içib açarını içirmək

Həftədə bir, on gündən bir də olsa, məhləmizdə bir qızla qarşılaşırdım. Hardasa 21-22 yaşı olar. Azərbaycan ortalamasının üstündə bir gözəlliyi var. O boyda Məhlədə 2-3 qız diqqətimi çəkirsə, ilki odur elə. Üzündən, tipindən xoşum gəlir: görəndə gözüm bayram edir, xoş oluram. Ən pisi də odur ki, hər dəfə də üz-üzə gələndə qarşılaşırıq: yəni o gedir, mən gəlirəm, ya da əksinə. moment sıxırdım ki, necəsə ikimizin də bikar olub özüyçün fırlandığı, harasa tələsmədiyi, ya da eyni yolu gedəcəyimiz bir an olsun, tema açım və diaqloqumuz yaransın, tanış olaq. Ancaq it ilində bir dəfə qarşılaşıb, onda da bir neçə saniyəlik "eyecontact"dan başqa bir şey yox idi ortalıqda. Bu qızın bu başlığa yazacağım entriyə nə aidiyyəti var, onu yazım öncə.

Hardasa bir həftə qabaq gecə 11 tamam, 12-ə işləmiş idi. məhlənin lap yuxarı başından girdim ki, qaldığım bloka içəri tərəflə gəzərək gedim* ən aşağı binada qalıram . Gördüm məhləiçi skamyalardan birinin qabağında 50-60 yaşlarında bir kişi oturub. Hə, üstündə yox, məhz qabağında: götün yerə qoyub, kürəyini skamyaya söykəyib, ayaqlarını uzadıb, başını da aşağı əymiş formada düz kondisioner suyu tökülmüş yerdə oturmuşdu. ilk baxışda sanki ağır bir xəbər alıb çökmüş təsiri bağışlayırdı. uzaqdan görən kimi azacıq yavaşlayıb birinci diqqət elədim ki, yəqin yanında kimsə var kömək edən, bəlkə dükana-filan gedib ki, su-zad alsın. Amma gördüm bir neçə nəfər onu gördüyü halda qozlarına olmadan keçib getdilər, yanına da yaxınlaşan yoxdu. Mən də özümdən asılı olmadan ona tərəf götürüldüm.

Yaxınlaşanda əlimi çiyninə qoyub "nətərsən, ay dayı? Nolub sənə?" filan dedim, reaksiya gəlmədi. Başı aşağı sallamışdı, ayaqqabılarını, saatını çıxarıb kənara qoymuşdu deyə qorxdum ki, ürəktutması olar, keçinib edər. Bir-iki dəfə silkələyib yenidən verdiyim "ağsaqqal, içmisən? Araqdandı? Bir cavab ver görək!" sualıma başını silkələyəndə aydın oldu ki, sən demə o qədər içib ki, heç ağzı söz belə tutmur. Bunu özünə gətirməyə çalışarkən bir yandan da ətrafa göz gəzdirirdim, bəlkə əlavə kömək edən ola. 1-2 nəfər də keçmişdi artıq, amma bunların da heç birinin qozuna deyildi, halbuki görürlər ki, kişiyə kömək etməyə çalışıram, durumu heç o deyil* bəlkə də ilk dəfə deyildi deyə laqeyd idilər, bilmirəm .

Nəysə, bir neçə dəqiqə kişini birtəhər ayıltmağa çalışdım ki, cəhənnəm, heç olmasa skamyanın üstündə otursun. Pəzəvəngin də rahat bir 90+ çəkisi olardı. Bütün ağırlığını da verirdi, bildiyin zıkkındım da bunu qaldırıb skamyaya otuzduranacan. Nə qədər "dayı, hansı blokda qalırsan?" soruşdumsa da, cavab vermədi. Ən çox da telefonun kodunu açmağını istəyirdim ki, zəng edim kiməsə, bir xəbər alım. Birdən səhhətində başqa problem olar, mən də nəyisə yanlış edib daha da pox qoyaram, əlimdə qalar deyə ehtiyat edirdim. Bir neçə dəqiqə sonra zəng gəldi, qadın adı idi. Telefonu açıb durumu izah elədim, yoldaşı imiş. xahiş edim ki, bloku desinlər və mümkündürsə, blokun ağzına düşüb qapını açsınlar (pul itməyi cəhənnəm, birdən başqa nə isə istifadə etmiş olar, əl izim düşər deyə riskə girmədim əlimi cibinə salıb onun açarını işlədim).

Nəsə, güc-bəla bunu otuzdurdum, ayaqqabılarını geyindirdim, qoluna girib bloklarına tərəf aparmağa başladım. Yerdən durmağa çalışanda üstündə oturduğu kondisioner suyuna dəydi əli, sonra da qoluma, əlimə yaxıldı. Ayağa durmağa çalışanda əlini çiynimə qoyanda iyidən hiss elədim ki... içini sikim! sikim belə işin liçniy içini! sən demə üstündə oturduğu, o yerdəki su kondisioner suyu deyil: Sidiyidi, sidiyi! kişi bildiyin oturduğu yerdə götünün açarını itirib altına işəyibmiş bir partiya. "özü bir sikimlik adam deyil, amma arvadı-uşağı var, qonum-qonşusu qabağında biyabr olmasınlar" fikrinin dərdindən dedim qoy aparım axıra kimi. Bunun belindən tutub özümə sıxdım ki, göt-baş olub yıxılmasın.

Blokları yaxında idi. Çatıb Bir dəqiqə gözləməmiş qapı açıldı, bir qadın çıxdı. Gördüm arvadın gücü çatası deyil bunu daşımağa, dedim qoy əziyyət çəkməsin, evə kimi qaldıraram. işdi də, birdən yıxılıb edər, bir də can çəkişməsin qaldırmağa. Yolda da hardan "tapdığımı" - filan soruşdu. Nəsə, Qalxdıq evlərinə qapını açdı, kişini yoldaşına təhvil verib içəri ötürəndə yan otaqdan bir qız çıxdı. Blyaaat! Ay blyat! ikinci dəfə "sikim belə işin içini!" dedim öz-özümə. Qız həmin o başda dediyim qız idi. Gəldi girdi qoluna, mən də anasının "allah köməyin olsun, bala, çox sağ ol" sözlərinə "dəyməz" deyib tez çıxdım aradan.

Dünən yox srağagün işdən tez çıxıb gələndə o qızla qarşılaşdıq yenə. Normalda bir-birimizə bir neçə saniyəlik diqqətlə baxıb keçdiyimiz halda, bu dəfə Məni görən kimi tez gözün çəkib, başın aşağı edib, görməzdən gələrək tez-tələsik keçdi getdi. Mən də eynisini elədim ki, narahatlıq duymasın. indi 2 gündü hər xatırladıqca qruz basır məni. Qız allah bilir necə xəcalət çəkib, utanc duyur bu hadisədən. Kim dədəsininin içib altına işədiyi göt vəziyyətində evə gətirilməsini görsə, duymaz ki? Üstəlik, diqqətini çəkən bir əks cins tərəfindən.. Yadıma düşdükcə kişini söyüb batırıram. Adama deyərlər, ay yaşayışını sikdiyim, bu poxu içirsənsə, qədərində iç də. Özün öz sikivə deyilsən, heç olmasa yoldaşıvı, əsas da qızıvı fikirləş də, ay mən deyən, ay oğraş, lazımıydı indi qızın kiminsə qabağında xəcalət duyub pis olsun?
indi dilemma içində qalmışam ki, görəsən gələn dəfə üçün qızı saxlayıb ona pis baxmadığımı, bu şeyə görə utanmağa ehtiyac olmadığını, götverən atasının hərəkətlərinə görə məsuliyyət daşımadığı filan barədə 1-2 kəlmə deyib təsəllimi edim, yoxsa ümumiyyətlə, yolumu dəyişib heç üz-üzə gəlməməyəmi çalışım ki narahatlıq duymasın? Nə bilim əşşi, qalmışam belə..

Edit: məhlədən köçmüşəm, o vaxtdan sonra da qızla qarşılaşmamışam.

qaçaraddımdanenənanənan

Bu gün etibarilə "əsgərliyə 365 günlük üzvlük paketi"* :d aktivləşən 11-ci nəsil yazar. Bəxti gətiribdi ki, molodoyu yaxşı hərbi hissədə keçəcək, mən də o vaxtı orda olmuşdum. Bəxtinin gətirmədiyi tək şey, nick'idir. o qədər "qaçaraq marş!", "qaçaraq yanıma!" komandasını eşidib "zayob" olacaq ki, qayıdandan sonra nick'inə nifrəti oyanıb dəyişdirə də bilər, zaman göstərəcək. Sjdjdjdh

indicə danışanda "check up" elədim, getməmişdən öncə bir oğlanın etməli olduğu əsas şeyləri edibdi, həmin o mahnıdakı kimi "kəsilib çolkalarım, hazırdı sumkalarım" modundadır təmiz. Qalıb bircə "yandırmadan", özünün də məqsəd qoyduğu kimi, kişi kimi gedib gələ bilmək. Necə deyərlər, niyyətin hara, mənzilin ora; yaxşı olacaq hər şey.

