bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

sözaltı günlük

| sözaltı
1,927,781 | 1496 | 7378

əjdahalar  googlla
sözaltı sözlük - keçən ayın ən bəyənilənləri - dünənin ən bəyənilənləri - sözaltı etiraf - ekşi sözlük - sözaltı sözlük üçün tövsiyələr - keçən ilin ən bəyənilən entryləri - sözaltı tarixçə - yeniliklər - sözaltı respublikası
« / 91 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    831. əslində, necə olduğumu bilmirəm. yaxşı kimi yaxşı deyiləm, pis kimi də pis. həyatımda çox şey yaxşıdı bəlkə də, onu da bilmirəm. yəni ki, böyük bir bilinməzliklərin içindəyəm. uşaqlıqdan xəyalını qurduğum sahədə çox yaxşı bir işdə, çox yaxşı bir vəzifədə çalışıram, bakalavr təhsilim bitib, artıq ali təhsilli, iş-güc sahibi, insanların dili ilə desək "yaşlı-başlı" adamam.

    amma nəsə çatmır həyatımda. məni çox incitdilər, çox küsdürdülər bu həyatdan. mənim uğurlarıma 1 nəfər sevindisə, 5 nəfər uğursuzluğuma gülməyi gözlədi. məni ən sevdiklərim küsdürdü, incitdi bu həyatdan. hər mənada mənə soxuş gələn insanlar, məni incitməkdən zövq alan adamlar oldu. amma hələ də onlardan bəziləri üçün darıxıram, ən çox da sevdiyim qadın üçün. məni illərlə barmağında fırladan, məni dünyada ən böyük udarla qarşı-qarşıya qoyan o qadın üçün darıxıram, çünki onun həqiqətən məhv olmasını istəyirəm. gözümlə onun məhvini, sürünməyini görmək istəyirəm, bəlkə də bu çox acımasızca görünə bilər. mənim bu gün 3 şeyimin yaxşı, 2 şeyimin pis olmasının səbəbkarı odur çünki.

    həyatda ən böyük qazancım ailəm və dostlarımdı, yəqin ki, onlar da olmasa, ölərdim. təzəlikcə uşaqlıq dostum dünyasını dəyişdi. bilmirəm, artıq o qədər ölüm görmüşəm ki, o qədər böyümüşəm ki, mənə çox adi gəldi, düzdür, pisəm, kədərliyəm. amma ölümün mənə kədərli, mənfi gəlməsi artıq ucuz, adi bir şey imiş kimi gəlir. bəlkə də hislərimi itirmişəm.

    həmişə mənə deyirdi ki, biz sevdiyimiz qadınlar allahdan da çox sevmişik, ona görə allah bizi yanına aparacaq. səni apardı. qaldım mən. ümid edirəm ki mən sənin xəyallarını tamamlamamış allahla görüşə gəlmərəm.

    yerdə qalan hər şey isə babatdı. yaşamaq gözəldi yoxsa yox bilmirəm, amma yaşamaqdan da vaz keçmirəm. ən azından hələ ki.
    (youtube: )

    0 əjdaha!

    07.01.2026 10:03, papatülyan
    832. içimdə bir şeylər yarım qalıb. necə deyərlər anlamlandıra bilmirəm bəzi şeyləri bunu şımarıklık olsun deyə demirəm. sadəcə.. nəbilim amk. əks cinslə bağlı problemlərimin olduğunu çox yaxşı bilirəm hətta bunu qəbul edirəm. ya onlar məndən qaçır yada mən onlardan hər ikisidə eyni poxa gəlib çıxır hər ikisindədə tək qalan mən oluram. qadınlar incə varlıqdır zart zurt. kişilər? hmm.. kobud olurda deyəsən. çoxusu kobuddu. zarafat edirəm elə kişilər var bəzi qadınlardan qat-qat empati edəbilən, emosionaldırlar ancaq məsələ bilirsiniz nədir? insanlar reallığı qəbul edə bilmirlər və bəlkədə onlardan biridə mənəm. olmur, hər dəfəsində bir yerdə ilişib qalıram. yatanda bəzən elə yuxular görürəm ki, gerçək dünyadan daha yaxşı hiss etdirir ancaq adı üstündə yuxudur nə eləmək olar? hərçənd bəzi gördüyüm yuxular gün ərzində belə ağlımdan çıxmır çünki məsələ gördüyüm yuxu deyil o yuxunun məndə buraxdığı emosional hisslərdi. nəysə məncə siz anladınız nə demək istədiyimi.. bəzən yuxuların gerçək olmasını istəyirsən bəzəndə gerçəklərin yuxu olmasını.

