sözaltı günlük

biraz dərindən düşündükcə özümü çox aciz və çarəsiz hiss edirəm.
əslində, yaxşıyam. amma həqiqətən yaxşıyammı, bilmirəm. özümü yaxşı hiss etməyimi içdiyim dərmanlara borcluyam. çünki, dərman içdiyim müddətcə daim havada oluram, overthinking etmirəm, düşünmə qabiliyyətim zəifləyir. dərman içdiyim müddət bütün gün yuxulu oluram, fikrim havada uçuşur, taqətim olmur heç nəyə. çox fikirləşib üzülmürəm deyə yaxşı olduğumu düşünürəm. deyiləm əslində. ayıq başla çox kreativ, daim nəsə axtarışında olan, hər şeyin içinə yetən məntiqli insan oluram. o gün dərman içməmişdim, cin kimi idim bütün gün, vaxtımı çox verimli keçirdim. saat 12-də yatmaq məcburiyyətində deyildim. hə, amma və lakin, düşüncələr yedi gəmirdi beynimi. ayıq başla daha depressiv oluram, çünki hər şeyə hərtərəfli baxıram, dərin düşünürəm. dərman içib başımı yastığa qoyanda 10 dəq keçməmiş yatıram. amma içməsəm yerin içində azı yarım saat eşələnirəm aq. gözlər yorğunluqdan yumulur, amma beyin oyaqdır, dəxlisiz fikirlər düşünür. keçmiş səhvlərim, gələcək qayğım, indinin çarəsizliyi yorur məni.
bilmirəm, dumanlı, ayıq düşünə bilməyən beyinlə özümü yaxşı hiss edim, ya hər şeyi ətraflı, məntiqli, ağıllı düşünən beyinlə depressiyada boğulum? çünki, dərmanı kəssəm yenə intihara meyillənəcəyimi bilirəm. yenə də arabir durduq yerə ağlımdan keçir. hər şey qaydasındadır oysa ki. sadəcə, bezginəm, qurtulmaq istəyirəm. həyatımdakı yaxşı şeylərə rəğmən. amma, yaşayıb yaxınlarıma, dostlarıma dəstək olmaq istəyirəm. dözə bilmirəm onların çöküşünə, heç nə edə bilməmək boğur məni. hamı əllərimdən süzülüb gedir, əlimdən heç nə gəlmir. onlara dəstək olmaq üçün özüm toparlanmalıyam. bəs özüm? bilmirəm. onsuz indi ölən deyiləm, elə haqqım yoxdur.

verdiyim ani qərarlara görə özümən qorxuram. bir an içində tamam gözlənilməz qərarlar verə bilirəm. elə bu gün oyandım, anidən düşündüm və çox önəmli qərar verdim özüm üçün. başlasam geri durmayım gərək, bütün gücümü ortaya qoyum. eybi yox, edərəm. belə önəmli, böyük addım qərarını bir neçə dəqiqə ərzində, yox yerdən verməyim, wtf da.
və fərqinə varmışam, etiraf edim. bacarıqsız olmağı, kimdənsə zəif qalmağı qəbul edə bilmirəm. özümə əsəbiləşirəm. başqasının uğurlarına paxıllıq etmirəm, əsla və əsla. paxıl insan olmamışam heç vaxt. sadəcə, "niyə bacarmırsan, nell?" Deyə özümə əsəbiləşirəm. özümü özümə sübut etmək üçün hər şeyə əl atıb dözərəm. qorxudur bunlar məni.

yorğunam. rahat yata bilmək istəyirəm sadəcə. heç nəyin qayğısını çəkmədən, heç olmasa bircə gecə yata bilsəm kaş. eybi yoxdur amma. öyrəşərəm, öhdəsindən gələrəm. çox şeyin altından qalxmışam, keçər bu da. heç kimdən kömək istəmirəm, kiminsə yazıb "buradayam" deməsini də istəmirəm. çünki hamısı mənasızdır, özüm həll etməliyəm, başqa yolu yoxdur.
hə, daha bir iç tökmə entrisinin sonuna gəldik. ehtiyacım var idi yazmağa.

