*oscar wilde*ın “*dorian grayin portreti*” adlı əsərinində sevgi, məhəbbət mövzusuna çox toxunulub. o vaxt kitabı oxuyarkən bəzi qeydlər etmişdim:
"aşiq olmaq insanın özü-özünü dərk etməsi deməkdir".
"Sonra sən gəldin, mənim gözəl sevgilim...
Ruhumu zindandan xilas etdin sən. Əsl gerçəyi öyrətdin mənə!"
görünür, lord henry sevgiyə daha realist, sərt yanaşır. Dorian isə romantika və həvəs dolu.
Nellie Crain
822 0 0 0
Post Ardıcıllığı
Hazırki streak: 0 gün ardıcıl post yazılıb.
Rekord: 13 gün ən uzun ardıcıllıq.
Streak hər gün ən azı 1 post yazanda artır. Bir gün boş keçsə sıfırlanır. Streak uzun olduqca od böyüyür!
Yazı Saatları
Tip: gecə quşu
Pik saat: 00:00
Saat diaqramı yazarın gün ərzində nə vaxt aktiv olduğunu göstərir. Qırmızı = ən çox post yazılan saatlar. Yaşıl = orta aktivlik.
Səviyyə Sistemi
Səviyyə 3: Çırak
XP: 391 (karma əsasında)
Növbəti səviyyəyə: 209 XP qalıb
Səviyyə karma əsasında hesablanır. Karma = reytinq + entry sayı + wiki töhfələri. Hər səviyyə üçün daha çox XP lazımdır. 25 səviyyə var: Yeni-dən Tanrı-ya qədər.
Yazı Statistikası
Təxmini söz sayı: 123,474
Toplam simvol: 740,846
Orta entry uzunluğu: 901 simvol
Kitab ekvivalenti: ~1.8 kitab (70K söz/kitab)
Söz sayı entry-lərdəki simvollardan təxmin olunur (orta 6 simvol/söz). Kitab ekvivalenti standart roman uzunluğuna (70,000 söz) əsaslanır.
blok başlıqlarını gizlət postları gizlət
ev heyvanının ölməsi
jean cocteau
jean cocteau
jean cocteau
yazarların ruh halı
qolqota təpəsi
kitsune
bu səhər ayılana yaxın gördüyüm yuxu qəribə sayılmaz əslində. mənə qəribə təsir etdi sadəcə. yuxunun əvvəli tamam başqa idi, sonra belə oldu.
görürəm ki, uzun, asfalt bir yoldur. hündür, parlaq şüşəli binalar var ətrafda. bu yolu realda görməmişəm heç vaxt, amma əvvəllər də yuxumda görmüşəm.
hə, mən də evdən çıxıram, hansı evdir bilmirəm heç. biraz uzaqlaşanda yadıma düşür ki, qulaqlığım qalıb evdə. "zibiiillll" deyə reaksiya verib əsəbiləşirəm. sonra başlayıram qaçmağa, sürətlə qaçıram. qaçdıqca beynimdə bir səs deyir ki, qaç uzaqlaş buralardan. eləcə qaçıram sürətlə... arxadan kimsə qışqırır: "hə, qaç, nellie. problemlərlə üzləşməkdən qaçırsan həmişə, qaç... reallığı qəbullana bilmirsən, özünü aldadırsan. qaçmaq çıxış yolun deyil, özün bilirsən. yenə də qaç. aldat özünü, qaç uzaqlaş". bu səs də öz səsim idi, amma başqası olaraq qəbul edirəm. mən də başımı yelləyərək qaçıram küçə boyu. ətrafda da heç kim yox, bom-boş yollar...
burada da budilnikin səsinə ayıldım yuxudan.
deyəsən, şüuraltımdakı savaşın yuxuma yansıması idi bu. çünki bu iki səs daim savaşır beynimdə.