Keçən ilin bu vaxtını xatırladım lap. Vaxt necə də uçur. @103245-da dediyim oğlanın barmaqla sayılı günləri qalıb. Bir də gözümüzü yumub-açacağıq ki, qaçar qayıdır, növbədəki gedir. Nə deyim, uğurlar. Təki ciddi bir problem olmadan sağ-salamat gedib-gəlsin.

yazarların hazırda düşündükləri

içi sözlük qarışıq sosial media və cəmiyyətdə olan tendensiya dəyişiklikləri və cinslər arasındakı bərabərlikdən danışanların, əslində, ağızlarından çıxan sözlərlə bir baxıma ziddiyyət təşkil etməsi barədə düşünürəm.

indicə postları oxuyanda yenə gördüm. artıq neçənci dəfədir "feminine guy / real man" tipli yazılar olur. bu söhbətin getməyi problem deyil; onsuz da sözlük və ümumən sosial mediada hər cürə mövzular gedir və hər il dəyişir. 2-3 il qabaq buralarda birisi "əsl kişilik"dən danışıb feminen davranışa nəsə söz desəydi üstünə düşüb az qala peysər çıxaracaqdılar. necə ki bir vaxtlar fahişəliyi, seks işçiliyini qaldırıb dağ başına qoyurdular; özünü heç narahatlıq duymadan "qəhbə" olaraq tanıdan birinə sən buralarda az qala heç "fahişə" deyə bilməzdin, mütləq "seks işçisi" sözü istifadə olunmalıydı. bu cür xidmətlərin cəmiyyətə dolayı yollarla necə xeyir verməklərindən filan söhbətlər gedirdi və bəyənilirdi. amma indi kimsə fahişə yanına getmək istədiyini(və ya getdiyini) desə, ikrah dolu cümlələrlə göt vəziyyətinə qoyurlar. sözümün canı bu deyil, onsuz bu barədə post yazmışdım bir neçə ay əvvəl, təkrarlamayım.

nəsə.. Bildiyiniz, ya da bilmədiyiniz kimi iyun ayı "Men's mental health awareness" ayı idi, hansı ki uzuun-uzun bərabərlik, feminizm və qadın haqları söhbətləri qaynamış 12 illik sözlükdə bu barədə hələ də başlıq açılmayıb. Əslində, ayın əvvəli yazacaqdım, sadəcə bu ayı sonacan kimi gözləmək istədim ki, bəlkə məndən qabaq kimsə yazar. Deyil bizdə, ümumiyyətlə, xarici sosial mediada belə 99% halda yalnızca qadınlar və onlar barədə nəsə söhbət olanda cinslər, mental sağlamlıq və hüquqi bərabərlik söhbətləri olur. Yox, yox, səhv dedim. "99% halda yalnızca qadınlar və onlar barədə nəsə söhbət olanda" yox, əlbəttə ki, kişilərin də mental və sosial problemləri söhbəti açılanda bərabərlik söhbətləri olur. Səhv dediyim üçün üzr istəyirəm. Amma(!) işin əsli budur ki, bu tip mövzularda kişilərdən danışılanda da söhbəti burub o dəqiqə qadınlara gətirir, kişiləri arxa plana atırlar. indi deyəcəm prosesi.

Sosial mediada arxa fonda fitnes və döyüş videoları qoyub kişilərin masukulinliyi filan, ya da tate'in danışdıqlarından hissələr paylaşaraq "şəxsi inkişaf" tipdə paylaşımlar edən səhifələri* yəqin ki, bildiniz nə tip səhifələrdən söhbət gedir izləyən tanışlarım var deyə mənim də qarşıma çıxır o postlar. Eyni zamanda qadın, cinsi azlıqların hüquqları və s bu tip mövzularda postlar da qarşıma çıxdıqca baxıram. Müşahidə elədikcə davamlı şəkildə bu dediyimi görürəm: post qadınlar barədədirsə, kommentlərdə mövzu barədə uzun-uzun rəylər yazılır, qızlar da öz fərdi təcrübələrindən danışır və kontentdən kənara çıxılmır. Ancaq misalçün kişilərin çətinliyindən söz açılan postun kommentlərinə baxıram ki, demək olar hamısında kommentlər 3 yerə bölünüb:
1) 3-5 nəfər oğlan mövzuya uyğun fərdi fikirlərini və təcrübələrini yazıb
2) bir var-yox qız tapbatap "siz heç qızların nələr yaşadığını bilirsiniz?", "bunlar nədir ki, qadınlar filan-filan şeyləri yaşayır" və s tipli mövzunu qadınlara fırlayan və hətta bir nöqtədə kişilərin çətinliyini aşağılayan rəylər yazıb
3) bir qrup qaqaş da qızların 2-ci bənddəki davranışlarını pisləyən şeylər yazıb.

Sözümü o ən başda dediyim "feminine guy / real men" şeysinə gətirirəm. Artıq 4-5-ci dəfədir sözlükdə bu və bənzəri tip şey görürəm. instagram və twitter-də artıq çoxdan trend olmağa başlayıb bu. bir müddətdir gözləyirdim görüm sözlüyə haçan gələcək? Artıq yavaş-yavaş gəlir. Səbrli olaq, indi də "mamauşağı" temaları başlayıb, o da bu yay ərzində gələcək sözlüyə. "Daha bir tendensiya başlayıb" başlayıb gözüylə baxıram duruma. Necə ki 1 əvvələ qədər bunun əksi olan tipləri bəzəyib-düzəyib ucaldırdılarsa, indi də bu hal başlayıb. 1 il sonra yenə əks bir qütbdən bir şey götürüb onu trend edəcəklər. Bax, problem buna olan yanaşmadır. Daha doğrusu, olmayan yanaşma. Tam olaraq nəyi nəzərdə tutduğumu belə izah edim: twitter'də, instagram'da, lap elə sözlüyün özündə hər-hansı bir qız barədə "qız dediyin belə olmaz" məğzində bir şey yazılsın, görün necə həngamə qopur. Mümkün deyil ki, reaksiya verilməsin. Twitter'də yazanda vobşe açıq-açıq ananı-bacını söyürlər(qadını müdafiə edən insanın kimisə alçaltmaq üçün ananı(qadın cinsini) söyməsi də başqa bir absurdluqdur). Haqlı və ya haqsız olub-olmadıqlarını qoyaq qırağa, prosesin özünə diqqət edək. Çünki eynisi oğlanlara olunanda səs-səmir çıxmır: sıfır reaksiya. Heç kimin qozuna da deyil. Mən sadəcə yeni başlayan cins qəlibindən nümunə çəkdim, amma sonsuz nümunələr çəkmək olar. Amma nə hikmətdirsə qızlar haqqında yazanda gözə batırsan, oğlanlar barədə yazanda okey olur. Maraqlıdır ki, nəyə görə bu tip "müdafiə"lər, reaksiyalar əksər hallarda, hətta nisbətə baxanda, demək olar ki, bütün hallarda qadınlar haqqında danışılanda olur? baxırsan ki, hüquqdan, sosial aspektlərdən, psixoloji təsirlərdən girib üzü o yana danışıb bərabərlikdən dəm vurur. Amma obyekti dəyişib qadın yox, kişi edəndə, susur, vecinə almır, ötüb keçir. Yəni sözdə davranışın özünü pisləyir, amma reallıq budur ki, o davranışın hansı cinsə qarşı olmasından asılı olaraq fikir bildirir. bu ikili standartla hərəkət etməkdir, çünki tələb olunan şeylər dünyəvi mövhumlardır, cinslərə görə ayrılmır(ki, bu insanlar da bunu deyir, amma niyəsə əməldə tətbiqini görmürük). Pislədiyimiz şey davranışın özü və hamiyyətidirsə, bunun hansı şəxsə, hansı sosial qrupa, hansı cinsə qarşı olmasının bir önımi olmamalıdır. Ona görə də Mənim əxlaqi görüşümdə bu davranış ən bəsit halda qeyri-səmimilik və ikiüzlülük. Hətta bu cür hərəkəti(və ya hərəkətsizliyi) cinsiyyətçilik hesab edirəm. Sosial mediadan ziyadə, sözlüyün özündə də son il yarım ərzində o qədər post, entri görmüşəm ki, baxırsan ki, bunun oxşarını qızlar haqqında yazsan, minərlər səni. Halbuki..
Nə bilim, belə..

Yadıma lap bir yazı düşdü. Xatırlamıram o vaxt Ekşi'də idimi, ya hansısa forumda. Bizdəki (bax: oğlan olmağın mənfi xüsusiyyətləri)

ailə evində yaşamaq

Yeniyetmə vaxtı mən də çox əziyyət çəkmişəm deyə yazılanları çox yaxşı anlayıram. indi artıq hər dəfə mama özü çağırır ki, gəlim onlarla qalım. Və açığı, mənə sərf edir bu hal.

Dədəmlə 3 ay qabaq çox möhkəm dalaşdıq, dişimin dibindən çıxanı dedim. Əslində, çoxdan olmalıydı bu söhbət bəzi şeylərə görə səbrimi basırdım. Əl-qol atmağını sıxmışdım ki, qoyub aşırdım, o da eləmədi, mən də mama and-aman elədi deyə özüm vurmadım, sözümü deyib çıxdım evdən* onsuz da işə daha yaxındı həftəiçi sadəcə yatmağa gedirdim ora, həftəsonu bu biri evdə qalırdım . Mama gördü day bundan sonra barışmaq söhbəti olmayacaq deyə kişini bir bəhanə ilə göndərdi rayona ki, duyğu sömürüsü ilə "bala, ev yiyəsiz qalıb, tək qalası deyilik ki, evin bir kişisi olmalıdır da. Atan gedibdi, gəl hələlik burda qal" deyib çağıra bilsin məni. indi həftəsonları da onlarla qalım deyə düz 3 aydı "təzə hasar çəkdir", "filan şeyi təmir elətdir", "həyətdə filan işi gördür", "ustaların üstündə dur" cart-curt bəhanələrlə barmağı qırılsa belə, kişini qoymur bakıya gəlsin, saxlatdırır orda. (baxma: sigma mama) (baxma: real queen) (baxma: valide sultan) ahahahha

Evə çatan kimi çayım, yeməyim hazır olur; kompüterimin biri ordadır deyə keçib iş görəndə dolu-dolu mer-meyvə, çərəzlər qoyulur; çoxlu əzizləmələr filan-fəsməkan. * :d Bir damcı narahatlığım olan kimi bacıma deyir tez işlədiyi klinikada ən məsləhətli həkim kimdisə, danışsın, "очередь"siz gedim girim yanına, yoxlanım. indi də şərt qoyub ki, "işi dəyişib paşa, bp, socar, ya da yaxşı dövlət işinə keçsən, maşın hədiyyə edəcəm". (baxma: vaxtilə 2 nazirliyə çağırılanda getməməyin verdiyi peşmanlıq hissi)

Onsuz da son bir neçə ildir de-fakto olaraq məndə idi, amma artıq rəsmi şəkildə çevriliş edib iqtidarı götürmüşəm əlimə, indi bəy kimi fırlanıram ailə evində. Tək mənfisi odur ki, gecələr rahat çölə çıxa bilmirəm. Mama gecə oyananda, ya namaza qalxanda evdə olmadığımı görəndə narahat olub yata bilmir ki: "gecənin bir yarısı bu gədə yenə harda kimlə nağayrır?". Onun da bir çarəsin tapmaq lazımdı.

wallet

Mənim kimi hər dəfə büdcəsində artıq və ya əskik gələn, pulun bəzən hardan gəlib hara getdiyini tuta bilməyən insanlar üçün həyat qurtarıcı, telefonumda olan ən faydalı, ən əjdəha aplikasiya.