*leprous* - the price

(youtube: )

domates biber patlıcan

*barış manço*nun hüzünlü sözləri olan pozitiv mahnısı. yalan-gerçək hekayəsi də var imiş, bu gün öyrəndim.
1968-ci ildə, barış mançonun 25 yaşı olarkən bir qıza aşiq olub, çoox sevirmiş. evlilik təklifi etmək istəyib, çox həyəcanlıymış, cümlə qura bilmirmiş həyəcandan. özünü toparlayıb sözə başlamaq istəyəndə küçədə səyyar satıcı "domates, biber, patlıcaaaan" deyə qışqırıb, adamın sözü ağzında qalıb. qız da deyib ki, 2 kəlmə sözü bir araya gətirə bilməyən sənin kimi birisiylə birgə olmaram. adamın sevgisi ürəyində qalıb, bu hadisədən 20 il sonra da mahnısını yayımlayıb.

uşaq vaxtı 4-5 yaşım olanda bizim kompüterdə var idi bu mahnı, əmim qulağ asırdı. həmişə "domates birden patlıycak" deyə başa düşürdüm, türkçəm zəif idi. küçədə yeriyən gombul pomidor təsəvvür edirdim, birdən partlayır, "bir anda tüm dünya karardı, bu ses sokaklara yayıldı". lyrics beynimdə belə idi, buna uyğun təsəvvür edirdim.
bu gün maşında radioda eşitdim mahnını. lyricsə fikir verəndə gözlərim doldu, gəlib evdə yenidən dinləyim dedim. onda bildim hekayəsi var, hekayəsini biləndə sözlər daha ağır gəlir.

(youtube: )

dorohedro

Q Hayashida tərəfindən yazılıb rəsmləşdirilmiş manga seriyası. 2000-2018-ci illər arasında yazılıb tamamlanıb.
fantastik, *sci-fi* janrdadır.
psychedelic, şiddət dolu dünyada yaşayan kərtənkələ başlı kaiman yaddaşını geri qaytarmağa çalışır, dostu nikaido ilə birgə macəralara atılır.

2020-ci ildə Yuichiro Hayashi tərəfindən manga üçün anime çəkildi. 12 bölüm, 6 ovadan ibarət.
mənə görə ən underrated animelərdən biridir. çox pschedelic, manyak, şiddət dolu, maraqlı səhnələr var. vəhşi animedir. kaş 2-ci sezonu çıxsaydı.
hadisələr "hole" adlı qəsəbə kimi bir yerdə baş verir. sehrbazlar, döyüşçülər, hər tip insanlar var. ilk çıxdığı gündən izləyib heyranı olmuşdum. maraqlı, sıradan olmayan bir şey axtarırsızsa, izləyin.
Bura bir neçə amv atım, təxmin edəcəksiz necə bir şeydir.

(youtube: )

(youtube: )

(youtube: )

house of gucci

26 noyabrda ekranlara çıxacaq, ridley scott rejissorluğu ilə çəkilmiş dram, cinayət filmi.
Baş rollarda Lady Gaga, Adam Driver, Jared Leto, Al Pacino, Salma Hayek kimi çox tanınmış heyət var. Güman edirəm ki, 2021-ci ilin ən uğurlu və səs-küylü filmlərindən olacaq. Çünki aktyor və aktrisa heyəti olduqca tanınmışdır, elə hərəsinin öz kütləsi izləsə reytinqlərdə yüksələcək.
Film, 1980-ci illərdə ailəiçi və ümumi qalmaqalları ilə tanınan Gucci ailəsi, həmçinin, 1995-ci ildə Maurizio Guccinin öldürülməsi kimi hadisələri işıqlandırır.
Trailerdən niyəsə xoş təəssürat ala bilmədim, filmin marağımca olacağını düşünmürəm. Düzdür, izləmədən bilmərəm. Film çıxanda izləyib təəssüratlarımı bölüşəcəyəm.

