sözaltı günlük

hər şey bir qırağa insan olduğumuzu xatırladığımız anlar olur. xatirələr. ağrısı və kədəri ilə bizi bütünləşdirən ən lazımi şey. 10 il bundan öncə gördüyümüz nəyisə təkrar görmək, o vaxtı dinlədiyimiz musiqiləri yenidən dinləyə bilmək. şüuraltı unutmur, hər zaman qalır hiss və duyğular. həmişə demişəm, indi də deyirəm. ortalama 60 il ömrümüz var. bir iş görəndə yorulmayasan gərək. nə qədər özünü boğursansa, partlama dərəcəsinə çatırsansa gərək qaçasan o məşğuliyyətindən. əsas xoşbəxt olmağa çalışmaqdı. bizi istəməyənlər çoxdu, gərək həyatı qəhbə kimi yaşamayasan. paylaşmağı biləsən ən önəmlisi. bu ədalətsiz xaraba dünyada kimsə sənin əlinə baxmasın gərək. lox olasan, avam olasan, ama, cani olmayasan gərək. lap buralardan gedəsən, amma, gərək ki, insan olmağı bacarasan. kaş ki, yolun sonunda xoşbəxt olardıq. bilinməyən bir yolda gedirik axrımız buludsuzluq həsrəti.

rasxodsuz adam

məncə beləyəm. əgər özümə xərclədiyim puldan söhbət gedirsə. əynimə başıma ayda ildə bir dəfə nəysə alaram o da xoşuma gəlsə. 11-ci sinifdən nə geyinirəm indi də olur əynimə. hərdən firma paltarlar verir xoşuma gələni seçib geyinirəm. bir gündə sadəcə boz nəziy winchesterə 3.10 qəpik pul verirəm. çox vaxt evdə yemək yeyirəm çöldə yesəm də ya qutab ya da dönər maksimum o da ortalama 3-4 manat tutur. su alıb içirəm hərdən sadə sirab 50 qəpik. rasxodum yoxdu qaqa. ayda ildə bir dəfə də uşaqlarnan çölə çıxarıq onda da nemeski basışırlq fso. dizel maşın sürdüyüm üçün ayda 120 manat zad pul çıxır benzinimə basıram gedir bu qədər.

siqaret

sobranie -boşanmış ərindən aliment alma xəyalları ilə yaşayan qlamurka

winston boz kompact - vaxtilə bəlli xəyalları

olan, zaman keçdikcə o xəyallara çata

bilməyəcəyini bilib məqsədsiz yaşayan gənc

winston caster - xaricdə təhsil alma adı ilə

ölkədən qaçıb polşada taksovatlıq edir

mentollu siqaretlər qəhbədilər. ən bahalısı kent mentoldu.

pal mall mentoll elə belə ucuz qəhbədi.

göy nəziy sobranie bahalı oğlandı stilni geyinir, atası polisdi özü də ahm oxuyur 2ci kursdu hələ.

nəziy kent 4 avaradı. qap-qara geyinir , vasmi papaq təsbeh zad söhbətdərə gedir qaqam, kent 4 qalın ortancıl qardaşdı ağırbaşlıdı mma ilə məşğul olur simral məllimin yanında. kent 8 biraz yaşdanıb, 2 uşağı var özü elektrikdi yaxşı pul qazanır.

qalın west babamızdı, ağsaqqalımızdı, söhbətdərə gedir.

rotmans - her hangi bir insan

keno, viceroy bunlar fəhlədilər.

