bugün məsləhət təsadüfi
sözaltı sözlük
postlar Yoxlama mesaj

...

həyatın nə qədər cındır olduğunun anlaşıldığı anlar

| anket
361,131 | 653 | 3069

əjdahalar  googlla
sözaltı günlük - sözaltı etiraf - sözaltı sözlük - yazarların hazırda düşündükləri - ataya demək istənilənlər - düşün ki o bunu oxuyur - keçən ayın ən bəyənilənləri - ikinci qarabağ müharibəsi - azərbaycan
« / 47 »


    💛

    Yalnız deyilsən!

    Bu duyğuların müvəqqəti olduğunu və kömək mövcud olduğunu bilmək vacibdir. Dostlarınıza, ailənizə, profesionallara müraciət etməyiniz vacibdir. Sizi dinləmək və lazım olan dəstəyi təmin etmək istəyən insanlar var.

    Sözlük yazarları olaraq səni hər zaman dinləyə bilərik.

    Əgər yalnız hiss edirsənsə, qaynar xəttə zəng et:

    ☎ 860
    261. tez tez ətrafımda görürəm, bəzilərinin, əsasən də yeniyetmələrin və ya gənclərin anaları onlara tez tez zəng edəndə bezdiklərini dilə gətirib, analarına qışqırırlar. mən isə anamın son bir dəfə səsini eşitmək üçün ölməyə belə razıyam.
    (baxma: analara kıymayın, efendiler)
    262. hər səhər yuxudan duranda lui van galın hələ də unitedin məşqçisi olduğunu, istefa vermədiyini görmək

    2 əjdaha!

    26.03.2016 21:41, apple
    263. eyni süfrədə çörək kəsdiyin, evinin qapılarını üzünə açdığın uşaqlıq rəfiqənin illərlə xoşuna gələn oğlan ilə sevgili olduğunu öyrəndiyin andır.bundan daha pisi isə sənin hisslərin barədə oğlana hər şeyi deməsidir. ən pisi isə oğlanın bunu öyrənəndə qızdan ayrılıb sənə yalakalıq etdiyi andır.qısası həyatında dəyər verdiyin insanların bir zibil olmadıqlarını öyrəndiyin andır.
    264. hazırlıq vaxtı bir qız var idi. aygün. çox xoşum gəlirdi, bəlkə də tarix fənnini sevməyimə, qəbulda 24 yazmağıma əsas səbəblərdən biri idi, aygünün gözünə yaxşı görünəcəm deyə oxuyurdum fənni elə, testlərimizi həmişə bir yoxlayırdıq, hazırlıqdan çıxıb facebook-da danışırdıq, lakin utancaq kimliyimdən dolayı heç bir vəchlə aygünə ondan xoşum gəldiyini deyə bilmirdim. yəqin ki, bilirdi o da. gözləyirdi, amma mən bacarıqsız bir ergen idim və bu işi elə hey uzadırdım. universitetə girdik, bütün gözəl qızlar kimi o da dillər universitetinə qəbul olmuşdu, mənim üçün bdu maraqsız idi, aygün idi maraqlı olan, yenə yazırdım bütün gün, könlüm də rahat idi ki, dillərdə oğlan zad elə çox deyil, aygün mənim olaraq qalacaq, indi yazacaqlarım baş