2. demeli bele türkeçarelerimizden bir misal verim.
emim gil yaxın qohumlarının uşağının qaşınması dayanmırmış,deyibler buna qurd düşüb başına tüpürmek lazımdı. buna göre gedibler birinin yanına, bütün xesteliklerini tüpürceyi ile sağaldan debil birinin yanına.
çoxlu sıra var imiş, ne qeder maşın çölde gözleyirmiş. birden içeriden bu debil seyid deyim ne deyim onun kömekçisi çıxıb emim gilin maşınına yaxınlaşıb, emi gilin maşın nömresi 54 idi, bulara deyibki bes :
-"sizin maşının nömresinden gördüm siz menim yerlimsiniz içeri almaq isteyirem sizi ama bu qeder sıra var camaat hay-heşir salar ki biz gözleyirik onlar bizden sonra gelib, ona göre gelin bele edek, siz uşağa deyin başlasın durmadan ağlamağa qışqırmağa, bizde deyek ki bunun xestesinin işi tecilidi içeri sala bilek"
bizimkilerde deyibler yaxşı uşağa deyibler davay sal şüvenliyüe. uşaqda başlayıb artisliye
içeri giribler, seyid dua yazıb haq-hesab, tüpürüb sıfatına, deyib get bala ta ağlamağına ehiyac yoxdu,men duanı yazdım düzelessen, ama çıxanda ağlama"
uşaq çıxıb, ağlamadan, hamı baxıb görübki ala uşaq sustu sen öl, hamı el çalıb zad, herii zad.
emi gilde çıxıblar düşübler yola,
soradan danq eliyib jeton düşüb bularda, emi yolda deyibki "ay seniiii, ala bular bize variant geldiler ki..."
(baxma: babasemid)
(baxma: seyid resul ağa)
(baxma: ağaca parça bağlamaq)
(bax: batil inanclar)
(baxma: şamanizmin buraxdığı izleri)
(baxma: düz mentiq)