yazarların hazırda düşündükləri
| anket455,240 | 577 | 1541
əjdahalar googlla
hattori
Eva zaynn 13
Pungfu kanda
Linda Cadell
anonimlikdən zövq alan umbay
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Deməli, okan bayülgənin xarakter analizi yazısını oxuyurdum. Hamıya məlumdur bu adam verilişlər də qonaqlara sırf qarşıdakının içini açmaq danışdırmaq reytinq kasmak üçün qəribə özünə aid olmayan sözlər suallar verir. Və rəy yazan adam deyir:
“ Çok cringe hareketleri lafları var ve sağlıksız ti kullanıyor habire karşıya zıt fikir ifade ediyor ve bu kendi düşüncesi değil sırf sataşmak, karşıyı delirtmek için. ESFP mali'yi tercih ederim kendisine. Evet gs lisesi mezunu entelektüel ancak iticiliğini kullanmayı tercih eder. Keşke sadece seslendirme sanatçısı olsa bu işi cidden iyi yapıyor. Shrek'i seslendiren, çoğu reklamda sesi olan kişi. Ne fonksiyonu=kanalizasyon filmini izleyin derim Ahmet Çakarla tokat çakma falan çok Ne işi şeyler”.
Bu yazı məni bir az düşündürdü, əslində bizlər güya biriylə söhbət edəndə mübahisə əsnasında həmişə öz fikirlərimizi ifadə edirik ki? Yenə keçmişdə şahid olduğumuz mübahisələr danışıqlar insan davranışları danışıq tərzi bədən dili bunların hamısını tərarlayırıq sadəcə. Atanın dediyi sözdən inciyib əsəbini çıxartmaq onu da əsəbləşdirmək üçün gic gic sözlər söyləmirik güya. Niyə “insan əsəbləşəndə əsl düşüncələrini ifadə edər” kimi klişe sözlərə inanırıqda, qarşıdakını manipulə psixoloji dominasiya qazanmaq üçün olmayan şeylərdən bəhs edib iynələməsinə inanmırıq. Mən adətən həmişə içimdə nə düşünmüşəmsə dilimdən də o çıxıb amma mənə qarşı olmayan ya da o insanın fərqli fucked up dünyasından qaynaqlanan ittihamlara məruz qalmışam. Hətta bəzən dedikləri sözlərə o qədər inanmışam ki doğru olan nə idi realda nə baş verib unudurdum. Əvvəl tez tez düşünərdim ayda görəsən filankəs indi niyə bu sözü dedi ki? Nəsə məna axtarırdım. Görəsən həqiqət onun ifadə etdiyi kimidir. Ahajndnejdjx yoxxxxxx əlbəttə. Bir çox troll insanlarla tanışdım elədikləri şey ortaya əlaqəsiz söz atıb bir az çox bilmiş kimi danışıb sirli gizemli davranışlar göstərməkdir. Sırf ilahi sırfff qarşı tərəfin diqqətini çəkmək üçün əlaqəsiz terminlər sözlər temalar açmaq soruşanda və ya üstünə gedəndə yenə açıqlama verməyib başqa yeni temalara uçmaqdı. əlaqəsiz durduq yerə açılan temalar. biri bunu edəndə mən cringe oluram vallah ahajsns. Başqalarının diqqətinə o qədər acdır ki, içindəki boşluq dolmur. Hamı bir sözü işlətməzdən əvvəl min dəfə düşünmürmüş məgər. Ətrafda o qədər avtomat kimi ağlına nə gəldi düzüb qoşmadan rabitəsiz mənasız dərinlyi olmadan sözlər sərf edən insan var ki. Sən çox yaxşı insansan, necə dürüstsən, ağıllısan, comərdsən bə s bu fikirlər hər kəsə görə dəyişir hər kəsin fikirlərinin dediyi sözlərin altında dərin məna yatmır. Gün ərzində dayanmadan çərənləyən insanlar. Bu insanların çərənləməkdən düşünməyə vaxtları qalırmı ki hansısa duyğusal və ya mental dərinliyə sahib olsunlar. Bu bir də hər kəsi olduğu kimi qəbul edən hər insanın fucked up belə olsa öz dünyasının olduğuna və əslində elə də maraqlı olmasa da bu insanlara maraqlı gələrlər ki bu insanlar da müəyyən standartları olmadığından kateqoriyalaşdırma seçicilik etmədiklərindən nəyin doğru nəyin yanlış olduğunu ayırmaq onlara çətin gəlir.
