1. adından da göründüyü kimi william shakespeare`in o thello adlı əsərindən götürülmüşdür. şəxsin sevdiyini xəstəlik dərəcəsində qısqanması olaraq izah olunur. othello sindromu daşıyanlar sevdiklərinə qarşı güvənsizlik duyğusu bəsləyirlər. daima onlara qarşı bir xəyanətin olacağını düşünüb ona uyğun ssenarilər qururlar. xəstəliyin dərəcəsindən asılı olaraq xəstələr bu qurduqları ssenasirələ o dərəcədə inanırlar ki, sevdiklərinə zərər verməyə başşlayırlar. psixologiyada othello sindromunu ` pataloji qısqanclıq`la qarışdırırlar çox vaxt. əslində mahiyyətcə eynidir lakin, othello sindromu digərinin daha qabardılmış versiyasıdır və adətən xəstələrin özlərinə və ya sevdiklərinə olan güvənsizliyinin xaricə yansıması şəklidir.
son 10 ildəki “qısqanclıq zəmnində” arvadlarını öldürənlərin statistikasına baxsaq xeyri artdığın görərik. bunu yazanda üzümdə irronik təbəssüm yarandı. hardan bilirsən soruşmayın çünki bu fiziolojkdən çox hissi birşeydir- irroniya. niyə yarandı? çünki ölüm hallarının hər forması ciddi fərqlərlə artmaqdadır azərbaycanda. qısqanclıq zəmni də olsun duzu-istiotu.
hə onu da deyim ki, gender dərəbəyliliyi alınmasın sonra. belə cinayətlər deyəndə, ay nə bilim qısqanclıq deyəndə göz bəbəklərinizdə kişi silueti yaranmasın. arvadlar da az deyil. amma bu arvadlar elə təhlükəli şeydirlər ki, elə planlar qurub, ssenarilər yazırlar və tətbiq edirlər ki, kişi gəbərir amma heçkəs onlardan bilmir. hmm genderə girdik hə? nəisə unudun getsin onda...