yazarların ruh halı
| anket618,841 | 473 | 1438
əjdahalar googlla
hattori
Mary999
Mary999
Mary999
Mary999
suda üzməyə qorxan balıq
suda üzməyə qorxan balıq
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Kimləsə dava eləmək istəyirəm ya da yemək yemək istəyirəm. Bilmirəm bəlkə də durub şəhərə çıxdım. Ən yaxşısı telefonu əlimdən buraxmayıb manga oxumaqdı... Durum pizza bişirim yenə? Bəlkə nəsə sifariş edim? Bəlkə tamamlamadığım rəsmləri tamamlayım? Bəlkə film izləyim? Bəlkə playstation-da nəsə qoşum oynayım? Uşaqlar səs çıxarmır, yata da bilərəm. Ən yaxşısı yemək yeyim. Ac da deyiləm axı. Nəysə gedim o biri otaqdakılara ilişim qışqırsınlar. Onsuz da 3-4 günə keçib gedəcək bu xoşbəxtlik hissi
iyul ayının əvvəlində çox pis şəkildə düşmüşdüm, hələ də düşməyə davam edirəm. hərdən yeni biriləri ilə tanış oluram, həyatımda müsbətə doğru nəsə olur, amma ümumi yaxşıyammı, bilmirəm.
il boyu master hazırlığı, uni imtahanları, üstəgəl də işləyirdim deyə istədiyim şeylərə vaxt ayıra bilmirdim. bunun üstünə də adını belə qoya bilmədiyim, içindən çıxmaqda çətinlik çəkdiyim bir münasibət var idi. Bəlkə münasibət belə deyil idi, sadəcə mən belə adlandırıram. Müəyyən qədər istəklərimə çatdım, işdən də çıxdım, evdə qalıb martin iden sindromu yaşayırdım, bir sözlə. Siqaretə belə başladım, məktəbdə oxuyanda maraq üçün tək-tük çəkirdim, amma son 7 ildə siqaret çəkməmişdim.
bir şeyin fərqinə vardım ki, bütün qohumların gözü üstümdə imiş, iki aydı işdən çıxmışam, zəng vurmayan qohum qalmadı. Qrup yoldaşlarımın əksəriyyətinin işə girməsi və mənim onlarla müqayisə edilməyə başlanılmağım da ayrı bir dərd oldu. Əslində bikar da deyiləm, təcrübəyə gedirəm, amma məvacib yoxdu. Onlara görə uni bitdiyinə görə yaxşı bir yerdə işləməli imişəm. iş təklifləri də gəlir, sadəcə sırtıqlığıma salıb oturmuşam evdə. Çünki həqiqətən yorulmuşam. içimdən gəlmir. istəmirəm. Mental olaraq çökmüşəm. Nə deyim artıq. Təcrübəni də bacardığım qədər yola verirəm ki, işə götürməsinlər məni.
Keçən dəfə barracuda tısbağa haqqında entri yazanda yadıma düşmüşdü. Balaca vaxtı bir tısbağam var idi, başına itin oyununu açırdım. Demirəm, əzab vermək üçün edirdim, əksinə onu çox sevirdim. Elə bilirdim yaxşılığı üçün edirəm, amma tam əksinə imiş. Demək payız aylarında biologiya müəllimim vermişdi. Bala idi, bunlar da sən demə qış gələn kimi qışlayırlar, yəni yatırlar bütün qış. 1 ay oynaşdıq elədik, əlimlə yemək yedizdirirdim falan, sonra bu, yavaş-yavaş yatmağa başladı. Yatmağa başladı dediyim də gün boyu qınından çıxmırdı. Dedim indi tısbağa ölür, təcili nəsə etməliyəm. Götürdüm atdım suyun içinə ki özünə gəlsin, sudan çıxartdım o tərəfə bu tərəfə yelləyirəm, sonra yenə suya atdım, özü elə üzə-üzə suyun üzünə çıxırdı, yenə də əlimlə basırdım suyun altına. Yazıq heyvana waterboarding işgəncəsi edirdim bir sözlə, bir yerdən sonra tripə girib "malların yerini söyle" falan deyirdim. Nəsə də bunu demək olar hər gün edirdim ki, ölməsin. Səhər dururdum, məktəbə gedənə yaxın bunu soyuq su ilə oyadıb məktəbə gedirdim, gələndə də barmağımla əlləşdirirdim.
Amma çox yaxşı baxırdım, yeminə qədər hər şeyini alırdım. sadəcə elə bir psixologiyada idim ki, sanki verdiklərimin əvəzini istəyirdim. Sənə bu qədər baxıram, sənin bu qədər xərclərini çəkirəm, sən də yatma, əyləndir məni kimi fikirləşirdim. Həmin tısbağa çöldə zir-zibillə qidalanıb yaşasaydı, daha çox xoşbəxt olacaqdı sanki. istədiyi vaxt yatacaqdı, istədiyi vaxt da duracaqdı. Bir verib, beş almağa bənzəyirdi mənim o tısbağaya olan sevgim. Beləcə bütün qışı qoymadım yatsın. Yazda da bezib həyətə buraxmışdım.
