rəvayət

ala bir rəvayət var idi. belə başdiyirdi:

eşidib bir qocadan deyirəm mən ucadan
bir cavan varmiş o vaxt, tənha yaşarmiş o vaxt
uşaq ikən bu cavan, yollari tutdu duman
vaxtsiz öldü atasi, çox keçmədi arasi
anasi etdi vəfat ona gülmürdü həyat

bilən varsa link zad atsin