(youtube: )

frank capra

1897-ci ildə doğulmuş rejissor.
Karyerasının zirvəsində *hollywood*da ən böyük rejissorlardan olub. depressiya illərində çəkdiyi komediya filmləri ilə *oskar* mükafatı qazanıb.
1903-cü ildə beş yaşında Sicilyadan Los Angelesə köçüblər. Kimya mühəndisliyi üzrə təhsil alıb, amma pul qazanmaq üçün əlavə işlərdə işləyib. San-Fransiskodakı kinostudiyaya daxil olmasından sonra Hollivudda işə düzəlmiş, komediya ustalarından olan Hal Roach ilə səssiz filmlər çəkmişdir. Mühəndis bacarıqları sayəsində səs işlərini asanlıqla həll edən Capra 1930-cu illərdə öz müəlliflik hüquqlarını alıb. ikinci Dünya müharibəsi zamanı təbliğat filmlərinin çəkilişindən sonra onun ulduzu sönməyə başladı; ən məşhur "it is a wonderful life" filmi kommersiya hiti ola bilmədi.
Hollivudda filmlərindən gözləntiləri qarşılanmır deyə, 1950-ci illərdə Elmi, təhsil haqqında filmlər çəkməyə başlayıb. Rejissor 1991-ci ildə vəfat edib.
Bəzi filməri:
(bax: It Happened One Night)

alexander pope

1688-ci il doğumlu ingilis yazıçı, şair, tənqidçi, satirik.

Şair Londonda Katolik ailəsində anadan olub. atası uğurlu bir kətan taciri, anası Edith orta təbəqədən olan evdar qadın olub. Pope'un gənclik həyatı ingiltərədəki böyük çevrilişlərə təsadüf etdi; doğulduğu il William və Mary *Şanlı inqilab*da II james'i devirdilər. Katoliklərin ictimai həyatına ciddi məhdudiyyətlər qoyuldu. Bu səbəbindən Pope Londondakı qanunsuz, gizlicə dərs verilən Katolik məktəblərində təhsil aldı.
12 yaşında olarkən ailəsi londondan berkşirə köçdü. yazarın təhsili burada məhdudlaşsa da, öz üzərində çalışıb öyrənməyə davam etdi. Lakin *tuberculosis* keçirməsi səhhətində ciddi problemlər yaratdı. Buna baxmayaraq, öyrənməyə davam edir və ədəbiyyata xüsusi maraq salır.
"*The Pastorals*" adlı iilk əsərini 1709-cu ildə çap etdirir və olduqca yüksək rəğbət görür. Həmçinin, bir çox yeni yazıçılarla tanış olur və dostluq münasibəti qurur. *Jonathan Swift*, *Thomas Parnell* və *John Arbuthnot* ilə birlikdə "*Scriblerus Club*" adlı satirik dördlük qururlar. Ümumiyyətlə, yazarın dövlətə yönəlik satirə və tənqidi onun üçün xeyli təhlükə yaratmış, hətta bir neçə dəfə həyati təhlükəylə üzləşmişdir.
şeirləri və əsərləri ingiltərədə ən çox quote edilən yazıçılardan sayılır. Satira və digər əsərləri bir tərəfə, mənim üçün daima "*eloisa to abelard*" ilə ürəyimdə qalacaq... qəliz dili olmasına baxmayaraq, çox gözəl şeirdir.
Yazıçı 1744-cü ildə vəfat edib.

(bax: eloisa to abelard)

uzaq məsafəli münasibət

insana çox çarəsiz hiss elətdirir...
Toxuna bilməmək, yaxınlığı hiss edə bilməmək ağırdır, ağrıdır. sevdiyinin kefi olmayanda yanında olub dəstək ola bilməmək əzabdır. gecə yatarkən birgə olmaq, görüşmək xəyalları qurulur, "kaş bu gecə yuxumda görsəm, heç olmasa yuxuda görüşək" deyə beyninə yalvarırsan. yatmazdan əvvəl çox düşünürsən ki, yuxuna girsin. yuxuda görəndə isə insan xoşbəxt olur, ayılanda yastığı qucaqlayıb içindəki boşluğu doldurmağa çalışırsan. yuxuda görüşməyin xoşbəxtliyi ilə hər şeyin sadəcə yuxu olmasının kədəri birləşir, qarışıq duyğu yaranır. vivid dreams xoşbəxtlikdir, səhər ayılanda sanki dünən görüşmüş kimi hiss edirsən. yenə də, canlı təmas başqadır.
bir də ki, "wish you were here" dinləmək daha təsirli olur...