verməsə bəlkə də mən hələ də sevgi elanı etməmiş aygünə yazmağa davam edirdim. tez-tez görüşürdük də aygünlə. təzə açılmış park bulvar idi sevimli məkanımız da, ona ali-ninoda kitablardan danışırdım, həmişə də bir kitab verirdim, oxuyub qaytarırdı. bir gün aygünün artıq mənə gec cavab yazmağa başladığını gördüm, özümü sındırmırdım, amma bu həyatda da ən qəbul etmədiyim şeylərdən biri kiminsə mənlə etinasız danışmasıdı, sadəcə mevzü bahis aygün idi deyə bir təhər vicdanımı susdurur, bütün bu laqeydliyə baxmayaraq aygünə yazmağa davam edirdim, və bir gün aygün mənə ümumiyyətlə yazmadı. 2 dəfə yazdım ayrı vaxtlarda, amma cavab gəlmədi. mən isə hər həftə olduğu kimi yenə getdim park bulvara. yox idi aygün, gəlməmişdi, depressiv modlara köklənib aygünü və ona verdiyim kitabı düşünürdüm, kitab mövzusunda dəhşət həssasam. günün müxtəlif vaxtlarında gah aygünə, gah da kitaba görə kədərlənirdim. növbəti həftə yenə getdim park bulvara. birdən onun səsini eşitdim. yadımdadı, mc-da sifariş verirdim nəsə, bütün səs-küy kəsildi park bulvarda, bircə aygün oldu eşidilən. döndüm, baxdım, eyni gözəllikdə idi. bəlkə də daha gözəl. özü də fərqli bir gülümsəmə var idi üzündə. nəsə deyəsən əlavə bir şey var idi ona xoşbəxtlik verən. mənə "gəl mənimlə, sənə sürprizim var" dedi. kitab da əlində idi üstəlik. nə sürprizi ola bilərdi ki. beynimdə min sual var idi, amma əsas aygün yanımda idi. bəlkə də bu 10 gün ərzində yalnız qalıb, ona sətiraltı göndərdiyim sevgi ipucularını tutub filan deyə xəyallar edir, sürprizini də bununla əlaqələndirirdim.
    sürprizi nəydi? stolda bir qaqaş oturmuşdu. ibrahim. tarixdən bizimlə bir yerdə hazırlığa gələn ibrahim, mənim kimi avtobusla yox, öz maşını ilə gələn ibrahim. öz maşına ilə. ( qeyd: mətndə məntiqi vurğu bu cümlədədi) aygünlə sevgili olmuşdular. çaşdım birinci, çox xoşbəxt olun filan dedim, ibrahiminsə gözünün içi gülürdü, həmişə hazırlıqda dərsə zəif cavab verəndə o mənim gözümün içində olurdu bu gülümsəmə. ibrahim amma son zərbəni daha pis endirmişdi. aygün onun idi. mən yenə öz 346 nömrəli avtobusuma minib getdim, onlar da yəqin ki mersedeslə gedəcəkdilər.
    5 il keçib bu hadisənin üstündən. bayaq evdə həmin kitabı tapdım. vərəqlədim, hələ də aygünün qoxusu qalır vərəqlərdə. ibrahim başqası ilə evlənib. facebook-da görmüşəm bu yaxında. aygün? o vaxtdan xəbərim yoxdur.

