2. iki variant var, birincisi kiçik dövletlerin öz yazarlarını dünyaya tanıda bilmemesi, veya dil qurupunun çox az işledilmesi. çünkü rus, ingilis, ispan, ümumiyetle bütün roman dilleri böyük ehatede yayılıb ve bir çox avropa xalqı bir birinin dilini başa düşe biler. dili sadece öz ölkesinde istifade edilen xalqlarsa bu baxımdan bexti getirmeyib, çin ve yaponiya kimi ölkelerse latın qrafikasından istifade etmediyi bir sıfır geriden başlayırlar, ama yenede yaponiyadan nobel mükafatçısı iki yazarı, yasunari kawabata ve kenzaburo oe'ni unutmamaq lazımdı. ikincisi ise sivilizasiya ile elaqedar olaraq rus ve qerb ölkelerinin daha tez tereqqi etmesinden ileri gelir böyük ehtimalla. bele pis çıxmasın prosperity sözü var ecnebilerin yani ki çiçeklenme, aztvden uzaq, çiçeklenme , ilerleme olmayan cemiyetde edebi inkişaf gözlemekde çetin meseledi. ki çoxları da onsuz bunu bele gösterir. hemçinin azerbaycanın avropadan yüz il geride olduğunu geride edenlerde bunu deyirler, bizden ancaq yüz il sonra yazar çıxar deyirler bir meselede var ki, yazarlığa qiymet verilmemesi, veya yazarın bu işden pul qazanmaması, oxuma medeniyeti olmayan br cemiyetde yaza bilmersen onsuzda, baxmayaraq ki "qerb" hamamı bizden götürüb (!) ,ama oxumaqı özleri öyrenib deyesen. he birde bu var http://kisalink.tk/850 diqqetle baxsanız, bir iki çin,ssri ve yaponiya yazarı xaric bütün nobel alanlar qerbden çıxıb. kısaca özleri özlerini reklam edirler.