(youtube: )

maraqlı yuxular

bu axşam yuxuda öldüyümü görmüşəm. daha doğrusu, ölürdüm, sonra dirilirəm. *vivid dreams* seriyasından daha bir maraqlı yuxum.

tamam çökmüş, halsız idim. atama deyirəm ki, baş daşıma "ölmək istəyirdi özü, üzülməyin" yazdırın. ata deyir allah icazə verməsə, ölməyəcəksən. sonra özümü evimizdə görürəm, qonaq otağımızda yerə yıxılıb qalmışam, son nəfəsimdir. anam başımın üstündə durub, mənim fincanımda su əlində tutub. kədərli deyildi, laqeyd baxırdı üzümə. ağrı hiss eləmirdim, amma son nəfəsim idi. ölmək üçün gözümü yumuram, gözləyirəm, amma ölmürəm. gözümü açanda atamla anamı başımın üstündə görürəm. mama deyir ki, sadəcə, xəstəsən. yemək yemirsən, zəifləmisən. bir də xərçəng var, amma sağalacaqsan. ata da deyir ki, demişdim sənə, allah izin verməyəcək ölməyinə, hələ çox adama lazımsan. ardınca çox tanışlarım zəng edir mənə, dəyərli olduğumu deyir. dəxlisiz adamları görmüşəm aq yuxumda, unutduğum məşğələ yoldaşlarımı belə görmüşəm.

vivid dream olduğu üçün oyananda çox qəribə oldum. ölümü hiss etdim, dəhşət qəribə duyğu idi. xoş və rahatlıq dolu idi. görəsən, həqiqətən elədir? kafamda delice sorular.

wim wenders

1945-ci ildə almaniyada doğulmuş rejissor, yazıçı, fotoqraf.
Rejissor ikinci dünya müharibəsinin bitdiyi zaman doğulub. ilk olaraq tibb təhsil üçün ali məktəbə daxil olub, lakin universiteti ataraq fəlsəfə təhsili alır. Daha sonra bu ixtisası da yarımçıq qoyur və bir müddət boyaçılıqla məşğul olduqdan sonra film sahəsi üzrə təhsil alır.

Film çəkməyə başladığı dövrlərdə almaniyada "*yeni alman kinosu*" film axımı başlamışdı, rejissor da bu axımın önəmli simalarından olub. Amerikanın boş çöllərinə, rok musiqisinə, sinemasına və ədəbiyyatına heyran olduğu üçün bunu filmlərinə də yansıdıb. Film çəkilişləri üçün amerikaya gedib və 15 ilə qədər orada yaşayıb.

Rejissor fotoqrafiyaya, xüsusən boş məkanların şəklini çəkməyə olduqca maraqlı idi. Müsahibələrdən birində o, bu marağını belə izah edib:
"Əgər bir şey haqqında dərin bilginiz olursa - mən xarabalıq və boşluq haqda yaxşı bilirdim - bu sizin estetik zövqünüzə təsir edir".

Ümumilikdə altmışa yaxın filmin rejissorluğunu edib. Bir neçə diqqətə dəyər filmləri:

(baxma: Alice in the Cities)
(bax: Paris, Texas )
(baxma: Wings of Desire)
(baxma: Kings of the Road)
(baxma: The State of Things)
(baxma: The American Friend)
(bax: The Salt of the Earth)
(baxma: Pina)

memoria praeteritorum bonorum

"keçmiş xoşbəxtliyin xatirəsi" mənasına gələn latınca ifadə. ingiliscə "rosy retrospection" olaraq bilinir.
psixoloji fenomendir və bir növ "keçmiş hər zaman gözəl xatırlanır" deyə bilərik.

samuel beckettin "qodonun intizarında" əsərində də bu ifadə yer alır:

"- əl çək ondan. Görmürsən, o öz xoşbəxt anlarını xatırlayır. Memoria praeteritorum bonorum - bu ağır söhbət olmalıdır."

