far cry 5

ubisoft'un bu dəfə gözəl bir senari ilə bizi təəccübləndirəcəyini düşündüyüm yeni oyunu. ümumiyyətlə, temanın manyak bir dindar və onun iqtidar istəyi üzərindən irəliləməsi temasını çox sevirəm. outlast, outlast 2 oyunlarının temasını sevmişdim. far cry serisi 3-dən sonra düşüşdədi. ancaq bu oyunun onu yenidən dirildəcəyinə inanıram. ubisoft'un son zamanlarda atdığı addımlar ( ıı dünya müharibəsində keçən yeni cod oyunu xəbəri, watch_dogs 2, yeni potensial gözəl olacaq assasin's creed oyunu xəbəri) məni ümidləndirməyə vadar edir. hadi ubisoft, şaşırt bizi.* glş

marvel vs dc comics

hər 2 comics şirkətini sevib, hekayələrini oxuyub, filmlərini animasiyalarını izləyən biri olaraq, birinin digərindən üstün olduğunu, birinin möhtəşəm olub, digərinin vaxt itkisi olduğunu düşünmərəm. məsələn, bir dövr the animated series var idi. kanal d, atv, star tv kimi kanallarda səhərin korunda göstərilirdi, o cizgi filmləri izləmək üçün oyanırdıq.
(baxma: batman the animated series)
(baxma: x-men the animated series)
(baxma: spider-man the animated series)
(baxma: superman the animated series)

hər 2 comics şirkətinin əfsanəvi hekayələri, eventləri var. məsələn, marvel'də civil war, daredevil: yellow, the amazing spider-man, world war hulk, x-men vs. avengers kimi comicslər var ikən, dc-də red son, killing joke, the flashpoint paradox, batman the first year, watchmen kimi əjdahalar var.

marvel netflix aləmində daredevildə əfsanələr yaradarkən, dc tv-də the flash-lə, arrow, supergirl'ə facepalmdan facepalma qaçır. hə jessica jones, iron fist də iyrəncdilər, o ayrı məsələ.

filmlər cəhətdən marvel nə qədər avantajda olsa da, x-men film dünyası çöpdü. əsl vaxt itkisidi, sam raimi'li spider-man əfsanədi, fantastic four söhbətini açmıram belə, marvel cinematic universe'dəki tək düz-əməlli filmlər iron man, captain america'nın 2 filmi və avengers'in ilk filmidir. dc'də the dark knight 3-ləməsi, wathcmen, v for vendetta, superman'in ilk filmi. the jokerli klassik batman filmi, və yeni yaradılmaqda olan dc cinematic universe var. batman v superman dawn of justice abartıldığı qədər, pis bir film deyil, hətta bəzi səhnələr daha uyğun yazılsa, senaridə bir az düşünsələr, əfsanə bir film olacaqkən, olduqca yaxşı bir film olub. qabaqda marvelin infinity war'ı, dc comics'də də darkseid'in gəlişi var. gələcək thor ragnarok, spider-man homecoming, wonder woman filmlərini də ayrı-ayrılıqda zövqlə izləyəcəyəm.

yəni çox kasmayın, hər 2-sindən zövq almağa baxın. zira bunlar köklü şirkətlərdir və mütləq yaxşı yazarla rastlaşarsanız bir az araşdırdıqda.

the dark knight

bu filmin nə olduğunu deyim sizə. bu film gerçəkdə batman və the joker xarakterləri, hətta two-face olsa, nə olacaqların cavabıdır. düzdür, filmdəki nə batman obrazı bizim comicslərdən və ya batman the animated series'dən tanıdığımız batman'dır, nə də the joker mark hamill'in səsiylə möhtəşəm şəkildə yaratdığı the joker'dir. ancaq realdırlar. biri dədə puluna bütün dünyanı gəzərək gününü döyüşərək və bir şeylər öyrənək keçirdən bir depresifdir, digəri də hər şeyini itirdikdən sonra, daha yaxşı bir həyata layiq olduğunu düşünən, bunun üçün bəzi səbəblərdən (uşaqlıqdakı bir travma, keçmişdən gələn, özünə bir şeyləri xatırlatmaq üçün mesaj) ağzını kəsərək (kəsilərək), kloun makyajı edən bir psix, anarxisdir.