Taa tələbə vaxtından uzun illərdir istifadə edirdim. Sonra hardasa 1 illik ara vermişdim. Bu ilin əvvəli bank hesabına baxanda "amk hesabla x qədər olmalı idi axı, hara getdi ala o qədər pul?!" deyəndə məcbur olub təzədən istifadə etməyə başladım. Mənim istifadə etməyimin ən əsas səbəbi bütün xərc və gəlirləri qəpiyinə kimi dəqiqliklə qeyd etməkdir. indi düşünə bilərsiniz ki, "bank proqramında da görünür də", amma elə deyil. Bankın öz proqramında hardan aldığın görünür, amma pulu kim köçürüb, nə almısan, nəyə gedib, kimə vermisən - bax bunlar görünmür. Sadəcə məbləğlərdir. Halbuki bu proqramda çox detallı şəkildə kateqoriyalar var. Ümumiyyətlə, qısaca proqramı ekran şəkilləri ilə birgə izah edim, məsələ aydın olacaq.
Burada bir şeyi qeyd edim ki, bu aplikasiya online ödəniş və ya köçürmə etmək üçün deyil. Yəni pulumuz üzərində heç bir ixtiyarı yoxdur və məbləğlərə hər-hansı medaxilə edə bilmir. Pulu proqrama yatırmırıq, sadəcə excel'də, ya da notlar bölümündəki kimi qeyd edirik.

Proqramın əsas qayəsi mühasibatlığa dayanır. Yəni bütün gəlir və xərcləri qeyd edirsən ki, özün üçün biləsən hər şeyi. Standart üzvlərə 3 dənə hesab açmaq pulsuzdur. Mən 2 bank kartı, bir "cash" hesabı olaraq işlədirəm, siz istədiyiniz cürə edə bilərsiniz. Məsələn, bir dostum kart/cash/metro kartı olaraq istifadə edir. Adlarını özünüz istədiyiniz kimi yaza, rənglərini istədiyiniz rəng qoya bilərsiniz. Həmçinin məbləğlərin üzərini blurlaya bilmək kimi də özəlliyi var proqramın.
Edit: Buraya bir qeydi deyim. Proqramı bank hesabı ilə əlaqələndirmək olur, ancaq bir sıra forumlarda neqativ rəylər olduğundan bunu heç məsləhət görmürəm* bu özəlliyin Azərbaycan kartları ilə işlədiyini də bilmirəm heç . Hər şeyi "manual" olaraq qeyd etmək daha güvənlidir.

Sağ aşağıdakı "+" işarəsindən də anlayacağınız kimi nə zaman nəyəsə pul xərcləsəniz və ya pul gəlsə, o dəqiqə girib proqramda bunu qeyd edirsiniz. işarəyə basan kimi 3 şey çıxır. (mən proqramı ingilis dilində işlədirəm deyə ingiliscə yazacam, ancaq telefonunuz hansı dildədirsə, o dildə olur proqram)

1) tamplate. Mən izah edim deyə "internet" yazmışam, yeni istifadəçidə "create new template" yazılacaq orada. Adından da göründüyü kimi şablondur. Yəni mütəmadi nəyə pulunuz çıxırsa, onu qeyd edə bilərsiniz: kontur, gediş haqqı, kola və s ürəyiniz nə istəyirsə. istəmirsinizsə, şablon yaratmayın.
2) transfer. Yəni kartlarınız arasında pul köçürməsi olanda, ya da kartdan pul çıxaranda, nağd pulu karta yükləyəndə, yəni ümumən transfer əməliyyatı olanda bunu basıb qeyd edirsiniz. hesabın adının üzərinə basanda haradan-haraya köçürmə olacağını dəyişmək olur.

3) new record. Adı üzərindədir. Ən çox istifadə edəcəyimiz bölüm də elə budur. Bütüün nə haqq-hesab olursa, buradan qeyd edəcəyik. Butona basan kimi əsas ekran çıxır. Məbləği qeyd və hansı hesabdan çıxacağını seçirik.

Və proqramın əən sevdiyim yanı da elə burada görünür. Ekran şəklində məndə "Groceries"(ən son onu qeyd etmişəm deyə o çıxır) yazılan hissə kateqoriyalar bölümüdür. Üzərinə basanda 11 kateqoriya və hər kateqoriyanın da içində ayrıca çoxlu-çoxlu subkateqoriyalar var.

Əslində mənim şablon yaratmamağımın əsas səbəbi də elə bu bölümdür, çünki bura girdikdə ən çox istifadə elədiyimiz 8 subkateqoriya ən üstdə qarşımıza çıxır, yəni mütəmadi istifadə elədiklərimizi hər dəfə axtarıb tapmağa ehtiyac yoxdur. Üstəlik, işin gözəl yanı da odur ki, proqram həm kateqoriyaları, həm subkateqoriyaları redaktə etməyə: adlarını, rənglərini, ikonalarını dəyişməyə icazə verir. Misalçün, mən tez-tez borc verirəm və belə bir subkateqoriya olmadığı üçün "financial expenses" kateqoriyasında özümçün bir subkateqoriya yaratmışam. Siz də ürəyiniz istədiyi kimi edə bilərsiniz.

Eyni zamanda kateqoriya və subkateqoriyanı seçdikdən sonra rəy bölümü var, hansı ki konkret olaraq nə aldığınızı ora ad olaraq qeyd eləmək olur. Proqramda mənim ən sevdiyim özəllik və üstünlük də elə budur: konkret qeyd edəndə bilirsən ki, filan pula filan şeyi almışam, day 1 ay əvvəl kartından çıxan x qədər pulun mal kimi üzünə baxıb "ala mən buna nə(lər) almışdım görəsən?" deyə düşünmürsən.

Proqramın bütün özəlliklərini qeyd etməyə dastan lazımdır. Əsas istifadə metodunu yazdım mən. Qısaca nə kimi digər işəyarayan funksiyalar olduğunu da qeyd edib bitirim.
- ana səhifəni sola doğru sürüşdürəndə "budget&goals" bölümü var. Burada almaq üçün pul yığdığınız hər-hansı bir şeyi qeyd edib, hər dəfə qırağa pul atdıqca bura qeyd edib baxa bilirik. Day hər dəfə gedib "görən pulun nə qədəri düzəlib?" deyib yastığın altına baxmağa ehtiyac yoxdu ajdhajahhs

- ana səhifədə sol üstdəki menyuya girəndə bizi bir sıra fərqli bölümlər qarşılayır. Mənim ən bəyəndiyim və ən çox istifadə etdiyim 3 bölüm var:

1) planned payments. Adı üzərindədir. Hər ay, hər həftə olan elədiyimiz ödənişləri burada konkret planlamaq olur. Yəni mütəmadi olaraq girib qeyd etməyə ehtiyac yoxdur. Məbləği, kateqoriyanı, tarixi və saatı seçirik və həmin vaxt gələndə proqram özü avtomatik bu tranzaksiyanı qeyd edir.

Üstəlik, təkcə xərclər yox, gəlirləri də qeyd etmək olur. Hamımız hər ayın neçəsi, nə qədər maaş(spendiya) aldığımızı bilirik də, onu da yuxarıda mavi rəngdə olan hissədə "expense" yox, "income" hissəyə çevirib qeyd etmək olur.

2) "debts". Mənimçün həyat qurtaran bölümdür* :d . Kimə nə vaxt nə qədər borc vermisən, kimə nə qədər borcun var, haçan alacaqsan, nə qədər alacaqsan - hamısını qeyd etmək olur. Hətta birbaşa telefondakı kontaktlarla da əlaqələndirmək olur.

3) üçüncü də şoppinq siyahısıdı. Bu bölümdə də alınacaq şeyləri qiymətlərimə qədər qeyd edib siyahı yaradırıq. Day sonra bir-bir hesablamağa ehtiyac yoxdur. Siyahıda hansıları almışıqsa, "quş qoyub" seçəndə "create record" butonu çıxır, onu basanda, ümumi məbləğ hesablanmış formada qarşımızda olur. Təsdiqləyib bitiririk.


Belə. Başda dediyim kimi, həyat qurtaran proqramdır həqiqətən. Bundan əvvəl çoxlarını işlətmişəm, amma rahatlıq və funksioyanallıq baxımından ən bəyəndiyimi bu proqramdır. Üstəlik, həftəlik, 15 günlük, aylıq, 6 aylıq, 1 illik bütün "record"lara həm ümumi hesabatlar(expense, cash flow), həm kateqoriya və subkateqoriya diaqramları, həm də tək-tək baxmaq olur. Hara nə qədər xərclədiyini, nə qədər verdiyini yaddan çıxaran və hər dəfə hesablarda artıq və ya əskiklik yaşayıb da axtarmaqdan bezənlər üçün əla aplikasiyadır. Ümumiyyətlə, məncə, bütün hamının telefonunda olmalı bir şeydir. Pulu idarə etməyi öyrədir adama və gözə soxur ki, filan şeyə filan qədər xərcləmisən. Bəzən çox bədxərclik edəndə adam özün yığıb-yığışdırır.

Paylaşdığım şəkillər proqramın android versiyasındandır. ios üçün də aşağı-yuxarı eynidir. Yükləmək istəyənlər üçün linki qoyuram, telefonunuz hansı əməliyyat sistemidirsə, saytdan ona uyğun olanın yükləyə bilərsiniz. Google, facebook və icloud ilə qeydiyyatdan keçmək olur, Həmçinin proqramın web versiyası da var.
https://web.budgetbakers.com/

sözaltı etiraf

bir insanla kontaktda olduğum hər hansı bir mühitdən çıxandan sonra həmin insanlarla olan bağım da sanki heç vaxt həyatımda olmayıbmışlar kimi bir şey olur. Qısası, insanların həyatımdan çıxması xüsusi böyük bir təsir buraxmır və yoxluqlarına çox tez öyrəşirəm. "gözdən iraq olan könüldən də iraq olar" məsəlinin nümunəsi kimi, görmədikcə yadıma düşmürlər. Yox, yox, "yadıma düşmürlər" yox, səhv dedim. belə deyim, vizual olaraq yadıma düşürlər, nəsə xatırladanda haqlarında hansısa hadisəni danışıram, amma "qruz", özləm duymuram, darıxmıram, demək olar ki, kədər bürümür. Yəni həmin insanlarla birlikdə olanda yaşadığım sevinc, dinclik, mehribanlıq duyğularını xatırlamıram; təkcə qırğınlıq, inciklik olubsa, onu xatırlayıram, o da çox da böyük bir şey olmayıbsa, sən deyən çox uzun çəkmir.

