ali'nin sekiz günü

2008-ci ildə çəkilmiş, rejissoru cemal şanın "aşk" trilogiyası nın sonbeşiyi.
serdar orçin və zeki demirkubuz filmlərindən möhtəşəm aktyor kimi yadımızda qalan ufuk bayraktarın (serdar orçin də demirkubuzun iki filmində rol almışdır) rollarının zidd xarakterləri, təzadlı münasibətləri filmin əsasən aktyor işinə hesablanması sayəsində izləyicini arxasınca sürüklədiyi vaxtda begüm birgörenin zeynep rolunda ortaya çıxmasıyla bütün aura, əhval yükü dəyişir.
film adətən bu -

(youtube: )

aztv kino dublyajları

beynəlxalq müəllif hüquqları konvensiyası tərəfindən məhkəməyə verilsə, azərbaycanın büdcəsinin neftin qiymətinin düşməzdən əvvəlki vəziyyəti qədər təzminat ala billəcəyi dublyajlardır.
hər şeydən əvvəl dublyaj telekanalın yox, tərcümə şirkətinin işi olmalıdır. həmin şirkətin studiyası beynəlxalq normativlərə uyğun olduğu halda hər il lisenziya təzələməlidir. həmin şirkətin hollivudda və digərlərində (müvafiq olaraq) nümayəndələri olmalıdır. kinoşirkətlərdən müqaviləylə film alınmalıdır və filmin elektron layihəsi 4 hissəli gəlməlidir; görüntü, aktyorların danışığı, digər səslər (soundtrack kimi) və digər effektlər. bizim tərcümə studiyası aktyor səsini silib, öz dublyajını filmə qoymalıdır.
bizim möhtərəm, sırtıq, arsız, piratçı kanallar isə bəstəkardan taa kinoşirkətə qədər hamının hüquqlarını tapdalayır.
(baxma: sənin anan düz eləmədi, cek)
(baxma: kəs səsini, qoca meymun, sən lap mənim babam kimi danışırsan)
(baxma: aax gözəlçə)

qeyd: bəzi məlumatlar film fiction dərgisinin ikinci sayından; orxan məmmədovun məqaləsindən götürülmüşdür

f tipi film

deməli, "f tipi film"...
" sonbahar " filmindən yazanda istanbulda; "bayrampaşa" qapalı həbsxanasında 22 dekabr 2012-də baş tutmuş "həyata qayıdış əməliyyatı"nı qeyd etmişdim.
ümumilikdə isə, bu əməliyyat dekabrın 19-dan başlayıb və 20 həbsxanaya tətbiq olunub. "sonbahar"da əməliyyat zamanı əsgərlərin məhbuslara mədəni xəbərdarlıq etdiyinə dair real kadrlar göstərilir (halbuki, başqa kadrlarda əməliyyat zamanı məhbuslarla necə amansız rəftar olunduğunu görmək olar), "f tipi film"də isə həmin əməliyyatdan sonra sağ qalan məhbusların f tipli təcridxanalara köçürüldükdən sonra, həbsxana sisteminin onları necə təzyiqlərə məruz qoyduğunu bütün çılpaqlığı ilə görürük.
2012-ci ildə grup yorum ortaya çıxarıb filmin ideyasını. elə film boyunca da bu qrupun bəstələri, kadrlara təsvirolunmaz aura qatır.
9 qısametrajlı filmin və əlavə kadrların 10 rejissor tərəfindən çəkildiyi filmdə, hər kameranı ayrı rejissorun çəkdiyi hiss olunur. bu da filmi bir başqa zəngin edir.
dəfələrlə senzuralara məruz qalsa da, 14 həftədə "f tipi film" kinoteatrlarda 75.643 nəfər tərəfindən izlənilib.
həbsxanada siyasi mübarizə ilə yanaşı incəsənət və yaradıcılıqla dirənişin, məhbusların bir-biri ilə əlaqə qurma vasitələrinin kiçik təbəssümlər yaratmağı ilə yanaşı, mənəvi çöküşlərə səbəb ola biləcək kadrlar da var. nə qədər ki sağsız, izləyin bu filmi.

həbsxana kameralarına və digər kadrlara görə rejissorlar:

a-3 - hüseyin karabey
c-2 - ezel akay
c-4 - reis çelik
b-7 - aydın bulut
d-6 - barış pirhasan
c-8 (arama kabini) - mehmet ilker altınay
c-1 - grup yorum
c-1 (tabut) - sırrı süreyya önder sırrı süreyya önder
c-10 - vedat özdemir

