11. xəstə varlıqlardr. 5 ildən çoxdur ki, günümün 4 saatı və daha artığı müxtəlif ictimai nəqliyyat vasitələrində keçir. oturub düşünsəm, bu heyvərələrin etdiyi hərəkətlərdən iki səhifəlik material çıxar. adama ən çox təsir edən, bəzi qadınların buna heç bir reaksiya verməməsi, verdiyi zaman isə, kaftar qancıqların , sənə göz süzdürüb, abırsız, nə səsini çıxarırsan, səni minsə də, səsin çıxmamalıdır- deyəcəkmiş kimi baxmaları və ya bunu üstü örtülü formada demələridir. elə həmin andaca, gəl yerimizi dəyişək, sənə sürtünsünlər ləçər deməyim gəlir də, amma nə isə.ən təəcüblüsü, nə bəzi oğraşların dirməyi, nə sürtünməyi, nə əlini guya yanına qoyubmuş kimi sənə sürtməyi deyil. bakı-sumqayıt marşurtları, kiçik hunday markalı avtobusları yəqinki, əksəriyyətinizə tanışdır, və yaxud da əksəriyyətiniz ən az bir dəfə minmisiniz. lap arxadakı oturacaqlar istisna olmaqla, pəncərə tərəfdə,sağ yaxud sol tərəfdə oturmağa peşmansan. xususəndə, səhər 6-7 arası, axşam 8-9 arası. arxanda oturan dayday (bəli ,bəli məhz dayday- çünki cavan oğlanların 99% o qələti eləmir. ) barmağını pəncərə tərəfdən salıb ( yuxarı hissədən, aşağıdan onsuzda barmağ keçmir) , barmaqlayır deyim, nə deyim bilmirəm. adama deyərlər, ay qoca dümbələk, sən elə edəndə nə olur? alıb, o barmağını soxasan gözlərinə. hətta bir dəfə, eləməyib təmbəllik dirsəyimlə bir kaftarın barmağının üstündən vurmuşdum, deyin heç təsir elədi? heç bir orqanına da almadı. cəmiyyətdə belə, dümbələklər də var. etdikləri bu hərəkətdən aldıqları həzzi anlasam.....