1. texnologiyanın inkişafı ucbatından romantikası qalmayan andır. yarı zarafat, yarı ciddi. tərk edib gedirsən, bilirsən ki, bir də o yerə geri dönməyəcəksən və təbii olaraq həmin adamlarla da vidalaşırsan, üstündən 1 gün keçməmiş facebookda ya emaildə mesaj alırsan: çatmısan? salamajdıxdı? ə bə bunu heç olmasa 1 ay sonra et ki, o içində boğulduğun qəhər, vidalaşmanın verdiyi ağırlıq, nostalji biraz sürsün də, bəlkə şerdən zaddan yazacam sən ətağa.
əslində çox can sıxıcı birşeydi. boğazda düyünlənir deyirlər, bax budur. bəlkə daha da betəri. parçalanır nələrsə. hər vidalaşma bir mərhəmət daha götürür mənliyindən. daşlaşırsan. ayrılıqlar, itgilər əvvəlkilər qədər əzmir səni. sındırmır özünü. insanlığın, bəşəriyyətin ən böyük bəlasıdır- neytrallaşma. müvəqqətiliyə öyrəşir insan. vidanın özü belə müvəqqətidir.
heçvaxt tərk etdiyim yerdə vidalaşmamışam insanlarla. yeri yoxdur. gülüncdür. bəlkə də məndə alınmır. görməyəcəyimi bildiyim halda belə əlvida deməmişəm. görüşərik də deməmişəm. sadəcə hələlik. hələlik dostlara hələlik...