yazarların ruh halı

bilmirəm nə qədər düzdü, ama mənə elə gəlir bugün həyatımda dəqiq xatırlayacağım günlərdən olacaq. 1 həftə qabaq bugünü yuxumda da görmüşdüm, 30 avqust. günorta hardasa 12də xoşbəxtliklə qarışıq ürək ağrısı hiss eliyirdim, evdən çıxanda da yağış yağacağını bilsəm də çətir götürmədim. tələsdim niyəsə. indi də qayıdanda başdan ayağa suyun içində stansiyada qatar gözlüyürəm. gələn ilin sentyabr-oktyabrını düşünmüşəm gün ərzində. keçən ilin bu vaxtı neyləyəciyimi bilməz halda narahat olarkən indi tam olaraq nə istədiyimi və nə qədər çox istədiyimi bilərək sağollaşıram yayla.

kiçik xoşbəxtliklər

keçən həftəsonu qızlarla Amsterdamda idik, girdiyimiz hər restoran, mağazada, yoldan keçən də haralı olduğumuzu soruşurdu. biz də təxmin eləməklərini istəyib əksəriyyəti lebanese olan cavabların da heç birindən razı qalmırdıq. axırda armenia da eşidəndən sonra aramızda qısa bir müzakirə apardıq ki tam olaraq nə eşitmək istəyirik təxmin eləməklərini istəyəndə. mən də dedim ki brazilya, ispanya falan desələr əla olardı -* podruqam bu cavabıma qəhqəhəylə cavab verdi və söhbət bağlandı -* bugün tək gəlmişəm münsterdə bir italyan restoranına. Ofisiant sifarişimi götürən kimi qayıtdı ki, haralısız? Brazilya? -* dedim başqa təxmin də deyin, ispanya dedi -* dəhşət sevindim, xəyallarım gerçək oldu, anında da həmin podruqama səs ataraq bu xoş xəbəri verdim əlbəttə -*

gipsy kings

2 ən məşhur mahnısının bamboleo və no volverenin bir birinə tam əks əhval ruhiyyədə olmağından da anlaşılacağı kimi, demək olar bütün yaradıcılıqları ya adamın içini parçalayacaq hüzünlü sədalardan, ya da əksinə ayağa durub oynamağa vadar eliyəcək şən ritmlərdən təşkil olunub.
no volvereni tarkan və başqa türk müğənnilər coverlayıb deyə lap zəhləm gedir açığı. bir podruqam belə türkcə ağlamalı mahnılara tureçski mərsiyyə deyir, lap ona dönüb bu mahnı da -*
mənim şəxsi favorim calaveradadır və niyəsə o qədər də məşhur deyil. entryni bura qədər oxuduzsa bi el atın spotidə dinləmə sayını artıraq (:
(link:

peppino gagliardi

mahnılarını ayrı-ayrı playlistlərə əlavə edib sevərək dinləyirdim, illər sonra bugün həmin mahnıların müəllifinin eyni adam olması şokunu yaşamışam (:
söhbət bu 3 mahnıdan gedir, 3ünü də dinləməyi israrla tövsiyə edirəm:
(link: bildiyim qədərilə ən məşhur mahnısı budur. Scent of a woman və the man from u.n.c.l.e filmlərində istifadə olunmağıyla əlaqəli yəqin ki
(link: bu isə mənim ilk dinlədiyim əsəridir. əvvəlkiylə tərz olaraq çox əlaqəsiz olduğu qənaətindəydim, ona görə eyni müğənni tərəfindən oxunulması ağlıma gəlməmişdi
(link: gagliardini məşhurlaşdıran isə məhz bu mahnı olub. əvvəlki 2sindən daha canlı, daha az depressivdir (;

ricchi e poveri

indiyə qədər başlığının açılmamağına təəccübləndirənlərdən. italyancadan hərfi olaraq “varlılar və yoxsullar” tərcümə edilən ada sahib italyan pop qrupu. ola bilər adı tanış gəlməsin, ama mahnılarını mütləqdir ki eşitmisiz
məsələn uşaqlığımızdan xatırladığım mamma maria (link:
italyadan çox uzaqda- sumqayıtda bir qrup uşağın qışqırara oxuduğu bir mahnının müəlliflərini kifayət qədər dünyaca məşhur saymaq olar məncə (:

