sözaltı günlük
| sözaltı1,927,726 | 1496 | 7378
əjdahalar googlla
Aşmış kamazın şoferi
Yalnız deyilsən!
Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.
Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.
Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:
☎ 860kibrit idi."
bu gün bu cümlə mənə təsir etdi. bu arada gemini sağolsun chatgpt ə xəyanət etmişəm.bilmədim bu cümləni hara yazım mən də bura yazdım.
O an elə inanılmaz təsadüfi analogiya idi ki, fərqinə vardığım an elə bil kimsə sifətimdən kuvaltla vurdu. O cür təsir yarandı məndə. Eyni anda həm ayılmaq, həm də anlıq reallıqdan qopub göt-baş olmaq kimi. Alayarımçıq formada bir anlıq illər əvvələ qayıtdım sanki. Orda durduğum moment, bloka qədər 50 metrlik yol, ümumən zaman sonsuz gəldi. Beynimdən o qədər fikir, gözümün önündən o qədər şey keçdi ki, necə gəldim, özüm də bilmədim. illərdi bir nəfər xaric (ona da allaq-bullaq) heç kimə danışmağa belə dilim gəlməyən, heç fikrimi toparlayıb yaza da bilmədiyim hər şey gəldi canlandı, basırdığım yerdən duyğularım dirildi. Konkret iki yerə bölündüm. Bir tərəfdən tez-tələsik bir bəhanə uydurub, o biri girişdən girib qızla "təsadüfi" rastlaşıb, dialoqu uzatdıqca uzadıb tanış olmaq, bu qədər zaman sonra o cür anı, bu duyğuları yenidən yaşamaq üçün "bəlkə"lər didirdi məni, ürəyim çırpınırdı. Bir yandan da belə şey eləsəm, istədiyim kimi olmasa, lap elə olsa belə hərəkətimdən utanıb, özümə qismən nifrət edəcəyim, bağışlamayacağım ağlıma gəlirdi. Kiminsə xırda xahişindən istifadə edib, "girişib" fürsəti dəyərləndirməyə çalışacağım üçün yox. Necə izah edim bu durumu bilmirəm.. O qədər şeyə hörmətsizlik, tapdıyıb keçmək, sanki yazını qaralayıb üstünə nəsə yazmağa çalışmağın verdiyi utanc idi. Nəysə, yenə də fikrimi izah etməyə söz tapmadım.. Yazarkən hər şeyi canlandırıb, xırdalığa kimi izah edə bildiyim halda bir bu məsələdə dolaşıb qalıram, alınmır..
Necə bitirəcəyimi bilmədim. Heç nə, yuxu vaxtımdan 2 saat yarım keçib, siqaretləri bir-birinə calaq edib yatmağa çalışıram. Dünən bir sözlük yazarıyla görüşdük, söhbəti açılmışdı buranın. Çoxdandı girmirdim, dedim elə içimi bura töküm, burda qalsın. Vaxt edib mesajlara baxıb yığışıb qalan bildirişlərə göz atım gərək.
Bu gün online platformda tatar biri ilə tanış oldum. Burada siz mesajlaşdığınız zaman həmin yazılar paralel olaraq, öyrənmək istədiyiniz dilə tərcümə olunurdu. Məqsədim dil öyrənməkdən ötə yeni bir millət tanımaq idi. Tatarlar oğuz-türk, moğol, viking tayfalarını özlərində cəmləyən bir topluluqdur. Və qanında əsil türk qanı axıb tarixində cengiz hanı öldürmüş rus gerbində qara əjdaha olaraq göstərilən bu millət sözsüz diqqətimi çəkərdi. Kişilik tipindən tut, maraq dairələrinə, anlayışına kimi necə də yaxşı biridir ilahi dedirdirdi. Uşaq evində böyüməsinə baxmayaraq, özünü yetişdirmiş işində idarəçi mental cəhətdən güclü bir şəxs idi. Cümlələrimiz, fikirlərimiz üst-üstə düşürdü. O məni tam tanımadan şirin olaraq gördü. Hətta həkimdən qorxduğu halda məndən qorxmazmış. Ara yerdə olan kiçik təriflər üzümü az qızardırdı, çünki bunları əvvəlki sevgilimin səsindən eşidirdim sanki. Amma insan tanımağa marağım bunu ötüşdürürdü.