oxşar başlıqlar:
(bax: homo sum humani nihil a me alienum puto)
(bax: rosy retrospection)
(bax: memento mori)
(bax: carpe diem)

sözaltı günlük

bir neçə ay əvvəl ödənişli tərcümə üçün müraciət etmişdim, imeyldən müsbət cavab gəlmişdi. ağır depressiv fazaya düşmüşdüm həmin ərəfələr, pula ehtiyacım olsa da işi götürmədim. heç geridönüş etmədim də ki, alınmır məndə. etdiyimin doğru olmadığını bilsəm də, bacarmadım sanki imtina etdiyimi bildirməyi.
bir-iki həftə bundan əvvəl başqa bir təcrübə proqramı üçün müraciət etmişdim. bu gün imeyl gəlib, "növbəti mərhələ üçün seçilmədiniz". menecer, ya hr rəhbəri deyim, tərcümə üçün müraciət etdiyim şəxs imiş. aşağıda ad soyad görəndə dilim tutuldu. indi kafamda delice sorular dolaşır. görəsən, cv'mi tanıyıb məni məsuliyyətsiz birisi olaraq nəzərində tutuduğu üçün mənfi cavab almışam? bəs vaxtında işi götürsəydim, haqqımda pozitiv düşüncəsi olsaydı, işə qəbul olsam necə olacaqdı?

o tərcümə işinin üstündən 2-3 ay keçməsinə baxmayaraq, təxminən 1 həftə filan əvvəl içimdən gəldi ki, imeyl yazıb üzr istəyim, durumu izah edim. iç səsimi susdurub heç nə etmədim. indi şok qarışıb təəccüb bürüyüb məni, umbaylama yaşayıram... holy karma!

yasın beş mərhələsi

(baxma: five stages of grief)
(bax: Kübler-Ross modeli)

1969-cu ildə isveçli psixiatr elisabeth kübler-ross tərəfindən ortaya atılmış modeldir. psixiatr bu barədə ilk "On Death and Dying" adlı kitabında bəhs edib. elmi araşdırmalar bu beş mərhələni tam olaraq təsdiqləmədiyi və insanların yas dövrünü fərqli keçirdiyi üçün əksəriyyət tərəfindən bu model qəbul olunmur və boş fərziyyə hesab edilir.

yas - yaxınından ayrılıq, boşanma, ölüm, ölümcül xəstəlik sonrası hiss edilən ağır kədər və iztirab duyğusudur. bu modelə görə, yas tutan insan 5 mərhələdən keçir.

1. inkar mərhələsi
bu mərhələdə insan reallığı inkar edir, qəbullanmır. gerçəklikdə yox, bir növ yaşamaq istədiyi düşüncələr içində yaşayır. bir növ bədənin müdafiə mexanizmidir, şok və inkar duyğusu insanı uyuşdurur, belə ani və ağır dəyişikliyə qarşı durulur. inkar mərhələsindən çıxmağa başlayanda insanın basdırdığı duyğular üzə çıxır və ağır kədər yüklənir.
məsələn, ağır xəstəlik diaqnozu zamanı inkar etmək, analiz cavablarının yanlış olduğu düşünmək. daha sonra reallıq ağır gəlir.

2. qəzəb mərhələsi
bu mərhələdə insan reallığı qəbullanır, basdərdığı duyğular qəzəb və küskünlük şəklində ortaya çıxır. bir növ maskalanma mexanizmidir. insan baş verənlərin özünə qarşı ədalətsizlik, haqsızlıq olduğunu düşünür. hirsini qarşı tərəfə tökür, başqalarını günahkar görür.
məsələn, ayrılıq zamanı qarşı tərəfin ona pis davrandığını deyib nifrət ifadələri işlədir.

3. şərtləşmə, sövdələşmə mərhələsi
insanın ümid, tutunacaq çarə axtardığı mərhələdir. xüsusən tanrıya üz tutulur - məsələn, "allahım, bu iş düzəlsin, bir daha bu yanlışları etməyəcəyəm". ya da "kaş belə etsəydim", "əgər belə etsəm", "bəlkə belə olsa" deyə ümid yeri axtarmaq. insanın kədərdən qaçıb ümid yeri axtarması.
məsələn, intihar edən dost haqqında "əgər keçən dəfə yazsam, görüşsəm, bəlkə özünə qəsd etməzdi" düşüncəsi.

