sözaltı günlük
| sözaltı1,929,856 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Ümumiyyətlə yol gözləmək və yaxud kimdənsə nəsə hərəkət gözləmək çox pis bir şey imiş. Ağıl, fikir qalmır adamda, bütün diqqətin orda olur. Əslində səbrli biriyəm. Konkret vaxt olsa, o vaxta qədər gözləyə bilərəm. Amma bilinməzliyə gələ bilmirəm də. Gözləyirəm, amma nəyi və nə vaxtı gözləyirəm, bax onu bilmirəm. Qalmışam belə. (baxma: bu aşk meşk işleri bize göre değil, arkadaş)
Yəqin eternal sunshine of the spotless mind filmini hamı bilir. Orada məsələn bir aparat var, bu aparat vasitəsi ilə yaddaşından istədiyin hadisələri və kəsləri sildirə bilirsən. 21-ci əsrdə bir mənalı olaraq ixtira olunmalı aparat bu aparatdı (baxma: change my mind). Bəlkə də artıq belə aparat var, amma kütləvi istifadəyə verilmir. Amma bu aparatdan istifadə edilsə, insanların məhsuldarlığı 3-4 dəfə artar. Hardansa yadına bir hadisə düşür, ya da bir nəfər. Başlayırsan boş divara baxıb onun haqqında fikirləşməyə, iş güc də qalır qıraqda. Ayılıb görürsən ki, 1 saatdı elə boş-boş divara baxmısan.
isti və ağcaqanad da bir tərəfdən əsəblərimi tarıma çəkir. Onsuz gün ərzində 6-7 saat yatıram, onun da 2 saatı ağcaqanadların vızıltılarına qulaq asmaqla keçir.
Hələ dünən evə gəldim, yatana qədər təxmini 20 dənəsini öldürdüm, dərman yandırdım, sonra ağcaqanad üçün rozetkaya taxılan göy rəngdə aparat olur, onu da taxdım. Axşam eşidirəm yenə vızıldayırlar. Yatmamışdan əvvəl heçnə yox idi axı, necə peyda oldu bunlar. Şübhələnirəm ki, evə gizli keçid flan açıblar, elə daxil olurlar, ya da haradasa gizlənirlər, dərmanın təsiri keçəndən sonra ortalığa çıxırlar. Bir gün tapacam onların zulalarını.
Hələ səhər qaşına-qaşına oyanıb qarınları qan ilə dolu ağcaqanadların tavandan və ya divardan asılı şəkildə görəndə lap əsəbiləşirsən. Əvvəllər həmin ağcaqanadlara dəymirdim və fikirləşirdim ki, onsuz bunları öldürsəm nə olacaq, öldürməsəm nə olacaq. Həm də bu ağcaqanadlar digərlərindən fərqlənirdilər. Dərmandan, divara əzişdirilib öldürülmə təhlükəsindən qurtulmuş, qanı məharətlə əmmiş ağcaqanadlar olduqlarına görə onlara müəyyən qədər hörmətim də var idi. Ona görə dəyib dolaşmırdım. Amma sonra ağcaqanadlar haqqında sənədli filmə baxanda öyrəndim ki, əslində ancaq dişilər qan ilə qidalanırlar, onu da çoxalmaq üçün edirlər. Yəni bir ağcaqanadın çoxalması üçün proteinə ehtiyacı var, o proteini də qandan alırlar. Erkəklərin isə qana ehtiyacı yoxdu, onlar çiçək şirələri ilə kifayətlənirlər. Uzun sözün qısası, çoxalmasınlar deyə bunları da öldürməyə başladım. Amma ehtiyatlı olunmalıdı, çünki ağcaqanadları bu şəkildə öldürəndə divarda qan ləkəsi qalır. Söhbət əməlli başlı qan ləkəsindən gedir, ya uçurdub göydə tutub öldürməlisən, ya da dərman ilə.
Təzəlikcə belə bir informasiya da öyrənmişəm ki, ümumiyyətlə bu ağcaqanadların ekosistemə hər hansı şəkildə faydası belə yoxdur. Yəni ağcaqanadlar məhv olsa, nə ekosistem pozulacaq, nə də dünyada hər hansı dəyişiklik baş verəcək. Erkəkləri çiçək şirələri ilə qidalandığına görə tozlanmaya biraz kömək edir, amma onlarsız da bu tozlanma baş verir. Arılar kimi deyillər yəni. Bir sözlə sadəcə gün-güzəranını zəhər etmək üçün var olan bir həşəratdır ağcaqanad.
Niyə belə bir entri yazdım bilmirəm. Dəxlisiz, mənasız bir şey oldu, amma neçə gündür bu ağcaqanadlara bəslədiyim “fikirləri” bir yerə tökməliydim. Bəlkə də başqa səbəblər var, başqa şeylərə əsəbiləşirəm, və acığımı yazıq ağcaqanadlardan çıxıram. Ola da bilər, olmaya da bilər. Olmayada bilər. Hansı düzgündür görən? “olmaya da bilər” qəribə gəldi bir anlıq. Aşk bu seve bilir de, tuzaklar kura bilir de, samimi oluyor derken, mesafe koya bilir de. Nəysə yaxşı deyiləm bu aralar.
