əjdaha lazımdı
izlə
dostlar
mən
googlla
sözaltı günlük
-
sözaltı etiraf
-
yazarların paylaşmaq istədikləri şeirlər
-
yazarların hazırda düşündükləri
-
düşün ki o bunu oxuyur
-
#sözaltı şeir
-
yazarların başına gələn maraqlı hadisələr
-
sözlük yazarlarının qorxuları
-
güldürən hadisələr
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:
+8 əjdaha
7. Ekşi sözlükdə rastladığım və fikrimə tamamilə uyğun olan bir entry.
insanlar onsuzda dəlidi. O dəli müəyyən çərçivəyə sığa bilməyən zaman cəmiyyət onu kənarda qoyur.
"Sən bizdən deyilsən!"
"Biz" deyəndə kim və kimlər nəzərdə tutulur?
Dəlini təyin etmək üçün ilk növbədə özümüzü müəyyən etməliyik! təhsil almış, öyrədilmiş və normal təfəkkürə malik olduğu güman edilənlər. yazıçı nə deyirdi "insan düşündüyü deyil, gizlətdiyidir"
əgər biz düşündüyümüz deyil, gizlətdiyimiz şeyiksə, bizdə də sosiopatiya ola bilərmi? ola bilər. Məsələn, gizlətdiyimiz şeylər nələrdir? cəmiyyətin "gerçək" biz haqda biləcəyi və bizi utandıracaq hər şey, kənarda qalacağımızı düşündüyümüz hər şey.
onda gizlənə bilmək normaldır, orijinal olmaq dəlilikdir!
normallıq anlayışı - çatışmazlıq və ya artıqlıqlığın olmaması, orta vəziyyət, qaydalara uyğun, adət, adi, uyğunluq deməkdir zənnimcə ... normallıq
anormallıq isə , “ümumi, adət və qaydalara zidd, müvazinətsiz, nizamsız davranış, dəlilik” kimi izah edilir. ...anormallıq
Məsələn, sizcə, fəlsəfə ilə məşğul olan insanlar normaldırmı?
Sokrat hansı məşhur 5-ci qaydanı tətbiq etmişdir? yoxsa diogen? Yuxarıdakı normal insan tərifinə uyğun gəlirdi?
Nitsşenin yaxşı ailə başçısı olduğunu düşünən varmı?
bir adam dəli olmadan deyə bilərmi ki, “zəiflər qalib gəldi, çünki bizi öz gücümüzdən utanmağa məcbur etdilər.” Əgər bu adamlar dəlidilərsə, bu sözləri hansı ağıllılar deyib?
Dəlilik insanın özüdür, normallıq isə o çərçivəyə sığdırılan halıdır.
"Kim bilməz ki, dəlilik azad ağılın və görülməmiş bir fəzilətin doğurduğu qapı qonşusudur." montaigne
+6 əjdaha
5. bir qızdan eşitdiyinizdə qızın tumanını endirmənizə yaxın olduğunuzu gösteren söz.
- can dar paltarlar sənə çox yaraşır, zorlamaq istiyirem lap
+ hihihi dəli
+3 əjdaha
8. Dəlilik çox vaxt qorxu ilə yanaşı çəkilir, amma bəzən də insan azadlığının ən təmiz ifadəsi kimi görünür. Orta əsrlərdə şəhər kənarlarında dolaşan “dəli”lər həm toplumun rədd etdiyi, həm də sirli baxışlarla izlədiyi fiqurlar idi. Onlar həqiqəti deməkdən çəkinmirdilər, çünki itirəcəkləri bir şey yox idi. Şairlər də bunu görüb onları söz azadlığının rəmzinə çevirdilər.
Ədəbiyyatda dəlilik həm də poeziyanın gizli yanacağı olub. Nizaminin qəhrəmanlarında, Füzulinin aşiqində, Şekspirin Hamletində ağılla dəlinin arasındakı incə xətdə gedən bir səs var. O səs bəzən cəmiyyətin gizlətmək istədiyi həqiqətləri üzə çıxarır. Normal görünənin altındakı xaos, ağıllı deyilənlərin gizlədiyi qorxu, dəlinin sözündə açıqca ifadə olunur.
