sözaltı günlük
| sözaltı1,930,352 | 1497 | 7379
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860Aid olmadığım biryerdə sırf vaxt keçsin deyə aylarca dözmək. istəmədiyim insanlarla eyni mühiti paylaşmaq. istəmədiyim yerdə olmaq və çarəsizlikdən hər anını rol edirmiş kimi yaşamaq hissi məni çox sıxır. Ən pisidə bəzi zamanlar bunun alternativi də olsa bu hissdən qurtulmuyacaqmışam kimi gəlir. Bəlkə də bu hissi öz içimdə boğmağımın tək yolu olan birini sevmə və sevilmə hissinə çatmadığım üçün daha çox belə düşünürəm. Bugün yenə hissiyat olaraq 12 yaşımdayam. Baxmıyaraq ki ozamanlar bunun səbəbi tamamı ilə fərqli idi.
(youtube: 
)
)Qulaqcığı çıxardıb biraz dərs oxuyum dedim, arxada oturan ərgən qızların səs tonu əsəbimi pozdu, nəsə rəsm haqda danışırdılar. Qulaqcıqları geri taxdım.
Kompyuter çantam tez-tez yük qoyduğum yerdə tarazlığını itirirdi. Bu vaxtlarda bir qız nəyinisə yerə saldı, biraz baxdı sonra dayanacaqdan düşməli olduğana görə gedəsi oldu.
Elə həmin vaxtda mən də kompyuter çantam üçün münasib yer axtarırdım. Təsadüfən qızın çox güman düşən qulaqcığını gördüm. Böyrümdəki qızın qabağında, yerdə idi, tez əyildim. Başım harasa dəydi amma götürə bildim tez. Qız qapının düz ağzında ikən özümü çatdırıb verə bildim. Nə dediyini eşitmədim, led zeppelin 2 albomunu dinliyirdim.
Çantam da əlimdəydi, bilmirəm niyə.
Hər nəysə uzun sözün qısası, bugün özümü faydalı bir vətəndaş kimi hiss etdim, orta yaşlı qadınlara yer verməsəm də
başlanğıcda özümdən başladım.
- siqaret,içki,qumarı və digər pis vərdişləri tərgitmişəm.
- ingilis dili və rus dili biliyimi inkişaf elətdirirəm.
- aya azı 5 kitab oxuyuram
- ətrafımın 90% faizi ilə əlaqəni kəsmişəm qohumlar daxil.
- idmana başlamışam(əslində 9 yaşımnan məşğulam).
insan iradəli olduqdan sonra: pis vəziyyəti, maniyələri dəf edib; istəyinə çatır.
(Mən çox nostaljiyə bağlamışam dostlar. Bakının ramı dolubmuş. Ona görə xəritə açılmır)
bəzi günlər başımda
Salam günlük. Yenə pis gün dostu olaraq sən yanımdasan. Bu bir həftə içində başıma gəlməyən qalmadı. Hər günə pozitiv başlamağa çalışıb hər gün sonunda özümü balkonda siqaretlə tutmaqdan sıxıldığım üçün yazıram. Hər şeyin bu qədər pis, bu qədər ədalətsizcəsinə olmasına yanıram. Mən özümə gözəl bir həyat inşa etmək üçün nifrət etdiyim işdə günümün yarısını keçirərkən, bu iş mənim qarantiyamdı deyib "dişimlə-dırnağımla" çabalarkən, ətrafımda heç bir şey etmədən bəzi kiçik səbəblərə görə yaxşı yaşayan insanları gördükcə bezirəm. Bu gün məhkəmədən kağız gəldi və azərbaycan hökümətinin geri deportasiyamı tələb etdiyini öyrəndim. Və qəbul edilmə ehtimalı da oluqca yüksək görünür. Heç nəyə yox, sadəcə burda keçirdiyim 6 il ərzində yaşadığım travmatik dərəcəyə qədər gedən problemlərə heyfislənirəm. Bəlkə belə bitməyəcək. Mən yenə əlimdən nə gəlirsə edəcəm, yenə günümün tamamını dokumentlərimi ordan-bura, burdan-ora daşımağa davam edəcəm. Amma günün sonunda qalib mən olacam. Buna inancım tamdı. Lakin dünyanın g*t deşiyi olan qambiyadan yada müharibə var deyə bura gəlib 2 ay içində iqamətgah icazəsi alan ukraynalıları gördükcə öz həyatıma nifrət edirəm. Bəlkə də bu yaşda yaşadığım çətinliklər gələcəyim üçün daha güclü bir təməl atmağıma kömək olur amma mən bu yaşda bunları yaşamaq və yada ki, düşünmək istəməzdim.
Nəysə sözlük, dinlədiyin üçün yenə təşəkkür edirəm. Növbəti görüşədək!
Not: bu entry "azərbaycana nifrət etmə səbəbləri" başlığına da yazıla bilərdi.
üzv ol