Bu, əslində, mənimçün böyük etirafdır, çünki ətrafımdakılara bunu bildirmirəm. Yanlış anlaşılmağa çox açıq, qarşımdakı insanlardan "gözündə bir dəyərimiz yox imiş ki." kimi cavablar ala biləcəyim ifadələrdir. Amma ki bu, insanlara dəyər vermədiyim və ya onlarla heç bağ qura bilmədiyim anlamına gəlmir. Bir yerdə işləyək, əsgərlik çəkək, məktəb, universitet, hansısa dil kursu oxuyaq, bir məhlədə qalaq, hər gün eyni yolu gedək, eyni sözlükdə olaq, qısası, hər hansı davamlı kontaktımız olan çevrədə olaq, sözümüz, xasiyyətimiz tutsun, haçan lazım olsa, səninçün əlimdən gələn hər şeyi edərəm, yeri gələr lap canımı da verərəm. Amma oradan uzaqlaşandan sonra itir bu şeylər, yəni hər şey mən o mühitdən çıxana, əlaqəmiz qopana, araya zaman və məkan girənə qədərdir. Əslində, diqqət edirəm ki, hazırki ən yaxın dostumun o olması sırf qonşu olmağımız, eyni müəllimin yanına hazırlığa getməyimiz və sonradan da universitetdə eyni qrupda oxumağımız olub. Yoxsa yəqin ki, onla da aramıza zaman və məsafə girəndə əlaqəmiz kəsilərdi.

Düzünü desəm, Bunu bir növü neqativ kimi saymıram. Çünki özüm istəyərək belə olmuşam. illər əvvəl müəyyən hadisələrdən sonra özümü tamam tək qalmağa, heç kim olmadan həyatda nələrisə etməyə və bütün hamının yoxluğuna kökləmişdim. Təzəlikcə diqqət elədim ki, artıq eləyəm. Artıq heç kimin yoxluğu həyatımda boşluq yaratmır, ya da əəən pis halda 5-6 gün yaradır. Dost-tanışları, hansısa formada münasibətdə olduğum qızları qoydum qırağa, Hətta və hətta ailəm üçün belə bu keçərlidir. Bəzən onlarla qalıram, bəzən tək. Tək qalanda ilk 2 gün adaptasiya olmağa çalışdığım üçün büdrəmələr olur. Üçüncü gün artıq sanki heç vaxt ailəm olmayıbmış tamam öyrəşirəm. Dediyim kimi, özüm belə olmağı istəmişdim. Bəlkə də elə müdafiə mexanizmidir, bu mövzuda mental olaraq əlavə zədə almayım deyə. Ona görə illər əvvəl hamını həyatımdan öz xoşluğumla çıxarmışdım ki, hamısının boşluğunu yaşayıb öyrəşim. Bəlkə də bu dəqiqə elə həyatımın özü boşdu e, ona görə kiminsə yoxluğu boşluq yaratmır. Hamını çıxarandan sonra tanışlıqlarımı həyatıma əlavə etməmişəm. Yoxluğu qismən çətinlik yaradacaq insanlar da həmin o dediyim vaxt həyatımdan çıxaranda çıxmayan, yenə də hər necəsə əlaqəni qoruyub saxlayan və müəyyən dərəcədə yanımda olan bir neçə şəxsdir. Əslində, yalnızca elə onların yanında özümü tam olaraq özüm kimi hiss edib davrana bilirəm və özüm davamlı şəkildə kontakt qururam onlarla ki, sosial olaraq ən səmimi və özüm olduğum halımı yaşaya bilim. Qalanları "mən"im şəxsiyyət olaraq aysberqin görünən üzü misalı, müəyyən balaca hissəmi bilirlər. Amma dediyim kimi, düzünü desəm, onların da yoxluğu heç bir çətinlik törətmir hazırki dönəmdə. Çünki əsgərlikdə belə darıxmırdım. Çox nadir hallarda ən yaxın dostumla oturub elədiyim tam səmimi söhbətlər üçün darıxırdım, o da yuxuya gedənə qədər idi.

Amma bir şey də var ki, məsələn, təzədən həmin çevrəyə düşəndə* əgər həmin şəxslə xarakterlərimiz və mindset'imiz arasında bariz fərqlər yaranmayıbsa qısa zamanda sanki aylar, illər boyu əlaqəmiz itməyibmiş kimi hər şeyə elə qaldığı yerdən də davam edə bilirəm. ki, bu da çox tez-tez olan şey deyil. çünki o dəyişməsə belə, məndə dəyişikliklər davamlı olur. Yəni bir növ "səninlə o vaxtki mən yaxın idi, indiki yox. Çox şeylər olub, əvvəlki kimi deyiləm" kimi. Amma indiki yaxın dostlarımda belə olmamışdı, elə olduği kimi davam edə bilmişdik. Bəlkə də, elə ona görə yaxın dostuq, hər halımızla birlikdə ola bilirik.

söz6 yazarlarının ev heyvanlarının adları

Teddy.

Adı teddy idi və ayı yox, tısbağa idi. Miniatür, 50 qəpik boyda tısbağa, hansı ki böyümürlər heç vaxt. ibnəylə çox gözəl bağ qurmuşduq. Öz əllərimlə, daha doğrusu, barmağımın ucuyla yedizdirirdim. Hər axşam mən yeməyə oturanda gizləndiyi mebel və ya soyuducunun altından çıxıb gəlirdi yanıma ki "di davay tez elə məni yedizdir". Mən də götürürdün xiyarı, çeçələ barmağımın dırnağının yarısından da bacala formada doğrayıb verirdim. Qabağına tökəndə düz-əməlli yeyə bilmirdi, bütöv halda qoyanda isə ümumiyyətlə, gücü çatmırdı özü dişləsin. Mən də götürürdüm əlimə, xiyar qırıntılarını tək-tək barmağımın ucuna qoyub uzadırdım ki, yesin. Birinci iyləyib dəqiqləşdirirdi, sonra başın çevirib gözüylə baxırdı ki, konkret yerin dəqiqləşdirsin, axırda da "slow motion" halda ağzın açıb udurdu. Arada qəsdən barmağımı dala çəkirdim, havanı dişləyirdi. bu da astagəldi axı, təkərə düşürdü ki, yeməyə noldu ala? Ahdhshdh Diş fırçası almışdım, hər gün çim-çim elətdirirdim onu. Youtube-da video izləyəndə qoyurdum klaviaturanın üstünə ki, o da izləsin. Amma ləlöün kimi elə özüyçün evdə fırlanırdı. Əsas da hava soyuyandan sonra soyuducunun altından çıxmırdı. ilk 5 il ərzində tısbağalara qış yuxusu olmaz deyə qoymurdum gizlənsin. Xatirələrimuz Yadıma düşdü, kövrəldim lap.

Uşaqlıqdan tısbağa saxlamışam, 10-15kg ağırlığında, qarpız boyunda olanından üzü aşağı kibrit boyda olanına qədər saysız-hesabsız tısbağam olub. Axırıncısı teddy idi. Belinin naxışını çox sevirdim, demişdim onu hər necəsə scan filan etdirib dirsəyimə tattoo kimi vuracam. Payızın gəlməyini gözləyirdim ki, etdirim. Amma yay sonu rayona gedəndə bacım icazəsiz götürüb apardı. Ürəyimə dammışdı ki, zibili çıxacaq. Qayıdanda yanlarında yox idi. Sən demə, bacım hər gün otluğa qoyurmuş ki, özüyçün təbiətin qoynunda vaxt keçirsin, diqqətlə də nəzarət edirmiş itməsin. Həmin gün necəsə bir anlıq başı qarışıb, evə dəyib çıxıb qayıdıb, görüb yoxdu. Nə qədər eşələsə də, tapa bilməyib. Amma mənə inandırıcı gəlmədi bu hekayə. Çünki son zamanlar tez-tez "təbiətə buraxaq bunu, evdə yaşamalı heyvan deyil" deyirdilər. Başa sala bilmirdim ki, bu götün tərpədib heç xiyarı, göy-göyərtini düz-əməlli dişləyə bilmir, üstəlik böyüyən deyil, bu boyda qalır. Məncə, qəsdən aparıb buraxdılar həyətə. Nəysə, hər nədirsə, artıq teddy artıq yoxdur. Mən də ondan sonra illərdir ki, ev heyvanı saxlamıram. Daha doğrusu, xüsusi bağ quracağım heyvan saxlamıram. I will always miss you, teddy...

yazarların linçə səbəb olacaq fikirləri

Heydər Əliyevi həm siyasi, ən əsası isə, bir şəxsiyyət kimi çox bəyənirəm. Sözlükdə və ümumən bir sıra çevrələrdə haqqında tam bir məlumat sahibi olunmadan şüursuz və savadsızcasına bir nifrət olduğundan bura yazıram bunu.

Siyasəti müzakirəli ola bilər, amma hər iki halda, mənim gözümdə bir şəxs kimi qibtə olunası insandır. Bunu aztv izləyib propaqandaya uymuş biri kimi yazmıram. Əksinə! Onu yaxından tanımış, onunla əlaqədə olmuş, onun dövründə nazirindən xüsusi xidmət qurumlarına qədər yüksək vəzifələrdə xidmət eləmiş bir sıra insanları tanımaq, səmimi söhbət etmə şansım olub deyə yazıram. Haqqında danışılarkən deyilən ifadələrin qeyd-şərtsiz hamısını təsdiqləyib və əlavələr ediblər. işin özü budur ki, əliyev 20 il əvvəl vəfat edib, o insanların da heç biri hazırda vəzifədə deyil və heydər əliyev barədə deyəcəyi hansısa neqativ ifadə nə özlərinin, nə də övladlarının həyatına heç bir halda mənfi təsir etməyəcəyi halda onun haqqında yaxşı danışırdılar və söhbətimiz də rəsmiyyət çərçivəsində olmayıb.