Tarixin müxtəlif dövrlərində dəliliyə münasibət dəyişib. Orta çağ Avropasında bu bir lənət idi, Fuko isə sonralar yazırdı ki, cəmiyyət ona uyğun olmayan hər düşüncəni delilik adı ilə damğalayır. Bu mənada dəli olmaq, həqiqətdə çox vaxt fərqli düşünmək demək idi. Kənardan qəribə görünən o baxış bəzən gələcəyin ideyası olurdu.
Fəlsəfi baxışdan delilik sərhədlərin yox olmasıdır. insan reallığın çərçivələrini dağıdanda ya xəstələnir, ya da azad olur. Bəzən ikisi bir arada baş verir. Ağılın qaydaları ilə yaşamayan, təsadüfən deyil, bilərəkdən qaydanı pozan adamın sözləri dəlilik adlandırılır. Halbuki həmin sözlər çox vaxt həqiqətin özüdür.
Sevgi isə deliliyin ən saf pərdəsidir. “Dəli aşiq” ifadəsi boşuna yaranmayıb. Aşiq sevdiyi üçün ağlını itirir, gözündə dünya başqa cür görünür. Hər kəsin gülüş kimi gördüyünü o ciddiyyətlə qəbul edir, hər kəsin sadə dediyini o həqiqət sayır. Bəzən məhz bu dəli duyğu ilə ən gözəl şeirlər yazılır, ən güclü hisslər ifadə olunur.
Dəlilik bir tərəfdən qorxulan, digər tərəfdən romantikləşdirilən bir haldır. Həm cəmiyyətin damğası, həm də yaradıcılığın qaynağı. Həm xəstəlik damğası, həm də sevgidə sərhədsiz azadlıq. Onu bir kəlməyə sığdırmaq çətindir. Çünki hər kəsin öz içində az və ya çox, amma bir parça dəlilik var.
+1 əjdaha
3. psixiatriyada psixopatik xəstəliklərin xalq dilindəki digər bir adı. xüsusi ilə psixiatrların və psixoloqların bu sözdən istifadə edənlərə qarşı qıcıq olması və əslində dəli deyə bir şeyin olmadığını, sadəcə psixi xəstə olduğunu başa salmağa çalışdıqları ağır ifadə.
+1 əjdaha
4. valideynlərim bir müddət dəli olduğumdan şübhələnirdilər.dəlixanadan çıxdım , şübhələri qutardı
+2 əjdaha
2. dəli
hər bir dərdə dözən adam
heç bir şeydən dəli olur
özü də xəbər tutmadan
qəflətən gülməli olur.
düz yolda çaşır ayağı,
qarışdırır solu-sağı,
və bu işdə nə allahın,
nə bəndənin əli olur.
beynini gəmirən zəli
deyir ki, dəlisən, dəli!..
hər yandan üzülür əli
və adam ölməli olur...
eşidən yox sözümü,
adımız bir cərgədə yox
gün döyür baş-gözümüzü,
sığınmağa kölgə də yox.
dünyada qəriblik nəsə,
yarı köhnə, yarı təzə,
bir ölkə yox bizi gəzə,
biz gəzən bir ölke də yox.
ötürdük yenə axşamı
ölüm gələnə oxşamır,
o dünya bundan yaxşımı ?
bəlkə də,hə... bəlkə də, yox!..
əgər geri dönə bilsən
hansı yaşa dönərsən?
qanad çalıb illər üstən
...uçan quşa dönərsən.
bircə qarış sağ-salamat
yer tapmazsan qonmağa,
dəli kimi gah o başa,
gah bu başa dönərsən.
dərddən ulaya-ulaya,
qalarsan göy üzündə.
və beləcə ya duaya,
ya qarğışa dönərsən.
yolunu get yola baxma,
bu ömürdü, fala baxma,
baxma!.. dönüb dala baxma,
baxsan daşa dönərsən...
(bax: ramiz rövşən)
hamısını göstər