4. depressiv mərhələ
yasın səssiz dövrlərindən biridir, insan özünü dibdə hiss edir, çıxış yolu görmür, tükənir. reallıq ağır gəlir, ümidsizlik bürüyür. həyatının geri qalanı ilə nə edəcəyini bilmir.
məsələn, birinin ölümündən sonra artıq həyatın mənasız görünməsi, davam etməyin mənasız olduğu düşüncəsi.

5. qəbullanma mərhələsi
insanın reallığı qəbullanıb davam etməli olduğunu anlama mərhələsidir. qəbullanma mərhələsi insanın xoşbəxtliklə dolub kədərdən uzaqlaşması demək deyil. sadəcə, reallığı qəbul edirsən və sonrakı seçimlər, addımlarda bunu nəzərə alırsan. insanın mental durumunun stabilləşdiyi dövrdür. ağrı qəbul edilir artıq, edəcək bir şey olmadığını bilirsən.
məsələn, çox sevdiyin, lakin toksik münasibətdə olduğun sevgiliylə ayrıldıqda bunun hər ikiniz üçün yaxşı olduğunu dərk edirsən.

adana project

2014-cü ildə aris və arin karamians qardaşları tərəfindən irəvanda qurulmuş erməni simfonik metal qrupu. əksər soloları möhtəşəm, vokalları mənə görə bərbad, özləri də "böyük ermənistan" xəyalı ilə yaşayırlar.

aris və arin qardaşları tehranda erməni ailəsində doğulublar. musiqi ilə məşğul olmaq iranda demək olar mümkünsüz idi. ona görə, 2005-ci ildə irəvana qayıdırlar və 2014-cü ildə qrup qurulur. Mane tonoyan(vokal), kegham ghazarian(bassist), derenik javadyan(gitariat) də onlara qatılır. Arin kompozer-sintizator, aris də drumsda ifa edir. Mahnnılarına çox vaxt folk melodiyaları da qatırlar.

özləri də qatı türk düşmənidir, az qala hər fürsətdə göstərirlər. bəzən milli mahnıları filan da simfonik cover edirlər.

Spotify profillərində belə qrup açıqlaması yazıblar:
"Qrupun adı bəlli bir məqsəd üçün seçilmişdir: erməni soyqırımı zamanı məhv olmuş və qədim erməni şəhəri olan adananı sadəcə xatirə olaraq yenidən canlandırmaq və yaşatmaq. Musiqi seçimlərimizdə də eyni fikir var: qrup üzvləri köhnə mahnılara yeni nəfəs verməyə çalışır, erməni folk, milli, vətənpərvər mahnıları yenidən ifa edirlər. Amma tək bununla kifayətlənməyib yaxın zamanda öz mahnılarını da səsləndirəcəklər."

"im elinar" və azacıq da "araks" xaric heç bir mahnılarını bəyənə bilmədim sırf vokaldan dolayı (baxma: erməni dili/-335794).

adana project - araks

(youtube: )

erməni dili

şəxsi fikrimcə, musiqiyə uyumu olmayan dildir. metal musiqiyə heç uymur. baxırsan melodiya, rifflər, hər şey əjdaha, vokal başlayanda mahnı heyif olur.
sanki sözlərdə uyum, harmoniklik, zəriflik yoxdur. sözlərin səslənişi uyumsuz, kobuddur. bayaqdan *adana project* erməni metal qrupunun mahnılarını dinləməyə çalışıram, yekun qərara gəldim ki, mahnını korlayan vokaldır. eyni lyrics ingiliscə olsa daha dinlənilir olardı. məsələn, *divahar* kimi.
bəlkə folk musiqilərinə yaraşır dil, amma heç metal üçün deyil. nisbətən yaxşı səsələnən bircə mahnı tapdım elə.
*adana project* - im elinar

ohayo

yaponcadan tərcümədə "günaydın" deməkdir.

həmçinin, yaponiyalı rejissor *satoshi kon*un 1 dəqiqəlik qısa anime filmidir.