*edgar allan poe*nun 1846-cı ildə graham's jurnalı üçün yazdığı məqalə.
yazının fəlsəfəsi adlı bu məqalədə yazıçı "yaxşı yazıçılar necə yaxşı yazır?" Sualına aydınlıq gətirməyə çalışır. məqalədə öz şeiri "*the raven*"i incələyərək şeir yazarkən diqqət ediləcək məqamlar, düzgün cümlə uzunluğu, toxunulacaq əsas məsələləri qeyd edir. kitabı oxuyacaqsızsa əvvəlcə mütləq "*the raven*"i oxuyun. həm daha yaxşı başa düşərsiz, həm də spoiler olmaz sizə. üstəlik, fəlsəfik mövzulara yeni başlayanlar üçün də çox ağır kitab deyil. 60 səhifə civarıdır.
--spoiler--
Poe deyir ki, əsərin uğurlu olması üçün bir oturumda oxunulmalıdır. Uzun şeir sadəcə olaraq, qısa və öz olanın şişirdilmiş versiyasıdır.
şeir yazarkən başlanğıc və sonluq gərək əvvəlcədən düşünülsün. həmçinin, əsər kütləyə və tənqidi zövqə uyğun olsun gərək.
--spoiler--
kitabda ən diqqət çəkən şey bu oldu mənim üçün:
"şübhəsiz ki, gözəl bir qadının ölümü ən şeirsəl mövzudur. və eyni zamanda, belə bir mövzu üçün ən uyğun ifadə vasitəsi yaslı bir sevgilinin dodaqlarıdır".
və əsərdən bir neçə not:
"-insanlar gözəllikdən danışarkən keyfiyyətdən, ağıl və qəlbdən deyil, daha çox bir təsirdən danışarlar. qısacası ruhun o ankı yüksəlişindən...
və gözəlliyin hər növü, üstün bir inkişafdır; həssas ruhu gözyaşları ilə hərəkətə keçirər".
- özümdən bunu soruşdum: "bütün melanxolik mövzularda, insanoğlu üçün ən melanxolik olan nədir?" Açıq cavab "ölümdür"!
(bax: edgar allan poe)
(baxma: the raven/-303475)
1967-ci il təvəllüdlü yaponiyalı rejissor, *animator*.
*hayao miyazaki*nin *The Castle of Cagliostro* adlı animesindən ilhamlanaraq rejissor olmağa qərar verib. Rəssamlıq məktəbini bitirdikdən sonra *toei animation* studiosunda işə başlayır. Hətta *studio ghibli*yə iş üçün müraciət edir, amma rədd məktubu alır. 2005-ci ildə də *madhouse* animasiya studiyasında işə başlayır.
2011-ci ildə *Yuichiro Saito* ilə birgə *studio chizu* adlı öz studiosunu yaradır.
Son anime filmi olan *belle* bu ilki *kann festivalı*nda nümayiş olundu, bitdikdən sonra hətta izləyicilər 14 dəqiqə ayaqüstü alqışlayıb.
(bax: Belle)
(baxma: Mirai)
(baxma: Wolf Children)
(baxma: Summer Wars)
(baxma: The Boy And The Beast)
(bax: The Girl Who Leapt Through Time)
bir ay bundan əvvəl mail yazaraq qrup adlarının çox xoşuma gəldiyini, nəyə əsasən seçdiklərini soruşmuşdum. bu gün cavab maili yazaraq belə açıqlayıblar:
"Bu ad uzun zaman öncə gitaristimiz Leif tərəfindən seçilib. Əlbəttə ki, *ikinci dünya müharibəsi* dövründə *xirosimo*nun bombalanmasına əsaslanır. Amma ümumilikdə insan əzablarına görə yas kimi də görülə bilər".
original mətn:
"Thank you so much for your kind words about our music. We're glad you found out about us. The name was chosen by our former guitarist, Leif, a long time ago. It of course refers to the bombing of Hiroshima during WW2, but can be seen as a lamentation over human suffering in general.
Kind regards,
Oh Hiroshima"
balaca, cırtdan mənasında işlədilən söz. əsasən balacaboylu, xırda adamlara deyirlər.
sözün kökü jonathan swiftin "gulliver's travels" əsərinə dayanır. əsərdə qulliver liliputlar ölkəsinə düşür. hansı ki, boyları 6 inch qədər idi.
