əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük
-
sözaltı etiraf
-
sözaltı sözlük
-
yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər
-
düşün ki o bunu oxuyur
-
yazarların hazırda düşündükləri
-
ən nifrət edilən insan tipi
-
ataya demək istənilənlər
-
təkcə mənmi edirəm deyə düşünülən şeylər
-
həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+41 əjdaha
1. insanın əsəb kletkalarını yerindən sökən, uşağı kart vizit kimi istifadə edən, uşaq sahibi olmağı previligiya hesab edən camışların səbəb olduğu hadisə. Həkimə gedirsən, canlı növbə gözləyirsən, düdüyün biri gəlir ki, bəs mən uşaqlayam/uşağı gətirmişəm, birinci mən keçməliyəm. Avtobusa minirsən, özünə yer verirsən, qırılmışını otuzdurur. Təyyarədə belə yan yörənə düşdüyü təqdirdə, bu it balalarının əlindən rahat uçmaq olmur. Hətta nömrə ilə növbəyə durulan bank, asan xidmət kimi qurumlarda da bu terrorist insanların təzyiqinə məruz qalırıq. Neçə dəfə neçəsi ilə dava eləmişəm bunun üstündə. Daha betər tərəfi odur ki, əksəriyyəti elə davranır ki, elə bil doğub töküblər deyə bizim bunlara borcumuz var. Qırmızı qırmızı adamın üzünə dirənib deyir ki, mən uşaqla gəlmişəm (yəni ki birinci keçim) bax mənim sikimə kimi əkmiyəydin, doğmuyaydın. Sənin uşağın var, mənim işim gücüm mən öz növbəmi sənin poxuna niyə verməliyəm ki. Bu arada yalnış anlaşılmasın, əgər xəstəxanada, mənnən növbədə sonra dayananın vəziyətinin daha pis/daha təcili olduğunu görsəm onsuz da böyük kiçik demədən özüm birinci keçin deyirəm. Ama bu küçüklülər insanları sömürməkdən başqa bir şeyə yaramırlar.
Edit: 1 uşaqlı dedected
+22 əjdaha
2. "mən də uşağı maşında tək qoymuşam, tez qayıtmalıyam" ilə kontur atak eliyib, qarşısı alına bilən birşeydir.
+10 əjdaha
5. imtahan günlərindən biridir. Qış semestri bitir, iliyimi donduran soyuq var, xəstəlikdən elə bir haldayam ki gözümü yarım açıram. Evimizin yaxınlığındaki dayanacaq orta məktəbin qarşısında olduğu üçün günün müəyyən saatlarında itətök vəhşi uşaqlar və həyasız anaları olur. Mən dayanacağa çatanda da dərs saatının başlamasına yarım saat qalmışdı. Aptektən ağrıkəsici aldım ki bəlkə özümə gələm. Dərmanı içmək üçün dayanacaqdaki al marketə su almağa girəndə iynə atsan kiminsə başına düşəsi idi. Nə isə, getdim suyu götürdüm, gəldim növbədə gözlədim, ayaq üstə durmağa halım yoxdur artıq. Sıra mənə çatanda qadının biri qaça qaça gəlib bir klok kökə, suxarı, çöplü sok kimi şeyləri gətirdi tökdü kassanın üstünə. Belə üzünə çönüb baxanda dünyanın ən haqlı adamı bu imiş kimi "uşaqlarnanam eee, qoy vuruum, tez keçiiim, dərs başdıyacey indi". Məsələ burasındadır ki, dərsə yarım saat var, saat yarım sonra başlayacaq imtahan üçün isə 45dəq avtobus, 43dəq metro, 20dəq piyada yolum var idi.
Əgər allah baba sizi övlad payı ilə "mükafatlandırıbsa" bunun sadəcə sizin üçün xoş olduğunu bilməyinizi istərdim. Hərənin özünə şirin gəlir uşağı. Başqasına yox. Əksinə, çox da inkişaf etməmiş cəmiyyətin minimum mədəniyyətini də sizin tərbiyədən qıt qoyduğunuz uşaqların hərəkətləri qarşısında "uşaqdı da, nə qanır" müdafiəsi yerlə bir edir.
"evləndinsə doğmalısan" mottosu ilə, valideynlik, hətta analıq haqqında heçbir fikri olmayan insanların törəyib tökdüyü uşaqlarla özlərinə hər yerdə üstünlük verilməli olduğu qaydasını çıxaranın üzünə tüpürsünlər.
+3 əjdaha
3. Burdan oxuduğum əhvalatlarla özümə dərs çıxarıb "bu an bunu eləməliyəm" deyirəm. "kabadayı" olma yolunda uğurla addımlayıram (baxma: ıscısəsöüğsş)
hamısını göstər