    2 əjdaha!

    08.01.2026 02:33, cooper
    833. Qorxunc kağız parçası tanıyıram
    kimisini saraylarda güldürərkən,
    Kimlərisə daxmalarda ağladır.

    0 əjdaha!

    08.01.2026 12:27, Macar bəyi
    834. düşünürəm, görəsən, doğrudan hər şey perspektivdən ibarətdir? necə yanaşırsansa, elə də hiss edirsən? onda həqiqətin "absalut"luğunu səhv çıxartmış olmursan?
    ailəmin psixologiyamın içinə elədiyinin fərqinə varandan bəri sırf o şeyləri düzəldə bilmək, sağaltmaq üçün oxumadığım kitab, dinləmədiyim podcast qalmayıb. vaxtımı həm dostluq, həm də münasibət cəhətdən boş-boş adamlara sərf etməyim bəs deyilmiş kimi, hələ yoxluqları tərəfindən "haunted" olunduğum üçün çox günahlandırdım ailəmi. artıq günahlandırmıram, çünki özümü dəyişmək belə bu qədər çətin ikən necə olduqlarından fərqli olmalarını tələb edim ki? qəbullanırsan, amma o yara izləri qalır da. müqayisə etməyə, səndən əsirgənənlərin paxıllığını çəkməyə davam edirsən. özünün o fərqli versiyası maraqlı gəlir bəzən – mən də bu sevgi və qayğını görüb böyüsəydim, bu sözləri eşitsəydim necə birisi olardım? bu qədər sevgi qırıntılarına möhtac olardımmı? sevgi qırıntısına möhtac ola bilməyəcək qədər egolu və qürurluyam həm də. hisslərini göstərməmək və basdırmaq o qədər adiləşib ki, onların fərqində olmaq sadəcə incitməyə başlayır; çünki onsuz da basdırmaq məcburiyyətindəsən, belə görüb götürmüsən.
    bir dəfə anam öz dayısını itirdiyi xəbərini almışdı. ildə bir dəfə, o da ad günümdə filan "sevgi" göstərən qadını qucaqlamışdım. həyatının şokunu yaşamışdı və o andaca ağlamağa başladı. öz övladından hisslərini göstərməyi öyrənmişdi, o da bircə günlük. vərdişlər asanlıqla qazanılmır.
    həqiqət budur, həqiqət emosional zəkası sıfıra bərabər valideynlərdir, həqiqət camaat nə deyər düşüncəsi ilə həm özünün, həm də ətrafındakıların əl-qolunu bağlayan ata-analardır. bir gün gəlir, boyun onları aşır, amma sən hər zaman onlara aşağıdan baxdığın üçün gücünün fərqinə varmırsan. istəsən, hər şeyə tüpürüb gedərsən, yeganə həyatını yaşayarsan, amma bilirsən ki, araya məsafə girən kimi hörmət də çoxalır, sevgi də. niyə yanımızda olanların dəyərini elə yanımızdaykən anlamırıq? niyə əlçatmaz olmalıdır ki, sevilsin? "əlçatmaz"ı oynamaqdan da yoruluram bəzən. strategiyalardan, qayda-qanunlardan, itirilmiş vaxtın təcrübə deyə soxuşdurulmasından yoruluram. ağlın kəsməyən şeyləri səhv edib öyrənirsən və öyrənməlisən də, amma insanları geyim kimi geyinib bezəndə bir kənara atmaq və buna təcrübə demək nə dərəcədə düzgündür?
    dünən deyirdim: "həyatda hər şey təcrübədir", bugün isə deyirəm "həyatda hər şey sevgidir". maddi hər şeyi bir kənara qoyanda, o doğmalıqdan və sevgidən başqa insana nə qalır? həyatında başqa nə məna tapa bilər? və mən ona çox uzağam. gördüyüm "həqiqətlər" elə cəfəngiyyatlar üzərində qurulub ki, əsl həqiqətin üstünü örtüb, onu görə bilmirəm.