əksi olan nəhənglər üçün (bax: brobdingnag)
fikrimcə, artıq zəruri hala gəlməlidir. ən azından daha sağlam, tutarlı cəmiyyət üçün. hər çoxalma qabiliyyəti olan fərd valideyn ola bilər demək deyil. doğub törəməklə olmur bu iş.
vəsiqə olarsa, gərək əvvəlcə fərdlərin fiziki sağlamlığı yoxlanılsın və övladlarında görülə biləcək xəstəliklər müəyyən olunsun. beləcə fiziki və əqli qüsurlu uşaqların doğulma şansı minimuma endirilə bilər, həm uşaq, həm də valideynləri əziyyət çəkməz.
və ikinci olaraq, hər iki fərdin psixoloji durumu ekspertlər tərəfindən qiymətləndirilsin. belə #332120 şəxslərin psixoloji durumu əlbəttə yerində deyil, heç olmasa valideyn olmasınlar. belə "yararsız" şəxslərin necə olacağı sual doğurur, yəqin ki, müalicə ilə nələrsə etmək olar.
bütün bu müayinə, dəyərləndirmə işlər uzun müddət və xeyli maliyyə tələb edir. ona görə, şübhəsiz xəyal olaraq qalacaq. amma reallaşmasını çox istəyərdim. biz onsuz da zibil kimi cəmiyyətdə böyüyüb yaşlanırıq, sonrakılar belə zülm çəkməsin barı.
cyberworld xəyallarımdı, çox da ciddiyə almayın.
(bax: uncle tom's cabin )
(bax: tom dayının daxması)
Amerikalı yazıçı *harriet beecher stowe*'nun 1852-ci ildə köləliyə qarşı yazdığı roman.
Kitab çap olunduğu vaxtdan insanlar üzərində təsiri çox böyük oldu, çoxları qul haqlarını müdafiə etməyə başladı.
1854-cü ildə artıq kitab 60-dan çox dilə çevrilmişdi. elə həmin ildə də köləliyə qarşı üsyanlar başladı və cümhuriyyətçi partiya quruldu. 1860-cı ildə *abraham lincoln*un dövründə köləlik tamamilə ləğv edildi.
daha sonra a.lincoln harriet ilə görüşündə "demək o böyük savaşı başladan kitabın yazıçısı sizsiniz" deyə müraciət etmişdi.
"*Fahrenheit 451*" romanında kitab haqda "ağ dərililərin sevmədiyi kitab" deyə adı çəkilir.
Sözü gedən tom sayı yaşlı bir zəncidir, ailəsi ilə birgə sahiblərinin malikanəsində xidmət edirlər. Lakin borclardan dolayı sahibi onu satmağa məcbur olur, beləcə heç də xoş olmayan hadisələr bir-birini izləyir.
Kitabın dili çox sadədir, axıb gedir. 11-ci sinifdə qəbul imtahanına az qalmış kitabxanadan görürüb oxumuşdum 570+ səhifəlik kitabı. indiyə qədər oxuduqlarım arasında mənə ən çox təsir edən romanlardan biridir.
Kitab zənci kölələrin çəkdiyi iztirab və çətinliyi göz önündə tutur. necə yaşamaqlarından asılı olmayaraq bütün kölələrin ortaq cəhəti budur - azadlıqları və gələcəkləri yoxdur. mal olaraq alınıb-satılır, sahiblərinə tabe olmağa məcbur olurlar.
Uşaq ədəbiyyatına daxil olsa da, böyüklərin də mütləq oxumalı olduğu kitablardan biridir. Yazıçı o vaxtdan deyib *black lives matter*.
(bax: harriet beecher stowe)
1973-cü ildə *Eiichi Yamamoto* rejissorluğu ilə çəkilmiş fantastik, psychedelic, qəribə, fərqli bir *art-house anime*. o qədər fərqli tərzdə və dərindir ki, ifadə edə bilmirəm. Fransız yazıçı *Jules Michelet*in *La Sorciere* adlı romanı əsasında çəkilib.
film şiddət və seksuallıq dolu səhnələrdən dolayı uzun müddət yayımlanmayıb. tabuları yıxan və narahat edici görüntüləri heç də xoş qarşılanmayıb çoxları tərəfindən.