Hal-hazırda özümü o tısbağa kimi hiss edirəm. Təcrübəyə belə gedəndə sanki o soyuq suya atırlar məni, axşam da evdəkilər, qohumlar barmaq edir və beləcə yatmıram. Mənim nəyimə lazımdı axı yazda qış yuxusu?
Belə.
Bu arada məhlədə hamı elə bilir 15 yaşım var lololol və məhləyə təzə köçmüşəm.
Özüm də əlayam bir neçə gün bızi şeylərdən məhrum olacam amma.
Cırtdanın nağılındakı it hürən tərəfdə tək yaşayan kişidən sonra ən çox özümə oxşatdığım nağıl obrazıdır şahzadə qız. 40 yorğan olsa belə, yenə başımı qaldırıb "hansı cındır qoyub o noxudu ora?" Deyirəm.
Qəribə ironiyadır, problemlərlə boğuşduğu vaxtlar heç bu qədər narahat olmur insan, amma bir həftə heç bir iş görmədən, özünə dincəlmək üçün vaxt ayıranda dünyanın bütün dərdlərini belinə yükləyirlər sanki.
"Sevinci qaşıyıb, vallah, mən hər gün
Sevincdən özümə dərd yaradardım.
Əgər olmasaydı dəryaca dərdim,
Dərdin yoxluğunu mən dərd edərdim."
Prinsip olaraq, başqa yerlərdə 2 bakaldan artıq pivə, nə bilim, 2 rumkadan yuxarı araq içmirəm, çünki o yolun dönüşü də var və alkoqollu şəkildə yol getmək xoş gəlmir. Hər an kimisə bədbəxt də edə bilərəm, həmçinin özümü də. Bir də, verdiyi üfunət iyi, yanındakı insanı lap özündən çıxarır. Nə etmək olar ki?
içməyə yer axtarıram, lakin tapa bilmirəm. Qabağıma çıxan hamını içməyə çağırıram. Ağlım başımda olanda heç nəyi ciddiyə ala bilmirəm. Ciddiyə alınası çox mövzum var amma. Nə olacaq bundan sonra? Nə etmək daha yaxşı olardı? Və sair
Özümlə barışıq yaşamaq istəyirəm. Özümdən nifrət etmək istəmirəm. iyrənc olduğumu düşünüb, özümü aşağılamaqdan həzz almaq istəmirəm. Şəkil çəkdirəndə "bu nə viduxadı için skm" demək istəmirəm. Xoşum gələn insanlara xoşum gəlir, ya da həqiqətən yaxşı, gözəl, xoşsöhbət insanlara bunları deyib sevindirməyə çalışıram, lakin eynisini kimsə mənə edəndə gic oluram. Kimsə məni tərifləyəndə elə bilirəm ki, mənlə məzələnir, ya da utanıram, utandığımdan bilmirəm nə edim, başlayıram pis xüsusiyyətlərimdən birinə diqqət çəkməyə, qarşımdakını da özümdən soyuduram. Nədir görəsən bunun adı?
Hə amınaqoyum, mən gijdıllağam. Deyirəm axı. Bu gecə də lül-piyan ola bilmədiyim üçün bağışla məni. Özümü sevə bilmədiyimçün bağışla məni. Bu bəlkə də ruh halı deyil, çünki mən həmişə belə hiss edirəm. Lakin bəzən ağlıma gəlir. Ki, bunu da biri üzünə çırpır, onda insan(ya da mən, səni bilmirəm) özünə gəlir ki, neylirsən ala sən xiyar? Saçların zordu deyir, deyirsən, ala yox burnum yekədi, deyir o da zordu, dirəşirsən ki, yox e, güləndə gijdıllağa oxşayıram, deyir o da yaxşıdı, uje nəsə tapa bilməyəndə deyirsən, ala yoxe mən bir nöqtədə dura bilmirəm, hər şeyin poxunu çıxarıram zad, axır qabağındakı da dözməyə çalışır uje. Dönüb bir sikdir get desə, halbuki ondan yaxşı olar bəlkə də, çünki bu boktan düşüncələr sənin başına yıxılacaq axı, düz deyil?
Bir tərəfim o uşaqlar kimi topu burdan qurtarmağa çalışsa da, digər tərəfim maşının sahibi kimi, uşaqların üstünə əlində çomaqla gəlir ki, köpəyuşağı, demədim maşının yanında top oynamayın? Sənin betərivi sikim dayday!
üzv ol