azərbaycanda jurnalistika



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    3. tələbə olaraq sevməyə çalışdığım anlayış. amma bunu etmək düşünülən qədər asan deyil. gəlin səbəblərə baxaq:
    - universiteti bu sahə üzərindən oxuyursansa, sənə 600 səhifəlik kitab belə versələr, təcrübə ilə sabitləməmiş heç nə öyrənə bilmirsən. bir gün işə başlayanda isə heç kim sənə imtahan sualları vermir. qaldınmı mal kimi? qaldın. səni bu günə salan sistem utansın, ey igid jurnalistika tələbəsi! amma nəysə, buna da bir quş. onsuz da, slavyandakı jurnalistikanı dillərdəki "atanamamış" filologiya və jurnalistika fakültəsinə qatmaq istəyəndən sonra bircə bakı dövlətdəki jurnalistika fakültəsi qalır geriyə.
    bəs buradakı kadr kifayət edirmi? "hell no" da, brat. realistik olaq, can yandıran müəllimlər-filan olsalar da, arada mühazirənin bitməsinə son 5-6 dəqiqə qalanda ortalığa çökən səssizlikdən başa düşürsən ki, yox da, nəsə əksikdi e, belə nəsə yerində deyil elə bil.
    gəlir, müəllimən qarşına 1 a4 qoyur. keçən dərsdən keçdiyiniz "lead yazmaq" üsullarını yoxlayacaqsınız. bütün 45 dəqiqəni 2 xəbərə lead seçməklə, düzməklə düz-qoş elədin keçdi. ala azərbaycan saytları (misalçün də) sənin o saf ürəyinin öyrəşdiyi nəzəriyyələrə fikir verərmi? göz yaşına belə baxmazlar.
    - universiteti bitirdin. bir təhər yola verdin, nəbilim e belə bütün 4 il boyu o təcrübə sənin, bu təcrübə mənim, o saytda stajor olub ona-buna çay daşıdın, o biri yerdə stajor oldun videoqrafınıza flash tutdun. yola verdin və yaşayırsan və hələ də utanmadan azərbaycandakı jurnalistikadan ümidlisən. hələ xarici media ilə iç-içə, yaradıcı işlərlə məşğul olmaq istəyib ənənəvi xəbər-tv-show anlayışından qaçırsansa, bu peşənin səninçün bir həbsxana çevrilməsi uzaq deyil.
    peşəni sevirsən, lakin icra etmək üçün bir dənə belə olsun normal platforma yoxdur. nə edəcəksən? peşə dəyişəcəksən? diplomun da tozlanır. indi bax da. bilmirsən, magistr oxuyasanmı, ya xaricə köçüb işin daşınımı atasan. hətta bir ara beyninə düşür ki, ala əslində, köçsəm, bir il ofisiant-filan işləsəm, pul yığsam, özümü tuta bilərəm e, azərbaycandakı jurnalistikanın dərdi mənə qalıb? yox, qalmayıb, sən işində ol.
    yox e, onu düşündüm mən. o iş elə olmur. sən bir iş yeri tapırsan, ilk 1-2 ay deyirsən ki, oy da nə professional adamlardır, hər şey nə bombadır. müdür belə cooldu, baş redaktor belə mehribandı, kollektiv də ailə kimidir. 2 ay keçsin, görəcəksən ailəni, dayan sən. yeni şeylər öyrənirsən, professionallarla işləməyin qüruru xoşhal edib səni. evə uça-uça gedib gəlirsən. jurnalistika azərbaycanda yaşayır-zad da. freedom of speech, həri.
    vaxt keçir, eyni şeyləri edib işinin monotonluğunu anladıqca soyumaq hissi baş alıb gedir. sən istəyirsən ki, yeni bir platforma yaradasan, yeni növ layihələr həyata keçirəsən, amma baş redaktorun deyir ki, hansısa siyasi baxışını dəyişib özünü tamam hörmətdən salmış jurnalistdən müsahibə al. niyə? çünki budur, əzizim, budur o azərbaycandakı jurnalistika. bundan o taya getmir.
    müsahibə mövzusu üçün çürükçü insanlar, sorğu mövzusu üçün yalnız intellekt ölçən suallar, foto mövzusu üçün problemlər, "ultra fərqli", "oy daa bu mənim ağlıma gəlməmişdi" (!) tipli şəkillər, radio mövzusu üçün trilyon dəfə deyilmiş eyni sözlər.
    sonlandırmaq istəyirəm: açıb saytları baxsanız, bütün xəbərlər eyni. dövlət xəbər agentlikləri paylaşır, digər saytlar təkrar edir. bir-iki müxbir olur, özünü daşa-dağa vurur, reportaj çəkir. heç o da bir qəpiyə dəymir media qoçları üçün. bu sıxıcılıqla davam etsək, bir azdan azərbaycanda jurnalistika o qədər mənasız və sıxıcı bir anlayış olacaq ki, onsuz da, normalda "ay balam, jurnalist olub nağarassan, gəl hüquqşünas ol" deyilib peşədən soyudulan adamların yanında, bu peşədən özləri öz istəkləri ilə əl çəkənlər də gedecək.
    bizə nəyisə öyrədənlər onlara bunu öyrətmiş monoton, sıxıcı, daim boyun əyən düşüncənin arxasınca getdiyi kimi, yenilik və inkişaf üçün can atanlar da yalnız öz müəllimlərinin mərhələsinə çata biləcəklər.
    fakültənin məzunu olduqdan sonra məmnuniyyətlə editləyəcəyəm.
    4. Aytəkin Alxaslı kimi jurnalistlər var olduğu müddətcə var olacaq sənət. Qadının başına gəlməyən qalmıyıb di gəl əl çəkmir bu yaşda da
    5. Olmayan zad. Bariz nümunə olaraq bir az mediaya baxmaq kifayətdir.
    6. əsl jurnalist tam tərəfsiz, qərəzsiz, vicdanlı olar. (bax: ans-in çağa vaxtları ). amma bizim jurnalistika tarixin saray şairlərini xatırladır. yox, əgər onların peşəkarlığından söhbət gedirsə, qəhibə-qəhibə başlıqlarla və heç ondan geri qalmayan xəbərlərlə milləti uyutduqları üçün, məncə jurnalist demək olar.
    (bax: zurnalistika)
    8. öndərləri çingiz mustafayev olduqca bir poxa dərman olmayacaqlar.


sən də yaz!