8. yazarın bir neçə entrylərilə rastlaşdım, açdım dedim bir görüm başlıq altına nə yazılıb, nəisə sözüm ona deyil də, bir söz yadıma düşdü. deyir: əlindəki çəkicdirsə, hamını mıx olaraq görərsən *
salyanlilar demis qadağ olaraq
aradakı əlaqəni itirdiz? tutub gətirrəm deyan. mən adam haqqında başlıq altını oxuyacağıma özümü necə qapdırmışamsa yazılan ilk entryni (fəqərələr zadlar) oxuyanda elə udqundum ki, səsi qarşı tərəfdəki qonşum eşitdi. *
metaforaya həvəs yoxdu idarə edüz.
oxuya oxuya təxəyyülümü işə salmaq istəyirəm amma qaqaş dirənib itəliyirəm də getmir, təsəvvür də edə bilmirəm adamı ki, nə fəqərə-məqərə qadan alım? nəisə allahdan tez ayıldım yoxsa özümü bulamaya bilirdim. beyağuş qardaşnan tanışlığım interesan alındı nəsə. ( lələm belə nəsə tənhalıq mesaji verir bu nick seçimiynən də, yaxşısın özü bilər)
amma belədə sözüm yazardan kənar, bayquşa qarşı ferqli duyğularım olub həmişə. zoofil, quşofil zad deyilik etağa. olur bele şeyler adamlarda. məsələn bir xatirəni danişim anlayacaqsız. çayları alın gelin. kamenin etrafinda toplaşaq.
bir gun bir qrup can sıxıntısının verdiyi "hər nə olsa edək təki dəyişiklik olsun" prinsipiynən dedik yığışaq gedək rayonların birinə meditasiyaynan məşğul olaq. getdik, yerləşdik hazırlaşdiq filan, əl-ələ verib hayde transa girək dedik. yox, əl-ələ tutmaq söhbəti yox idi orda yanlış anlaşılmasın. nəisə transdan çıxandan sonra kimin gözündə nə canlandı deyə söhbətə başladıq. hərə birşey dedi: ağac, ev, məməş, camış filan derken, mən alovlu qələmlə çəkilmiş bayquş gözləri gördüm, ardıyca da eyni formatda çəkilmiş uzun sərt *
axırı yaxşı görünmür bu sıralamanın
qılınc gördüm *
oh bəə
. mənaları nədi? heç bir fikrim yoxdur. bilən olsa mənə də deyər bir zəhmət. o gün bu gündür beyağuşnan aramda qılınc kəsməz bir mistik əlaqə var (yazar burda dilin sağa meyilli çıxardır, guya zarafat edir).
17. Keçən axşam həyətdə ailəcə oturanda yaxınlardan bayquş səsi eşidildi. Dayı atamla başladı söz güləşdirməyə ki, bu yapalaq səsidi, yox bayquş səsidi. mama da qıraqdan dedi ki, "hə yaxşı, hər nədisə gedin qovalıyın onu, hardan gəldi çıxdı bədxəbər murdar" atagil bu səfər də birləşib mamaya dedilər ki nə olsun heyvandı da, niyə bədxəbər olur, nə var bunda.
Yazıq arvadı da qınamalı deyil, rəhmətlik valideynləri ölənə yaxın həyətlərindəki ağacın başında bayquş ötüb neçə gecələr ard-arda. Çox adam kimi o da bədbəxtlik gətirdiyinə inanılır.
Gördülər bunların söhbətlərinə biz qıraqdan fransız baxırıq, atagil indi də döndülər bizə isbatlamağa çalışdılar ki pis birşey deyil, batil inancdı sadəcə. Bu sırada adının necə yarandığı haqqda rəvayət mi deyim, əfsanə mi deyim, onu danışdı.
Deməli bu quş uzun zamanlar əvvəl çox varlı bir bəyin evdə saxladığı, bəslədiyi quşu imiş. Zaman keçir, vaxt ötür, bəy ölür, evi, yurdu, cah calalı, bütün mal varlığı xarabalığıa çevrilir. Oralarda adam yaşamır sonra, ama quş da sədaqətindən tərk edib getmir. O xarabalıqda yaşamağa davam edir. Quşu orda görən camaat da "bəyin quşu", "bəy quşu" "bəyquş" deyə-deyə lorulaşdırıb eləcə də qalıb o quşun adı. Bəzən tək tənha qalınan yerlərdə "yurd bayquşu kimi" bənzətməsi də burdan gəlir.
Bilmediğinizden değil canım, Öylesine içimden geldi
)