+16 əjdaha
1. bəzi vəziyyətlər vardır kı, pərt olmamaq üçün utancımızı başqasına ataraq və ya zarafata vuraraq qurtulmaq istəyirikgülməmək lazım olan yerlərdə gülərkən, görüldükdə və ya bilindikdə o dəqiqə yanımızdakına "bəsdi də ala güldürmə" deyirik
və ya yolda dostunuzla gedərkən, birinə dəydikdə və ya yıxdıqda o dəqiqə dostumuza " ala hara itəlirsən, ala yavaş da" zad deyirik
o an ətrafda yaranan utanc hissini dostumuzla bölüşmüş oluruq, bölüşərək çoxaltmaq yerinə bölüşərək azaldırıq
günlərdən birində dostumun atasının yasında oturmuşuq, hələ 1 gün olmayıb, uşaqlarnan oturmuşuq dostuma təsəlli veririk zad, çox pis vəziyyətdəyik demək olar, heç kim deməyə söz tapmır, üzgün bir şəkildə oturmuşuq stol ətrafında. birdən molla əmi əlinə mikrofonu alıb, quran oxumağa başlayır. deməli bu * kopolu ele oxuyur kı, istər istəməz, ağlıma pis şeylər gəlir və bir də dərindən gülmək hissi, ancaq özümə söyərək ki, ayıbdı nətər adamsan sən zad ala sakitləşdirirəm. molla zilə qalxdıqca mən bu vəziyyətlərə düşürəm. başımı salmışam aşağı öz içimdə bir müharibəni yatırdıram. başımı qaldırdığım anda sağ tərəfdə oturan dostumun qıpqırmızı olduğunu gördüm. adam artıq elə vəziyyətə gəlib çatıb kı, gözlərindən litr litr yaş gəlir. əli ilə ağzını sıxır, başını aşağı salıb ayaqqabasını bağlıyırmış kimi edib kikirdiyir. mən də buna baxıram göz ağardıram kı bəsdi ala ayıbdı zad. bi də o tərəfə baxıram ki, xiarların hamsı salfetka çiyniyir az qala, özünü çaya verənə bax nəm. çox zibil bir vəziyyət. molla da elə hey ağzını büzərək zilə qalxır, bir ara o birsi ilə göz gözə gəldim, sinəmdən yuxarı bir dalğa qalxdı, qıpqırmızı üzünə yaş basmış gözünə baxan yerdə dodağım tərpəndi, bu özünü buraxdı. əlimdəki çayı isti isti boğazma tökdüm. təsir eləmədi, artıq keçmişdi. bizim stoldan qaqqıldı səsi gəldi, hamı bir birinin üstünə atır kı, a yaxşı da ala gülmüyün zad amma nə xeyri var. açıldıx birdən..biran bütün çadırdakılar bizə baxdı. özümüzü zornan sakitləşdirdik. mollanın düz yanındakı stolda oturmuşuq. o da bunu hiss elədi. qabağdakı ilk yarım saatlıq zaman kəsimində bizə öyüd verdi. çox utanmışdıq. lakin bölüşərək azalda bilmədik