət də olsa stressdən uzaq şəkildə yaşamaq istəyirəm. <br />
amma buna haqqım yoxdur. çünki pulsuzam. pul üçün işləmək lazımdır.
(baxma: pərvanə)
Son bəyənilənlər