Dostdan ötə görmürdüm, o da bununla razılaşırdı.
Amma fərqinə vardım ki, Sevmək istəsəm belə sevə bilmirdim. iştahasız birinin qabağına yemək qoymağa bənzəyirdi. Ən yaxşısını qoy, yenə yeməyəcəkdi.
Münasibətə və ya ümumiyyətlə qarşı cinsdən biri ilə dostluğa hazır olmadığımı düşündüm. Onu olacaq soyuq rəftarımla yormaq istəməzdim. Zaten çox sevmişkən ağzıma şamarı yemiş biriyəm. istəsəm də yemərəm daha. Tavşan küsmüş dağlara..
" Bu aralar iyi değilim. Gecenin melankolisinden olsa gerek, kendimi pek iyi hissetmiyorum. Sosyal platformlardan biraz uzaklaşıyorum. iyi olduğumda yazarım.
Yazamazsam diye bir iletişim yolu bırakıyorum.
Ama geri dönüş yapamazsam kusura bakmayın, o ruh halinde değilim. Kötü bir haber de almadım. Tekrar iyi geceler."
Bəzən qarşına çıxan insan sənin taleyin olmur, sadəcə hələ sağalmadığını göstərən bir güzgüyə çevrilir. Mən bu güzgüdə onu deyil, öz yarımçıq qalan yerlərimi gördüm. Və ilk dəfə kimisə itirmədən geri çəkilməyin də bir növ qoruma olduğunu anladım.
Susmağın da, geri çəkilməyin də bəzən çox etik bir forması olur. Burada da onu etməyə çalışdım. Böyüyürəm və həyat yenə də gözəldir.
Artıq eve çatmaya az qalmışdı ki xoş gözel bir qız (mene göre bütün qızlarımız gözel ve xoşdur) yaxınlaşıb 'qardaş şekiden gelmişem, avtobusun gedişine hele 3 saat var harada oturub çay içmek olar, size soruşmaq sebebim de sehv anlamayın size vurdurmaq deyil, sadece çox yaraşıqlı, estetik ve eril enerjisi yüksek durursunuz' deye soruşduqda, bu gözlenilmez suala ne deyeceyimi bilmirdim. Özümü yığışdırıb 'Buyrun bir yerde eyleşek çay içek' teklifimi qebul etdi. Artıq xeyallarımdakı o düşlediyim qızla yan yana yeriyir ve hemin havanı soluyurduk. Bu bele ereksiya olmama yetmişti. incesenet, maslow piramidası ve musiqi barede tatlı bir söhbet eşliyinde hem çay içir, deyib gülür hem de men israil memmedov terzi bığlarımı sığallayıb ona tamaşa edirdim. çay sonrası gözel bir xırdalan turu bizi gözleyirdi. Ona tarixi heyet evlerimizi ve meşhur bravo marketlerini gösterir melumat verirdim. Bir yerde yol bakım çalışması yapan araçları izleyir şerhlerde bulunurduq. O küçede qaçır, gülür men ise arxasından onu qovalayırdım. Arxa fonda da
https://youtu.be/BLx0VYuUeaw?si=Qm6bqB73YTi4pxmy
bu mahnı çalırdı menim üçün.
Uşaqlar kimi xoşbextdik... Ancaq bu sevgi macerasınında sonuna gelirmişik meger. Avtobusun qalxmayına yarım saat qala mene 'atarlı men xerçengem bu da ömrümün son vaxtlarıydı ölürem artıq' deyende dünyam başıma yıxıldı. Nabarot 5 dq keçmedi ki menim sevgili eşgim dünyasını deyişdi... O deqiqe xeyallarım da puç oldu. içimden 'bu da zay oldu aye' deyib bütün şekililere söyerek cibimdeki axırıncı bravo kulyokuna qızı upakovka eliyib avtobusa bagaj kimi buraxıb eve qayıtdım. Ancaq o gün mene sevgi ve kederi birge getirmişdi.
