Sonra da başın qoyub 1 saatdan çox yatdı qucağımda, mən də söhbət edə-edə sığalladım.
Hər zaman ağızdan-ağıza "pişiklər ağrını hiss edirlər. gəlirlər ki, o ağrını alsınlar" sözün eşidirdim, digər tərəfdən də narahatlığı, stress və anxiety'ni azaltdıqlarını oxuyurdum. Dekabrın ortalarından bəri bir tərəfdən gördüyüm yuxularım, bir tərəfdən də fiziki ağrılarım gündüzlərim cəhənnən, gecələrimə də, bildiyin, təcavüz edirlər. 4-5 saat yuxu yatanda papağımı göyə atıram. həkimin biri o yandan məni heç bir müsbət reaksiya vermədiyimçün artıq stasionar müalicə almağımı təklif edir, o biri də oturub gözləyir ki, haçan gedib təzədən yoxlanışdan keçib müalicə kursu götürəcəm. Bütün bunlar olarkən heç gözləmədiyim anda bunun olması, ibnənin mışıl-mışıl uzanması, onu sığallamağım bütün dərmanlardan çox daha effektiv təsir göstərdi.
Çoxdankı arzumdu pişik sahiblənmək. deyəsən, artıq vaxtıdı.
(bax: günü gözəlləşdirən anlar)
)