bir dərdim var

əziz sözlük yazarları məqsədim məsləhət almaq deyil, içimi tökməkdir. mənim 20 yaşım var, vətəndən kənarda təhsil alıram 2 ildir. burda özümə yeni bir həyat qurmuşam, təzə dostlar/daha çox azadlıq və s. hər şeyim yerli yerindədir yəni ki. amma məni hər gün diri diri yanırammış kimi hiss etdirən bir şey var. bunu sizinlə bölüşmək və rəylərinizi almaq istəyirəm. deməli hər şey mənim 16 yaşım olanda başladı. 16 yaşımdan qabaq aktiv, hərəkətli bir həyatım varkən birdən birə mən hər şeyə qarşı səbrsizləşməyə başladım. hər şeyə əsəbləşməyə, böyük reaksiyalar verməyə, daha davakar olmağa başladım. hər şeydən və hər kəsdən uzaqlaşmağa başladım. 3-4 aylıq belə bir dövrdən sonra məni 3 ildən çox davam edəcək bir kədər və boşluq hissi götürüb apardı özüylə. daha sonra oxuduğum yerdə psixiatra getdim və öyrəndim ki mən bütün bu müddət xəstəymişəm, major depressiya xəstəsi. dərmanlar qəbul etməyə başladım, bu haqda məlumatlandım və indi daha yaxşıyam. amma məsələmiz bu deyil. məsələmiz mənim bu xəstəliyin ilk ilində, ən şiddətli olduğu dövrdə həyatımdan çıxartdığım ən yaxın dostum, qardaşım olan adam üçün indi, illər sonra çox darıxmağımdır. deyə bilərsiz ki budur yəni dərdin? bəli budur. məni düşünmürəm ki hər kəs anlayar. ancaq əminəm ki ailənin tək uşağı olaraq böyüyən, daima 2-3 uzunmüddətli dostu olmuş və onları canından çox sevən, introvert insanlar anlayacaq. məsələ təklik deyil, təklikdən zərrə qorxmuram hətta sevirəm və bu yazını da tək başıma səyahət etdiyim avropa şəhərindən yazıram halhazırda, gecə balkonda və qulaqcıqda canım billedən wildflower dinləyərək. məsələ mənim, mənə çox yaxşı dostluq qardaşlıq etmiş, hərgünümüz biryerdə keçmiş bir insanı sırf psixoljik sağlamlığım yerində olmadığından itirməyim, onun mənə daimi dəstəyinə rəğmən mənim ona həmin dövr dəhşət pis davranmağım və indi onunla əsla yenidən ünsiyyət qura bilməməyimdir. sosyal şəbəkə istifadə etmirdi onsuzda, xəstəliyin ilk ilində həmin dövrdəki dostlarımla bağlı hər şeyi silmişdim (şəkillər, nömrələr). 4 ildir ki xəbərim yoxdur ondan amma hər gün ağlımdadır. ortaq dostlarımız yoxdur, əvvəl yaşadığları yerdən köçüblər. mən heç cürə onu tapıb, onunla danışa, heç olmasa bir üzr istəyə bilmirəm. özümü bağışlaya bilmirəm. bilirəm ki depressiya mənim səhvim deyil mənim günahım deyil. lakin bu içimi rahatlatmır. mən onun məni bağışlamağını istəyirəm. əvvəlki qədər olmasaq da bir ünsiyyətimiz olsun. amma yox tapa bilmirəm əsla.
belə yəni. rəyləriniz maraqlıdır :(

#digər gr55nwaves 12.02.2026 izlə Google

1. Salam. Məncə sənin müəyyən şeyləri yenidən hiss etməyə ehtiyacın var, hansılar ki, əvvəl həmin hissləri həmin dostunla bərabər olanda hiss edə bilirdin, məsələn , səmimiyyət, güvən, qayğı və s. Yox məsələ bu deyilsə dostunun ad və soyadından istifadə edərək google-da və sosial şəbəkələrdə daha dərin axtarış etməli olduğunu deyə bilərəm sadəcə.

Mamedius the Halal Chosen Undead @97230

2. Məsələnin bir neçə üzü var. Birinci onu deyərdim sən özünü günahlandırırsan yoxsa darıxırsan?
Bu bir qırağa, mən də sən deyən tip, dostları üçün canını verən insan tipi idim ama insanlar elə deyil, hər şey bir qırağa zaman insanları dəyişir. Sən indi belə deyirsən ama yolunuz ayrılmasa bir 5 ildən sonra o insandan nə görüb görməyəcəyin, bir-birinizin haqda fikirlərinizin indiki kimi olub olmayacağı böyük sualdır. Yaşın hələ tezdi, hələ hisslərin freşdi, çox görməmisən. Təkcə gördükləri üçün yox, insan ümumiyyətlə yasdasdiqca vecsizləsir, və təsəvvür etdiyindən qat qat çox dəyişir.
Adam görmüşəm danışır ki, mənim məqsədim odur 30 yaşına kimi biznesimi qurum, pulum gəlsin 30 yaşından zaddan sonra da oturum dostlarımla filan. day bilmir ki o yaşa kimi dost qalmayacaq. Qaraqanın dost mahnısında "hər dəfə kimsə gəlir, sonra birdən gedirlər..."
Bax elə o adamın özü sənin üçün bir həssas introvert. İşlərində də bu məsələlərə çox toxunur. Baxıb öyrənə bilərsən, ama gərək detallı girəsən kitablari filan, ama bəzisi şeyler də var oxumaqla da deyil sadəcə yas keçdikcə başa düşürsəb ki, o da sən kecən yolları kecibmis, filan şey filan mənada imiş...

gizli @97233

3. üzr istəmə istəyin , ona etdiyin yanlışı anlamaqdan çox psixi durumunun özünü bağışlatdırmağın verdiyi rahatlığı tələb edir, keçəcək

benjx @97234

4. Qələm kağız götür və dostuna demək istədiyim hər şeyi bir məktub kimi ona yaz. Özünü daha yaxşı hiss edəcəksən.

Əgər nə vaxtsa fürsət yaransa, kontaktını tapsan, demək istədiklərini de və üzrünü də istə. Amma əgər tapa bilməsən də, çox özünü həlak etmə. Dostunun həyatı əlbəttə səndən ibarət deyil, 4 il də az vaxt deyil. Çox güman ki, unudub həyatına davam etmişdir. Bəlkə də indi xoşbəxtdir. Əgər onu tapa bilməsən, sən də həyatına davam etməlisən. Ümidvaram, hər şey yaxşı olar.

phaedrus @97250

sən də yaz