Adam həqiqi anlamda prezident olmalıq biri olub. Hansısa sferada başçı mövqeyi elə bir şeydir ki, bunun üçün bəzən güc(qorxu saçmaq) və idaetməni müəyyən dərəcədə bacarmaq kifayət edir, yəni hər işi bilməsən də olar. Necə ki, bir çoxumuz öz iş yerlərində(həm dövlət, həm özəldə) müdirimizin heç də yüksək savadlı olmadığını, müdirdən daha savadlı və onun işini daha yaxşı bilən amma aşağı pozisiyada olan birilərinin olduğunu görürük. amma hər necəsə o insan müdirdir və o vəzifəni əlində tutur. Əliyevdən də çox qorxulub, amma ona olan qorxu onun gücündən yox, biliyindən olub. bu adam qədər sosial mövzulardan iqtisadi proseslərə, güc sturukturundan psixologiya sferasına qədər yüksək savadda olan çox az adam eşitmişəm və ondan çəkinməklərinin də səbəbi heydər əliyevin qarşısına hansısa hesabatı və ya təklifi qoyanda "bu adam mənim gördüyüm hər işi dərinliyinə qədər bilir, görəsən nəyisə səhv etməmişəm?" fikrinin verdiyi qorxu olub.

Bir də ən çox bir şeyə diqqət eləmişəm söhbət edəndə. Onun haqqında danışarkən qarşımdakı insanlar hansısa tarixi şəxs yox, sanki öz doğması, dərindən özləm duyduğu yaxın bir dostu barədə danışırmış kimi gözləri yol çəkə-çəkə söhbət edirdilər. Qarşımdakının savadlı, dünyagörüşlü və qabiliyyətli insan olduğunu bilib də kiminsə haqqında bu cür səmimi danışmasını həqiqi qəbul etməmək o qədər də doğru olmazdı. Çünki bu adamlar, necə deyərlər, "mətbəx söhbətlərini" bilən, görən adamlar olublar.

Ətrafdakılara qarşı "böyük qardaş" misalı onların qeydinə qalan, yol göstərən, özü ilə birgə irəli aparıb inkişaf etmələrinə sövq edən, lazım gələndə yıxıb sürümək üçün deyil də, dərs çıxarması üçün möhkəm pazlayan çox-çox az adam eşitmişəm (təkcə siyasətdən söhbət getmir). Yəni onun hər zaman xalqın arasına qarışmağının, insanlarla səmimi dialoqlarının hamısı siyasi gedişdən çox, elə öz qabında olan, xarakterik bir şey olub.

Mənə onun həyatında müsbət mənada ən çox təsir edən şey isə həyat yoldaşı zərifə əliyeva ilə evlənməyi olub. Necə əzmkar və tutduğunu qoparan biri olmasını elə təkcə burdan da bilmək olar, heç kqb zabiti olarkən keçirdiyi əməliyyatları bilməsən də olar. Zərifə xanım heydər əliyevdən günlə böyük olub, üstəlik elə bir kişinin oğlu olub ki, əliyevin onla evlənməsi heç bir çevrədə qəbul görülən şey olmayıb. Zərifə xanım bütün ssri'də tanınan ziyalı bir kişinin akademik qızı idi, heydər əliyev də adi bir dəmiryolçunun oğlu, adi bir kapitan. Bir şey ki, əziz əliyev(zərifə xanımın atası) o vaxt mircəfər bağırovun ən çox qorxduğu, ən çox çəkindiyi və daim ayağının altını qazdığı insan olub. Onun özü barədə də çox şey danışmaq olar e, çox-çox möhtəşəm, xalq tərəfindən inanılmaz dərəcədə rəğbət, sevgi görən adam olub, hansı ki o dövrdə yüzlərlə insanın ağır xəstəliklərdən sağalmasına yardım edib. mircəfər oğraşı da '37 repressiyasında elədiyi kimi hər zaman əziz əliyevi də aradan götürməyə çalışıb. Sözümün canı, xalqın bu qədər sevdiyi, mircəfərin və ümumən kqb'nin radarında olan birinin qızını sevmək, üstəlik kqb zabiti olaraq bunu istəmək heydər əliyev üçün bütün həyatını riskə atdığı bir qumar olub. Həm işlədiyi qurum, həm sevdiyi qızın atası razı olmadığı halda adam əl çəkməyib, axıra kimi mübarizə aparıb və bir yol taparaq məqsədinə çatıb. Təbii ki bu məsələdə zərifə xanımın da rolu böyük olub ki, atasına, sosial status fərqinə rəğmən üz döndərməyib heydər əliyevdən* bu aşk değil de ne be^^ . Nəticəsi də bəlli: bütün bunlara rəğmən elə istədiyi qız ilə evləndi, sonra da o boyda kqb'nin generalı, sovetin 3-cü adamı oldu. Sovet dağılmasaydı, prezident belə olacaqdı* bunu tək bizim yox, xarici mənbələr belə deyir .

Nəysə. Heydər Əliyev barədə çox şey danışmaq olar. Oturduğun stoldakı səmimi "mətbəx" söhbətlərini eşidəndən sonra youtube-da və ya tv-də onun haqqında danışılan xoş şeylərin heç də yalan olmadığı qənaətinə gəlmişəm.

zeynep sever demirel

indicə oturub soramazsın bölümünə baxdım, dedim qoy başlıq açım. 9 iyul 1989-cu il təvəllüdlü, 2009-cu ildə miss belgium seçilmiş, fənərbaxça'nın keçmiş qapıçısı volkan demirelin həyat yoldaşı.

Uzun zamandır sosial mediadan izləyirəm. Səmimi və türklər demiş, sevecen gəlir mənə * inşallah ki, volkan zəng edib söhbətə çağırmaz məni jsjjdjshf . Mədəni, kültürlü və özünü daim inkişaf etdirən bir tipdir. Hətta bir dəfəsində özüylə söhbət etmə şansım da olub. bir neçə il əvvəl hələ köhnə instagram hesabımda olarkən əlindəki kitaba bənzər kitablar axtardığı ilə bağlı storisini görmüşdüm, önərmələrim üzərindən çox da uzun olmayan bir söhbət idi. Onda daha da əmin olmuşdum "başıboş gözəl" olmadığına.
instagram hesabı
Sosial mediada hər zaman belə bir qadının volkan kimi biriylə ailə qurması danışılır.

Əvvəllər daha çox olurdu bu tip bir-birlərinə atmacaları, indilərdə yox kimi bir şeydir. Bir ara boşanacaqları ilə bağlı xəbərlər də çıxmışdı, hamı kimi "bunlar belə ayrılırsa, nallıyım dünyanın etibarına" moduna düşmüşdüm* :d .

Başda dediyim o bölümü izləmək istəyənlər üçün link qoyub bitirim. volkan kimi "ayı" biriylə evlilikdən tutmuş hataydakı zəlzəyə qədər bir çox mövzuda dürüst şəkildə danışıb. mən, şəxsən, düşüncə tərzini və hadisələrə baxış bucağını çox bəyəndim.
Edit: tək bəyənmədiyim şey saat zövqüdür. Videoda qolundakı saat tiffany mavisi 31mm ölçülü rolex oyster perpetual modelidir, həmçinin tez-tez Patek Philippe Nautilus modelini taxır. Məncə, bir qadının taxa biləcəyi ən ideal, zərif və lüks saat Cartier tank modelidir. Digərləri kobudluq qatır.

(youtube: )

anaya demək istədiklərimiz

1) Mama, hər dəfə tiktok'da, instagram'da qarşına çıxan hansısa toppuş uşağı "bertroş, buna bax, sənin uşağındı bu ^-^. Sən hələ bundan da sıpa kimiydin", "bala, bir sən də sev, sevil də. Bəs mən haçan nəvəmlə oynayacam?" və s deyib məni tırkalama. Səni çox yaxşı başa düşürəm, amma mən də hər nə qədər arzulasam da, antinatalist düşüncədən tam olaraq çıxmamışam, qaldı ki evlənmək. Sənin "filankəsin qızıdı, əsilli, samballı ailədirlər" deyib göstərdiyin qızlarla isə, ümumiyyətlə, evlənəsi deyiləm, görücü üsuluna nifrət edirəm. Özü də sən ailə həyatı quranda yaşda məndən də böyük idin, arzusunda olduğun şeyə görə elçilərə "otqaz" eləmişdin. yaxşı bilirsən ki, mən də öz bildiyimi edəcəm, nə də olsa inadım səndən keçib. Mənimçün də Ya hər şey mən istəyən kimi olacaq, ya da ümumiyyətlə olmayacaq.

2) hər dəfə xalagili evlərinə ötürməyə gedəndə sürətli sürməyim deyə yanımda gəlməyə ehtiyac yoxdur. elədiyim qələtləri sən olmayanda doyunca edirəm onsuz da. -* sən olanda qəfil tormoz vermək, qəfil dönmək, sağ-sol eləmək, qaza oturub maşını anqırtmaq - hamısı sırf səni cırnatmaq üçündür. Özün də yaxşı bilirsən ki, sevdiyim adamlarla məzələnib cin atına mindirməyi xoşlayıram * (: . ümumiyyətlə "sən allah, ehtiyatla get, adam kimi sür" kimi şeylər deməyə də ehtiyac yoxdur, edəcəm.

3) Hə, bir də ki, hər sizə gələndə "bala, belə olmaz! əriyib gedirsən, canıvın qeydinə qal!" deyib məni boşuna həkimə getməkçün razı salmağa çalışma. gedəsi deyiləm. onsuz da eşitməli olduğum hər şeyi eşitmişəm, sadəcə sənin də bilməyini istəmirəm. və sözün düzü, dedikləri mənə sərf edir. Sağlam qidalanmaq filan-fəsməkan mənlik deyil, gördüyündən də qat-qat artıq "cır-cıp" yeyirəm.


hər dəfəsində kömpüterin başında olanda gətirib qabağıma çoxlu mer-meyvə və çərəzlər qoyduğun üçün də çooox sağ ol. Bu məni çox xoşbəxt edir. Nə qədər təşəkkür eləsəm də, azdır, burdan da demiş olum. Ağzımdan çıxan sözlərə nə qədər güvəndiyini, inandığını bilirəm, hər zaman da belə davam etməsi üçün çalışacam. Sırf sən pis olmayasan deyə cavab verməkdən boyun qaçırdığım, həqiqəti gizlətdiyim bir çox mövzu var, amma heç vaxt sənə yalan danışmamışam, danışmayacam da.

Üz baxımı və dəriyə qulluq

Məncə, kişi-qadın fərqi olmadan hamının etməli olduğu şeydir.