Bu heyat acımasız teleleriyle bizi hele ne geder yoracak eziz oxuyucular?
Men bilmirem şexsen...
Təxminən buranı aktiv istifadə etdiyim müddətdən tam 3 il keçib və təkrar birşeylər yazmaq özüm üçün də yeni bir hiss kimi gəlir. Burada sözün əsl mənasında gözəl dostlarım var, garfield və hələdə buradakı adını düzgün bilmədiyim amma fotoqraf olaraq əla iş çıxaran yoldaş, 3 ilin müxtəlif vaxtlarında dərdləşdiyim əlaqələr saxladığım yeganə şəxslər oldular.
Doğru təhsil almaq üçün çıxdığım yolda gözəl nəticələrlə ölkəyə qayıtmaq imkanım oldu. (Məcburi) Bir çox ölkəyə qayıdan yeni məzunlar kimi ilk zamanlar mənim üçün də hərşey çətin idi, ancaq bir yolunu tapıb canım çıxsa da uyğunlaşmağı bacarıram. Artıq tam 25 yaşındayam, sadəcə çevrəmdə 2 şəxsin yanında içimdəki balaca sincab olub digər hərkəsin yanında böyümüş və daha az isyan edib daha çox məhsuldar birinə çevrilmişəm. Tez tez sıfıra düşüb təkrar ayağa qalxıb təkrar düşürəm, artıq yaralarım belə eyni yerlərdəndir deyə öyrənilmiş bir hissin təkrarlanması kimi gəlir. Ancaq yaxşıyam.
Bu 3 ildə öz terapiya müddətimdən də keçməyə cəsarət tapıb psixi sağlamlığımı daha dayanıqlı etməyə başlamışam. Düzdür bəzən içimdən tam olaraq tərbiyəsiz çöl sincabı çıxır amma o sincabda mənəm deyə onu da sevirəm.
Bugün niyə yazıram bura deyə düşünürəm, əslində bu illər ərzində bir neçə dəfə müxtəlif mətnlər yazıb paylaşmadan çıxmışam. Bəzi vaxtlarda çox kədərli və məyus hiss edərkən bəzi vaxtlarda da çox xoşbəxt və gümrah hiss etmişəm. indi isə neytral hiss edirəm , düşünürəm ən sağlam olan da bu hiss varkən təkrar buraya qayıtmaqdır.
Balaca sincabın xəyalları üçün xeyli resurslarımı tükətsəm də, peşənin içərisində keyfiyyətli şəxslər tərəfindən dəyər görən bir uzman olmağı bacarmışam.
Hə uzmanam artıq, adı havalı amma ölkəmizdə o qədər də vazfı olmayan bir ünvana sahibəm. Öncələr gözümdə nə çox şeyi böyütmüşəm dediklərim var, hansı ki bugün həmin şeylərə qarşı neytralam və böyüməyin də bir hissəsi bu olduğunu görürəm. Əvvəlki sincabın o inadı, hırsı, mübarizkarlığı indi daha sakit, sərhədlidir. Mübarizə hissəsi isə sıfıra düşüb qalxmağa çalışaraq ortaya çıxır. Qeyri etik fəaliyyət göstərən, saxta diplomlarla cəmiyyətin psixi sağlamlığı üçün risk yaradanlarla isə artıq işim yoxdur. Bəzən yaxşının qədrinin bilinməsi üçün pisi görmək lazımdır, mütləq ki doğru olan nədirsə insanlar o doğru olanı gec tez tapır və yaxşının qədrini anlayır.
Sincab haralara getdi, hardan çıxdı başına nələr gəldi çox uzun mövzudu. Düşünmürəm ki,biriləri üçün önəmli bir məlumatlar da daşısın həmin mərhələlər. Təkrar sincab kimi hiss etməyə ehtiyacım var idi, bu ehtiyacım üçün buradayam. O zaman salam sözlük, sənin üçün darıxmışdım, ümid edirəm səndə orfoqrafik səhvlərim və da'də ayırımını hələdə tutdura bilməyən sincab üçün darıxmısan.
üzv ol