star trek

bu gün the original series və the animated series-i yekunlaşdırıb the motion picture filminə baxdım. 1979-da bu effektlərə heyran qaldım. üstəlik filmin sujeti də olduqca maraqlı idi.

hawkwind

1969-cu ildə dave brock öndərliyində qurulmuş ingilis space rock qrupu. o gündən bu günə lemmy kilmister və ginger baker kimi bir çox musiqiçinin gəlib getdiyi qrup hələ də fəaliyyətdədir. hər albomu dinlənilməlidir levitation və sonic attack albomları isə xüsusilə diqqətimi çəkdi.

(youtube: )

ş hərfinin sh və ya w kimi yazılması

başlığı dəyişib "ş yerinə w yazan tip" kimi düzəltmək olsa, əla olardı. Qızı da, oğlanı da eyni dəyərdədir nəzərimdə. Dilinə hörmət etməməsi filan da əhəmiyyət kəsb etmir mənim üçün. Amma daxildəki məntiqsizlikmi deyim, mənasızlıqmı, hər nəsə ifadə etməyə söz tapa bilmirəm, o insan üçün heç də müsbət rəy yarada bilmir təsəvvürümdə. Bir zamanlar başa düşmək olardı ki, ancaq ingilis hərfləri idi deyə bu yola əl atırdılar. ki heç bunu da qəbul eləmirəm. "S" hərfi də yazmaq olar, səhv anlaşılacaq yerdə də "sh". Amma indi ki o dövr deyil axı. Hər nə dil və simvol desən yazmaq olur artıq. Həm elə çox dərində də deyil. Azərbaycan dili klaviaturasını yükləyirsən, oldu bitdi. Tənbəllik desəm, o da deyil. Eyni adamın elə hərəkətini görmüşəm ki, tənbəl deməyə min şahid lazımdır. Sadəcə alışdığı rutini pozmaq istəmir, ən pisi də bunu normal bir şey kimi qəbul edib artıq. Birazdan elə olacaq ki, "w" hərfi həqiqətən də "ş" hərfi kimi bilinəcək, səhvən. Təhsil sisteminin bərbad olduğu bir şəraitdə heç də sürpriz olmaz bu. Hər şey gözləyirəm bu millətdən. Sonra da deyirik ki, dil niyə dəyişir zaman keçdikcə. Alın sizə canlı nümunə.

haken

son günlərdə aquarius və
visions albomları ilə könlümə taxt qurmuş, illər əvvəl də pareidolia mahnısı ilə tanıyıb sevmiş olduğum qrup.

(youtube: )

(youtube: )

tənqid

əslində cəmiyyətin daxili tənzimlənmə vasitəsi kimi olduqca faydalı ola bilər, düzgün həyata keçirilsə. həm də ki, hər zaman mənfi xarakterli olmaya da bilər. yəni birinin müsbət tərəflərini göstərərək də tənqid etmək mümkündür, təbii ki, bunun yanında özünə görə mənfi və ya çatışmayan cəhətləri də qeyd etməklə. amma bizdə çox qəribə bir yanaşma var. bu entrini yazmaqla vurğulamaq istədiyim əsas məsələ də elə budur. tutaq ki, biri bir kitab yazıb, bədii əsər, roman və s. başqa biri də bunu oxuyub və öz fikrini bildirir, yəni tənqid edir. bu hissəsi belə olsa, bəlkə daha yaxşı və ya maraqlı olardı filan. bu, normaldır. di gəl ki, başqa biri o saat başlayır ki, qaqa, elə bacarırsansa, ondan daha yaxşısını yaz, biz də görək. buna qayıdıb deyən lazımdır ki, bir şeyi tənqid etmək üçün mütləq o şeyi eləməliyik? kitab olmasın, musiqi olsun. mən musiqiyə qulaq asıram, ya tam xoşuma gələr, ya biraz, ya da heç bəyənmərəm. və buna görə də öz fikrimi bildirərəm. xoşuma gəlmirsə, bunu demək üçün mənim də musiqiçi olmağım vacibdirmi? düzdür, hardasa biraz təcrübə tələb edir (çox kitab oxumaq, çox musiqi dinləmək kimi), amma o sahənin masteri olmağa ehtiyac yoxdur.