Filmdəki hadisələr XIV əsrdə keçir, yenii evlənən Jean və Jeanne evlilik vergisini verə bilmirlər. buna görə qəsəbə baronu Jeanne'yə vəhşicə təcavüz edir. intiqam almaq istəyən Jeanny şeytan ilə müqaviilə qurur.
ilk onu deyim ki, filmin musiqiləri çox gözəldir. şirin və seksi yaponca musiqiləri var ki, adam aşiq olur.
vizuallıq da olduqca fərqlidir. sanki anime sulu boya ilə işlənib. araya qəfil psychedelic görüntülər və brutal sex səhnələri girir, adam qəribə olur.
həmçinin *seiyuu* seçimləri də möhtəşəmdir. izləmək istəsəz qulaqlıqla izləyin, gözlənilməz ahlayıb-uflamalar eşidə bilərsiz.
--spoiler--
indi keçim şəxsi rəyimə.
şeytan Jeanne ilə ilk görüşdə ona "mən sənəm, həmişə qəlbindəydim, məni sən çağırdın" deyir. çox kiçikdi ilk görüşdə, forma olaraq penisə oxşaması da gözümdən qaçmadı. Jeanne onu rədd edərkən qızı seksual olaraq məmnun edib onu güldürür, əhvalını yüksəldir. ona görə Jeanne onunla anlaşmaya girir. fikrimcə, şeytan həmçinin qadının şəhvətini, ehtirasını simvolik olaraq göstərir. çünki orta əsrlərdə qadınların seksual istəkləri şeytani olaraq dəyərləndirilirdi.
həmçinin, təcavüz travması sonra Jeanne'nin masturbasiya və seksual aktivlikdən utandığı, narahat olduğu görünür. amma zamanla bunu aşır, ruhunu şeytana təslim etdikdən sonra orgy təşkil edir hətta. -*
zamanla Jeanne'yə qarşı ətrafda nifrət böyüyür, onda qızın da içindəki intiqam və qorxu hissi böyüyür. beləcə şeytanın da ölçüsü böyüyür. yavaş-yavaş qızın bədınini, sonra ruhunu və qəlbini ələ keçirir.
filmdə feminizmə, qadınların manipulyasiyasına və fransız çevrilişinə referans var.
"Bütün çağlarda kişilər savaşmağı sevirlər. Əsgərlər, ovçular və əkinçilər birlikdə uzaqlara gedirlər. Geridə qadınlar kədərli xatirələrlə qalır".
heyvancasına spoiler:
Jeanne yandırılan zaman sonda bütün qadınların üzü onun üzünün şəklini alır. burada mübarizə aparan qadınlara referans olaraq feminizm jesti var deyə düşünürəm.
Filmin sonunda da fransız çevrilişi və qadınların idarəçiliyi haqda danışılır.
Düşünürəm ki, Jeanne güc yox, sevgi və qayğı axtarırdı. bir də təcavüz sonrası özündən utanırdı və özünü ərinə layiq bilmirdi. növbəti mərhələlərdə Jan ona xəyanət edir, pis vəziyyətə düşürür. amma Jeanne hər dəfə onu bağışlayır, onun üçün ən yaxşısını etməyə çalışır.
--spoiler--
Filmdə Jeannenin istifadə etdiyi *belladonna* çiçəyi təhlükə, qorxunun simvoludur. orta əsrlərdə çiçək anesteziya üçün, yaxud ağrıkəsici kimi istifadə edilib.
çox çılğın animedir, özündə çox şey saxlayır. kiməsə tövsiyyə ediləcək tərzdə deyil. normalda anime izləməyən və belə səhnələrə öyrəşik olmayan adamlar üçün narahat edici ola bilər.
.
bu çıxışı ilə bir daha sübut etmişdir ki, elmlə hər şey olmur, gərək adamın qabında olsun düşüncə. 3d max-ı super bilsə də, tipik mentalitetçi qaqa qəlibindən çıxa bilməyib hələ.