Amma ən qəribəsi odur ki, hər dəfə güzgünün qabağına keçib rutinimi edərkən özümdən asılı olmadan antaqonist-villain moduna girirəm. Dünən üzümdəki maska 10 dəqiqə qalmalı idi deyə dedim çoxdandır etmədiyim "streching" hərəkətlərini edim. Zaldakı güzgüdə özümə diqqət elədim. Durub gəlib diqqətlə gözümün içinə baxanda bir anlıq arxa fonda cizgi filmlərindəki kimi "dünya qarşımda boyun əyəcək!" səslənəcəyini, şimşək çaxıb qalın tonla şeytani bir gülüş exolanacağını düşündüm aq sjskdkdkdkd. Hollivud beynimizi yeyib konkret. Niyə belə şeyləri mənfi obrazlarla bağdaşlaşdırırlar, anlam verə bilmirəm.

yazarları xoşbəxt edən şeylər

Heç şübhəsiz (baxma: Uşaqları sevindirmək)
inanılmaz dərəcədə xoşbəxt edir məni. Niyə bu qədər xoşbəxt eləməsinin səbəbi taa mənim uşaqlığıma qədər gedib çıxır, amma öncə elə bu gün başıma gələndən başlayım.

Səhər işə gedirdim, 8-9 yaşında skuter sürən bir qaqaş yanıma gəlib nəsə dedi. Qulaqlığı çıxardım, gördüm "dayı, burda hardan su almaq olar?", - deyir. Birinci qəribə oldum ki, amk bu nə sualdır, market doludur ətrafda. sonra çatdı ki, ala yəqin uşağın pulu yoxdu, ona görə elə deyir. Adətim gərəyi bunu bir diqqətlə başdan-ayağa süzdüm, analiz elədim, gördüm dodaqları qupqurudur, bir az da çəkingən, ağlı bir qarış havada vibe'ı verir. Dedim: "gəl gedək, mən alaram". Nəsə, saldım bunu dükana, apardım vitrinin qabağına ki: "ürəyin hansını istəyirsə, götür". Qaqaş 250ml olan götürəndə, dedim böyüyün götürsün. Kassaya gələndə "dayı, olar cipsi də götürüm?" dedi, dedim onun da yekəsindən götür. Çıxanda başın sığallayıb, maşınlardan ehtiyatlı olmasını deyib sağollaşdım. Nə bir "çox sağ olun" dedi, nə təşəkkür elədi, nə də "yaxşı yol" deyəndə cavab vermədi: heç nə demədi, eləcə çıxdı getdi. Qınamıram, uşaqdı, yəqin ki, ailədə öyrədilməyib. Bir az da qəribə bir narahatlıq sezmişdim onda, day sorğu-sual eləmədim, işə tələsirdim. Əsas odur içimə xoşbəxtlik yayan bir şey etmiş oldum.

Uşaqlar özləri istədi-istəmədi fərq etmir, həmişə belə edirəm. hər dəfəsində də içimdən fərəhlənirəm. Yadıma öz uşaqlığım düşür:
Mən 10-11 yaşımda olanda bütün günümüz həyətdə futbol, 11 tuş, qoşuldu oynamaqla keçirdi. Əksər hallarda da futbol oynayan zaman susayanda cəhənnəm, acanda belə evə getmirdik. Rolton, petra alıb, əzib, istiotunu töküb eləcə yeyirdik, ya da suxarik tıxırdıq. Minimum 3 komanda ilə futbol çempionatı quranda növbəti qalibin müəyyənləşməsi üçün oyun gedəndə kənarda oturan komanda atışıb su-zad alıb dincini almaq üçün gözləyərdi. Uşaq idik də, bəzən düz hesablamırdıq, ya necəsə olurdu, kassaya gələndə nə qədərsə pulumuz çatmırdı. Elə olanda da kor-peşman aldığımızı yerinə qoymalıydıq məcburi. Bəzən isə tale üzümüzə gülürdü, növbədə bizdən sonrakı, ya da artıq mallarını paketə yığan kimsə qayıdıb: "eybi yox, uşaqların pulun da məndən çıxın", - deyirdi. Ay bləə, necə sevinirdik ala. nə qədər "çox sağ olun, əmi* seksistlik kimi də qəbul edə bilərsiniz, çünki bu yaşıma kimi heç vaxt bir qadının belə hərəkətini görməmişəm , allah razı olsun" deyirdiksə də, sevincimiz sönmürdü, Gəlib hələ o biri uşaqlara da sevinə-sevinə danışırdıq ki, bəs pulumuz çatmadı, filan blokda qalan filan kişi aldı. Üstəlik, sırf bir kişi vardı, əksər vaxtı o edirdi. Qeyd-şərtsiz hər zaman. Onun haqqında da qısaca haşiyəyə çıxım.

Bizim kompleks elədir ki, 8 bina var. Əslində, bunların ortada yerləşən 2si olmalı deyildi. Onların yerində meydançalar, park olmalı idi, amma tikilən 18 blokun hamısında mənzillər partpart satılanda oğraş rəhbərlik daha çox pul götürmək üçün proyektdə oyun meydançaları olan hissədə əlavə 2 bina da tikdi, parkı da balacalaşdırıb elədi bapbalaca. O vaxtlar 3 mərtəbə qarajı da istifadəyə verməmişdilər deyə biz də məhlənin böyük su deposunun üstündə təyin etmişdik futbol meydançasın. Qırağında maşınlar saxlayırdı deyə komendant, mühafizəçilər nə zaman görsələr, o dəqiqə gəlib qovurdular bizi, əllərinə düşəndə topumuzu partladırdılar ki, orda oynamaq olmaz. Biz də acığa bunları ortada "işlədirdik". Topu götürə bilməsinlər deyə başlayırdıq paslaşıb ağsaqqal kişiləri çükümüzə sarıyırdıq* :d .

Bir kişi vardı, o vaxt üçün ən axırıncı model range rover sürürdü, sonra da təzəsi çıxanda lexus 570 aldı özünə. Körpə qızı vardı. indiki kimi dəqiq yadımdadı, təxmini 7 üçün yoldaşı ilə düşüb uşağı kalyaskada gəzdirib söhbət eləməyə. Gəlirdi bizdən xahiş edirdi ki, meydançanı bir 20 dəqiqə, yarım saatlıq boşaldaq, uşağı gəzdirsin, sonra oynayarıq. Biz də həmin dəqiqə oyunun hansı yeri olursa-olsun saxlayıb boşaldardıq. Hətta bir dəfə komendant gəlib qovanda o kişi kənardan durub bizim oyunumuza baxırdı. Yeganə insan o oldu ki, komendanta qarşı çıxıb: "a kişi, qanunla burda meydança olmalıydı, bina tikmisiz. Uşaqlar harda oynasın bəs?", - demişdi. Nə qədər evdə danışsaq da, heç öz valideynlərimiz belə tələb etmirdi bunu. Komendant: "maşınlara dəyir top, şüşələri qırılır. Sonra da bizə söz gəlir", - deyəndə qayıtdı ki: "3 mərtəbə qaraj var, açın orda saxlasınlar da, bura maşın saxlamaq yeridir?! Belə də ki (meydançanın düz qırağında saxlamış maşının göstərib) burda ondan baha maşın görürsən? Mənimdi o, 250mindi qiyməti. Mən burda saxlamışam, top vururlar, yaxşı edirlər! Başqa kimin də maşınına dəysə, pulun mən qarşılayacam, bu uşaqları narahat eləmiyin!", - dedi. Oy blyaaa, ala o bunları deyəndə biz bir fərəh hissi keçirdik, biz bi dənə genəlmək genəldik ki, o hissi sözlə ifadə edə bilmirəm ətağa. Hələ o moment dayının arxasında duran bir dostum* "ben değil, bi arkadaş" əliylə qapaq qoymaq hərəkətini elədi komendanta, onda anqırıb gülməmək üçün güclə saxladıq da özümüzü ki, dayıya hörmətsizlik olmasın ahdajhdhs. Kurtlar vadisində çakır karahanlı barədə deyir e "en büyük o mu bilmem, ama çok büyük", tam o tərzdə heyranlıqla baxırdıq o dayıya. Nə də olsa, Sonunda özümüzə bərk "dayday" tapmışdıq, arxamızda duranımız var idi. Artıq bu söhbətdən sonra o kişini hər görəndə hamımız bir ağızdan salam verirdik, nə vaxt ailəsi ilə məhləyə düşsə, özü deməmiş oyunu o dəqiqə saxlayıb stadionu boşaldırdıq ki, ailəsi ilə gəzsin. Bax bayaq dediyim o pulumuz çatmayanda əksər vaxtı pulu verən kişi həmin bu kişi idi. illər sonra anlıq yadıma düşəndə soraqlaşarkən öyrənmişdim ki, "оказывается" bu da dtx-dan imiş, yaxşı vəzifəsi var. Nə deyim, kopoğlunun qurumu yetişdirir də, neçənci adamdı tanıyıram. indilərdə də ara-sıra qarşılaşırıq, amma üstündən çox uzun zaman keçib deyə salamlaşmırıq. 1-2 məsələ var, onları həll edim, ona bir tanışlıq verib "отношения" yaradacam.

Nəysə, sözümü nəyə gətirirəm. Keçən dəfə* müsəlmanın keçən dəfəsi. Yəni 2 ay qabaq rayondan qayıdırdıq. Dedim şamaxıda oturub çay içənə qədər qoy boğazımız qurumasın, atışdırmağa bir şey olsun, saxladım maşını dükanın qabağında. balaca bir uşaq vardı, dükana girirdi. Nəsə, kimin nə istədiyini soruşub girdim dükana. Bu dəm gördüm kassir uşağa deyir ki "yox, o bahadı, ona pulun çatmayacaq". Sən demə uşaq girib içəri kassirə nə qədər pulu olduğunu deyib, sonra da başlayıb özüyçün bir-bir nəsə seçməyə. tofita, cipsi, sok və s. Axırıncı götürdüyü də bu rulon kimi olan saqqızlar var e özün istədiyin qədərin kəsib götürürsən, bax ondandı. Pulu da hamısına çatmır. Bu marketin də yiyəsi dindar adamdı, kassada da cavan bir qaqaş olur. Hansı ki bizimkilərin dediyinə görə mənim də uzun saqqalımı görüb elə biliblər iman əhlindənəm, simpatiyaları yaranıb mənə qarşı. marketə hər girəndə mehriban şəkildə salamlaşıb hal-əhval soruşur məndən, arada sumkanı eşələyib kartı tapmağa çalışanda "ehtiyac yoxdur, qoy qalsın"-filan da deyirlər. Nəsə, pul çatmadığın eşidəndə uşağın başını sığallayıb qayıtdım ki: "qaytarma. Get ürəyin başqa nə istəyirsə, götür, əmi hamısının pulun verəcək". Sonra da dönüb kassadakı qaqaşa: "uşaqdı, savab iş görək, qoy könlü açılsın", - dedim. Qaqaş da başıyla təsdiqləyib gülümsünüb susqun dayandı. Uşaq da başqa heç nə götürmədi, eləcə sevinə-sevinə: "çox sağ ol əmi", - deyib, yığdıqların götürüb getdi. Mən də lazım olanları alıb qayıdanda kassir ümumi hesabı deyəndə gördüm ki, uşağın şotun üstünə gəlməmiş deyir. Üzünə baxanda hiss elədim ki, bayaqkı sözüm pis təsir edib ona. Çox güman "o nə olan şeydi ki, iman əhli adamlar uşağa durub onu keçmirsiz?" kimindən başa düşüb. Eləmədim tənbəllik, "qardaşım, ehsan vermirsiz e, biznesdi bu, hamı evinə çörəy aparmaqçün çalışır. Uşağın pulun da gəl üstünə", - deyib vəziyyəti toparlayıb aranı düzəltdim təzədən.