yəni bir az şişirtmələrin olduğu da nəzərə alınsa, nəhayətində comics də olsa, reallıqda qarşımıza çıxa biləcək 2 tipdir bunlar. düzdür heath ledger əla bir aktyordur, ağzını şapırdatması narahat edicidir, amma mən narahat olmuram, olsam belə bundan mazoşist bir zövq alıram. çünki real joker budur. sadəcə bir dəli. beyninə düşənləri edən, başqa birini nəzərə almayan biri. sözün düzü, odun, boğaz xərçəngi batman'dən də qat-qat yaxşı və rəngli xarakterdir (buradakı acılama batman'ə yox, christian bale'ədir).

bu filmdə nə favori batman'im, nə də the joker'im var. ancaq mənim üçün top 5-liyimdəki super qəhrəman filmlərindən biridir. vaxt itkisi deyil, ən gözəl batman filmlərindən biridir.

gözəl qızların avtoqəza nəticəsində ölməsi

gözəl qızların deyil, bütün insanların avtoqəzada ölməsi kədər vericidir. çünki gözlənilmədən olur. bəli, bəlkə digər ölümlər də gözlənilmədən olur, ancaq yolda baş verənlər, tam olaraq planı yarıda qalanları düşünəndə kədərlənirəm. çünki bir məntəqədə ölmürlər, bir şey edəcəkkən ölürlər. bəlkə kimsə hələ də gözləyir onları. bəlkə kiminsə sevincinə səbəb olacaqdı çatacağı yerdə. bəlkə sadəcə, pis bir günün ardınca başını yastığa qoyub xəyallara dalacaqdı, gələcək barədə şirin heç vaxt gerçəkləşə bilməyəcək xəyallar quracaqdı.

ölümün ən pis halıdır yolda baş verənlər. çünki tam olaraq hər şeyin yarıda bitdiyi andır. gözlənilməyənlərin ən kədərlisidir. heç kimin başına gəlməsini arzulamadığımdır.

azərbaycanda oscarlı film çəkək kampaniyası

(baxma: lord of the rüşvət)
(baxma: rüşvət redemption)
(baxma: cahillik rises)

edit: ciddi olaraq yazsam cavid ömrü oscarlıq bir film idi məncə, (bax: rasim balayev) rolu oynamırdı, yaşayırdı rəsmən. belə ayarda tarixi, ədəbiyyatçılardan, naif insanlarda çəkilə biləcək film oscar namizədi ola bilər.

eurovision 2017

başlığı görənə qədər yadıma belə düşməmişdi. hətta mahnımız, müğənnimiz barəsində də bir informasiyam yox idi. heç kim də yazmayıb. leon'dan amme hizmeti. azərbaycanı dihaj - skeletons'un təmsil etdiyi yarışma.
gələ, bu da linki:

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

g.o.r.a

başlığının bu günə qədər açılmadığına təəccübləndiyim 2003 tarixli her şey çok güzel olacakla birlikdə cem yılmazın ən gözəl filmi. filmdəki hər bir xarakter ayrı-ayrılıqda əfsanədir.

(baxma: arif ışık)
(baxma: bob marley faruk)
(baxma: 216)
(baxma: komutan logar)
(baxma: garavel)
(baxma: rendroy)
(baxma: ceku)
(baxma: tihulu)
(bax: erşan kuneri)

kosmos erasında sevişən əxlaqsızlar

(baxma: ay'da sevişenler)
(baxma: ay'da olmaz bir haftaya çekmemiz lazım)

yeri gəlmişkən,

(bax: erşan kuneri)

səsverməyə gedən insan modeli

duyarlı insan tipidir. sakitcə oturub sikilməyi gözləmək əvəzinə buna hələ də haqqı varkən etiraz haqqından istifadə edən insan tipidir. cəmiyyətin başına nə gəlibsə, səs verməyən insanlar ucbatından gəlib elə.

məsələn türkiyədəki son seçimlərdə səs vermədə iştirak 83% olub. 83. yəni 17%, "hacı onsuzda dəyişməyəcək heç nə* kədərli smile * depresyon stayla " deyib seçkilərə getməyib. referandum neçə faiz səslə qazanıldı? 51% səslə. o da hiyləmi oldu, səslər oğurlandımı, ysk minbir oyundan çıxdımı bəlli deyil. yəni ysk minbir oyundan çıxsa belə sadəcə 51% "evet"e nail ola bildilər. bəlkə də o 17% də iştirak etsəydi, "hayır" daha böyük səs üstünlüyünə sahib olardı.

bundan çıxarılacaq nəticə nədir? yəni bu gün nə öyrəndik? : "mənim səsimin nə əhəmiyyəti var?" demə. fırtına zamanı heç bir yağış damlası özünü vacib hesab etməz.