    835. Sözlük, yadında nə qədər kədərli ya da əsəblərim tarım olmuş halda sənə yazmışam? Mən aşıram o hissləri, əsl saf xoşbəxtliyə çatdığımı hiss edirəm. Mənə pislik edənə gülümsəyirəm, içimdən təşəkkür edirəm sanki. Düzü pislik edənim yoxdur, mən elə görürmüşəm. ətrafım indidən etibarən gözəl insanlarla doludur. Kafamda kuruntulara girmirəm. Deyəsən yaşamağı öyrənirəm yavaş-yavaş. Gözlərimdə bir işıltı var, bir öpəsim gəlir. Aşıram hər bir çətinliyi, aşıram. Mənim yaşımda insanlar görürəm, fərqli bir şey seçirlər, artıq onlara niyə bu yol demirəm. Mənim kimi n qədər insan var bəlkə də qəribə baxan. Bu bir axmaqlıqdırsa da onun seçimidir deyirəm. Mən sadəcə yaxınlarımdan məsulam bir yerə qədər
    Məni incidənlər oldu, buna görə şok vəziyyətində titrədiyim anlar.. onlara haqq verməyə çalışan empatiyamın səsi kəsildi. Eyni dövrədə deyiləm. Azadam.
    Ən sevdiyim insandan yediyim psixoloji zorakılıqlar məni sadəcə o otaqda titrəməyə və mən günahkarama vadar edirdi. Haqsız yerə qovulduğum sözlük, haqsız yerə atıldığım ev, dəfələrlə düşə qalxa çıxdığım bu yollar.. mənim nəyə düz demə inancım dəyişmədi. Mən yenə də həyatı sevirəm, daim səsləndirdiyim la vita abella kimi..
    836. sənin dizaynının yenilənmədiyi daha bir gün bitdi, günlük. görəsən, nə vaxt biz ekşisözlük, uludağ sözlük kimi platformalara kənardan baxıb köks ötürəcəyik?! sözlük, ya da sənə daha konkret sual verim: sənin dizaynerin kimdir? bəlkə köməyə ehtiyacı var?!
    837. hər gün o qədər arada qalıram ki. bu gün özümü yeni bir şeylər etməyə həvəsləndirim ya yox? özümə səhər yeməyi hazırlayım? evdən çıxmağa bəhanə tapım? tapdığım şey bəhanədirmi həqiqətən, yoxsa sadəcə sadə bir fəaliyyətdir? bəlkə də mənim üçün yaxşı bir şey olacaq bu? özümü hər gün biraz da inkişaf etdirirəmmiş kimi hiss edim, ya hər gün biraz da səssiz şəkildə çökürmüş kimi? özü də hələ heç bir şey olmadan. irəliləyirəm deyə düşünüb davam etmək lazımdı yəqin və ya yerimdə saya-saya dururam deyə ağlayım gərək? bilmirəm, günlük. nəsə yaxşı hiss deyil bu. amma saniyələr sonra uydurduğum ümid dolu yalanlarla, ümidlərlə və yalanlarla partlada biləcəyim bir şar kimidi. məni uda biləcək kimi də bir şeydi. əsəbiləşməliyəm yoxsa öz ədalət tərəzimi işə salmalıyam? günahlandırmalıyam? günahkaram. qurbanam. anlayıram. qavramıram. yazmışam. hamısını silməliyəm.

    0 əjdaha!

    10.01.2026 03:40, cracking
    838. Gəldimeee, geldim -*)) həvəsim və vaxtım olsa həftəsonu vəya gələn həftə yenə yenidən bi dənə siyasal güncəl entry girip gedəcəm. Di, salamat
    839.
    Kəsilmədik deyə özümüzə gül almağa getdik, satıcı məncə qəbirüstünə gedəcəyimizi düşünür
    840. Çox uzun vaxtdı arafdayam, silkələnib ayılmaq vaxtıdır.
    Birdən baxıram baxıram keçdiyimiz 9 il, bu nə yol idi a kişi həyat məni saldı çıxartdı. Deyir bir şəklə çox yaxından baxanda onun nə olduğunu nə olduğunu aydın görə bilmirsən, mən də 9 ildi hadisələrin içində bişib hər şeyi adi kimi görürəm, ama elə deyil. Blyat bidənə zehnimi də toparlasam, köhnə həvəsimi, inamımı, ümid, ambisiyamı toplasam - deyəcəkdim ama bu dəfə uje əvvəlki olmayacaq - uçacam təmiz.
    (youtube: )
« / 91 »



üzv ol
Modalı bağla





...