keçən həftə də evdə "film night" eləmək üçün çoxlu "cır-cıp" alıb qayıdanda oxşar şey oldu. Qonşu məhlənin yanında böyük alfalt stadion var, axşamlar böyüklü-balacalı adam dolu olur orda: uşağın gəzdirən kim, velosiped sürən kim, futbol, voleybol oynayan kim. Ordan keçəndə gördüm 5-6 nəfər uşaq bir qıraqda "tək qapı" oynayır. 15-20 dəqiqəlik havanın ləzzətini çıxarmaq üçün kənardan sakitcə bunların oyununa baxmağa başladım. Onlara baxdıqca da öz uşaqlığım yadıma düşürdü: Necə ki biz kənardan bizə baxan olanda özümüzü göstərməyə çalışırdıqsa, balaca qaqaşlarım da görəndə ki dayanıb onlara tamaşa edirəm, ayaqlarına top gələn kimi başlayırdılar fəntlər işlədib "klassika" göstərməyə. Hələ babat hərəkət edəndən, qol vurandan sonra xəlvəti mənə dönüb baxmaqları lap belə ürəyimə yaxıldı konkret, gülümsünüb baş barmağımı qaldırırdım ki, sevinib könülləri açılsın. Baxıb qurtarandan sonra dedim nağayrım, neyniyim, qaqaşların birin çağırıb yanıma əlimdəkilərin hamısını verdim ki, bölüşüb yeyib-içsinlər. Birinci götürmək istəmədi, "böyüyün əlin dala qaytarmazlar ə" deyib yapışdırdım əlinə, 1 manat da verdim ki, odnarazvıy stəkan alsınlar * halbuki biz o vaxtı 2 litrlik suyu belə növbələşib ağızdan-ağıza içirdik :d . Qaqaş uşaqların yanına əlidolu qayıdanda paketi eşələyə-eşələyə mənə baxdılar, əl elədim, hamısı bir ağızdan sevinə-sevinə "çox sağ olun, dayıı!" dedi. Bir anlıq gözlərim doldu.

Entri uzana-uzana gedir, saysız-hesabsız belə şey olub, amma çox uzatmayıb sonlandırım. Bilmirəm, bəlkə də, hələ o qədər yaşlanmamışam deyədirmi, ya yox, amma hələ də öz uşaqlığımı, uşaq ağlımdan nələr keçirdiyimi, nələrə sevindiyimi unutmamışam. Hansısa dayının bizə(mənə) nəsə almağı qalsın qırağa, adicə mamam ilə harasa gedəndə bəzən bir cavan oğlan yolda mənə baxıb göz vurub gülümsünəndə elə sevinirdim ki. Necə sevinməyə bilərdim ki? Mən bapbalaca idim, dünya isə çox böyük. Bu böyük dünyada "görüldüyümü", "fərqimə varıldığını" hiss eləmək xoşbəxtlik verirdi mənə. Ona görə həmişə fikirləşirdim ki, mən də böyüyəndə elə olacam. indi qohumum olan balaca uşaqlar qalsın qırağa* onlar barədə də entri yazdım bəlkə , adicə küçədə-bacada, marketlərdə rastlaşdığım uşaqları görəndə özümü, öz uşaqlığımı xatırlayıram. Hamısı ilə mehriban, doğma, (mənə bu postdakı @102476 şeyləri deyəcək qədər xd) səmimi əlaqə yaradıram ki, könülləri açılsın, onlar da cəmiyyətdə öz yeri olan bir fərd olduqlarını hiss etsin. Sanki onlara etdiyimi özümə edirmişəm kimi hiss gəlir mənə. Nə zaman uşaqları sevindirsəm, üzlərinə təbəssüm gətirəcək şey eləsəm, elə bilirəm illər əvvəlki "balaca bertrand" da onların arasındadır, ya da kənardan durub mənə baxır, sevinir və qürur duyur. Uşaq vaxtı heyranlıqla, həsəd apararaq baxdığım, "böyüyəndə mən də elə olacam" dediyim adamlardan biri olmağın verdiyi xoşbəxtlik və məmnunluq hissini yaşayıram. Bilirəm, uşaqların hamısı böyüyüb yaxşı insan olmayacaq, aralarında neçəsi olacaq ki, dəhşətli şeylər edəcəklər. Amma əminəm ki, mütləq aralarından mənim kimi birisi, ya da bir neçəsi çıxacaq, hansı ki illər keçsə belə onu sevindirən, tanımadığı həmin o "dayını" xoş duyğularla xatırlayacaq, o dayıya oxşamaq istəyib o da uşaqları sevindirəcək...

hərtərəfli qız

Bütün entrilərimi oxumağa "and içmiş" yazar. -*
Artıq köhnə entrilərimə əjdəha gəldiyini göstərən bildirişlər gələndə bilirəm ki, odu. Sağ olsun, yazdığımı belə unutduğum entriləri mütəmadi olaraq bir-bir yadıma salır. O gün haqqımda bir şey dedi, qəribə oldum ki, "sən bunu hardan bilirsən?", deyir: "filan entridə yazmışdın". Bir az da dirəşsə, məni məndən yaxşı tanıyacaq * :d . Sözlükdə gözünə kəsdirdiyi yazarların bütün entrilərini oxumaq qırağa, adam youtube'da bəyəndiyi kanalların da bütün videolarını izləməyi hədəfləyib. "misalçün, 700 videosu varsa, günə ikisini izləsəm, 1 ilə hamısına baxmış olacam" məntiqini adam bilmir obsessiv kompulsiv pozuntu kimi qəbul eləsin, yoxsa əzmli olmağın pik həddi kimi?

Bu arada, abituriyent olaraq da əjdəha kimi nəticələri var. bu il tələbə adını qazanacağı dəqiqdir, heç ikinci imtahana girməsə də olar, istədiyi yerə balı çatır -*. nə deyək, uğur olsun. Ümid edirəm, əzmini arzuladığı ixtisasa yiyələnəndə və digər sferalarda da göstərib ürəyincə bir həyatı olacaq. ("raising hands" və "facing fists" emojiləri)

yazarların hazırda harada olub nə etdikləri

Sinemada filmə baxmaq istəyirdim. Bilet almaq istəyəndə bütün yerlərin boş olduğunu görüb sevindim ki, təkbaşına bütün zalı kirayələmişəmmiş moduna girib rahatca filmi izləyəcəm. Sonra diqqət elədim ki, 2 yer tutulubmuş: ən arxa sırada. ilk anda "amk couple olaraq baxmağa film tapmadılar ki, buna gəlirlər?", - deyə fikirləşdim, sonra çatdı ki, "filim bahane, sevişmek şahane". izləmə istəyimi içimdə boğub, "əşşi sonra baxaram, qoy çifte kumrular rahat olsunlar", - deyib bu dəfəlik fikrimi dəyişdim. inşallah ki, sağ çiynimdəki mələk bu əməlimi savab olaraq qeyd edəcək. Amma sabah, ya da bazar günü gələndə bu şey təkrarlansa, "bro code"-zad hərləməyəcəm, itliyimə salıb düz yanlarına alacam bileti.

indi çoxlu cır-cıp almışam, evə gedirəm, bu axşamı evdə keçirəcəm. Bu arada, "cır-cıp" sözünü çox sevirəm. Mamam nə vaxt cipsi, sok, suxarik, popkek və s kimi şeylər yediyimi görsə, "az ye o cır-cıpları!" deyib tənbehləyərdi, ordan qalıb beynimdə* onlar olan evə belə şeylərlə gedəndə indi də deyir :d .

almayacağını bildiyin halda oturub turbo.azdan maşın elanlarına həvəslə baxmaq

Bu mövzuda nə qədər desən danışaram da, o qədər temalar var ki xd.
Dayım oğlunun ən böyük hobbisidi. Ondan olsa, bu dəqiqə alar, amma öncə böyük qardaşı var, növbə ona çatmayıb. Növbəsi gələnə qədər də hamının mazqisini sikməyə söz verib.

Demək belə, başlayım mənim ömrümə necə girməyindən. Qışda dayım qonaq çağırmışdı. Söhbət əsnasında dedi ki, bəs böyük oğluna bu yay maşın alasıdı* 3-cü kursa altında maşınla getməyin verəcəyi minimum karizma: "moai" emoji . Mənim də boynuma qoydu ki, 3-5 min məndən götürəcək, hansı ki mən maşın alanda ikiqat olaraq qaytaracaq. "Hansı maşın alınacaq?" söhbəti gedən yerdə mamama qayıtdı ki, "vobşe siz də maşını dəyişin e, day köhnəlib. Ya da bertrand birin alsın. Yayda şuşaya* mamamın ad günün orda qeyd edəcəyik dal-qabaq 3 maşın gedək".
Kaş deməz olaydı!

Blyaa, indi 5 aydı dayımın bu entridə bəhs edəcəyim ortancıl oğlu -(baxma: ilk dəfə birinin sənə dayı ya əmi deyə xitab etməsi/-365854) entrisindəki qaqaş- bildiyin girib də ömrümə. Qram şişirtmirəm, hər gün(!), bax, qeyd-şərtsiz hər gün turbo.az-dan ya atası və qardaşı, ya da mənim almağımçün link atır. Ərinmədim, 5-10 dənəsini ss edib kolajladım, amma rahat bir 60-70 dənə "al bını" mesajı var. Turbo.az linki isə, ümumiyyətlə, saysız-hesabsızdı.