(link: /> (link:
bu ikisi isə mənim favorimdi və yenə adlarını bilməsəz belə hardasa, nə vaxtsa eşitdiyinizə əmin olacağım qədər məşhur mahnılardır
son olaraq isə son zamanlar sosyal şəbəkələrdə əksərən italyada yaşamı romantikləşdirən tərzdə videoların fon musiqisi olaraq rastlaşdığımız, buna baxmayaraq əfsanəviliyini qoruyub saxlayan sarà perché ti amo: (link:

sözaltı sözlük üçün tövsiyələr

1. başlıqların (əsas da elmi olanların) azərbaycanca olması. məsələn pneumothorax yazsam google-a onsuz istədiyim qədər məlumat tapacam, ingiliscəsini bilmədiyim terminləri axtaranda sözlük kimi azərbaycandilli saytlara ümid edirəm. başlığı pnevmotoraks olaraq yaradıb international adını da bax vermək məncə ən idealıdı.
2. entryə əvvəlcədən səs verib-vermədiyimizi anlamaq üçün fərqləndirici nəsə olmalıdır məncə. köhnə bir entry görürəm, tanış gəlir amma yadımda olmur ki səs vermişdim ya yox. əjdahalamaq istəyəndə əksinə əvvəldən verdiyim səsi geri çəkmiş oluram, təzədən onla əlləşməyə də həvəs olmur. məsələn əvvəlcədən əjdahaladığımız entryinin "əjdaha" yazısının rəngi fərqli ola bilər

təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər

mən cavanam hələ qabaqda vaxtım olacaq, bəs birdən onlar daha olmaz qorxusuyla sevdiyim sənətkarların yaşını hesablayıb daha neçə il səhnədə olacaqlarını təxmin eləmək -* məsələn dünən leonid agutinlə anjelika varumun konserti var idi, çox getmək istəmişdim alınmadı. konsertdən videoları görüb lap üzüldüm getməməyimə, ardınca da "gələcəkdə gedə biləcəmmi?" sualına cavab axtarmağa yollandım -* bunu bir dəfə bir rəfiqəmə demişdim, ikimizin də bəyəndiyimiz bir müğənni haqda, deyir sən elə deyəndən sonra mən də qorxdum evdə oturub ağlamışam -*

qreqor mendel

hazırda hamımızın genetikanın banisi və bir dahi kimi tanıdığımız bu adam 2 dəfə məktəbdə müəllim olmaq üçün verdiyi imtahandan kəsilib, monastr bağçasında 10 ilə yaxın bitkilərlə- xüsusən noxudlarla apardığı təcrübələrinin nəticəsini brnoda 40 nəfərlik kiçik bir zalda təqdim edib. elmi işini bir çox alimə ( deyilənə görə bu alimlər sırasına darvin də daxil olub) poçtla göndərib, xüsusilə pərəstiş etdiyi isveçrəli bitki fizioloqu karl von nageliyə davamlı olaraq bu iş barəsində məktublar yazıb. amma təəssüf ki onun nailiyyəti yalnız ölümündən sonra öz təsdiqini tapıb. Nageli bu məsələyə etinasız yanaşır, mendelin dünya şöhrətli alimdən savayı həvəskar bioloq olması faktı yəqin ki, nagelinin qiymətləndirmə prosesinə təsir edir. mendelə təcrübələri noxud üzərində deyil, qırğıotu ilə keçirməyi üçün təzyiq göstərir. bu isə o qədər parlaq bir fikir olmur, çünki qırğıotu cinsi yolla çoxala bilmir, çarpaz tozlanmır. Mendel təcrübələr davam etdikcə ümidsizliyə düşür və öz gəldiyi nəticədən yavaş yavaş qopur. sonda nageliyə təcrübələri təəssüflə sonlandırdığını yazır, belə də olur- təcrübələrdən əl çəkir, amma bağda işləməkdən yox. xəstə olub heç nəylə məşğul olmadığı vaxtda belə öz bitkiləriylə vaxt keçirir, axı bu sevgi idi onu bu tarixi kəşfə gətirib çıxaran, dərin elmi bilikləri yox. 1884-cü il yanvarın 6-sı Mendel böyrək çatışmazlığından ölür, yerli qəzetdə onun ölümü ilə bağlı işlədiyi monastrın gənc rahiblərindən birinin yazdığı qeyd: xoşxasiyyət, səxavətli və lütfkar.. çiçəkləri sevirdi.