(youtube: )

musiqili film

hekayənin musiqi və rəqslə göstərildiyi, süjet xəttində əsas rol musiqiçi və rəqqaslara verilən film janrıdır.
belə filmlər əsasən bioqrafik olur. filmdə hansısa musiqi səhnəsinin olması müzikal film olması demək deyil. gərək davamlı rəqs, musiqi səhnələri olsun, hadisələr bunun əsasında formalaşıb davam etsin. bir növ, musiqi filmin senarisində aparıcı rol oynayır, gedişatı təyin edir. dialoqlar əsasən musiqili formada keçir. əksəriyyəti də xoşbəxt sonluqla bitir çox vaxt. yenə də, kədərli olaları da az deyil.

(baxma: anima)
(bax: the wizard of oz)
(baxma: the sound of music)
(bax: the legend of 1900)
(bax: yellow submarine)
(baxma: west side story)
(bax: la la land)
(baxma: dirty dancing)

masaaki yuasa

1965-ci il doğumlu yaponiyalı rejissor, senarist, *animator*. *Science SARU* animasiya studiyasının qurucularından biridir.

rejissorun özünəməxsus tərzi var. əsasən parlaq rənglərdən istifadə edir, hadisələr davamlı dəyişir, sanki hər şey bir-birinin içindədir. rəng və səhnə keçidləri elədir ki, ortaya çox zor, psychedelic görüntü çıxır. trippy animelər deyə bilərik bir növ. obraz və hekayələr də olduqca əyləncəli və hərəkətlidir.

ümumilikdə bir çox festivalda müxtəlif mükafatlar qazanıb. ilk "*the night is short walk in girl*" animesini izləmişəm. tövsiyyə üçün buradan *çoxcreativadsahibisözaltısözlükçü*yə təşəkkürlər. -*

filmoqrafiyasından bir neçəsi:
(baxma: Mind Game) (2004)
(baxma: Genius Party: Happy Machine) (2007)
(baxma: Kaiba) (2008)
(baxma: The Tatami Galaxy) (2010)
(baxma: Shin-men) (2010-12)
(baxma: Kick-Heart) (2013)
(baxma: The Night is Short, Walk on Girl) (2017)
(baxma: Lu Over the Wall) (2017)
(baxma: Ride Your Wave) (2019)
(baxma: Super Shiro) (2019-20) və s.

səssiz ağlamaq

ağladığını, kədərini insanlardan gizlətmək istəyərkən əsasən məcbur qalıb həyata keçirilən davranış.

ya da gecə gələn ağlamaq istəyi olur, evdəkilər eşitməsin deyə səssiz ağlamalısan. ağlamasan olmur, mənəvi ağırlıq var üzərində. üzünü divara çevirib uzanırsan, qulaqlıqda kədərə bürüyən bir mahnı olur. gözündən süzülən yaş yastığa düşür. səssiz olmalısan deyə nəfəsini tutursan, amma qışqırmaq, çığırmaq, hönkürmək istəyi boğazında düyümlənmiş olur... mahnı boyunca ağlayırsan, bir müddət sonra insan tükənir, gözyaşları tükənir. insana qəribə bir rahatlıq və yorğunluq çökür. azacıq keçdikdən sonra yuxu gəlir, ağlamaqdan acışan gözlər istəmsizcə yumulur, yuxu tutur. üzünü yaş yastığa söykəyib yatırsan, səhər isə şişmiş göz qapaqları, qızarmış gözlərlə açılır.

ya da gündüz vaxtı otaqda, hamamda dizini qucaqlayırsan, gözündən yaş süzülür. yenə səssiz olur insan. hönkürmək lüksü yoxdur, əvəzinə nəfəssizlikdən hıçqırıq kimi bir şey olur. üzün istilikdən alışıb-yanır, əllər buz kimi. sıxıntı insanın ürəyinə elə çökür ki, az qalırsan oradaca özünü öldürəsən. gözgüdə özünə baxdıqca ağlamaq gəlir, amma səssiz olmaq lazımdır. hönkürərək ağlamaq üçün tək olasan gərək. hər nəysə.

(youtube: )