bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

insanın içindəki dərin boşluq

| sosial
31,459 | 88 | 253

əjdahalar  googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - sözaltı sözlük - həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar - yalnızlıq - öyrənildiyində təəccübləndirən məlumatlar - intihar - yazarların hazırda düşündükləri - ölüm
« / 6 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    51. "o"na qədər belə bir şeyin məndə də olduğundan xəbərsiz idim. ya da yox idi heç, "o" özünə yer elədi və sonrasında boş qaldı. indi heç bir şey mənə maraqlı gəlmir. qulaq asdığım musiqi, baxdığım film, serial və s. əvvəlki kimi həyəcan yaratmır. bir şey oxumaq istəyirəm öyrənmə məqsədilə, heç bir cümləsi beynimə girmir, mexaniki şəkildə yazı oxuyuram ancaq. dərindir, dayazdır, bilmirəm, amma əvvəl hiss eləmədiyim bir boşluq olduğundan əminəm.
    52. Özümü tanıyandan həmişə içimdə bir boşluq var sanki, həmişə bu boşluğa bir məna axtarırdım,dərin düşüncələr və boşluq... Amma indi düşünürəm bəlkədə boşluq daxilimdə deyil, ətrafımdadır. Yada içimdəki boşluğa bir ad qoymaq üçün özümü tanımalıyam hələ

    1 əjdaha!

    02.12.2021 23:19, Psycho
    53. periodik olaraq məndə də yarandığını və ya həmişə orda olub özünü göstərdiyini düşündüyüm hiss,duyğu hər nədirsə. hər şey yaxşıdır əslində. bir problem də yoxdur. bəs niyə boşluq var? boşluq uğurdursa çox uğurlu olduğum vaxtlarda da orda idi. sevgidirsə əgər, onun əlavə bir ehtiyacını hiss etmədiyimə çox əminəm, hətta sevgidən qaçmaq kimi xəstəsov bir meyilliliyim də var. bu da ola bilər səbəbi. bəlkə də böyük nəsə eləmək ehtiyacıdır ya da həmişəkindən fərqli nəsə etmək. çünki rutin halında olan bir şeyi yox eləməyin yolu rutini qırmaqdır yəqin ki. bundan da əmin deyiləm. sadəcə boşluq elə boşluqdur ki, heç bir yerə sığışmaq olmur. nəyinsə dərin bir əksikliyidir. bəlkə də başa düşülməyin, həqiqətən eşidilməyin, dinlənməyin, şərtsiz, özünü əyib bükmədən, yalandan gülmədən insanlar tərəfindən qəbul edilməyin ya da olduğum kimi qəbul edəcək insanların. uşaqlıqdan yaranan, getdikcə də böyüyən bir boşluqdur məncə. səbəbini tapmaq da çətindir. tapılsa belə aradan qaldırmaq olarmı orası da bilinmir. çox adamda varsa bu boşluq və bu qədər entry yazılıbsa uğruna, deməli səbəbi də ortaq bir dərddir. nə vaxtsa tam hiss edə bilmək qəribə olardı onsuz da, tam hissetmək tamlığı hansısa şəkildə yox etməyi gətirir məncə. bu da böyük ehtimalla mənim özümdən uydurduğum bir şeydir, tam olmuş kimi hiss etsəm xəbər verərəm. ağlamaqlı entry yazmaqdan da zəhləm gedir, amma gülən maskanı təklikdə qalmadan ata biləcəyimiz tək yer də sözlükdür. sorry, sözlük.

    1 əjdaha!

    16.06.2023 21:54, nonexistent
    54. Bu aralar çox qarışıq duyğular içərisindəyəm...Həmişə olduğumdan çox daha duyğusal, sonu olmayan fikirlərin arasında əzilir kimi hiss edirəm sanki... "Nə olub? Niyə beləsən? Nə baş verib?" deyə çox soruşur ətrafım, səbəbsizcə beləyəm deyəndə, inanmır kimsə, bəziləri sadəcə yola verir və ya bəziləri ərköyünlük etdiyimi düşünür.