the oa

çıxdığı ildə afişasını ss alıb galeriyada saxlamaqla baxmağı planlayıb, nəhayət illər sonra baxdığım serialdır. hərəsi 8 bölüm olmaqla 2 sezondan ibarətdir. ilk bölümdən sona qədər o qədər gözlənilməyən məqamlar ortaya çıxır ki, nə yazsam spoiler olar deyə çəkinirəm. sadəcə deyə bilərəm ki, "gələcək" və "yeni kəşflər" mövzusunda olub texnoloji inkişafla bağlı olmayan, məncə xüsusilə tibb sahəsində olanlar/ bu sahəyə marağı olanlar üçün əvəzsiz bir serialdır. bəzi yerlərdə yavaş irəlilədiyini iddia edən şərhlər oxudum, qəribədi ki çox da serial həvəskarı olmayan mən üçün əksinə çox axıcı gəlmişdi. maksimum ilk seriyada bir qədər durğunluq ola bilər, 2ci sezon isə ümumiyyətlə monotonluqdan söhbət gedə bilməz. təəssüf ki, yarım qalıb. bu halıyla belə tövsiyə edirəm və baxmayaraq ki, mən başlayanda serialın yarım qaldığını bilmirdim, amma bilsəydim də baxmağa dəyərdi.

tək yaşamaq

hardasa 3 il əvvəl tək yaşamağı xəyal edirdim. yeni evə köçəcəyimi bilirdim, ama tək köçməyim ehtimalı o vaxt heç yox idi, yəni reallıqdan uzaq bir xəyal idi mənim üçün. ama elə alındı ki istədiyim yerdə, düşündüyümdən də qəşəng bir evdə tək yaşayası oldum. burda yaşadıqca yadıma düşdü vaxtıykən bunu arzulamağım, əslində sadəcə indiki həyat tərzimə daha uyğundu deyə lokasiyamı dəyişdirmişdim. normalda da tək vaxt keçirməyə üstünlük verən biri olaraq yalnız hiss edəcəyim ağlıma gəlməzdi. boşluqdayam elə bil, heç nə həzz vermir. günün az hissəsini evdə oluram əslində, gün ərzində çox insan içində oluram. yenə də o ki evə gəlirsən oturub telefonda məşğul olursan, onda o biri otaqlardan qab-qacaq, nəbilim televizor səsi gəlmir. tənhalığı onda hiss eliyirəm. mən ailəylə qalanda olurdu ki kitabımı götürüb gedib otururdum qonaq otağında, hansındaki atam tv izləyirdi. otağımda tək oturub oxumaqdansa, iş otağında sakitçilikdə oxumaqdansa atamın yanında olmaq daha yaxşı hiss elətdirirdi. o vaxt bunları sorğulamırdım, düşünmürdüm ki tək yaşasam bunlardan məhrum olacam. indi çox darıxıram. əslində məsələ məhz ailə deyil, yurtda otaq yoldaşıyla qaldığım da olub. o da tək yaşamaqdan yaxşıdı. tək yaşamaq xəyal etdiyiniz kimi deyil- moral of the story -*