əclaf, sənə girib-çıxanı yoxdur kim nə geyinir. təhrik olursansa, nəfsini tərbiyə eləməyi öyrən. "təbiətim gərəyi" deyib heyvani instiktlərini əlində bayraq etməklə deyil, adamın gərək düşüncəsi olsun. təbiəti ortaya soxursansa onda açıq geyinənlər də təbiəti gərəyi özünü göstərmək istəyir. əlinə, sikinə, nəfsinə yiyə dura bilməyən belə potensial qatillər var.
potensial təcavüzcü olduğunu konkret göstərmişdir, psixoloji müalicəyə ehtiyacı var əclafın:
şübhəsiz, mentalitet keşikçiləri adama arxa-dayaq durur. hamısının qanına sinib cahillik.
sırf geyiminə görə hansısa gijdıllağın səni əlləməyi, zorlamağı özünə haqq görməsi adamı hər şeydən diksindirir.
bəzən 5 yaşlı uşaq kimi düşüncəsizcə addımlar atıram. içimdəki bir səs deyir ki, "düz eləmirsən, nellie". onu susdurmuram da heç, dinləyərək o səhvi edirəm. səhvimi düzəltmək şansım olur, amma durub baxıram. sanki şüurum itir. ən pisi isə, eyni səhvləri təkrar-təkrar edirəm, laqeydliklə. hər dəfə də özümə əsəbiləşirəm, nifrət edirəm, danlayıram, sonra sakitləşib belə olduğumu qəbullanıram.
bəzən kimlərsə səhvimi üzümə deyir, bu məni çox sevindirir. çünki bir şillə kimi ayıldır məni. onda səhvimi düzəltmək üçün hərəkətə keçirəm.
normalda addım atarkən hərtərəfli düşünüb məntiqli qərar verirəm. amma bəzən də belə olur, sanki əsl mən yox, başqa bir nell edir o səhvləri. artıq yorulmuşam bu xüsusiyyətimdən.
hə, indi bəziləriniz deyəcək ki, bizə nə sən beləsən? heç, sadəcə durumu bir daha üzümə çırpım deyə ürəyimdəkiləri bura tökdüm.
1970-ci il doğumlu taylandlı rejissor. əsasən *indie film*, *sənədli film* və *qısa film*lər çəkir.
*memoria* adlı yeni filmi bu ilki kann festivalında yayımlanacaq. poster olduqca maraqlı gəldi mənə, izləyən kimi başlıq açacam. üstəgəl baş rolda *tilda swinton* olacaq.
tgtowabot
Teleqramdakı sticker pack'ı whatsappa köçürməyə kömək edir. /start yazırsız, gerisini bot özü deyəcək. çox rahat və sadədir istifadəsi.
bot sayəsində çox şirin və kreativ hərəkətli whatsapp stickerlərim olub hehe.
mentalitet qanunların tətbiq olunduğu yer.
sevgilimlə sağollaşarkən qucaqlaşanda metrodakı nəzarətçi polis "bura qucaqlaşma yeri deyil, camaat var" deyib sifət eləmişdi. bir neçə gün öncə həmin metrostansiyada ər-arvad arasında ciddi mübahisə var idi. kişinin səsi oraları götürmüşdü, hamı onlara baxırdı. həmin polis isə ortalıqda görünmürdü. yəqin yenə camaat narahat olmasın deyə kiminlərinsə səssiz qucaqlaşmasını ayırmaqla məşğul idi.
(baxma: könlümün sevgili məhbubu mənim)
normal yuxu yatmaq üçün nemətdir. arada 3 gün nənəmgildə qaldım, dərmanı evdə unutmuşdum deyə içə bilmədim. yuxuya gedənə qədər azı 1 saat yerin içində fırlandım, gecə də neçə dəfə oyanmışdım. ikidə-üçdə yatıb səhər 6-dan oyanırdım. gün boyu yuxum gəlirdi amma axşam da yata bilmirdim.
ketilepti saat 12-ə qalmış atıram, artıq 12-ə yuxum gəlib yatıram. Səhər də 8-də oyanıram. əsas məsələ yuxunun keyfiyyətidir, yatmamışdan əvvəl 2 saat yerində qurcalanmaq yoxdur, üstəgəl tez yuxuya gedirsən deyə gələcək qayğısı üzmür adamı. ona görə depressiya müalicəsində istifadə olunur.
bir əmması var ki, içdikdən sonra gec yatsan ya ümumiyyətlə gec içsən səhər oyanmaq olmur. mən hər gün 12-ə qalmış içirəm, axşam dostum mənimlə dərdləşirdi deyə 1-də içdim. yuxudan 1 saat olar ancaq ayılmışam.
bu dərmanı içəcəklərə tövsiyyəm odur ki, çalışın rejimlə için, hər gün eyni saatda. belədə oyanmaq daha asan olur və dərman daha effektiv təsir bağışlayır. və həkim yazan dozadan kənara çıxmayın, norma yarım tabletdir.