Seçdikləri də nədi? ancaq mafiya/bandit maşınına oxşayacaq maşınlar (baxma: mafiya serialları ilə böyüyən uşaq). O da bu yay düşdü e beyninə.
Mən rayonda olanda evə ancaq çimmək üçün girdiyimdəm "raskaduşka"nı da çıxarıb qoymuşam çölə, çöldə yatıram. Gecə oturanda üşüməyim deyə üstdən geyinməkçün hər zaman "sportivni" olur stolun başında, qalan vaxtı da ancaq mayka ilə oluram, vəssalam. Bir dəfə elə oldu ki, günorta tez-tələsik çıxası oldum. Axotum olmadı girim evdən tişört götürüm, "kondisioneri qoşaram" deyib, sportivnini əynimə keçirib çıxdım. Maşını da eşşək kimi sürənəm: daşlıq yol da olsa, sürət 70-80'dən aşağı olanda elə bilirəm maşın getmir; prius'lardan beşbetər döngədə heç kimi gözləmirəm, hər yerə soxuluram; heç kimə yol vermirəm, qabaqdakı zəif gedəndə diriyirəm götünə ki, sürətlənsin, ya da yol versin; maşın tam dayanmamış skorosu zorlayıb "d"-dən "p"-ə atıram və s bildiyin maşını çapıram. Özümdən asılı deyil, sakit sürə bilmirəm, real həyatda gta modunda fırlanıram, səbrim çatmır. Nə yalan deyim, "filankəsin bacısı oğlu" məsələsinə görə polis-zad da dəyib-dolaşmır, qudurmuşam bir az. Nəysə, həmin gün yenə ayı kimi gedəndə bazar tərəfdə qıraqda yığışıb söhbətləşən kişilər arasında: "bu da kimdisə əcəl hərriyir. O gün yığışdırmasaydım, az qala vururdu məni, adam söz deməyə də qorxur ki, nəsə xatası olar" kimisindən söhbət olub, dayım oğlu da eşidib. Axşam məni görəndə dedi ki, "ala sən öl rayonda camaat səndən danışır. qapqara maşın, sportivni paltar, boynunda tros sep, saçı da sıfır eləmisən, rasiyada avtoritetlik edənlərə oxşuyursan, qorxurlar səndən". Bu da "kurtlar vadisi" başda olmaqla bütün mafiya seriallarını əzbərə bilən gədə, nətər də fəxarətlənir, gəl-görəsən. indi bu temalara görə girib ömrümə, maşın aldırmasa, əl çəkən deyil. Mamama belə deyir ki, "tələsdir də oğluvu". ("facepalm" emoji).

Bu dərəcədə maşın xəstəsi olan insan görməmişəm heç vaxt. turbo.az-da yatıb-durur. insan da gününün 7-8-9 saatını turbo.az-da maşınlara baxar aq? Saytın proqramistləri belə heç onun qədər olmur e saytda. orda elə range rover, lexus, land cruiser, s class yoxdur ki, bunun xəbəri olmasın. yiyələrinə, maşının nömrələrinə qədər tanıyır. Hansı maşın hansı ölkədən neçiyə gəlir, hansı maşının bazar qiyməti nə qədərdir, hansı maşının nə cür rasxodları olur, nə qədər benzin içir və s - maşınlar barədə hər şeyi bilir. Canlı turbo.az olubdu gədə, yolda hər dəqiqə hansısa maşını göstərir ki, filan qiymətə satılır, filan problemi var və s. Mənə mənim almağımçün, ya da ümumən bəyəndiyi maşınları atmağı qırağa, atasına hər dəqiqə link ata bilmir deyə ona atmalı oıduğu şeyləri də artıq mənə atır. O gün bizdəydi, niyəsini soruşuram, deyir: "dədəm bizə qulaq asmır da, amma sənin sözüvü eşidir. Allah haqqı, sən desən, o dəqiqə alacaq".

hələ yaşı azdı deyə dayım maya buraxmır, gözləyir universiteti bitirsin. Yoxsa özündən olsa, çoxdan maşın biznesinə girişmişdi. Onsuz özü də deyir ki, "universiteti dədəmə görə oxuyuram. Bitirəndə diplomu dədəmə verib, maşın alverinə girişəcəm".

Hələ bir şey olmuşdu, hər dəfə yadıma düşdükcə ölürəm gülməkdən, danışmasam olmaz. Demək, dayım payızda öz maşının dəyişmək istədiyini deyəndə başlayıb tapbatap dayıma link atmağa. Bir dəfə dayıma bir lexus linki atıb. Dayım da tez buna zəng eləyib ki, bu gədə həmin vaxt imtahanda olmalıdı, turbo.az-da nə pox yeyir?! Açıb tez: "ata, imtahandayam, danışa bilmirəm, çıxım, yığacam", - deyib söndürüb* 3 uşağı da elədir ki, ataları zəng edəndə dünya dağılsa da telefonu açmalıdırlar. imtahandan kəsilsələr, onsuz da kişi bağlayacaq kəsri . Çıxanda pazlanıb ki, "oğraş gədə, imtahana telefon keçirtmək, maşınlara baxmaq nədi?", qayıdasan ki, "ata, allah haqqı ürəyim sıxılırdı, dedim qoy başım açılsın". işin gülməli yanı odur ki, adam o imtahandan telefon tutdurduğuna görə yox, imtahanı yaxşı yazmadığına görə kəsildi ahdjsjdj. bləəə, eşidəndə qarnıma ağrılar girənə qədər gülmüşdüm e, Açıb imtahanı köçürməkdən turbo.az-a baxıb, konkret gijdıllağdı da bu uşaq ahsjsjdjdjs.

durduq yerdə adamın içini soyudan şeylər

(baxma: balaca qız uşaqlarının dilənməsi)

Keçən ilin yay sonu idi, Gecə yarısından keçmişdi. mən də yata bilməmişdim deyə dostuma dedim çıxaq maşınla fırlanaq, söhbətləşərik. Nəsə, bir az dolaşandan sonra gəldik ağ şəhərə, kofe alıb oturmuşduq maşında, asta səslə musiqiyə qulaq asırdıq. Birdən mən tərəfdən pəncərə döyüldü. Baxdım ki, hardasa 6-7 yaşında bir qızdır. Əlində balaca, yumşaq kuklası vardı. Pəncərəni endirəndə: "əmi, məktəb üçün kitab-dəftər almalıyam. Bu kuklanı alarsız?", - dedi. "Neçiyə satırsan?", - dedim, qayıtdı ki: "10 manat". Diqqətlə uşağı süzdüm, gözləri masmavi idi, əynindəki geyim də cırıq-sökük deyildi. Qaraçılara oxşamırdı deyə başladım sorğu-sual eləməyə. Adın soruşdum, yaşını-filan soruşdum. Sonra dostumu göstərib həlim bir tonla: "bax, qızım, bu əmi polis deyil, polisdən də yuxarıdı. polislər onu görəndə qorxurlar. Gecənin bir yarısıdı. Sən hələ balacasan, indi yatmalı idin. Bizdən qorxmağa ehtiyac yoxdu, əgər səni dilənməyə kimsə məcbur edirsə, mənə denən. Mən sənə yaxşı ev, məktəb tapa bilərəm". Uşaq dayanıb baxırdı üzümə. "sən həqiqətən də kitab-dəftər almaq üçün satırsan bunu?", - soruşanda başıyla təsdiqlədi. Sonra anasının harada olduğunu göstərəndə dostum qoluma toxunub astadan dedi ki: "qardaşım, uşaq qorxur, üstünə getmə. Bunların arxası gedib elə adamlara çıxır ki, sən-mən bata bilmərik". Nəsə bu sözü çox pis toxundu e mənə. Qaraçıları başa düşərdim, amma bu uşaq qaraçıya oxşamırdı, həqiqətən ehtiyac sahibi imiş kimi görünürdü. Üstəlik, o qədər gözəl və məsum üzü var idi ki...

Gecə vaxtıydı, açıq yer yox idi, yoxsa aparıb hər şeyi özüm alardım ona. Məcbur dostuma dedim ona pul versin, məndə kartda olur. Bu da "gözdə görüm xırdam hardadı" deyəndə bir anlıq acıqlandım ki: "ala gijdıllağ narmalniy pul ver uşağa, atacam kartıva". bardaçokdan da kağız-qələm tapıb nömrələrimi yazdım. Pulla birlikdə verdəndə tapşırdım ki: "bunlar mənim nömrələrimdi. Aparıb verərsən mamaya, pul lazım olsa, telefon tapıb zəng eləsin mənə. Bu maşını da yadında saxla, nə vaxt görsən, yaxınlaş, əmi sənə pul verəcək". Uşaq götürəndə kuklanı uzatdı. Uy bləə, necə pis təsir elədi ala o hərəkəti, bir anlıq gözlərim doldu. Dedim paltar, kitab-dəftərə çatacaq pulun var artıq, saxlasın özündə, satmasın onu. O da sakitcə: "çox sağ olun, əmi", - deyib getdi. Dostum niyə dilənçiyə o qədər pul verdiyimə deyinəndə içimə bir şübhə düşdü deyə uşaq Bir az uzaqlaşan kimi düşüb xəlvəti dalınca baxdım. Bizdən əlavə də adamlar vardı stayankada, amma o uşaq bizdən sonra heç kimə yaxınlaşmadı; düpbədüz anasının göstərdiyi tərəfə doğru axıracan getdi.

Növbəti 1 həftə, 10 gün boyunca hər axşam getdim ağ şəhərə, o uşağı bir də heç vaxt görmədim. Məncə, həqiqətən də, ehtiyac üçün dilənirdi, amma nömrələrimə də heç vaxt zəng gəlmədi. Arada fikirləşirəm görən o qızın axırı noldu, indi haralardadı? Ümid edirəm uşaqlığını doyunca yaşaya biləcək...

sözlük təlimatı

hesabını "deaktiv etmiş" və ya "sözlükdən uçurulmuş" yazarın entrilərini oxumaq üçün

1) axtarış panelinə random nəsə yazıb axtarış edin

2) çıxan səhifədə "sözlükdə ətraflı axtarış et" hissəsinə girin

3) açılan səhifədə aşağı düşün. "bu yazarın yazıları" yazısının altındakı xanaya istədiyiniz yazarın adını yazıb axtarış edin * böyük və ya balaca hərfin önəmi yoxdur

4) hazırdır!