ən tipsizi magnadı peysərə oxşuyur

davidoff xaricdə yaşıyıb ayda ildə bir dəfə azərbaycana gələn qohumdu, marlboro birdəfəlik xaricə köçüb heç vaxt gəlmiyənlərdəndi.

pall mall dubaydan kitaydan mal vurub burda satır.

winchester boz nəziy əsgərliydən təzə gəlib

Black style maxedi

kəramət böyükçöl

gənclərimizin ən bəlalı qəhramanlarından biri. mən də yeniyetmə vaxtlarımda çox sevirdim, balet eliyirdim, kəramət böyükçöllə bağlı harda nə video var izləyirdim, ləzzət eliyirdi. indinin özündə də çox sevirəm, böyük qardaşdı. sadəcə o deyil də, tural abbaslıya zada sataşırdı ki, xalqın damarın tutub kütləni cilovlayır. özü də tam fərqsizdi eleşdirdiyi adamdan. özünə kaybedenler klübü yığıb. hələ əvvəl içki içən vaxtlarında depresif şəxsiyyəti ilə içi mən qarışıq çoxlarına ləzzət edirdi. ama orta savadlı kitab satmaqdan başqa heç bir fəaliyyəti olmayacaq söz adamı. özünü axcp yazarı kimi aparır ama xəbəri yoxdu söhbətdən. maralni məzələnir camaatnan, arada bir tema çıxardır satirik söz qabiliyyətiynən qiymətlərin bahalaşmasından, məmur rüşvətxorluğu nə bilim min bir bokdan yazır, güldürür özünə də ləzzət eliyir, xalq da yatır buna gülür ancaq. qat-qat savadlı gənclərimiz var ki, belə adamların hegemoniyasında itib batır. düzü mən də məzə tərəfdarıyam ona görə kəramət böyükçölə gülməyi seçirəm. bəlkə də zəif adamam bilmirəm.
(italik: Özümə yazığım gəlir.

Demək, yazmağa başlayanda necə iddialı idim, elə bilirdim mən dünyanı xilas edəcəyəm.

Bir az keçəndən sonra başa düşdüm ki, dünya çox böyükdür və onu xilas etmək istəyi ancaq xəyaldır.

Dedim, öz ölkəmi xilas edim, kifayətdir.

Bir az da keçdi, gördüm ki, ölkə də böyükdür və elə onu da xilas etmək istəyi xəyaldan başqa bir şey deyil.

Deputatlığa namizədliyimi irəli sürəndə düşünürdüm ki, bəlkə rayonumuzu ağ günə çıxaram.

Sən demə, bu da xəyalmış.

Bir gün bütün iddialarımdan əl çəkdim, dedim, ailəmi xilas eləyim, balaca bir evimiz olsun, övladımız rahat və xoşbəxt böyüsün, bəsimizdir.

Mənə başqa nə lazımdır ki...

O da alınmadı.

indi özümü xilas etməklə məşğulam.

Planlarım, arzularım ancaq özümü yazıçı kimi diri saxlamaqdır.

Ciddi mütaliə etmək, dil öyrənmək, yaradıcılıqla həvəslə məşğul olmaq, kitablarımı ardıcıl şəkildə çap etmək, tərcümə olunmaq...

Bunun üçün mənə mane olan çoxlu maddi, mənəvi-psixoloji səbəblər var və bilirəm ki, bu da alınmayacaq, özümü yazıçı kimi də xilas edə bilməyəcəm.

Əminəm, vaxt gələcək, mən bir qolumu, bir ayağımı, heç olmasa bir gözümü xilas etmək üçün çalışacağam.

O da alınmayacaq.

Heç bir arzum həyata keçməyəcək və ömür də elə beləcə xəyallarımla masturbasiya eləyə-eləyə başa çatacaq. :()
tema budu əxi, adam camaatnan məzələnir, ama xoşumuza gəlir üslubu.