"nə zordu ala mən də alım içim" deyənlərə də təəssüflə bildirirəm ki, reseptsiz satılmır.
xüsusən ərgənliyə giriş yaşındadırsa, adamı əsəbdən xərçəng edəcək məxluqdur. eləbil əhilləşdirilməmiş ayıdır, evdə saxlayırıq. yaşından böyük davranmaq istəyib səsinin tonunu qaldırır, söz deyəndə adamın üzünə bozarır, iş buyurursan canı çıxır.
bayaq piroq bişirirdim, gəlib yemək yeməyə. özü də bilir ki, mən mətbəxdə iş görəndə yanımda kimsə olsa əsəbiləşirəm, əlim ayağıma dolaşır. dirəşib yemək yemək istəyir. eləbil 15 dəq gec yesə acından ölər. sırf mən əsəbiləşim deyə ağzını mırçıldadır. az qaldım boşqabı başına çırpam, özümü sakit saxladım. necə hirslənmişəmsə, 3 st əvəzinə 6 st un tökdüm aq xəmirə. piroq xəmiri oldu çörək xəmiri kimi qatı. nəysə ki, praktik zəkam sağ olsun, tez 1 porsiyalıq unsuz xəmir hazırlayıb qatdım buna, qatılığı azaldı. yekunda 3 porsiyalıq piroqa 4 porsiyanın ununu qatdım diqqətsizlikdən.
piroq bişənə qədər sobanın yanından o yan bu yana keçir. mənə göstəriş verir ki, buna bax, yanar. sən hələ uşaqsan, məndən yaxşımı biləcəksən piroq bişirməyi?! nəysə ki, gözlədiyimdən çox əla oldu piroq, palit eləmədim unu çox olub.
indi də deyir ki, üstündəki meyvələr az olub. sən hələ şükür elə bişirib ortaya çıxarmışam, eh.
sözlükdən başqa da hirsimi tökməyə yer yoxdur.
.
"bizim kişilər nə qədər yanıq olsa da, təcavüzə meyillilik azdr, yox dərəcədə".
bəzi dalbayobların beynində təcavüz təkcə məcburi cinsi əlaqədir. xeyr, marşrutda fürsət tapan kimi adamı əlləməyə çalışan daydaylar, tində adamı gözüylə rentgendən keçirən sülək qaqaşlar, düz yolla getdiyin yerdə arsızca söz atan əclaflar hamısı təcavüzkardılar. sadəcə əllərinə fürsət düşmür cinsi təcavüz eləsinlər.
bilmirəm bu statistikanı haralarından uydurublar. buna inanan varsa, day sözüm yoxdur. belə hallar azı 5 dəfə başıma gəlib, hətta çox.
ilk dəfə 8-ci sinifdə məktəbə gedərkən tində 2 əclaf durmuşdu. belə bir dialoq oldu:
"-nətərdi?
-bomba kimi"
ilk dəfə başıma gəlirdi deyə boğazım düşünləndi, əclafın gözünə baxıb "itoğlu" deməkdən başqa heç nə gəlmədi əlimdən. o da hırıldayırdı iyrənc-iyrənc. özümü öldürmək istəyirdim, özümə nifrət yaranmışdı.
çox çəkmişdi toparlanmağım. ilk travmam oldu təcavüz barədə, oğlanlara nifrət edib iyrənirdim onlardan. hamısından. amma keçdi zamanla, yenidən başıma gələnə qədər.
