5 ildir boşluq hissiylə yaşayan biri kimi deyirəm ki, çox pisdir. boşluq hissi artıq mənim həyatdan həzz almamı önlüyür. bəzən səbəblərimiz olur, bəzən isə səbəbsiz yerə boşluğa düşürük. boşluqdan çıxmağın mənim üçün 1 yolu var. hansı ki, hal-hazırda onu yerinə yetiriəm - məqsəd. fərqi yoxdu bu istər kariyera olsun ya da digərləri. məsələn bəf fitnesslə məşğul oluram və diyetdəyəm. səhər 6 da oyanıb 11 də yatıram. yeməklərimi bişirirəm və idmana gedirəm. bəzən buna inanmasam da hərdən özümə "narahat olma biraz da davam elə" çünki insan bir şeyi çox edəndə onun üçün standart hala gəlir. boşluq hissi həm də dinlə də əlaqəli ola bilər. məsələn mən fəlsəfə ilə məşğul oldum və öz özlüyümdə düşündüm və aqnostik olduğumu nəticə çıxardım. artıq bu saatdan sonra inancımla (inancsızlıq) əlaqədar olaraq hər şeyin boş olduğunu (yəni ən azından bizim gördüyümüz qədəriylə) dərk etdikdən sonra nihilist və anarxist bir hal aldım və bu boşluqdan çıxmağımı əngəlləyir təbii ki. həyatdan həzz ala bilmədiyim üçün də türklər demiş kısır döngüyə girmişəm. intihar haqqında belə düşünmüşəm. hər şeyə baxmayaraq yenə də özümü disiplinli olduğuma aldadıram. boşluğa dümək istəmirsizsə, qısaca məşğuliyyət və məqsəd tapın yox əgər bunu da istəmirsizsə boşluğa düşməzdən əvvəl 2 dəfə fikirləşin)