    Əslində sayacaq o qədər səbəblərim var ki, amma anlat desələr kəlimələrin gücü çatmayacaqmış kimi gəlir, ya da mənim gücüm, bilmirəm..."Üzüləcək səbəbi yoxdur, amma ağlayır" dediklərini də eşidirəm, çox da önəmsəmirəm açığı... Onlar məni, içimdə qopan fırtınanı bilməyənlər, görməyənlərdir çünki. Siz fikir vermisiz? insanlar küçələrdə, yollarda,hər yerdə, hər an, daima bir təlaş içindədilər. Bəzən düşünürəm, görəsən bu təlaşın içində dönüb həyatlarına baxmağa fürsətləri qalırmı? Bilirsiz, bəzən ən çox da nǝyǝ üzülürəm? Bu qaçışan insanların arasında mən sadəcə dayanmışam, olduğum yerdə sayırmışam kimi hiss edirəm. O qaçan insanlar bəzən elə sürətlə dəyir ki mənə, həyatıma, tarzlığımı itirirəm bəzən yıxılıram bəzənsə yıxılacaq kimi oluram... Həyat, zaman heç durmadan axıb gedir. Qaçışan insanlar, sürətlə axan zaman və sadəcə duran mən... Kaş zamanı tutub saxlaya bilsəm, "Dur, dayan yanımda, mənim ətrafı insanlardan hörülmüş divarlarımdaki təkliyimə sən şərik çıx. Mənimlə dayan, gücümü toplayanda, yeni-yeni yeriməyi öyrənən uşaqlar kimi bu qaçışan insanların arasında addım atmağı, yıxılmamağı bacaranda, mənimlə birlikdə axıb gedərsən, mənimlə birlikdə köçüb gedərik bu havatdan "deva bilsəm
    55. @Dərinlik…
    Mariana çökəkliyi yoxsa Baykal gölü – hansı mənim hisslərimdən dərindir? Bəlkə də hisslər insanların formalaşdırdığı bir şeydirsə, onda onu Kola superdərin quyusu ilə müqayisə etməliyəm? insan əlinin çata bildiyi ən dərin nöqtə 12.262 metr dərinlikdə (quyunun dərinliyi) olsa da, çata bilmədiyimiz dərinliklərin səthində olmaq ruhumun dərinliyində ağrı yaradır. Mağarası Veryovkina mağarasından daha dərin olanlar da fəlsəfənin dərinliklərinə gedirsə, onda dərinlik anlayışı heçvaxt rəqəmlərlə çərçəvələnməyib.

    (P.S Umbay olduğum üçün niyə istədiyim mövzuda yaza bilmirəm? umbay səlahiyyət , *mbye hörməti)

    0 əjdaha!

    11.04.2025 00:26, aysupilami
    56. hal-hazırda yaşadığım və həyatdan bezməyimə səbəb olan poxdan hiss.

    1 əjdaha!

    26.11.2025 23:42, cooper
    57. nə qədərdə istəsən ki,bu boşluğa düşməyəsən,ama bəzən də baxırsanki elə saxta tanışlıqlardansa bu boşluqda özün-özünlə qalmaq yaxşıdır.adi neçə illik tanışının bilə maşını satan kimi bir növ yoxa çıxması bəlkə də buna bir işarədir.onsuz bunu çox vaxt çətin vəziyyətlərə düşəndə insan görür hiss eləyir, ama üstünə getmirsən o hissin ki,həqiqətnən bəlkə də üzləşməmək üçün.bəlkə də insan özündən nə verirsə onuda alır.

    1 əjdaha!

    27.11.2025 17:34, pikachu
    58. Sonra elə bir an gəlir ki, insan artıq əvvəlki özü ola bilmir. Nə isə edərkən əvvəlki dadı ala bilmirsən. insanlara nəsə izah edən halından uzaqlaşıb, öz-özlüyündə dağ bayır dolaşmağa başlayırsan. Atılan hər addımda boğazında yaranan düyün qat-qat artaraq kördüyünə çevrilir. Özünü günahlandırmağı da, kimisə məsul tutmağı da buraxırsan. Vaxtilə sevdiyin şeyləri yenidən sınayırsan və bir zamanlar sevdiyin şeyləri artıq sevmədiyini anlayırsan. Hər şey vaxtında gözəl imiş, deyirsən.

    insan bəzən sadəcə özü üçün darıxır və bu axtarışı daim özündən kənar amillərdə axtarır, subyektdən çox obyektlə maraqlanır və axtardığını onda tapmağa çalışır. Olmayanı, olmayanla öldürməyə cəhd edir. Hər gün zehni düşüncələrdən uzaqlaşdırmaq üçün gec saatlara qədər yatdığı yuxular yerini səhər altılara qədər oyaqlığa verir. Şikayətçi olduğu hər şeydən bezir və susur. Bir zamanlar özünə iş, zehninə isə aş bildiyi sual vermək və səbəb axtarmaqdan, indi ona sual verilməsindən belə narahat olmağa başlayır.

    Evdə dura bilmir, divarlara baxa bilmir özünə dayaq ola bilmir. Çölə çıxır bu qaçışda bir hiylə var günün sonunda dönəcəyi yerin yenə ev olduğunu bilsə də, bir müddət bu şəkildə özünü dağıdır. Ən pisi isə problemin düşündüyü şey olmamasıdır. Uzun zamandır düşündüyü mövzudan asılı olmayan hadisələrin əslində problem olmadığını dərk etmək insanı çıxılmaz bir yerə sürükləyir və yeni səbəblər istəməyə, onlara ehtiyac duymağa məcbur edir. Ən çətini də budur, problem budur demək asandır, amma problem nədir? deyib bənliyin səssizliyi ilə savaşmaq çətindir.

    Mənim bənliyim həmişə izdihamın içindəki tənhalığın, tənha qalmağın yeganə ünsürü olub. Oturub düşünürəm deyirik, amma fərd olaraq düşünürəm demirik. Bu yanaşmanın səbəbi fərd olaraq tək bir insandan ibarət olduğumuzu düşünməyimizdir. Şkafın belə cırıltı ilə dərdini anlatdığı bu dünyada, kim bilir, bənlik neçə səsdən təşəkkül tapıb…

    0 əjdaha!

    07.01.2026 04:54, Macar bəyi
« / 6 »



üzv ol
Modalı bağla





...