Ölümlə əlaqələndirmədiyimiz qorxuları mənasız görüb fobiya adlandırırıq. Məsələn pişik fobiyası. Pişiyin ölümlə heç bir əlaqəsi yoxdur - bizi öldürə bilməz ya da ölümü xatırladan bir xüsusiyyəti yoxdur. Elə bunu fikirləşəndə ağlıma gələn ilk şey yüksəklik fobiyası oldu. Yüksəklikdən düşüb ölə bilərik, buna görə yüksəklikdən qorxmaq çox normaldır. Amma bu qorxumuz ölümlə əlaqəsini itirəndə, yəni yüksəklikdən düşüb ölmə ehtimalımız çox az olanda əgər yenə də qorxuruqsa buna artıq fobiya deyirik.
Ölümü unutmağa çalışırıq, çünki bu haqda çox düşünsək dəli olarıq. Bəlkə də üzləşməsi ən çətin olan(və ya mümkün olmayan) qorxuların birincisidir. Ölümü unutmaq üçün özümüzə hədəflər qoyuruq, onlar üçün çalışıb çabalayırıq. Ölənə kimi bizi məşğul edəcək hədəflər olur çox vaxt. Bunlar tez tez dəyişə də bilər dəyişməyə də bilər, əsas odur ki bizi oyalayıb düşüncələrimizi yayındırır.
Ölümümüzü "gecikdirməyə" və ya ölümsüz olmağa çalışırıq. Bunun ən asan yolu uşaq doğurub nəslini davam etdirməkdir. Belə olanda düşünürük ki, "mən ölmürəm, özümdən bir parça hələ də yer üzündə yaşayacaq və mənim varlığımın varisi olacaq."
Ölümü "gecikdirməyin" ikinci bir yolu isə uzun müddət yaşayacaq əsərlər qoymaqdır. Asanlıqla başa düşmək olar ki ikinci yol birincidən daha çətindir. Buna görə də ikinci yolu seçəcək imkanı olmayan insanlar - kasıblar, savadsızlar, yaradıcılıqla və ya digər şəkillərdə dünyaya, cəmiyyətə təsirli bir iş qoya bilməyən insanlar(bu yazdıqlarım qətiyyən alçaltma məqsədli deyil, özüm də hal hazırda bu kateqoriyadayam) dünyaya daha çox uşaq gətirirlər.
Buradan bəlkə də mövzunu daha ümumiləşdirib ölümdən yox bilinməzlikdən qorxuruq demək olar. Ölümdən qorxmağımızın səbəbi ölüm haqqında heç bir fikrimizin olmaması və fikrimizin olmasının da mümkünsüz olmasıdır(ən azından hələ ki). Dinlərin kəşf olunmasının səbəbi də bu ola bilər. Ölümü dəqiqləşdirib, bilinən edib insanları rahatlatmaq. Heç ölməyəcək bir ata axtarışında tanrını tapırlar. Tanrı ata heç vaxt ölməyəcək və uşaqlarının arxasında duracaq. Onların etdiyi yaxşılıqları qiymətləndirəcək və onlara pislik edənləri cəzalandıracaq.
Qeyd: bəlkələrlə dolu bu entrydə heç bir elmi mənbədən istifadə olunmadığı kimi dediyim şeylərin doğruluğunu qətiyyən iddaa eləmirəm. Sadəcə ibrahim eminin ölüm tarixinin 2019 olduğunu görüb, biraz ölüm haqqında fikirləşib sözlüyə girəndə də bu başlığı gördüm. Başlığa uyğun olaraq da düşündüklərimi yazdım.
üzv ol