sözaltı günlük

blə futboldan gəlirəm bütün kefim sikdirdi. xuyuna olsa da 2 qol vurmuşam normalda vurduğum top oynadığım oyun barədə heç danışmaram çünki, o meydana gəlməkdə hamı kimi mənim də bir məqsədim var. ortalamanın aşağısında 3-5 nəfər yığmışıq gedib bölüşüb oynayırıq bu nə çempionlar liqasıdı nə də böyük bir turnir. əslində futbolun türklər demiş bir tutku olması və həzz alabilməyimiz bununla da əlaqəli deyil. sadəcə 1 aydır ki, ad çıxarmışam. oyun içində ayda ildə bir dəfə oyunçu keçəndə oyunçular fokuslanır ki, pas vermirsən. kimə verim necə verim bilmirəm o sözdən sonra həvəs qalar ala? top ayağıma düşəndə avtomatik pas verirəm oyun içində itirəm çox qaçıram çox yeriyirəm mənim də futbola gəlmək məqsədim kiminsə kefinin içinə soğan doğramaq deyil. həzz almaq istəyirəm, təntiyə təntiyə oynamaq yox necə bilirəm elə oynamaq istəyirəm. 10 metr qabağa geeə biləcəyim epizodda fikirləşmirəm random birinə pas verirəm oynayın deyirəm sanki. başımın ətini yeyirlər konkret. o qədər səhvlər edirlər, o qədər epizodlarda mənə pas vermirlər bildiyin oyun içində dışlayırlar məni mən də sıxılıram 1 saatın tez bitməsini gözləyirəm bir siqarey çəkim, yoldaşlarımın boş-boş danlaqlarına, müzakirələrinə qulaq asım, sonra da çimim gedim evimə. özümü dərk edəndən bu futbol sahəsinin içindəyəm oynayıram, izləyirəm bütün duyğu partlamalarını yaşamışam sikdiyimin oyununda. onsuz da zaman keçdikcə leşdəşdiyimi başa düşürəm, qəbul edirəm bütün danlaqları özümü təqsirkar hesab edirəm, ama, bu boş boğaz insanlarla bacara bilmirəm. bütün ruhumu qoysam sikərəm aman vermərəm özümə o qədər inanıram, axıra qədər oynadığım oyunda defansa qaça qaça gəlib top çıxaranda biri qayıdıb deyir ki, qaqa sən elə bil yeriyən benfikasan özün tək komandasan inciyirəm axı. mənasız olduğunu bildiyimdən dirəşmirəm, yola verirəm, hahahaha əxi mən yoxam kimi oynayın zad deyəndə, elə bilirlər siklərinə sarımışam nə mən əvvəlki qaçağam nə də siz super səviyyədə oyunçular deyilsiniz. hı amına ke deyirəm dururam arxada gəlmirəm qabağa biri qışqırır qabağa gəl də qaqa naxuy sikim içini blət dombalım bir palka da qoyun robot zadam sikim içini bu sadəcə oyundu sən bir səhvi böyüdüb oyunun taleyinə calayırsansa ya mən gijdıllağam ya da sən luis enrique zadsan böyük düşünürsən, komanda da həll edici oyunçusan. nəysə mınake çox uzatdım yorğunam sözlük, bir əyləncəm var idi onunla da vidalaşmaq qərarı aldım. məni futbola, illərin tutkusuna küsdürənlərin mina koyim. qız kimi trip atmıram sadəcə həmin 1-2 nəfərlə hər gün futbola gəlib yenə o ssenariləri yaşamağım bezdirib.

sosiologiya

məzun olduğum ixtisas. əslindö sosiologiya oxumaq üçün univesitetə qəbul olmaq lazım deyil. gördüyümüz, oxuduğumuz şeylərdi hamısı. cemre demirelin sözü olmasın elektrik mühəndisidi, memardı zaddı bu cürnə ixtisaslara qəbul olasan gərək. vur sikə tulla adı da bir əcayipdi adam qorxur.
nəqutarmısan?
- sosiologiya, qaqa.
nə deməkdi nağarasdan?
- nəme qaqa cəmiyyət haqqında elmdi də asan xidmətdə, məşğulluq, gömrüydə zadda işləyə bilərəm.