    193 əjdaha!

    05.07.2016 19:11, ovchugs
    265. ad günü üçün vere bileceyim en diqqetli ve indiye qeder aldığı en menalı hediyye olması üçün dəridən qabıqdan çıxıb,istehsalatdan çıxmış köhnə,qızıl yapılı,yaqut daşlarla bəzənmiş sovet "çaika"-sı tapıb aldığım insanın öz ad günüm ərəfəsində blok listində olduğumu anladığım an.saat dünyanın heç bir nöqtəsində düz göstərməməsi üçün ayarlanmışdı.ancaq ona aid olan bir dimension hədiyyə eləmək istəmişdim.belə bir saat diliminin olub olmadığını öyrənmək üçün günlərlə xarici bloglarda sorğu apardım,başlıqlar açdım.nəhayət tapdım düzəltdim.çox özənlə hazırlanmış,birbaşa özüm tərəfindən naxışlanaraq hazırlanan tabut formalı qutuda təqdim elədim.mənası vardı,ölümsüzlüyü verirdim guya,tabutun-ölüm rəmzinin içində başqa bir zaman dilimi,başqa bir ümid.heçnə üçün gec olmayacağı bir zaman cibi.su gələn arxa birdə gələr deyərlər əziz yazarlar,sevdiyin üçün elədiyin bir çox fədakarlıq qarşılığında heçliklə üzləşəndə gələn qırıqlığın yerinə yenə eyni hislər gələrmi bəs?birdə kimsə üçün yeni dünya axtarışına çıxarmı insan?dertliyim be sözlük...
    266. 16 yaşım vardı. çox yaxın dostumun bir italyan dostu var idi, 18 yaşında idi. tanışmışdıq və məni sevdiyini demişdi bir ay sonra, bütün həyatını mənimlə davam etmək istədiyini də əlavə etmişdi. buna inanmamışdım, oğlan yaraşıqlı və seksi idi, və yaxşı insan idi, lakin bir insanla ömrünün sonuna qədər yaşamağın və ya bir insanı illərlə sevməyin mümkün olmadığını düşünürdüm. oğlana yox dedikdən sonra ondan çirkin və çox az ortaq yönümüz olan bir oğlan mənə bu sözləri demişdi. ancaq ona inanmışdım. həmin cənab (italyan) gəlib mənə xoşbəxt olmağımı dilədi və heç kəslə birlikdə olmayacağını dedi. yenə inanmadım ona. o vaxtdan 9 il keçib, çox sevgilim olub. lakin dostumdan bir ay əvvəl onu soruşduğumda o zamandan bəri sevgilisi olmadığını dedi. və 3 gün əvvəl onu yenidən soruşduğumda artıq həyatda olmadığını dedi...
    267. maşınla risovkalıq edib özünü qızlara göstərən, bunu özü üçün məharət bilib özünü də zor oğlan hesab edən buraxmalarla bir gün üzləşmək məcburiyətində olduğumu düşündüyüm an. bu tip varlıqlarla eyni planetde yaşadığımı düşünmək necə də iyrənc imiş.
    268. 28 mall-un yanında yaşlı bir kişi var, yerə üstünə 20 qəpik yazılmış tərəzi qoyur. kişi xəstədir deyəsən, əlləri və ağzı əsir. ancaq dilənmir. tərəzisi ilə pul qazanmağa çalışır. qışda da, yayda da. mən həftədə 5 gün onun yanından keçirəm. kişi ilə fəxr edirəm. insanların sıx gəlib-getdiyi yerdir. görsəniz, siz də onun tərəzisindən istifadə edin. utanmayın. ona dilənçi kimi yox, öz halal zəhmətilə pul qazanan biri kimi baxın. xahiş edirəm.

    4 əjdaha!

    07.07.2016 09:42, shirvanshah
    269. bu başlığa entry yazarkən yaşadığım anlardır. yazacam ki, tutalım məcburən yuxudan oyadılanda bunu hiss edirəm, olmaz. yazacam sevmədiyim və başıma gələn bir neçə hadisəni, olmaz. niyə olmaz? çünki həyatın ən belə bərk cındırlıq elədiyi insanlar bu gün başlarına gələnləri bura yaza bilməzlər. necə varlı və xoşbəxt bir ailəsi var ikən, bu gün uşaqlar evində qalan bir uşaq bu başlığa həyatını yazmaz, yaza bilməz. çox savadlı və dünya üçün gərəkli olan bir tarix müəllimi, maaşı azdır deyə çöllərdə qalıb, üstü-başı yırtıq geyimlərlə həyatını yola verirsə, o, bu başlığa həyatını yazmaz, yaza bilməz. ömrünü uşaqlarına həsr etmiş, fəqət yaşlandıqca unudulan və hörmət görməyən bir ana bu başlığa həyatını yazmaz, yaza bilməz. bunlara oxşar nəsə yaşayıb sözlükdə olan bir insan bu entry'yə əjdaha verər, lakin bu başlığa həyatını yazmaz, yaza bilməz. bu həyatlardan çox fərqli şeylər yaşayıb, bu entry'yə bir 'polyanna entyrisi' deyən bir insan umbaylayar, öz həyatının ona etdiyi cındırlıqlardan yazar, yaza bilər. mən də bu başlığı görəndə ağlıma gələnlər üzündən öz həyatımda olan əhəmiyyətsiz şeyləri yazmaram, yaza bilmərəm. həyatın cındırlığı da buradan başlayır. bəli.

    8 əjdaha!

    07.07.2016 12:22, adelchist
    270. marşurutla evə qayıdarkən sonuncu 20 qəpiyi ovcunda bərk-bərk sıxmaq.
« / 47 »



üzv ol
Modalı bağla





...