bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

yenilə | gündəm

12345»

evdə it saxlamaq   james hetfield   qadağan olunmuş kitablar   get lucky   dodaq uçuqlaması   wolfgang amadeus mozart   mühasib   25 oktyabr 2014 real madrid barcelona oyunu   bibər qazı   külliyyat   yazarların həyatdan çıxardığı dərslər   ən poxdan hiss   sözaltı günlük   look up   kişi tənhalığı 2 intihar edəcək adama məsləhətlər   mobil telefonu olmayan insan 3 depressiyada dinlənəcək musiqilər   günəşə allergiyanın olması təkcə mənimmi başıma gəlir deyə düşünülən şeylər   turkish delight   çurban psixologiyası   siqaretə ehtiyac duyulan anlar   moby dick   gecəyə bir mahnı paylaş 2 ibrahim ağa vəkilov   ataya demək istənilənlər 2 sınanmamışlığın kibiri   nigar şıxlinskaya   polideoksiribonukleotid   salmon dna   müasirliyin ötən əsrlərin dəyərləri ilə ölçülməsi   varlılara qarşı olan paxıllıq   we only write in english to this topic   gusto herr mannelig monako 14 may 2023 türkiyə seçkiləri ərəb dilinin bodyshaming ehtiva etməsi








dövlət hüququ



facebook twitter əjdaha lazımdı izlə dostlar   mən   googlla
azərbaycan - türkiyə - erkin qədirlinin sözləri - ilham əliyev - məhəmməd əmin rəsulzadə ensiklopediyası - ikinci qarabağ müharibəsi - ssri - iran - dövlət - azərbaycan polisi
başlıqdakı ən bəyənilən yazılar:

+1 əjdaha

1. həyatın istisnasız hər sferası insanlar arasındakı güc münasibətlərini əks etdirir. eləcə də siyasi sfera. dövlət hakimiyyəti müəyyən bir qrupun mənafeyinə daha çox xidmət edir. hətta ən demokratik hesab etdiyimiz dövlətlərdə belə seçki qabağı kompaniyada bunu müşahidə etmək olur. məsələn, seçki qabağı deyirlər ki, filan namizəd filan qrup insanlardan daha çox səs alacaq. hillary clinton filan qrup biznesmenlər tərəfindən dəstəklənəcək. trump orta və aşağı təbəqədən daha çox səs alacaq və s. doğurdan da bu belədir. ancaq, dövlət hakimiyyətinin hər hansı bir qrupun mənafeyini daha çox gözləməsi o demək deyil ki, həmin qrup haqlıdır, ədalətlidir. bu sadəcə o deməkdir ki, həmin qrup digərlərindən daha güclüdür. məsələn, fransa burjua inqilabında burjuaziya qalib gələ bilməsəydi böyük ehtimalla xüsusi mülkiyyətin toxunulmazlığı məsələsi bir neçə on il gecikəcəkdi və bu gün dünya tarixi tamam başqa istiqamətdə inkişaf edəcəkdi. biz bəlkə də bu gün mülkiyyət toxunulmazlığı deyilən şeyin nə olduğunu belə bilməyəcəkdik. qanun deyilən şeyi qalib gələnlər-güclülər formalaşdırır. dövlətin qanunları da güclülər yazır. burda ədalətsizlik yoxdur. çünki, yuxarıda dediyim kimi ədalətin özü də güc münasibətlərinin məcmusudur. bizim ideal dediyimiz və ideal olduğuna görə heç vaxt tətbiq oluna bilməyəcəyini iddia etdiyimiz kommunizmin özü belə güc məsələsidir. proletariat ona görə hakimiyyətə gəlmir ki, o haqlıdır. ona görə ki, o güclüdür. öz gücündən istifadə edib burjuaziyanı məhv edir və artıq burjuaziyaya deyil, özünə xidmət edən dövlət yaradır. belə baxanda marksistlərin mülkiyyət ümumiliyi dediyi şey də ədalətli deyil. çünki, ədalət deyilən bir kriteriya yoxdur. sən nəyə əsasən deyə bilərsən ki, mülkiyyət xüsusi olmalıdı ya ümumi? sadəcə özünə sərf eləməyinlə. burjuaziya üçün xüsusi mülkiyyət ədalətlidir, proletariat üçün ümumi. hər ikisi də haqlıdır. bəs hansı qalibdir? güclü olan. bu istisnasız hər bir dövlətdə belədir.

ona görə də kimsə deyirsə ki, biz elə dövlət quracayıq ki, bütün vətəndaşların mənafeyini gözləyəcək, ya biznən məzələnir, ya da temadan ümumiyyətlə başı çıxmır. fikir verməyin o adamlara.



hamısını göstər

dövlət hüququ