4. özünüz ilə hündürdən danışın. yəni daxili (eqosentrik nitq )ilə yox, bir oturun məsələni incələyin. hansı daha yaxşıdır, həyatınızda olmağı ya olmamağı? getməyinə yaxud ayrılmağınıza səbəb nə olub? bilirəm onda belə söhbətlər girmir, melanxolik damarı tutur adamı. o zaman kəsin hamı ilə əlaqəni, oturun zırıldayın. gözünüz şişənə qədər, başınızı soyuq suyun altına soxana qədər. özününüzə gələnə qədər. bircə emosional yemək krizinə girib, daşdan yumşaq nə var içəri ötürməyin. enerjini başqa şeyə, məsələn hər hansı aktiv fəaliyyətə yönləndirin. bu hətta otağı yığışdırmaq da ola bilər. amma qurban olum, etməyin , eləməyin. sosial şəbəkələrdə zırıldamalı , lezva statuslar paylaşmayın. elə bilirsiniz oxuyub, geri dönəcək, nah!!!! əksinə, oxuyub həzz alır- necə də rəzil və bədbəxtdir mənsiz -deyə düşünür. yəni qozuna da almır, zatən alsaydı, ayrlmazdınız. bəlkə mən xəstəyəm, bəlkə yanaşmam xəstədir, bilmirəm. mənə görə münasibət harmoniyadır. bunu yaşadığım beş illik götbaş münasibətdən sonra anladım. əvəzedilməz insan yoxdur söhbəti mənim üçün absurddur. hər kəs unikaldır. həyatımızda olan və olacaq hər kəs. deməli, hərəsi bir təcrübədir. unikal bir təcrübə. saat 2-20 am də məni bu başlığa entry yazmağa vadar edən götə də , xatirələrinə görə təşəkkür!