10-cu sinifdə məşğələyə avtobusla gedirdim. araxa qadın var idi, bir kişiylə qonşu idi deyəsən. "Şeytan bilsə ki sən varsan, heç doğulmazdı" dedi. bunu eşitdim, amma anlamamışdım. təsadüfən o kişinin oturacağının önündəki yer boşaldı, mən oturdum. hiss elədim ki, əli çiynimə, kürəyimə dəyir. dedim yəqin yanlışlıqla olub, biraz qabağa sürüşdüm. yox, yenə çiynimə toxunurdu. sonra... sonra hiss elədim ki, barmaqlarını oturacağın altından salıb məni əlləməyə çalışır. onda dərk elədim məqsədini. qışqırmaq istədim, amma səsim çıxmırdı. həm səsimi çıxara bilməzdim, işin üstü açılsa əclaf atamın əlindən sağ çıxmayacaqdı. üstəgəl kəndin ziyalı ailəsinin övladıyam, hamının dilinə düşərdim axı. hah, dümək qız özü şərait yaradıb! şokdan və hirsdən titrəyirdim, durub lap öndə ayaqüstə dayandım çatana qədər. məşğələdən qayıdanda həmin köynəyimi cırıq-cırıq edib atdım. hamamda bədənimi sürütürdüm, duş gelini bitirdim 2 saat içində. duşun altında diz üstə çökqb ağlamışdım, iyrənirdim özümdən. hamıdan iyrənirdim. hər cürə təmasdan qaçınırdım, kimsə yanlışlıqla toxunsa belə diksinirdim. fikrimi dərsimə verə bilmirdim, qorxu içində gəzirdim. mən hələ uşağ idim e, 40 yaşlarında adam nə qədər yanıq, cındır ola ki, əlinə, özünə yiyə dura bilməyə. mən də uşaq ağlımla özümü günahlandırırdım ki, mayka geyinmirəm, yəqin altdan geyindiyim paltarın izi görünür, ona görə olub.
bir dəfə də yenə məşğələyə gedəndə qarşıdan 50-li yaşlarında bir kişi gəlirdi. dayandırıb soruşdu ki, aptek hardadır? dedim orada küçənin tinində. sonra şey dedi, "mənim qızım 8-ci sinifdə olub, başına bir iş gəlib. siz qızlara olur, nə deyirsiz? hə, aybaşı. elə olanda onun belini ovxalamaq, yaxınlaşmaq olar?". wtf, bilmirəm deyib qaçdım oradan. yenə heç kimə deməmişdim. iyrənc tünd bir parfüm vurmuşdu. bəzən metroda filan o qoxu yenə burnuma gəlir, istəmsizcə ətrafa boylanıb uzaqlaşmaq istəyirəm oradan. sonra qızlar məşğələdə danışanda eşitmişdim, həmin adam qızları dayandırıb belə gic-gic suallar verirmiş.
zamanla anladım ki, mənim günahım deyil. nə geyinməyimdən asılı olmayaraq, belə təcavüzkarlar hər yerdə doludur. artıq belə şeylərə qarşı əvvəlki kimi utancaq, səssiz deyiləm. anladım ki, utanmalı olan mən yox, onlardır. ən son metroda sürtünməyə çalışan əclafa səsimi qaldırıb "əlinə yiyə dur, evindəkiləri əlləyərsən" deyəndə rəngi atmışdı, səslərini çıxara bilmirlər elə olanda.
və saymadığım daha nə qədəri. bir ayağı məzarda olan, 70 yaşında kişi də gözünü zilləyib adama baxır, üzünə baxmağa iyrəndiyim çeçenka qaqaşlar da, arvadının əlindən tutub gəzən sözdə namuslu kişiciklər də. belə cındırlardan geriyə qalan isə travmalar, hər kiçik təmasdan qaçınmaq olur.
hələ də bu entrydəki kimi #318368 axmaqlar var. buna rəğmən ölkədə təcavüzü yox dərəcəsində sayan adam birbaşa şüursuzdur.
indiyə qədər heç bir entrydə bu qədər əzab çəkməmişdim yazarkən. kökləri kəsilsin.
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3342
blok - başlıqlarını gizlət
Notice: Undefined variable: user_id in /var/www/soz6/sds-themes/vengeful-light/profile.php on line 3349