ehehehe. əslində çox maraqlı ixtisasdı. azərbaycanda oxunulması məsləhət deyil. çünki, 90-cı illərin sovet pdfləri heç kimə lazım deyil. sosiologiya əslində sayı hesabı olmayan yollara ayrılır gedir. ən çox diqqətimi çəkən də bu olmuşdu. ancaq, bu təhsil sistemində çox yanlış və sıxıcı tətbiq olunur. fənni maraqlı hala gətirmək, oxumaq, öyrənmək, araşdırmaq həvəsini birə/beş artırır. çünki, ömrünün sonuna qədər oxumaqla keçəcək sənin işin. sovetin sikimdirik pdflərin qoyanda qabağıma, əlbət ki, əzbərçi rejimin için sikim deyib özüm başqa yerlərdən oxuyub gələcəm. çox vaxt dərs danışanda mövzudan kənara çıxırdım, elə müəllimlər var idi bəyənirdi, elələri var idi onları qane etmirdim. mənim də nə sikimədiye onsuz 2-ci kursun sonunda anladım boşuna üzürəm sularda. gec idi. bəhanə edib, tələbəçilik yaşadım sadəcə. şəxsən məni qoysalar orda hansısa fənn üzrə müəllim, daha maraqlı keçər dərslər. müəllimlərimiz savadsız ola bilər, üstəlik aldıqları maaş da ürək açan deyil. qəhraman olmaq kimi də bir düşüncələri yoxdu. hamısı ailə, uşaq saxlayır bir təhər keçinir. ailə və keçim problemləri elə sosiologiyanın özüdü. Onlar da kənarda yaşam mübarizəsi aparırlar, absürd bir mənzərəylə qarşı qarşıyadırlar. ona görə də onların daha verimli dərs vəsaiti hazırlamaları həm dəymir, həm də çətindi.

bir dəfə imtahan suallarına lətifə yazmışdım. kantın pozitiv nəzəriyyəsini bir lətifə ilə başa salmağa çalışmışdım. 2-ci kursun əvvəlləri idi. bir nəzəriyyəni lətifə ilə açıqlamağım özümün də xoşuma gəlmişdi. yüz faiz müəllim yüksək bal yazacaq zad fikirləşirdim. imtahandan çıxıb çayçıya getməyimdən 1-2 saat keçmişdi starostamiz zəng elədi ki, ceyhun müəllim əsəbləşib səni universitetə çağırırlar imtahan vərəqinə görə. universitetdən qovulurdum, dekan tanış çıxmasa idi. elə bilirdi mən onunla məzələnirəm :d ama gerçəklər adamı yandırır. bu tipli hadisələrdən sonra tüpürdüm azərbaycan təhsil sisteminə 4-cü kursun axrına qədər dərsdə yatdım.

yazarların hazırda düşündükləri

görəsən nə vaxt evlənəcəm? nə vaxt bir işin qulpundan tutacam və ömrümü başa vuracam? uşaq uşaq düşüncələrdən çıxmışam, amma, belə də xoşbəxt deyiləm. görəsən nə vaxta qədər çarəsiz və saf görünüşlü xalqdan istfadə edəcək alverçilər? nə vaxt son qoyacağıq bu ədalətsiz yaşama? niyə bir kəsin qəlbinə dəymək bu qədər çətindir? nə vaxta qədər özümüzü aldadacayıq? kiçik xoşbəxtliklərim ömrüm boyu məni izləyəcəkmi? axıra qədər əlimdə olanla kifayətlənəcəm? görəsən sona qədər rəngbərəng bir həyat axtarmayacağam? camaat toya gedir bir toydan 100 dənə mövzü çıxardır arvadlı uşaqlı? niyə görəsən insanların həyat tərzi maraqlı deyil mənə? çətin idi mi xalq belə formalaşsaydı? iki söhbətin əyağın qırarkən kimlərinsə şəxsi həyatına heç girməmək, kimlərisə qınayıb, alçatmamaq çətindirmi? insan olmaq bir dəyərdirsə dünyadakı bütün insanlara yaxşı olmaq məcburiyyətindəyəmmi? ay blət gijdıllaq oluram da! niyə üstümə gəlir bu xaraba həyat? mənim belə səy səu şeyləri fikirləşən vaxtımdı ala? yorulmuşame blət sevgiyə ehtiyacım var. bezmişəm bu ağzıəyri camaatın əlindən bir gün sikəcəm hamısının var yoxun