ataya demək istənilənlər

anam həmişə bizə qarşı laqeydliyinə görə səndən narazı olub. kiçik boyun, əyri qamətin və həmişə saxladığın nazik bığınla övladları tərəfindən qəhrəman kimi görünən ata obrazından çox uzaqsan. əlini çiynimə qoyaraq, məsləhət verdiyin də olmayıb heç. bilmirəm, ya ata olmağı bacarmadığından, ya da həyatımıza müdaxilə haqqını özündə görmədiyindən... amma nə saçıma qarışmısan, nə dərslərimə, nə siqaretimə. orta məktəbdə də həftədə bir dəfə gündəliyimə "valideynin imzası" bölməsinə qol çəkməklə borcunu yerinə yetirmisən. amma yox, bir dəfə əmim siqaret çəkməyimdən danışanda "xoşluqla sənə deyirəm ki, çəkmə" demişdin. amma ikimiz də bilirik ki, əmimin sözü sənə gətirməyindən qurtulmaqçün eləmişdin bunu.
ardımca polis bölməsinə gəldiyin də olub. çıxanda bir kəlmə də deməmişdin ki, bəs "dövlətlə dövlətlik eləmək olmaz" blaa blaaa blaa... mənə münasibətin də dəyişməmişdi. sanki vecinə deyildi. amma mən bölməyə qaçaraq gəldiyini görmüşdüm pəncərədən. ümumiyyətlə, anamdan da, bütün problemlərimizin günahkarının sən olduğunu düşünən qardaşımdan da mən çox görmüşəm səni. əməliyyatdan çıxıb, narkozdan ayılanda ağladığını da görmüşdüm, ilk qısametrajlı filmimizi çəkərkən, evdəkilərə kadrları göstərəndə kənardan monitora boylandığını da görmüşdüm. siqaretimin bitdiyini görəndə cibindən çıxarıb, qutunun ağzını açaraq masaya qoyub, otaqdan çıxdığın da olub... uşaq kimi. amma qutunun ağzını açmasaydın da mən o siqaretdən götürəcəkdim.
həmişə tənbəl və bacarıqsız hesab eləmişəm səni. amma indi görürəm ki, sənə çox oxşayıram. bilmirəm, bunları bir gün özünə deməyə fürsətim olacaq, ya yox - zatən qocalmısan da, amma əminəm ki, tezliklə sənin kimi valideynlərindən çox uzaqda, onları yada salmayan biri olacam. səni sevib-sevmədiyimə əmin deyiləm. amma xəstə olub, evdən çıxa bilməyəndə, zibil qutusuna baxıb, hansı siqaretdən çəkdiyimi öyrənərək, alıb-gətirdiyinçün çox sağ ol.

qadın

cem yılmazın dediyi kimi; üst model insan - "dijital". çox nadir hallarda səmimiyyətlərinə inanıram. amma burda pis bir şey görmürəm - qadın birdən çox obrazlı yaradılıb və müəyyən bir xarakterə sahib deyil. buqələmun kimi. məncə, bu, ciddi üstünlükdür. ki, məlumumuzdur; kişilər nadir istisnalarla bu situasiyaya uyğun "rəngə" inanırlar.
nitsşe qardaşımızın dediyi kimi: qadın sevgi üçün yaradılıb. qadının vicdanı yoxdur. qadın sevmədiyi hər şeyə qarşı kor və ədalətsizdir.
son cümlə necə də dəqiq ifadə imkanlıdır.
amma və lakin, bu mübahisəli, qıırğın-davalı, ana-bacılı mövzuların arasında qadını üst model kimi görmə səbəbim ayrıdır - hamiləlik. kiçik bir həşəratdan qorxan qadın, 9 ay daxilində bir canlı daşıyır və nəhayətində onun içindən çıxmasını yaşayır. bəylər, bir təsəvvür edin - içinizdə bir canlı var; böyüyür, hərəkət edir, hətta təpikləyir də. ciddən, mən qarnımı yumruqlayıb, öldürərdim onu orda. manyakca bir şeydi. ya da, hər ay penisinizdən qan gəldiyini düşünün. bunun müqabilində qadının bütün "rənglərini" anlamaq olar, məncə.

samir kərimoğlu

azərbaycanlı kinorejissor. 1974-cü ildə bakı şəhərində doğulub. 1993-cü ildə menecmentlik təhsilini yarıda qoyaraq, türkiyəyə köçür və altı il sonra azərbaycana qayıdır və 2000-ci ildən arzusunda olduğu film sahəsinə montajçı kimi qoşulur.
rejissorluq fəaliyyətinə klip çəkməklə başlayır və nəhayət 2005-ci ildə ilk filmi - "sirat körpüsü"nü çəkir.
filmoqrafiyası:
1. sirat körpüsü (2005)
2. qanadlarıma sığal çək (2008)
3. yalançılar (2008)
4. niyyət (2009)
5. onun ürəyi (2010)
6. mən evə qayıdıram (2011)
7. xoxan (2014)

bakı oskar

deməli festivalın qalibləri məlumumuz oldu:
"Məriz" filmi "ən yaxşı aktyor" (xəyal salahov), "ən yaxşı aktrisa" (zarina qurbanova), "ən yaxşı operator" (soltan abdullayev), "ən yaxşı film" (ssenari və rejissor - elvin abdullayev) nominasiyalarında laureat oldu.
haqqı olan filmin qazandığını düşünürəm. filmin kamera və aktyor işi çox yaxşıdı. səsinsə texnikasının imkanlarından zəif istifadə olunub. motiv banal gəlsə də, mövzu yaxşı ssenariləşdirilib.
bu da "Bakı oskarı"nın qalibi:

(youtube: )

bakı oskar

(baxma: ağlamak istiyorum sayın seyirciler)
ilahi, sən özün dünya kinosunu azərbaycanlılardan qoru!

"Prezident yanında Gənclər Fondunun maliyyə dəstəyi ilə gənc rejissorlar arasında “Bakı Oskarı” adlı qısametrajlı film festivalı keçiriləcək"
29 film var. hamısına bir işartı ümidiylə baxdım və bu nəticəyə gəldim ki... azərbaycan! azərbaycan! azərbaycan! daş qoyanına lənət!
nə olardı ki, biz də bircə filmə yox ha, kadra sevinsək?! insan deyilik ala biz?! bu adamlar film izləmirlər? izləyirlərsə hansı üzlə bu filmlərlə festivala qoşulurlar?! hələ bəzilərinin texniki imkanları o qədər iddialıdır ki, ağlamaq istəyir adam.
ögey övlad, xarı bülbül, anasızlıq və s. kimi mövzulardan əlavə siqaretin zərəri, sürət həddini aşmaq kimi mövzularda videoçarxlar çəkib, arsızcasına film adıyla soxuşdurublar.
29 filmi bir-bir şərh etməyəcəm. təkcə bu filmə baxın və çıxın-gedin bu ölkədən:

(youtube: )