Universitetdən yaxamı hələ də qurtara bilməmişəm. Sanki Universitet bitsə hər şey gözəl olacaq, di gəl ki, ağır dərdlərindən biri azalacaq. Bu səhvimə görə nə özümü, nə valideynlərimi heç vaxt bağışlamayacam. Onsuz da adam nə qədər dub olar ki, öz ixtisas seçimini valideynlərinə həvalə edər.
Böyük ehtimal başqa unidə başqa ixtisasda, başka bir evrende, en güzel halinle oxusaydım, yenə belə olacaqdı, amma heç olmasa öz dərdim olacaqdı da, blə, biləcəkdim ki, bunun günahkarı mənəm. Belə də onsuz mənəm, saf idim saf. Daha yaxşı gələcək derken, pox qoydular hər şryin içinə.
2 aydı evə sığışmıram uje, betün kontrol məndən çıxıb. Bu gün yaxln dostumla elə içmişdim ki, evə zar zor qayıtmışam, düzünü desəm çox da yerinə düşmüşdü. Ən çox nədən danışdım, ölü dəniz əlyazmalatından. Axı bu götünə qoyduğumun vatikan kilsəsi niyə gizlədir bunları bizdən, yaraşığınızı sikim sizin
Əllilik bakalın dibində görürdüm səni, indi tam gözümün önündə, burnumun üstündəsən elə bil. Heç nəyə, heç kəsə taviz olaraq vermədiyim sirlərimin içində sənin adın keçir, saysız hesabsız dəlilənmələr, bu krizislər, qışqırıq, ürək bulanması, anidən gələn bütün yaşamıma olan nifrət. Həmçinin qarnıma kəpənəylərin doluşmağı
Belə də çox sürrealist biri deyiləme nə bilim ala. Gələcək üçün indidən hazırlaşmalısan, sabahdan yox. Amma mənim bütün planlarım 1 il sonrasına dayalıdır. Bilemedin 2. Yelkənli sal kimi küləyin, dalğanın məni hara aparacağını gözləməkdən başqa çarəm yoxdur hələ ki. Heç nəyi dəyişdirməyi bacarmayacam. Hələ ki.
Mənə çox şeyi sonradan görüb, düşünmə imkanı yaratmış oldu, aylarla həftələrlə bura yazdım, yazdıqlarımı oxuduqca o anları hələ də gözümün önünə gətirə bilirəm. "Nə yaşamışam alaa" modundan "necə yaşamışam ala" modu arasında gediş gəliş etdirən başlıqdır. Bax yenə, yazmaq istədiyimi yaza bilmədim
illərlə çəkdiyim əziyyətlərin qarşılığını yavaş-yavaş alıram. universitetə qəbul xəbərimi alan gün çox sevinmişdim ki, nə yaxşı qəbul oldum ilahi. mənim üçün ən önəmli anlardan biri oldu. çünki nə qədər avaraçılıq etsəm də çox zəhmətlər çəkmişdim. metroda dərs oxumaqdan yatdığım günlər belə olurdu o dərəcə yorğun olurdum. pis yaxşı qarşılığını aldım. gələcəklə bağlı planlarımı da dəyişmişəm, ixtisas seçimi sırf hansı ixtisas üzrə edəcəyimi də. bu mövzu tamamdır.
bu gün liseydə son imtahanıma girdim və deyəsən 9 fənnin hamsından keçmişəm lol. 3 gündən sonra məzun günümdür. bu gün saroçkamı yazdırdım uşaqlara. maraqlı günlər keçiririk. həmişədən dostlarımla sinif yoldaşlarımla mehriban olmuşuq yumruq kimi amma bu günlər həm ağır həm də maraqlıdır. zor keçir yəni hər şey.
məzun günündən sonra ciddi işə girib bir müddət özüm özümü dolandırmaq istəyirəm. hazırda tək xərcim siqaret və pula çıxır ztn. ciddi xərclərim yoxdu imkan da var amma ki istəmirəm asılı yaşayım. böyüdüyümün fərqinə varıram.
keçmiş və gic gic aşk əzablarımı da silirəm yavaş-yavaş və özümə gülürəm ki sən nətər adam olmusan ala. gic gic insanlarla firlanıb onlara mən aşiqəm demisən. allah mənə ağıl versin.
ailəmlə münasibətlərim getgəllidi. arada siqaretə və evə gec gəldiyimə görə dalaşırıq. düşündüklərindən çox sıxırlar amma əvvəlki qədər də yox. bu yaxşı nəticədi əslində.
hazırda tək problemim sevgi münasibətimdi. insanlara qırılan güvənimə görə yazıq qıza güvənmədiyimi dedim. qəribəyəm buna görə. aldadılıb üzülmək də istəmirəme. nəm. düzələr...
belə günlük. ümumən mart-may ayları boyu hər şey yaxşı olub. kodlaşdırmanın cavabından sonra rəsmi uni tələbəsi kimi görüşərik.
(youtube: 
)
)edit: addımlarım belə anormal imiş. sol ayağımı iləri atanda əyilirmiş. sonradan dedilər mənə. pirat kimi gəzmişəm illərlə)) əvvəllər orta məktəbdə uşaqlar deyirdilər ki yerişin fərqlidi pinqvin kimi gəzirsən. o qədər də fikir verməmişdim düşünmüşdüm ki əşi zarafat edirlərdə. sən demə məsələ ciddiymiş
üzv ol